ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1977).
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ Νίκος Εμμανουήλ Αντωνού
ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΤΟ facebook.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

ΛΑΖΟΣ ΤΕΡΖΑΣ

Λάζος Τερζάς
Ο Λάζος Τερζάς, κατά Πόντον Λάζαρος Τερζανίδης γεννήθηκε στο Μαγικό Ξάνθης το 1933 από Πόντιους γονείς. Οι Πόντιοι γονείς, του έμαθαν να αγαπάει την Θράκη, να αγαπά την Ελλάδα, του έμαθαν να πονάει τη γη της Θράκης, να την οργώνει, να την σπέρνει, να την θερίζει, να αλωνίζει και να αλέθει τον καρπό της. Ο Λάζος Τερζάς αποφοιτώντας από την Εκκλησιαστική Σχολή Ξάνθης (επταετούς φοίτησης) σπούδασε δραματική τέχνη στη Δραματική Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη –Μαίρης Αρώνη. Αρχίζει την θεατρική του καριέρα από το θέατρο Κώστα Μουσούρη, συνεργάζεται με τους μεγαλύτερους θιάσους Αθηνών: Καρέζη –Καζάκου, Γαληνέας –Αλεξανδράκη, Βαλάκου, Κατράκη, Ηλιόπουλου –Φωτόπουλου. Το 2000 με το Κ.Θ.Β.Ε. Αλλά ο Λάζος Τερζάς κάθε τόσο ξεβολεύεται, εγκαταλείπει το ζεστό καμαρίνι και τον σίγουρο μισθό, ανταμώνει με νέους ηθοποιούς και οργανώνουν θιάσους για ένα γνήσιο Λαϊκό Ρωμαϊκό Θέατρο: ‘ Κυκλικό Θέατρο’, ‘Ελεύθερη Σκηνή’, ‘Θέατρο Ν. Ιωνίας’, ‘Νέα Πορεία’, ‘Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο’. Συμμετέχει σε πάρα πολλές κινηματογραφικές ταινίες, αλλά στην Ελληνική τηλεόραση οι ρόλοι του, με τις ερμηνευτικές του ικανότητες αφήνουν εποχή, όπως στο ρόλο του Μηνά ‘Έμποροι των Εθνών’ του Παπαδιαμάντη. Στο ρόλο του Γύφτου στην ‘Γυφτοπούλα’ του Παπαδιαμάντη ήταν συγκλονιστικός, ακόμα ο λαός τον θυμάται και στη συνέχεια η ‘Μάχη των Πελαργών’, ‘Ετυμηγορία’ με τον Στέφανο Ληναίο, ‘Δρόμος’, ‘Λαυρεωτικά’, ‘Τερπετέρης’ του Εφταλιώτη. ‘Όταν ήμουν δάσκαλος’ του Κονδηλάκη,‘Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλλα’ του Θεοτόκη. Το ’80 τον Σεπτέμβρη εγκαταλείπει αυτήν την ανοδική πορεία για μια σίγουρη καριέρα και ιδρύει το ‘Κέντρο Ποντιακού Θεάτρου και Τεχνών ‘Νέα Ποντιακή Σκηνή’ και δίνει άλλη διάσταση, στο έως τότε ήδη υπάρχον ερασιτεχνικό Ποντιακό Θέατρο, ανεβάζοντας κλασικά θεατρικά έργα στην Ποντιακή διάλεκτο των αρχών του αιώνα μας, όπως ο ‘Λαζάραγας’ ή ‘Τα σκοτάδια’, τα λαϊκά παραδοσιακά δρώμενα του Πόντου ‘Οι Μωμόγεροι’ τα Μωμογέρια όπως τα ονομάζουμε στη γλώσσα μας, ‘Οι τελευταίοι’ του Πόλυ Χάιτα, θεατρικό έργο που αναφέρεται στους αγώνες και τον ξεριζωμό των Ελληνοποντίων. Η μεγάλη έκπληξη ‘Ειρήνη’ του Αριστοφάνη στην Ποντιακή γλώσσα, παράσταση ‘Θείας Ποντιακής παραδοσιακής πανδαισίας’ γράφει στην κριτική του ο φιλόλογος Χρίστος Ανδρεάδης. Ακολουθεί η ‘Λυσιστράτη’ του Αριστοφάνη στην Ποντιακή γλώσσα άλλο ένα θαύμα της δαιμόνιας ράτσας μας. Και το καλοκαίρι του 95 στο φεστιβάλ Αθηνών ‘Θέατρο Λυκαβητού’ μας χάρισε τη μεγάλη έκπληξη. ‘Δημώδης Ακριτική ποίηση του Πόντου’ Λόγιον έπος ‘Ο Βασίλειον ο Διγενής Ακρίτας’. Έγραψε το θεατρικό έργο «Γάμπρε φούστορον τρώς; Και που έγινε μεγάλη επιτυχία από τους Ακρίτες του Πόντου Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης. Όμως πέρα από τις θεατρικές του ενασχολήσεις, τις διαλέξεις, με θέματα ποντιακού πολιτισμού, εκατοντάδες φορές βρέθηκε πίσω από το μικρόφωνο σε πολιτιστικές εκδηλώσεις που διοργανώνουν τα Ποντιακά σωματεία σε όλη την Ελλάδα, σε πάρα πολλές πόλεις της Γερμανίας, στοΣτρασβούργο μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στην Κύπρο, στη Μόσχα, στο Κελετζίκ-παραλία Μαύρης θάλασσας, Τραπεζούντα, Μπατούμ, Τυφλίδα, Βρυξέλες (Ευρωκοινοβούλιο), και όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει στις καρδιές μας όταν Τερζάς βρίσκεται πίσω από το μικρόφωνο. Όπως δηλώνει ο ίδιος ‘Για να γνωρίσει ο λαός μας, τις γαννασιουργές ρίζες της πολιτιστικής του παράδοσης, με όλες τις ιδιομορφίες, με όλες τις ιδιαιτερότητες που έχει κάθε μια ράτσα μας, Ποντιακό θέατρο, Κρητικό θέατρο, Κυπριακό θέατρο, Ζακυνθινές ομιλίες, οι υπέροχοι γεφυρισμοί της Αγιάσου Μυτιλήνης’. ‘Για να πάψει επιτέλους να ευνουχίζεται, να αλλοτριώνεται η κοινή πολιτιστική συνείδηση του λαού μας, με τα χαμηλής εμβέλειας και δεκτικότητας πολιτιστικά υποπροϊόντα που κατακλύζουν τη χώρα μας και που μόνο εθνική ζημιά κάνουν.
Φιλμογραφία
Ουρανός (1962)
Ο αδελφός Άννα (1963)
Ο άσωτος (1963)[Ανέστης]
Το «τεμπελόσκυλο» (1963)
Οι φτωχοδιάβολοι (1964)
Τα 201 καναρίνια (1964)
Η έξοδος του Μεσολογγίου (1965)
Ο πεθερόπληκτος (1968)
Οι μνηστήρες της Πηνελόπης (1968)
Στα σύνορα της προδοσίας (1968)
Η επιστροφή της Μήδειας (1968)
Για την τιμή και για τον έρωτα (1969)
Ένας άνδρας με συνείδηση (1969)
Θου-Βου φαλακρός πράκτωρ (επιχείρησις: Γης μαδιάμ) (1969)
Ο πρόσφυγας (1969)
Θέλω πίσω το παιδί μου (1969)
Γιακουμής μια ρωμέικη καρδιά (1970)
Ζητούνται γαμπροί με προίκα (1970)
Οι γενναίοι του Βορρά (1970) [ Ρούσσος]
Σε ικετεύω, αγάπη μου (1970)
Ο αετός των σκλαβωμένων (1970) [Χασάν]
Ο τελευταίος των κομιτατζήδων (1970) 
Κατηγορώ τους δυνατούς (1970)
Οι γενναίοι του Βορρά (1970) [Ρούσσος]
Ένας υπέροχος άνθρωπος (1971)
Αδέλφια μου αλήτες πουλιά (1971)
Αυτοί που ξέχασαν τον όρκο τους (1971)
Ο δρόμος των ηρώων (1971)
Ο Μανωλιός ξαναχτυπά (1971)
Οι εγωισταί (1971)
Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη (1971)
Παπαφλέσσας / Η μεγάλη στιγμή του '21 (1971)
Ο κύριος σταθμάρχης (1972)
Ως την Τελευταία Στιγμή (1972)
Οι εκβιασταί (1972)
Θέμα συνειδήσεως (1973)
Ο φαντασμένος (1973) [Μήτσος Σπατανέας]
Ισιδώρα (1975)
Επαγγελματίες ρεμάλια (1976)
Γυναίκες στα όπλα (1979)
Ένα γελαστό απόγευμα (1979)
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)
Οι φανταρίνες (1979)
Ο Κώτσος στην Ε.Ο.Κ. (1980)
Μ' αγαπάς; (1988) [Παντελής]
ΑΠΟ ΤΟ http://www.nikosxanthopoulos.com/

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

ΤΖΟΥΛΙΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Τζούλια Αργυροπούλου
Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 1966. Σύζυγος του Ντίνου Καρύδη και μητέρα της Σμαράγδας Καρύδη.
Φιλμογραφία
Πικρή μου, αγάπη (1964)
Τα δίδυμα (1964)
Βρώμικη πόλις (1965)
Τόσα όνειρα στους δρόμους (1968)
Γιακουμής μια ρωμέικη καρδιά (1970)
Ένα μπουζούκι αλλοιώτικο από τ' άλλα (1970)
Ένας χίππυς με τσαρούχια (1970)
Ο αετός των σκλαβωμένων (1970)
Τα ομορφόπαιδα!.. (1971)
Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη (1971)
Θύμιος εναντίον Τσίτσιου (1971)ΩΣ ΤΖΕΝΗ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
Σ`αγαπώ (1971)

ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΥ

Μαρία Μαρμαρινού
Γεννήθηκε 1936 στον Πειραιά και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, από όπου αποφοίτησε το 1958.  Πρώην σύζυγος του Γιώργου Κωνσταντίνου. Πατριός της υπήρξε ο αΰμνηστος Φίλιππος Φιλιππίδης, κατά κόσμο Αγκόπ.  Πέθανε στις 04.09.2013 σε ηλικία 77 ετών. 
Φιλμογραφία
Λυσιστράτη (1972) [Κλεονίκη]
Ο επισκέπτης (1973) [Μαρία]
Το κολιέ (1985)
Ο κύριος με τα γκρι (1997)

ΝΙΚΟΣ ΚΑΠΙΟΣ

Νίκος Κάπιος (Κοντογιαννάκης)
Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1935 και σπούδασε στις δραματικές σχολές Ελληνικού Ωδείου και Κωστή Μιχαηλίδη. Ως μέλος του Σ.Ε.Η. ανέπτυξε συνδικαλιστική δραστηριότητα.
Φιλμογραφία

Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης (1963) [Στέλιος]
Το κανόνι και τ` αηδόνι (1968)
Αγάπη για πάντα (1969) [Τάκης]
Η οργή του Αδικημένου (1969)
Πληγωμένα νιάτα (1969)
Ο Στρατής παραστράτησε (1969) [Πέτρος Κροκιδάς]
Το παιδί της μαμάς (1970)
Ο αγαθιάρης και η ατσίδα (1971)
Αναζήτησις... (1972) [Σπύρος]
Ο κύριος σταθμάρχης (1972)
1922 (1978)
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)
Ισόβια (1980) [ψυχίατρος]
Ξεβράκωτος Ρωμιός (1980)
Ο Κώτσος και οι εξωγήινοι (1980) [δικαστικός κλητήρας] 
Άγριες κότες (1981)
Πολίτες δεύτερης κατηγορίας (1981)
Το αίμα των αγαλμάτων (1981)
Θηλυκό θηριοτροφείο (1984) [Φαίδων]
Θηριοτροφείο αρρένων εναντίον θηλέων (1985) [Αριστείδης]
Ισόβια (1988) [ψυχίατρος]
Αύριο θα`ναι αργά (2002) [φύλακας]
Ζητείται ψεύτης (2010)

ΑΓΝΗ ΒΛΑΧΟΥ

Αγνή Βλάχου
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1930 και σπούδασε στις δραματικές σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν (αποφοίτησε το 1953). Στην αρχή της σταδιοδρομίας της εργάστηκε ως εκφωνήτρια στο Ραδιοφωνικό Σταθμό Ενόπλων Δυνάμεων. Ειδικεύτηκε στα ραδιοφωνικά σποτς. 
Υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σ.Ε.Η. (1977-1988) και σύμβουλος Δημοσίων Σχέσεων και Τύπου. Πρόεδρος του Οργανισμού Εταιρικών θιάσων Σ.Ε.Η., αντιπρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου, εκπρόσωπος του Σ.Ε.Η. στην Επιτροπή Διανοουμένων-Καλλιτεχνών και στο Διεθνές Συνέδριο για την Ειρήνη και τον Πολιτισμό. Συμμετείχε ενεργά στο Γυναικείο Κίνημα και υπήρξε για πολλά χρόνια Πρόεδρος του Συλλόγου Δημοκρατικών Γυναικών Αμπελοκήπων. Σε νεανική ηλικία ήταν μέλος της ΕΠΟΝ και αργότερα ανέπτυξε δραστηριότητα για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης ’41-’44 ως μέλος της οργάνωσης Π.Ε.Α.Ε.Α.
Το 1969 δίδαξε αυτοσχεδιασμό στη χολή Λυκούργου Σταυράκου και το 1995 ανέλαβε το μάθημα της υποκριτικής στη Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη. Πρώτος σύζυγος υπήρξε ο ηθοποιός-συγγραφέας Ντίνος Σιδερίδης και δεύτερος ο ηθοποιός Χρήστος Δακτυλίδης. Μητέρα της ηθοποιού Λίλιας Δακτυλίδη. 
ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ: Έλαβε μέρος σε άπειρες ραδιοφωνικές εκπομπές επί σειρά ετών: θεατρικές, λογοτεχνικές, ραδιοφωνικά παιχνίδια, μουσικά προγράμματα, στην εκπομπή συνεχείας Τα ελληνικά των Ελλήνων (Νίκου Τσιφόρου). Έγραψε και παρουσίαζε τη μουσική εκπομπή Μουσική από τη Γερμανία στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας. Πέθανε στις 7 Αυγούστου 2015. 
Φιλμογραφία
Ο δρόμος με τις ακακίες (1954)
Μια ιταλίδα στην Ελλάδα (1958)[φωνή Wandisa Vansi)
Ο νόθος (1964)
Κρουαζιέρα στη Ρόδο (1960)
Τρεις και ο κούκος / Σουβλίστε τους (1981)
Ο ζιγκολό της Αθήνας (1982)
Ο φονιάς (1983) [μητέρα]
Αδέξιος εραστής (1985)
Στη σκιά του φόβου (1988)
Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ http://www.openarchives.gr/

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

ΑΝΝΑ ΚΑΛΟΥΤΑ

Άννα Καλουτά
Η Ειρήνη-Άννα Καλουτά (Αθήνα 29 Σεπτεμβρίου 1918 - Αθήνα 17 Απριλίου 2010) του Στεφάνου, ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, πρωταγωνίστρια και θιασάρχης.
Απόφοιτος της Ιονίου Σχολής Θηλέων, έκανε σπουδές πιάνου και αφοσιώθηκε στο θέατρο. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη χορογραφία, την σκηνοθεσία και την καλλιτεχνική διεύθυνση.
Εμφανίστηκε σε 16 ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες ενώ στο θέατρο πρωτοεμφανίσθηκε σε ηλικία 4 ετών, στο θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη, σε έργο πρόζας. Μαζί με την αδελφή της Μαρία δημιούργησαν τα περίφημα "Καλουτάκια", παιδιά θαύματα της εποχής εκείνης, σε όλα τα είδη του μουσικού θεάτρου.
Είχε συμμετάσχει σε επιθεωρήσεις των γνωστότερων επιθεωρησιογράφων σε οπερέτες όπως: "Γλυκειά Νανά", "Διαβολόπαιδο", "Βαφτιστικός" , "Μοντέρνα κορίτσια" κ.ά. του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, "Γυναίκα του δρόμου", "Απάχηδες των Αθηνών", "Οι πειρατές" κ.ά. του Νίκου Χατζηαποστόλου, στη "Νυχτερίδα" του Γιόχαν Στράους, σε μουσικές κωμωδίες: "Μ΄ αγαπά δεν μ΄ αγαπά" των Γιανουκάκη - Ριτσιάρδη, σε ηθογραφίες όπως "Το Φυντανάκι" του Χορν, σε πρόζα "Το πανηγύρι" του Χορν, σε κωμειδύλλια: "Αγαπητικός της βοσκοπούλας", "Γκόλφω", "Μαρία Πενταγιώτισσα" και άλλα πολλά.
Επί 15 χρόνια έκανε περιοδείες στην Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία, Αφρική και Ν. Ζηλανδία. Εμφανίστηκε στη "Salle de Gaveau" στο Παρίσι το 1950, στο "Κάρνεγκυ Χωλ" στη Νέα Υόρκη το 1954, στο "Palace Theatre" στο Λονδίνο 1968 κ.α.
Ηχογράφησε με την αδελφή της Μαρία πολλούς δίσκους στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ενδεικτικά: "Μ΄ αγαπά δεν μ΄ αγαπά", "Γερακίνα", "Οι κερασιές", "Η βροχή", "Βεμ - Βεμ". Οι δε εμφανίσεις της τόσο στην τηλεόραση όσο και σε διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις, δεν είχαν εκλείψει μέχρι τελευταία.
Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, είχε τιμηθεί με πλείστα διπλώματα ελληνικών πρεσβειών για τις περιοδείες της και ακόμη με πολλές στρατιωτικές μνείες για τη ψυχαγωγία του Ελληνικού Στρατού. Έμεινε θρυλική στις πολεμικές επιθεωρήσεις του 1940, ιδιαίτερα στο "Ευζωνάκι", αλλά και αργότερα σε ρόλους "Σμυρνιάς" με καταπληκτική ταχύτητα εκφοράς του λόγου.
Δίκαια χαρακτηρίστηκε "Βασίλισσα της Επιθεώρησης", ενώ μία από τις άξιες διαδόχους της στο είδος θα μπορούσε να θεωρηθεί η Ρένα Βλαχοπούλου.
Η Άννα Καλουτά φέρεται να διατηρούσε δεσμό με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα σε νεαρή ηλικία.
Απεβίωσε στις 17 Απριλίου του 2010 στην Αθήνα, στο σπίτι της, έπειτα από επιδείνωση που παρουσίασε η υγεία της τους τελευταίους μήνες. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στις 20 Απριλίου του 2010 από το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Φιλμογραφία
Δόκτωρ Επαμεινώνδας (1937)
Όταν ο σύζυγος ταξιδεύει (1938) [η σύζυγος] 
Καπετάν Σκορπιός (1943)
Οι απάχηδες των Αθηνών (1950) [Βέρα Παραλή]
Εκείνες που δεν πρέπει ν`αγαπούν (1951) [Λίζα]
Τσιγγάνικο αίμα (1956)
Πρέπει να ζήσεις τίμια (1962)
Ο εμίρης και ο κακομοίρης (1964) [(εμίρισσα) 
Ασημίνα (Γιασμίν)]
Και οι... 14 ήταν υπέροχοι! (1965) [Γεωργία]
Καλώς ήλθε το δολάριο (1967) [Φούλη]
Η Σμυρνιά (1969)
Ελευθέριος Βενιζέλος 1910-1927 (1980) [θεατρίνα]
Ο ζιγκολό της Αθήνας (1982) [Μάρτζι]
Της παλαβής (1988) [Ουρανία Αποστόλου]
Μειδιάστε παρακαλώ (1988)
Ο κοντός και οι μνηστήρες (1988) [Φρόσω]
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ


Νίκος Παπαναστασίου
Γεννήθηκε το 1936 στην Αθήνα και σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, αποφοίτησε όμως από τη Δραματική Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη. Είχε μια κόρη που αυτοκτόνησε κι έχει άλλον έναν γιο γεννημένο το 1997.
Φιλμογραφία
Ερωτικά παιχνίδια (1960) [Ανδρέας]
Ο λαγοπόδαρος (1964) [Κώστας Βασιλείου]
Ιστορία μιας ζωής (1965) [φίλος Γιώργου]
Κορίτσια για φίλημα (1965) [βοηθός σκηνοθέτη]
Τέντυ μπόυ... αγάπη μου (1965) [Κώστας Παναγιωτίδης]
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1966) [Νίκος]
Πόθοι στον καταραμένο βάλτο (1966) [Πέτρος]
Ραντεβού στον αέρα (1966) [Θάνος]
Μια γυναίκα κατηγορείται (1966 )
Ανάμεσα σε δυο γυναίκες (1967) [Μάνος]
Γυμνοί στο δρόμο (1969) [(αδελφός Μήτσου)]
Ο άνθρωπος της καρπαζιάς (1969) [Φιλήμων] 
Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970) [Δωρής Χάνος]
Ο νάνος και οι Επτά Χιονάτες (1970) [Πέτρος]
Φουκαράδες και λεφτάδες (1970) [Πέτρος Καρανίκας]
Ένας υπέροχος άνθρωπος (1971)
Ο Μανωλιός ξαναχτυπά (1971) [Άλεξ]
Η κρεββατομουρμούρα(1971) [Κωνσταντίνος Νέγρης]
Με φόβο και πάθος (1972)
Καθένας με την τρέλα του... (1980)
Υποψήφιοι βουλευτές και βουλευτίνες (1980) [Αλέκος]
Τώρα θέλω τώρα (1980) [Νούλης]
Ο ποδόγυρος (1980)
Απίθανοι αλλοιώτικοι κι ωραίοι .... (1981) [Τάσος Φώτης]
Το μεγάλο ρουθούνι (1981) [Σαρδελογιάννης]
Το ξένο είναι πιο γλυκό (1981) [Πέτρος Χατζηφανούρης]
Η νονά (1981) [Πέτρος]
Το ξένο είναι πιο γλυκό (1981) [Πέτρος Χατζηφανούρης]
Οι κομάντος με τα μανούλια (1982)
Παπασούζας φαντομάς (1983) [παπα-Ησύχιος]
Λαλάκης ο εισαγόμενος (1984) [Λαλάκης]
Ο χαζοχαρούμενος (ο αγκαλίτσας) (1985) [Νίκος Αγαθόνικος]
Ρόδα τσάντα και κοπάνα [νο4] (2011) [«Παπα-σούζας»]

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

ΜΗΝΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ


Μηνάς Κωνσταντόπουλος
Γεννήθηκε το 1945. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους, σκηνοθέτες και πρωταγωνιστές. Με το «Ανοιχτό Θέατρο» συνεργάστηκε στο «Οράματα του Μπύχνερ» και στον «Κυριακάτικο περίπατο» σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Με το «Θέατρο Τέχνης» στα έργα «Τρωίλος και Χρυσηίδα» και «Καραγκιόζης» σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και Γιώργου Λαζάνη. Με το ΚΘΒΕ στην «Αλκηστη», στο «Μπαλκόνι» και στο «Κρίμα που είναι πόρνη» σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, «Χάρολντ και Μωντ» σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά. Συνεργάστηκε επίσης με τους Μίνω Βολανάκη, Ξένια Καλογεροπούλου, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Μελίνα Μερκούρη και Ζυλ Ντασσέν. Τελευταία θεατρική του εμφάνιση στο έργο «Δε θα τα πάρεις μαζί σου» σε σκηνοθεσία Π. Μιχαηλίδη. Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες «Βαρθολομαίος» του Μ. Μανουσάκη, «Θίασος», «Μέρες του '36», «Κυνηγοί», του Θ. Αγγελόπουλου, «Ελευθέριος Βενιζέλος» του Π. Βούλγαρη κ.α. Πέθανε στις 4 Απριλίου 2000 και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Καλλιθέας.
Φιλμογραφία
Μέρες του '36 (1972)
Βαρθολομαίος (1972)
Η αμαρτία στο κορμί της (1974) [Ντίμης]
Ο θίασος (1975)
Οι κυνηγοί (1977)
Ελευθέριος Βενιζέλος 1910-1927 (1980)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.rizospastis.gr/

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

ΜΙΡΚΑ ΚΑΛΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

Μίρκα Καλαντζοπούλου (Καλατζοπούλου)
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945 (άλλη πηγή αναφέρει το 1947) και από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε μαθήματα κλασικού χορού. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Γρηγόρη Βαφιά και στη Σχολή Χορού Λουκίας. Άρχισε τη σταδιοδρομία της στο Παιδικό Θέατρο με τον αδελφό της Γιαννάκη Καλατζόπουλο.
Στα μέσα της δεκαετίας του ΄50 άρχισε τις εμφανίσεις στο παιδικό θέατρο με τον αδελφό της και το 1955 έκανε την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία της Μ. Πλυτά «Η Δούκισσα της Πλακεντίας».
Ο πρώτο πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε το 1960 με την ταινία του Γ. Θεοδοσιάδη «Ερωτικά Παιχνίδια». Ακολούθησαν οι συμμετοχές της και σε άλλες ταινίες όπως το «Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967)», «Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου(1967)», καθώς και σε πολλά μελοδράματα 
Το 1965 έπαιξε για πρώτη φορά στο θέατρο στο έργο «Εκκλησιάζουσες», δίπλα στην Α. Συνοδινού.
Το 1967 παντρεύτηκε τον Γερμανό-Αμερικανό επιχειρηματία Καρλ Έπσερ και λίγο αργότερα μετέβη στις ΗΠΑ όπου ξεκίνησε καριέρα στη τηλεόραση συμμετέχοντας σε διάφορες εκπομπές. Παράλληλα είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής στη Σχολή της Columbia, καθώς και μαθήματα Business Administration στο πανεπιστήμιο UCLA.
Το 1978 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να παίρνει μέρος σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.
Στον Ελληνικό κινηματογράφο επανεμφανίστηκε το 1980 στην ταινία «Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο» του Ν. Τζίμα και το 1986 βραβεύτηκε για την ερμηνεία στην ταινία «Καραβάν Σαράι» του Τ. Ψαρρά.
Μέχρι σήμερα έχει λάβει μέρος σε 42 ταινίες. Είναι αδελφή του ηθοποιού Γιάννη Καλατζόπουλου. Έχει δυο παιδιά.
Φιλμογραφία 
Η δούκισσα της Πλακεντίας (1956)
Κυνηγώντας τον έρωτα (1956)
Της νύχτας τα καμώματα (1957) [μικρή]
Το ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο (1959)
Αγνές ψυχές (1959)
Ερωτικά παιχνίδια (1960) [Τζένη]
Κατήφορος (1961) [Λένα Νικολάου]
Επικίνδυνη αποστολή (1961) [Μαρίνα]
Το παιδί του δρόμου (1961)
Κορόιδο γαμπρέ (1962) [Φανή]
Ο γαμπρός μου, ο δικηγόρος! (1962) [Αργυρώ Καψομανώλη]
Οργή (1962) [Ρίτα]
Ψηλά τα χέρια Χίτλερ (1962) [Δανάη]
Δεν γνώρισα μητέρα (1962) [Μαρίνα]
Η Ελληνίδα και ο έρωτας (1962) [μαθήτρια]
Αστέρια στο βούρκο (1963) Λένα]
Όλα, και τη ζωή μου ακόμα (1963)
Το μεροκάματο του πόνου (1963) [Μαρία]
Θεέ μου δωσ`μου το φως μου (1963) [Δώρα]
Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του (1964) [Χριστίνα Δελαπόρτα]
Ο θαλασσόλυκος!.. (1964) [Ρένα Σγουρού]
Νυχτοπερπατήματα (1964)
Ορφανή στους πεντε Δρομους (1964)
Μια βδομάδα στον Παράδεισο (1964) [Λένα]
Μερικές το προτιμούν χακί (1965)
Το τελευταίο δάκρυ (1965) [Μαίρη Περίδη]
Λολίτες της Αθήνας (1965)
Χωρισμός (1965)
Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου... (1967) [Χλόη]
Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967) [Μπέτυ Καραστεφάνου]
Η κόρη μου η ψεύτρα (1967) [Ρίτα]
Αθήνα: η κλοπή της οδού Σταδίου (1968) [Σούζυ]
Η εκπομπή (1968)
Ακόμα μια φορά... πριν ξεψυχήσω (1970) [Ανίτα]
Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980)
Η πολιτσμάνα (1981) [Ελένη] Στο Δρόμο του Θεού (1982)
Καραβάν σαράι (1986) [Θεανώ]
Ήσυχες μέρες του Αυγούστου (1991) [Βάσω]
Το Βλέμμα του Οδυσσέα (1995)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.karagiannis-karatzopoulos.com/

ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΑΤΖΗΣ

Θανάσης Χατζής
Φιλμογραφία

Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές (1970) [μικρός Καρολίδης]
Ο Θανάσης η Ιουλιέττα και τα λουκάνικα (1970) [μικρός]

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΦΑΣΗΣ


Κώστας Καφάσης
Μπορεί η εποχή του '70 -όταν ο Κώστας Καφάσης έγραψε τη δική του ιστορία στην τηλεόραση και στο τραγούδι- να πέρασε ανεπιστρεπτί, εκείνος όμως δεν... χάθηκε από το χώρο όπως άλλοι συνάδελφοί του. Η ιδιαίτερη καλλιτεχνική παρουσία του έγινε καλτ με το πέρασμα των χρόνων, με αποτέλεσμα ακόμα και οι σημερινοί νέοι, που δεν τον έζησαν στις δόξες του, να ενδιαφέρονται για τα παλιά τραγούδια του. Ο Κώστας Καφάσης ανέκαθεν είχε χαμηλό προφίλ. Ποτέ δεν επιθυμούσε να μιλάει για τα προσωπικά του θέματα. Και με τη στάση του απέναντι στους άλλους καλλιτέχνες και τη σοουμπίζ γενικότερα φρόντιζε να μην προκαλεί. Ανήκει στους ιδιαίτερους καλλιτέχνες και κάνει τη δουλειά του χωρίς τυμπανοκρουσίες. Δεν σταμάτησε ποτέ να εμφανίζεται ζωντανά σε λαϊκά κέντρα της Αθήνας, αλλά και να κάνει extra εμφανίσεις στην επαρχία και στο εξωτερικό. Γεννημένος σε ένα χωριό της Καρδίτσας (Ιτέα ή Κουτσιαρί) το 1940 (άλλη πηγή αναφέρει 14/08/1942), σε νεαρή ηλικία ήρθε στην Αθήνα για να ασχοληθεί αρχικά με την ηθοποιία και έπειτα με το τραγούδι. Το 1965 έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στο «Ακροπόλ» και συγκεκριμένα στην επιθεώρηση «Αυλή και πεζοδρόμιο» των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου, με πρωταγωνίστρια τη Ρένα Βλαχοπούλου. Το 1971 άρχισε να τραγουδά στην περίφημη μπουάτ «Κατακόμβη» της Πλάκας και ένα μήνα μετά ο Κώστας Πρετεντέρης τον κάλεσε να παίξει το ρόλο του «Ιωνάθαν» στη θρυλική σειρά της κρατικής τηλεόρασης «Η γειτονιά μας», την οποία εκείνος υπέγραφε. Για το ρόλο, που ομολογουμένως είχε τεράστια επιτυχία, ο ίδιος έχει δηλώσει με το γνώριμο χιούμορ του: «Υποδυόμουν ένα... σαρδανάπαλο γκαρσόνι». Παράλληλα, άρχισε να τραγουδάει σε μεγάλες πίστες πλάι σε μεγάλα ονόματα της εποχής, όπως η Ρίτα Σακελλαρίου, η Πίτσα Παπαδοπούλου, η Μαίρη Λίντα, η Καίτη Ντάλι. Μεγάλη ιστορία στη νύχτα έγραψε στο κέντρο «Φαληρικόν», όπου εμφανιζόταν πλάι στη Σωτηρία Μπέλλου, τον Σπύρο Ζαγοραίο και τη Φωτεινή Μαυράκη. Εξω από το κέντρο τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα των θαμώνων -που συνωστίζονταν για να τον δουν και να τον ακούσουν- έφταναν μέχρι το στάδιο Καραϊσκάκη! Στο σινεμά έχει παίξει χαρακτηριστικούς ρόλους στις ταινίες «Μαριχουάνα stop», «Καλώς ήρθε το δολάριο», «Φίφης ο αχτύπητος», «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», «Το πιο λαμπρό αστέρι» και «Μοντέρνα Σταχτοπούτα». Σε συνέντευξή του είχε πει: «Οταν έπαιζα με την Αλίκη είχα τόσο τρακ που έχανα τα λόγια μου». Ο λόγος; Τη θαύμαζε πάρα πολύ. Δισκογραφικά συνέδεσε το όνομά του με τον Κώστα Ψυχογιό, που του έγραψε μεγάλες επιτυχίες - ανάμεσα σε αυτές και το all time classic «Γέλα κυρία μου». Από τους πιο φανατικούς θαυμαστές του ήταν και ο δημιουργός της σειράς «Η γειτονιά μας», Κώστας Πρετεντέρης (πατέρας του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη). «Οταν τραγουδούσα έπαιρνε ένα ποτήρι, καθόταν στην πίστα και με άκουγε», έχει εκμυστηρευτεί ο ίδιος. Στον κινηματογράφο, τα τελευταία χρόνια έχει κάνει επιλεκτικές εμφανίσεις με αξιόλογους σκηνοθέτες όπως ο Θόδωρος Μαραγκός. Πέθανε από καρκίνο στις 13 Οκτωβρίου 2010.
Φιλμογραφία
Μοντέρνα Σταχτοπούτα (1965) [Καζάκος]
Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966)
Φίφης ο ακτύπητος (1966)
Η βουλευτίνα (1966)
Καλώς ήλθε το δολλάριο (1967) [Δημήτρης]
Το πιο λαμπρό αστέρι (1967)
Ο πουλημένος άνθρωπος (1967)
Ο πιο καλός ο μαθητής (1968)
Μαριχουάνα stop! (1971) [Σπύρος]
Οι απάνθρωποι   (1972)
Ο δραπέτης του φεγγαριού (1994)
Μη μου άπτου (1996) [αστυνομικός]
Ισοβίτες (2008) [διευθυντής φυλακής]
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/
ΑΠΟ ΤΟ http://members.fatsimare.net/ 

ΑΛΙΚΗ ΑΝΔΡΕΟΥ

Αλίκη Ανδρέου
Φιλμογραφία

Μια του κλέφτη... (1960) [Τασία Μπρούντζου]
Χίλιες παρά μία νύχτες (1960)
Εφιάλτης (1961)

ΛΥΔΙΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ

Λύδια (Λύντια) Στεφανίδου
Φιλμογραφία

Ο κόκκινος βράχος (1949) [Γιούλια Βροκίνη]
Οι απάχηδες των Αθηνών (1950) [Τιτίκα]
Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου (1951)
Dva zrna grozdja (1955)
Για δυο ρώγες σταφύλι (1956)(ελληνοσερβική παραγωγή)
Κατά λάθος... μπαμπάς (1957)[Νταίζη Μακρίδη]
Το τρελλοκόριτσο (1958)[Λέλα]
Αδέκαροι ερωτευμένοι (1958) [Νέλλη]
Δουλειές με φούντες (1959) [Δροσούλα]
Χίλιες παρά μία νύχτες (1960)

ΝΤΕΠΗ ΜΑΡΤΙΝΗ

Ντέπη (Ντέπυ) Μαρτίνη
Γεννήθηκε το 1937. Αναδείχθηκε Β΄Σταρ Ελλάς στα καλλιστεία του 1955 (νικήτρια η Σόνια Ζωίδου) και την ίδια χρονιά στην Φινλανδία κατέλαβε την Τρίτη θέση του διαγωνισμού για την ανάδειξη της ‘‘Μις Ευρώπη’’.
Φιλμογραφία
Καλημέρα Αθήνα (1959) [Λόλα]
Ψιτ... κορίτσια! (1959) [Μαρία]
Νύχτες στο Μιραμάρε (1960) [Φουζία / Ιρέν]
Το κορίτσι του δρόμου (1960)
Το ποτάμι (1960)
Εφιάλτης (1961)[Εύη Λινάρδου]
Φαίδρα (1962) [Ελένη]
Οι κολασμένοι (1964) [Άννα]

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

ΜΑΙΡΗ ΜΟΝΤ


Μαίρη Μοντ -Σπάθη (Mαρία Μουστάκα)
Γνωστή τραγουδίστρια της περιόδου '55-'65 που υπήρξε σύζυγος ενός σπουδαίου Θεσσαλονικιού συνθέτη ελαφρού τραγουδιού και μαέστρου, του Αλέκου Σπάθη (1914 - 1970).Το 1955 είναι η χρονιά που ο Σπάθης γνώρισε τη Μαρία Μουστάκα, η οποία ξεκινάει στο πλευρό του την τραγουδιστική της καριέρα ως Μαίρη Μοντ. Τους πάντρεψε η Ρένα Βλαχοπούλου την ίδια χρονιά και το 1956 απόκτησαν μια κόρη, την Αγγελική-Μελωδία (νονός του κοριτσιού ο Γιώργος Οικονομίδης που έχει γράψει τους στίχους στα περισσότερα τραγούδια του Αλέκου Σπάθη) και μετακόμισαν στην Αθήνα Έτσι ξεκίνησε η περίοδος της μεγάλης τους ακμής Τραγούδησε σχεδόν όλα τραγούδια του συζύγου της που γνώρισαν τεράστια επιτυχία, αλλά και άλλων συνθετών ενώ παράλληλα εξελίχθηκε σε μεγάλη τραγουδίστρια ραδιοφώνου. Το 1962 ο Σπάθης υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να παραλύσει η δεξιά πλευρά του σώματός του. Συμπαραστάτες στο πρόβλημα ήταν η Ρένα Βλαχοπούλου που τους παραχώρησε το διαμέρισμά της για να μένουν για αρκετά χρόνια και ο Γιώργος Οικονομίδης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Δημήτρης Χορν, ο Μανώλης Χιώτης, η Μαίρη Λίντα, η Μάριον Σίβα και το Τρίο Κιτάρα που οργάνωσε κάποιες παραστάσεις στην Αμερική και πρόσφερε τα έσοδά τους στον Σπάθη. Στις 10 Ιανουαρίου 1970, ο Αλέκος Σπάθης πέθανε. Από τότε όπως ήταν φυσικό η Μαίρη Μοντ δεν μπόρεσε να συνέλθει παρά τις προσπάθειες της Ρένας Βλαχοπούλου που της έδινε κάποια ρολάκια σε ταινίες της και στα επόμενα χρόνια αφοσιώθηκε στην ανατροφή της κόρης της Αγγελικής. Η καριέρα της τελείωσε τότε. Η Μαίρη Μοντ στάθηκε άτυχη γιατί η ασθένεια του συνθέτη ανέκοψε την καλλιτεχνική της πορεία. Πέθανε στις 20 Μαίου 2010 και κηδεύτηκε ξεχασμένη στου Παπάγου.
Φιλμογραφία
Η θεία μου η χίπισσα (1970)
Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971)
Μια Ελληνίδα στο χαρέμι (1971)
Οι αμαρτωλοί (1971)
ΑΠΟ ΤΟ http://vlahopoulou.blogspot.com/

ΑΝΝΑ ΠΑΙΤΑΤΖΗ

Άννα Παϊτατζή
Η Άννα Παϊτατζή (1923 - 2 Ιουλίου 2009) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Χαρακτηριστικότερος ίσως ήταν ο ρόλος της ως Ουρανία στην τηλεοπτική σειρά του Δαλιανίδη Λούνα Παρκ, από το 1974 ως το 1981.
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και η οκταμελής οικογένειά της ήρθε στην Ελλάδα όταν η ίδια ήταν πολύ μικρή. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών και αποφοίτησε το 1946. Την ίδια χρονιά αποφοίτησε και από τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο στο πλευρό της Μελίνας Μερκούρη. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1950 και μία από τις πρώτες της ταινίες ήταν Η λύκαινα, το 1951. Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968), Ο τσακιτζής (1960), Έξω οι κλέφτες (1961), Για ποιον χτυπά η κουδούνα (1968), Ο γίγας της Κυψέλης (1968), Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970), Ο διαιτητής (1963), Ο θείος της Βιολέτας (1957), Ο τετραπέρατος (1966), Ρ20 (2004) και σε άλλες. Από το γάμο της με το δικηγόρο Ηλία Ανδρίτσο (πέθανε το 2006) απέκτησε δύο παιδιά, το Φοίβο και την Ευτυχία.
Το 1972 ενσάρκωσε το ρόλο της Μαντάμ Σουσούς στην πρώτη τηλεοπτική σειρά που βασίστηκε στο σενάριο του Δημήτρη Ψαθά και το 1976 στη σειρά Η Θέμις έχει νεύρα . Την ίδια περίπου περίοδο επιλέχθηκε από τον Δαλιανίδη για το ρόλο της Ουρανίας, συζύγου του κυρ Γιώργη στην μακρόβια τηλεοπτική σειρά Λούνα Παρκ. Το 1981, όταν γυρίστηκε η σειρά Τα Ανάποδα, που ήταν και η συνέχεια του Λούνα Παρκ, η Παϊτατζή έπαιξε ξανά το ρόλο της Ουρανίας, ωστόσο η νέα διοίκηση της ΕΡΤ αποφάσισε εκείνη την εποχή να μην προβάλλει το σίριαλ. Από τις τελευταίες της τηλεοπτικές εμφανίσεις ήταν στις σειρές Οι δύο ορφανές (1991), Το σόι μας (1992) , Επτά θανάσιμες πεθερές και σε ρόλο γκεστ σταρ στο ριμέικ της σειράς Εκείνες κι εγώ με τον Γιάννη Μπέζο.
Πέθανε στις 2 Ιουλίου του 2009, σε ηλικία 86 ετών.
Φιλμογραφία
Θύελλα στο φάρο (1950)
Η λύκαινα (1951)
Έχει θείο το κορίτσι / Ο θείος της Βιολέττας (1957) [Κατερίνα Σακούλα]
Γαμήλιες περιπέτειες (1959) [Δήμητρα Μπισμπίκη]
Τσακιτζης (1960)
Έξω οι κλέφτες (1961) [Περσεφόνη Αδάμαντα]
Κορόιδο γαμπρέ (1962) [Νίνα]
Η μεγάλη θυσία (1962)
Ποτέ δε σε ξέχασα (1962) [Νάντια]
7 μέρες ψέματα (1963) [Τζούλια]
Ένας ντελικανής (1963)
Ο διαιτητης (1963)
Ιστορία μιας ζωής (1965) [Αμαλία Παπαδοπούλου]
Όταν σημάνουν οι καμπάνες (1965)
Κλαίω και σ' αναζητώ (1965)
Ο τετραπέρατος (1966) [Μάργκαρετ]
Η αρτίστα (1966) [η μητέρα της Γιάννας]
Για ποιον χτυπά η... κουδούνα (1968) [Κάτια]
Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968) [Γεωργία Παπαδοπούλου-Λιόντου]
Ο Μικές παντρεύεται (1968) [Συναξαρίδου]
Οι άντρες δεν λυγίζουν ποτέ (1968)
Πληγωμένα νιάτα (1969)
Ο γίγας της Κυψέλης (1969) [η μητέρα της Κλάρα] 
Ο γόης (1969) [Χριστίνα Μπελίρη]
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο (1970) [Καίτη Αναστασοπούλου] 
Η ζούγκλα των πόλεων (1970) [Χριστίνα Σινιάσκου]
Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970) [Τζένη Χάνου]
Αστερισμός της παρθένου (1973) [Μάρθα Μπαμπαρδούλη]
Γυναίκες στα όπλα (1979) [διοικητής στρατοπέδου]
Θα σε κλέψω μ`ακούς; (1982) κυρία Καριάδη]
Ρ20 - R20 (2004)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΝΟΤΑ ΠΑΡΟΥΣΗ

Νότα Παρούση
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη. Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών από το 2006.  Από το 1993 έως το 1997 έλαβε μέρος σε 8 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.
Φιλμογραφία
Το παιδί της πιάτσας (1961)[φίλη του Μίμη]
Η κυρία του κυρίου (1962) [Λίτσα]
Τα δίδυμα (1964) [Λούλη]
Η γέφυρα της ευτυχίας (1964)
Περιφρόνα με γλυκιά μου (1965)
Ο αχαΐρευτος (1970)
Ο μοναχογιός μου ο αγαθιάρης (1972)
Ο παρθενοκυνηγός (1980) [Ορσαλία Ιωακείμ]
Ο Κος ΕΞΟΥΣΙΑΣ (1980)
Τροχονόμος... Βαρβάρα (1981) [Παγώνα]
Σερίφης ο 'μηχανοφάγος' (1983)
Ο άνθρωπος που το`παιζε πολύ (1983)
Καταζητείται το πρόσωπο της ημέρας (1983)
Οι Πόντιοι (1986)
Ο τελευταίος τίμιος Ρωμηός (1989) [Φρόσω]
Τρελάδικο πολυτελείας (1990)

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ

Βελισσάριος Κοντογιάννης
Φιλμογραφία
Η προίκα της Αννούλας (1917)
Χειροκροτήματα (1944)
Η ωραία των Αθηνών (1954)
Χαρούμενο ξεκίνημα (1954)
Το αμαξάκι (1957)
Η λίμνη των πόθων (1958)[Κίτσος]
Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959)
[Χαράλαμπος Παρτσαλόπουλος''ο μπάρμπας στο κάδρο'';;;;;;;;;;;]
Το ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο (1959)
Όταν το μίσος Κυβερνά (1959)[γιατρός]
Λύγκος ο λεβέντης (1959)
Έγκλημα στα παρασκήνια (1960)
Στη Κύπρο άρχισε η αγάπη μας (1960)[δημόσιος κατήγορος στη δίκη των Ελληνοκύπριων πατριωτών] 
Το κλωτσοσκούφι (1960)
Τρεις κούκλες κι εγώ! (1960)
Οι άσσοι της τράκας (1962)
Ο ατσίδας (1962) [Μαυροφρύδης]
Λενιώ η βοσκοπούλα (1963)
Οι ασυνείδητοι (1966)

ΤΑΣΟΣ ΚΟΝΤΑΞΗΣ


Τάσος Κονταξής
Γεννήθηκε το 1907. Ηθοποιός και θιασάρχης. Γεννήθηκε στα Βουρλά Μικράς Ασίας και σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου. Δεύτερη σύζυγος υπήρξε η ηθοποιός Αγλαΐα Κονταξή. Ασχολήθηκε με το θίασο Παιδική Θεατρική Πρωτοπορία ως δάσκαλος και σκηνοθέτης. Πέθανε το 1992.
Φιλμογραφία
Τα μαναβάκια (1957)
Ματωμένα στέφανα (1961)
Για ποιον χτυπά η... κουδούνα (1968)
Γοργόνες και μάγκες (1968)
Θέλω πίσω το παιδί μου (1969)[μέλος δικαστηρίου]
Όταν η πόλις πεθαίνει (1969)
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο (1970)[συλλαμβάνεται στο μπλόκο]
Ερωτικές στιγμές (1972)

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΕΛΑΒΙΝΙΑΣ

Σταμάτης Δελαβίνιας (Δελαβίνας)
Γεννήθηκε το 1908 και πέθανε το 1984. 
Φιλμογραφία
Οι κατεργάρηδες (1963)
Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης (1963)[χωρικός]
Τρίτη και 13 (1963)[πελάτης κέντρου διασκέδασης
Το μεγάλο μυστικό (1963)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Μια εβδομάδα στον Παράδεισο (1964)[καφετζής]
Το μεγάλο μυστικό (1963)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Λόλα (1964)[δεσμοφύλακας]
Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του (1964)[γείτονας και πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο γυρισμός της μάνας (1964)[εργάτης]
Οι κληρονόμοι (1964)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Γάμος αλά ελληνικά (1964)[στο θέατρο]
Υπάρχει και φιλότιμο (1965)[στην αρχή μέσα στο κτίριο]
Γάμος αλά...ελληνικά (1965)[στο θέατρο]
Αφήστε με να ζήσω (1965)[καλεσμένος]
Υπάρχει και φιλότιμο (1965)[στην αρχή του φιλμ, έξω από το υπουργείο αλλά μετά από λίγο και μέσα]
Η ζωή μου ανήκει σε σένα (1965)[γιατρός]
Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965)[παίζει χαρτιά]
Με ιδρώτα και δάκρυα (1965)[υπάλληλος εργοστασίου]
Το μυστικό μιας μητέρας (1966)[πατέρας Μίνας]
Τα δολάρια της Ασπασίας (1967)[ο ''έβγαλα δόντια'']
Το ΠΡΟ-ΠΟ και τα μπουζούκια (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Για ποιον χτυπά η... κουδούνα (1968)
Η γενιά των ηρώων (1969)[κάτοικος χωριού]
Το κρυφό σπίτι της Αγγέλας (1972)
Το ξενοδοχείο των διεφθαρμένων (1972)
Έρωτας και προδοσία (1972)[στρατιωτικός]
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972)[στη κηδεία]
Ένα τανκ στο κρεβάτι μου (1975)
Οι βάσεις και η Βασούλα (1975)[καθηγητής]
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΛΑΟΥΔΗΣ

Λευτέρης Λαούδης
Φιλμογραφία

Αδούλωτοι σκλάβοι (1946)
Από έξι μείναμε δύο (1953)
Δέσπω (1962)
Για την αγάπη του παιδιού μου (1963)
Μας ενώνει ο πόνος (1964)
Η μοίρα μας χτύπησε σκληρά (1966)

ΣΠΥΡΟΣ ΦΩΚΑΣ

Φωκάς Σπύρος (Ανδρουτσόπουλος Σπύρος)
Ο Σπύρος Φωκάς, ένας μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου του θεάτρου και της τηλεόρασης, γεννήθηκε στην Πάτρα στις 17-08-1937 με καταγωγή από την Κέρκυρα από την πλευρά της μητέρας του. Ο κινηματογραφικός φακός φώτισε για πρώτη τον πρωταγωνιστή με την ξεχωριστή ομορφιά και γοητεία το 1959 στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Ματωμένο ηλιοβασίλεμα». Η ταινία προβλήθηκε τότε στο φεστιβάλ Καννών και ήταν η αφετηρία για τη διεθνή αναγνώριση του Σπύρου Φωκά. Ο μεγάλος πρωταγωνιστής τελείωσε τη σχολή του Κωστή Μηχαηλίδη είχε όμως ήδη κάνει την πρώτη του ταινία...άρχοντα του ιταλικού κινηματογράφου. Και τό γεγονός ότι στην ταινία παίζουν πρώτους ρόλους δύο Έλληνες, η νέα και η παλιά γενιά πλάι - πλάι, γιος και μάνα, Φωκάς και Παξινού, μας γεμίζει δικαιολογημένη υπερηφάνεια”.
Με αφετηρία την Ιταλία πλέον συμμετέχει σε διεθνείς συμπαραγωγές που έγιναν εκεί, όπως το “Όταν θέλει η γυναίκα” του Βιντσέντε Μινέλι με τη Λάιζα Μινέλι και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν ή στην τρίτη συνέχεια τη σειράς με κεντρικό ήρωα τον Σάφτ με τίτλο “Ο Σάφτ χτυπά στην Αφρική”.Στη συνέχεια κάνει το μεγάλο βήμα προς το Χόλυγουντ, συμμετέχοντας πλέον σε αμιγώς αμερικάνικες Βρισκόμαστε ακόμη στο 1959 και ο Σπύρος παραγωγές. Φωκάς συμμετέχει στην ταινία του Φράνκο Ρόσι “Ο θάνατος ενός φίλου”. Με αυτήν Λίγες από τις ταινίες στις οποίες την ταινία γίνεται γνωστός στα στούντιο πρωταγωνίστησε ο Φωκάς στην Αμερική της Τσινετσιτά για να συμμετάσχει το είναι οι Ολοκαύτωμα 2000, Το πετράδι 1960 στην περίφημη ταινία του Λουκίνο του Νείλου, Το μαύρο τούνελ, Βισκόντι «Ο Ρόκκο και τ’ αδέλφια του» Ράμπο ΙΙΙ. Πρόκειται για αμερικάνικες έχοντας δίπλα του τον Αλαίν Ντελόν και παραγωγές με διεθνή απήχηση που την αξέχαστη Κατίνα Παξινού. Μάλιστα μαρτυρούν την επιτυχία του Φωκά και για την ταινία “Ο θάνατος ενός φίλου” επί αμερικανικού εδάφους.Παράλληλα κέρδισε βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ συνεχίζει να γυρίζει πληθώρα ιταλικών του Λοκάρντο. Η Ρωζίτα Σώκου που την αλλά και ελληνικών πλέον παραγωγών. εποχή εκείνη ζούσε στη Ρώμη αναφέρει σε άρθρο της σχετικά με τις δυσκολίες Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 γυρίζει των νεόφερτων στα κινηματογραφικά στην Ελλάδα την ταινία «Ο φόβος» στούντιο της Τσινετσιτά τον τρόπο με του Μανουσάκη. Μαζί του παίζουν τον οποίο ξεχώρισε ο Σπύρος Φωκάς: κορυφαίοι πρωταγωνιστές του θεάτρου και του κινηματογράφου όπως η Έλλη “Η τύχη, όμως, του Σπύρου είναι Φωτίου, ο Ανέστης Βλάχος, η αξέχαστη διαβολική πραγματικά, ή μήπως και το Έλενα Ναθαναήλ. Με σκηνοθέτη το τολέντο του όπως φάνηκε στο «Θάνατος Γιάννη Δαλιανίδη γυρίζει τον «εγωισμό» ενός φίλου» συντριπτικά έβοήθησε σ’ αυτήν; Τό γεγονός είναι πώς τον θέλησε ό Βισκόντι γιά τήν ταινία του: «Ό Ρόκο και τ’ αδέλφια του». Είναι η ιστορία μιας οικογενείας από το Νότο που πάει στο Βορρά νά βρει δουλειά, γιατί ο ένας γιος κατάφερε να επιζήσει εκεί.
Ο Σπύρος παίζει το Βιντσέντζο, αδελφό του Ρόκο, και η μάνα του έργου είναι η Κα-τίνα Παξινού. Βέβαια, καλύτερες σκηνές στο φίλμ έχουν οι προστατευόμενοι του Βισκόντι — ο Σαλβατόρι, ο Ντελόν. Μα υπάρχουν πρωταγωνισταί που δέχονται να παίξουν τους κομπάρσους, αρκεί να λάβουν μέρος σε μια ταινία του αναγνωρισμένου έχοντας δίπλα του τη Ζωή Λάσκαρη και τη Τζένη Ρουσέα. Η ταινία «Στεφανία» με συμπρωταγωνίστρια και πάλι τη Ζωή Λάσκαρη θεωρείται από τις καλύτερες του ελληνικού κινηματογράφου. Με την Έλενα Ναθαναήλ γυρίζει το «Δραπέτη», μια υπέροχη ταινία στην οποία συμπρωταγωνιστεί ο μεγάλος του ελληνικού θεάτρου Μάνος Κατράκης. Μαζί με την Έλενα Ναθαναήλ πάλι και το Θόδωρο Ρουμπάνη γυρίζει την ταινία «Ντάμα σπαθί». Οι νεότεροι θυμούνται το Σπύρο Φωκά από τη συμμετοχή του στην τηλεόπτική σειρά του Στράτου Μαρκίδη “Τη Αγάπης Μαχαιριά”, έχοντας ως “αντίπαλό” του στην κρητική βεντέτα τον επίσης μεγάλο Γιάννη Βόγλη. Αξίζει να αναφρθεί ότι παράλληλα με όλες τις ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστούσε σε Ελλάδα, Ιταλία και Αμερική, ο Φωκάς έγινε ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός και σε θεατρικές σκηνές του εξωτερικού. Θεωρείται άλλωστε ακόμη και σήμερα κινηματογραφικός και θεατρικός ηθοποιός. Σε συνέντευξή του έχει δηλώσει ότι τον λυπεί το γεγονός ότι οι μεγάλες μέρες του ελληνικού κινηματογράφου έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Πιστεύει πως για την ανάκαμψη ή έστω τη βελτίωση της ποιότητας των τηλεοπτικών σειρών χρειάζονται χρήματα, τα οποία ωστόσο δεν υπάρχουν την Ελλάδα που αντιμετωπίζει τον κινηματογράφο ως οικοτεχνία. Ο Σπύρος Φωκάς δεν πέτυχε σε καμία περίπτωση λόγω της τύχης του. Ρίσκαρε αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα στο εξωτερικό, βρέθηκε όμως έτσι στο επίκεντρο των οντισιόν και των ευκαιριών τι οποίες αδραξε και αξιοποίησε στο έπακρο. Έγινε έτσι ένας ακόμα Έλληνας που μπορεί να δηλώσει με πάσα ειλικρίνεια ότι έκανε διεθνή καριέρα.

Φιλμογραφία
Ματωμένο ηλιοβασίλεμα (1959) [Γιάννος]
Διακοπές στην Κολλοπετινίτσα (1959) [Αλέκος]
Λύγκος ο λεβέντης (1959)
Ο Ρόκο και τ` αδέλφια του (1960) 
Η απολύτρωσις (1961) [Ηλίας]
Εγωισμός (1964) [Κώστας]
Η Στεφανία (1966) [Γιώργος Δαπόντες]
Έρωτας στην καυτή άμμο (1966)
Ντάμα σπαθί (1966) [Αλέξανδρος]
Ο φόβος (1966) [μηχανικός]
Ψωμί για έναν δραπέτη (1967)
Ο δραπέτης (1967) [Στέφος Πέργαμος]
Εκείνοι που ξέρουν ν' αγαπούν (1968) [Πέτρος]
Μπροστά στην αγχόνη (1968) [Τίμος]
Η ζωή ενός ανθρώπου (1968) [Χρήστος Σγουρός]
Σόνια (1980) [Τόνιο]
Τα διαμάντια δε λεν ψέμματα (1980) [Πέτρος Γεωργίου]
Τρεις και ο κούκος / Σουβλίστε τους (1981) [Ιάσων Γιαννουδάκης] 
Επικίνδυνο παιχνίδι - η αναμέτρηση (1982) [Πέτρος Παρίσης]
Η παρεξήγηση (1983) [Νίκος]
Το διαμάντι του Νείλου (1985) [Omar]
Ράμπο 3 (1988) [Masoud]
Εραστές χωρίς όρια (1990) [George]
Το πεθαμένο λικέρ (1992)
Ο δραπέτης του φεγγαριού (1994)
Σαπουνόπετρα (1995)
Μπίζνες στα Βαλκάνια (1996)
Ύψωμα 33 (1999) [Guest Star]
Βίτσια γυναικών (2000) [Μάριος Βενιέρης]
Αλέξανδρος και Αϊσέ (2002) [ο πατέρας της Αϊσέ]
Στη σκιά του Λέμυ Κώσιον (2002) [Ρωμαίος]
Μην περνάς, ανάβει κόκκινο (2003)
Πάρ' τα όλα (2003)
Ο χάρος βγήκε παγανιά (2003)
A Simple Love Story (2007) [Νίκος Παπαγεωργίου]
Η διαθήκη του ιερέα Ιωάννη Μελιέ (2009)
Εικόνα σου είμαι (2009)

ΓΚΕΛΥ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μαυροπούλου Γκέλυ
Η Γκέλυ Μαυροπούλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1932 στη Θεσσαλονίκη. Γονείς της ήταν οι επίσης ηθοποιοί Άγγελος Μαυρόπουλος ( 1901 - 1979 ) και Μαρίκα Κρεβατά ( 1911 - 1994 ). Σπούδασε στη Γαλλική Ακαδημία Αθηνών και στη Δραματική Σχολή " Θεάτρου Τέχνης " του Καρόλου Κουν.  Καθηγητές της στη σχολή, ήταν ο Κάρολος Κουν, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος, ο Μίνως Βολανάκης και άλλοι πολλοί. Από τη σχολή αποφοίτησε το 1955 και την ίδια χρονιά, έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση στο θέατρο «Ρεξ - Κοτοπούλη» - όπου την καλλιτεχνική διεύθυνση είχε ο Δημήτρης Μυράτ, με το έργο «Επτά χρόνια φαγούρα» του Άξελροντ. Στη μεγάλη οθόνη ντεμπουτάρισε το 1953 με την ταινία «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» και ακολούθησαν πολλές ακόμη, κυρίως όμως, δραματικές. Αξιόλογη ήταν και η εμφάνισή της στη τηλεόραση ( «Άγνωστος πόλεμος», «Εν τούτω νίκα» κ.α ).  Υπήρξε μεταφράστρια και συμμετέχουσα στο Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Ε.Η ( έγινε μέλος του στις 7 - 6 - 1956 ). Το 1989, ήταν υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Τιμήθηκε από το θεατρικό Φεστιβάλ Ιθάκης ( 1977 ) για την ερμηνεία της στο έργο «Χιροσίμα, αγάπη μου».  Σύζυγός της στα μέσα της δεκαετίας του '50, υπήρξε ο επίσης ηθοποιός Στέφανος Στρατηγός ( 1923 - 2006 ).
Φιλμογραφία
Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται (1953) [Μυρτώ]
Η ωραία των Αθηνών (1954) [Τώνια]
Κόκκινα τριαντάφυλλα (1955) [Αυγή Μολφέτα]
Το φιντανάκι (1955) [Τούλα]
Κυλισμένοι στο Βούρκο (1955) [Τζενη]
Φτώχεια Ερως και Κομπίνα (1956)
Έχει θείο το κορίτσι / Ο θείος της Βιολέττας (1957) [Βιολέττα Γιούπη]
Η θεία από το Σικάγο (1957) [Ελένη Μπάρδα-Ζέριγκα]
Ο Φανούρης και το σόι του (1957) [Κατίνα Σκαρβέτσου]
Της τύχης τα γραμμένα (1957) [Ελένη]
Δύο αγάπες δύο κόσμοι (1958) [Καίτη ...-Μαρή]
Μηδέν πέντε (1958)
Έγκλημα στο Κολωνάκι (1959) [Μυρτώ Καψή]
Το παραστράτημα μιας αθώας (1959) [Φανή]
Ο Αλή Πασάς και η κυρά Φροσύνη (1959) [κυρά Φροσύνη]
Οι 900 της Μαρίνας (1960) [Μαρίνα Δαλέγκου]
Για την αγάπη μιας ορφανής (1960)[Μαίρη Γαιτάνου]
Τσακιτζής (1960) 
Μυρτιά (1961) [Μυρτιά Τσακάλου]
Ο Γολγοθάς μιας αθώας (1961) [Μαρίνα]
Στο κατώφλι της αμαρτίας (1961)
Εταιρία θαυμάτων (1962) [Μίνα]
Η κυρία του κυρίου (1962) [Εύα Καλούδη]
Αγνή κι ατιμασμένη (1962)
Έγκλημα στην Ομόνοια (1962)
Ο δρόμος με τα κόκκινα φώτα (1963) [Χριστίνα]
Απαγωγή (1964)
Κάθε λιμάνι και καημός (1964) [Σοφία Ραζή]
Κατατρεγμένοι της μοίρας (1964)
Δεν μπορούν να μας χωρίσουν (1965) [Σοφία]
Η πικραγαπημένη (1965)
Η ζωή μου ανήκει σε σένα (1965) [Μαρίνα Χολέβα]
Ευτυχώς... τρελάθηκα! (1966) [Ηρώ Λεκάκη]
Κατηγορώ την κοινωνία (1966) [Μάρθα Αντωνίου]
Ο ανακατωσούρας (1967) [Λίλα Καρατουλπάνη]
Από τα Ιεροσόλυμα με αγάπη (1967) [Μάρθα]
Η λεωφόρος της προδοσίας (1969) [Άννα Βέργου]
20 γυναίκες κι εγώ (1973)
Οι γενναίοι πεθαίνουν δύο φορές (1973) [Δήμητρα Αυγέρη]
Ταξίδι του μέλιτος (1979) [Ερατώ]
17 σφαίρες για έναν άγγελο (1980) [Ελένη Κωνσταντοπούλου] 
Έξοδος κινδύνου (1980) [Κάτια Θεοχάρη]
ΑΠΟ ΤΟ http://www.ishow.gr/

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ

Γιώργος Βλαχόπουλος (Μυλωνάς)
Γεννήθηκε το 1910 στη Βαλύρα Μεσσηνίας και ακολουθεί το δύσκολο δρόμο της έβδομης τέχνης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Τελειώνει τη σχολή Εθνικού Θεάτρου και εμφανίζεται στους επαρχιακούς θιάσους . Τον κερδίζει το Κ.Θ.Β.Ε. και με το θίασο Καρούσου συμμετέχει στα έργα; Το παιχνίδι της τρέλας και της φρονιμάδας, Δούκας της Παροναξίας, Απαγωγή της Σμαράγδας. Παίζει στους θιάσους Κοτοπούλη, Θέατρο Μετροπόλιταν, θίασο Κατερίνας Φωτοπούλου, Βέμπο, Εθνικό Κήπο. Στο Ε.Λ.Θ. παρέμεινε για πολλά χρόνια ερμηνεύοντας τους ρόλους στα έργα:
Αγαπητικός της Βοσκοπούλας (Γκόλφας), ο Χριστός Ξανασταυρώνεται (Γιαννακός), Καραϊσκάκης, Ηλίθιος, Έβδομος Ουρανός, Είναι Βαθιές οι Ρίζες, Οδύσσεια, Το Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού, και ο Πραματευτής. Στο θίασο Αναλυτή-Ρηγοπούλου παίζει στο έργο ; Είμαστε Όλοι Συνυπεύθυνοι και στο θίασο Φωτόπουλου παίζει στο έργο: Δον Καμιλλο. Στο Κ.Θ.Β.Ε. παίζει στα έργα: Το παιχνίδι της τρέλλας και της φρονιμάδας, Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν.
Στον κινηματογράφο έπαιξε στα έργα: Οι Γερμανοί Ξανάρχονται, Γρουσούζης, Σωφεράκι, Γκολ στον Έρωτα, Ρωμαίικη Καρδιά, ένας βλάκας και μισός, Η χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα. Είχε συπρωταγωνιστέςτους Αυλωνίτη, Μακρή,Βέμπο,Κατράκη, Χατσίσκο Παπαγιαννόπουλο και άλλους
Το 1983 ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Θεοχάρης Μαναβής, τον τίμησε για την πολύτιμη προσφορά του στο θέατρο και τον κινηματογράφο, στο Μακεδονία-Παλλάς. Ήταν θείος του μητροπολίτου Μονεμβασιάς και Σπάρτης Ευσταθίου και πρώτος εξάδελφος του Αθανασίου Μυλωνά, που ήταν πρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού Βαλύρας. Πέθανε το 1999. 
Φιλμογραφία
Οι Γερμανοί ξανάρχονται... (1948)[τρόφιμος νευρολογικής κλινικής (Μέγας Ναπολέων)]
Χαμένοι άγγελοι (1948)
Ο μεθύστακας (1950)
Ο Μίκης και ο Φίκης / Προπαντός ψυχραιμία (1951)
Ο γρουσούζης (1952)
Το κορίτσι της ταβέρνας (1952)
Η αγνή του λιμανιού (1952)
Άγγελος με χειροπέδες (1952)[''Βούδας''-συγκρατούμενος Πέτρου]
Το σοφεράκι (1953) [Γρηγόρης]
Μεγάλοι δρόμοι (1953)[Παυσανίας, φίλος και συγκάτοικος αρχικά του Νίκου]
Ρωμέικη καρδιά (1953)[Νίκος Βάτρακας]
Οι ουρανοί είναι Δικοί μας (1953)
Γκολ στον έρωτα (1954) [Θύμιος Τσανάκας]
Ιστορία μιας κάλπικης λίρας (1955)
Ο ζηλιαρόγατος (1956)
Γραφείο συνοικεσίων (1956) [Τοτός]
Το παιδί του δρόμου (1957)
Κατά λάθος μπαμπάς (1957)
Το κορίτσι της φτωχογειτονιάς (1957) [Μανώλης]
Το γυμνό μοντέλο (1960)
Το κλωτσοσκούφι (1960) 
Συνοικία το «όνειρο» (1961)
Αντιγόνη (1961) [πρεσβύτερος]
Θρίαμβος (1962)
Είναι σκληρός ο χωρισμός (1963)
Ένας βλάκας... με πατέντα! (1963)
Για την αγάπη του παιδιού μου (1963)
Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης (1963)
Ο ανήφορος (1964)
Η μοίρα μας χτύπησε σκληρά (1966)Τα αδέλφια μου (1966)
Θα κάνω πέτρα την καρδιά μου (1968) [Νικόλας Ματαράγκας]
ΑΠΟ ΤΟ http://lyrasi.blogspot.gr/

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

ΒΑΝΑ (ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ) ΛΕΚΑΡΑΚΟΥ

Βάνα Λεκαράκου
Απόφοιτη της σχολής του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 1964.  Εμφανίζεται επίσης και ως Ιφιγένεια Λεκαράκου. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 2015.
Φιλμογραφία 
Ως Βάνα
Ο μόδιστρος (1967)
Ο χαζομπαμπάς (1967)[θυρωρός]
Ένας ιππότης με... τσαρούχια (1968)
Αλτ!...και σας έφαγα - εδώ Προκόπης (1969)
Αριστοτέλης ο επιπόλαιος (1970)
Ο αρχιψεύταρος (1971)[Ελπινίκη]
Ως Ιφιγένεια
Κραυγή (1964)
Ο καταφερτζής (1964)
Διψασμένη για αγάπη (1965)[νοσοκόμα]