ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1977).
ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΙΜΟΘΕΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΙΝΕΦΙΛ .

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ.

ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΑΘΗ. ΑΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ, ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΞΕΤΕ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΑΝΤΩΝΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/profile.php?id=100010539152921&fref=ts

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ

Δημήτρης Παπαμιχαήλ
Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ (29 Αυγούστου 1934 - 8 Αυγούστου 2004) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα και μεγάλωσε στον Πειραιά. Ο Δημήτρης ήταν το τρίτο παιδί του Γιάννη Παπαμιχαήλ και το πρώτο με την δεύτερη του σύζυγο, Ελένη. Είχε έναν αδερφό, τον Στέλιο, και μια αδερφή, την Μαρία, από τον πρώτο γάμο του πατέρα του, καθώς και έναν αδερφό, τον Νίκο που γεννήθηκε μετά από αυτόν. Τα παιδικά του χρόνια ήταν φτωχικά. Οι γονείς του διηύθυναν ένα καφενείο στο οποίο συχνά βοηθούσε και ο ίδιος. Τα πρώτα του χρόνια στιγματίστηκαν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έζησε για περίπου δυο χρόνια στον τόπο καταγωγής των γονιών του το Κρανίδι, ύστερα από προτροπή τους, και αμέσως μετά το τέλος του πολέμου ξαναγύρισε στον Πειραιά. Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ από τα εφηβικά του χρόνια είχε αποφασίσει ότι ήθελε να ασχοληθεί με το θέατρο. Οι γονείς του ήθελαν να σπουδάσει υφαντουργεία καθώς είχε κερδίσει μια υποτροφία στην Αγγλία. Ωστόσο το 1952 έδωσε κρυφά εισαγωγικές εξετάσεις στο Εθνικό Θέατρο και τελικά πέρασε. Αυτή του η κίνηση όμως προκάλεσε την αντίδραση του πατέρα του, ο οποίος τελικά συμφώνησε. Αξιοθαύμαστο γεγονός αποτελεί ότι ο Παπαμιχαήλ, έφτανε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με τα πόδια από τον Πειραιά. Στην Σχολή του Εθνικού, γνώρισε και την Αλίκη Βουγιουκλάκη, μελλοντική σύζυγο και συνεργάτη του. Αποφοίτησε από το Εθνικό με βαθμό "Άριστα". Ο πρώτος του ρόλος ήταν στο «Γλάρο» του Τσέχωφ και ακολούθησε ο ρόλος του Πολύδωρου στην Εκάβη του Ευριπίδη. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης και από το 1962 συγκρότησε δικό του θίασο στο Ελεύθερο Θέατρο. Έπαιξε δίπλα στην Κυβέλη, την Παξινού, τη Συνοδινού, τη Βαλάκου και τον Μινωτή. Τιμήθηκε με το Βραβείο Κοτοπούλη το 1957. Επίσης συμμετείχε σε μεγάλες παραγωγές του ελληνικού κινηματογράφου, όπως το Ποτέ την Κυριακή (1960) και Τα κόκκινα φανάρια (1963) ενώ ταινία σταθμός στην σταδιοδρομία του ήταν η ταινία Παπαφλέσσας (1971), που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες υπερπαραγωγές του ελληνικού κινηματογράφου, η οποία κόστισε 12.009.000 δραχμές. Από το 1964 και για δέκα ολόκληρα χρόνια πρωταγωνίστησε στο θέατρο ως συν-θιασάρχης με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, αλλά και σε δεκάδες ταινίες ως ζευγάρι, στον κινηματογράφο αλλά και στη ζωή. Υπήρξε Πρωταγωνιστής στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) και Πρόεδρος του συλλόγου ηθοποιών βορείου Ελλάδος. Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ νυμφεύθηκε δύο φορές. Στην αρχή της σταδιοδρομίας του, διατηρούσε σχέση με την ηθοποιό Δέσπω Διαμαντίδου. Πρώτη του σύζυγος και μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του αποτέλεσε η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Γνωρίζοντας την στην αίθουσα αναμονής του Εθνικού Θεάτρου, όπου και οι δύο βρίσκονταν για να δώσουν εισαγωγικές εξετάσεις, ο γάμος του μαζί της ήταν γεμάτος συγκρούσεις αλλά αποτελεί, εάν όχι τον μεγαλύτερο, έναν από τους πιο πολυσυζητημένους και γεμάτο πάθος γάμους στον ελληνικό χώρο του θεάματος. Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1965. Μαζί ανέβασαν πολλά έργα στο θέατρο και έκαναν πολλές ταινίες, από τις πιο γνωστές και αγαπητές στο ευρύ κοινό είναι «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», «Αστέρω», «Μανταλένα», «Η Αλίκη στο Ναυτικό» και πολλές άλλες. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους απέκτησαν έναν γιο, τον Γιάννη. Ύστερα από δέκα χρόνια γάμου το ζευγάρι χώρισε το 1975, αλλά επανενώθηκαν καλλιτεχνικά ξανά το 1983. Στη συνέχεια νυμφεύθηκε τη Νανά Ειλικρινή, με την οποία χώρισαν το 1990. Σύντροφος του υπήρξε και η ηθοποιός Μίνα Χειμώνα. Τελευταία σύντροφος της ζωής του η ηθοποιός Νάντια Μουρούζη. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, υπήρξε Δημοτικός Σύμβουλος του Πειραιά. Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ απεβίωσε στις 8 Αυγούστου του 2004, από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 69 ετών. Ο ηθοποιός παραθέριζε στο εξοχικό του στην Ερμιόνη και το μεσημέρι αισθάνθηκε αδιαθεσία, οπότε μεταφέρθηκε στο κέντρο Υγείας Κρανιδίου, αλλά ήταν ήδη αργά. Με τη διαθήκη που άφησε αποφάσισε να αποκληρώσει τον γιο του.
Φιλμογραφία
Black out (1998)
Προς την ελευθερία (1996) [Άλκης Ζέας]
Άγριες κότες (1981)
Πολίτες Β' κατηγορίας (1981) [Μάρκος Βαρδογιάννης]
Κραυγή γυναικών / A dream of passion (1978)
Οι εραστές του ονείρου (1974) [Δημήτρης Καραθανάσης]
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972) [περαστικός έξω από τη Βουλή] 
Παπαφλέσσας / Η μεγάλη στιγμή του '21 (1971) [Γρηγόριος Δίκαιος-Παπαφλέσσας]
Υπολοχαγός Νατάσσα (1970) [Ορέστης]
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969) [Στέφανος Καρατάσος]
Η νεράιδα και το παλικάρι (1969) [Μανούσος Βροντάκης]
Ο παραμυθάς (1969) [Δημήτρης Λαζάρου]
Το λεβεντόπαιδο (1969) [Αρίστος]
Η αγάπη μας (1968) [Δημήτρης Ραζέλος]
Η αρχόντισσα κι ο αλήτης (1968) [Λευτέρης]
Το κορίτσι του λούνα παρκ (1968) [Αλέκος]
Αχ! Αυτή η γυναίκα μου (1967) [Δημήτρης]
Δημήτρη μου Δημήτρη μου (1967) [Δημήτρης Σωτηρίου]
Το πιο λαμπρό αστέρι (1967) [Ανδρέας Σοφιανός]
Διπλοπενιές (1966) [Γρηγόρης]
Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966) [Γιώργος Νικολαΐδης]
Ο εξυπνάκιας (1966) [Μιλτιάδης Μίλτου]
Μοντέρνα Σταχτοπούτα (1965) [Αλέξης Βαρνέζης]
Ο νικητής (1965) [Πέτρος Ντάβαρης]
Περάστε την πρώτη του μηνός (1965) [Δημήτρης Στεφάνου]
Αν έχεις τύχη... (1964) [Αριστοτέλης Ρινόπουλος]
Κόκκινα φανάρια (1963) [Πέτρος]
Το "τεμπελόσκυλο" (1963) [Πολύδωρος Κλάπας]
Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963) [Δημήτρης Παπαδόπουλος]
Εταιρία θαυμάτων (1962) [Ιλάριος]
Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο (1962)
Ο λουστράκος (1962) [Βασίλης Μαράς]
Ποτέ δε σε ξέχασα (1962) [Παύλος]
Η Αλίκη στο Ναυτικό (1961) [Κωνσταντίνος Δέγλερης]
Χαμένα όνειρα (1961) [Κώστας Λαμπίρης]
Μανταλένα (1960) [Λάμπης Γιόκαρης]
Ποτέ την Κυριακή / Never on Sunday (1960) [ναύτης]
Το ραντεβού της Κυριακής (1960) [Θάνος Σκουράκης]
Το ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο (1959) [Πάνος Φλωράς]
Δύο αγάπες δύο κόσμοι (1958) [Ντίνος]
Η κυρά μας η μαμμή (1958) [Δημήτρης Π. Μουστάκης]
Το τελευταίο ψέμα (1958) [Μάρκος]
Η θεία από το Σικάγο (1957) [Κώστας]
Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955) [Λιάκος]
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/pg/DimitrisPapamichailFansPage/photos/?ref=page_internal
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: