ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ (με κάποιο ρόλο στις ταινίες), ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ (με συμμετοχή στις ταινίες), ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΠΑΙΔΙΑ, ΚΥΠΡΙΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΑΘΛΗΤΕΣ, ΜΟΥΣΙΚΟΙ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ. ΤΟΥΣ ΚΟΜΠΑΡΣΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΗΞΕΡΕ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΕΒΑΣΑ ΕΓΩ! ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ! .
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''
Κάποιες σελίδες, αντιγράφουν τις αναρτήσεις μου χωρίς να αναφέρουν από που βρήκανε τα στοιχεία τους. Εγώ πάντα μα ΠΑΝΤΑ αναφέρω τις πηγές μου--εαν τυχόν το έχω πάρει από κάπου.
ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ...

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2026

ANTHONY PERKINS

Άντονι Πέρκινς

Ο Άντονι Πέρκινς (4 Απριλίου 1932 – 12 Σεπτεμβρίου 1992) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Είναι διάσημη η ερμηνεία του στο ρόλο του Νόρμαν Μπέιτς στην ταινία ''Ψυχώ'' του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Ήταν γιος του ηθοποιού Όσγκουντ Πέρκινς (Osgood Perkins) και της Τζάνετ Έσελστιν. Φοίτησε στο Brooks School, στο Browne & Nichols School, στο Columbia University και το Rollins College. Στις 9 Αυγούστου 1973 παντρεύτηκε τη φωτογράφο Μπερίνθια Μπέρενσον και απέκτησαν δυο γιους. Εκτός από γυναίκες, ο Πέρκινς είχε σχέσεις και με άντρες, γεγονός που κράτησε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Πέρκινς έκανε το ντεμπούτο του το 1953 στην ταινία ''Η ηθοποιός'' και βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα ως πρωτοεμφανιζόμενος ηθοποιός. Για τη δεύτερη ταινία του, ''Ο άνθρωπος δίχως όπλα'' (1956), προτάθηκε για Όσκαρ Β΄ανδρικού ρόλου. Το 1957 ενσάρκωσε τον παίκτη της ομάδας μπέιζμπολ Boston Red Sox, Jimmy Piersall, στην αυτοβιογραφική ταινία ''Η σκιά του φόβου''. Το 1958 πρωταγωνίστησε με τη Σίρλει Μπουθ και τη Σίρλει  Μακλέιν στην ταινία''Έτοιμοι για γάμο''. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμπρωταγωνίστησε επίσης στην ταινία ''Πόθοι κάτω από τις λεύκες'' (1958) με τη Σοφία Λόρεν και έπαιξε ένα αστέρι του μπάσκετ στη ρομαντική κωμωδία ''Οι γυναίκες τρελαίνονται για τους ψηλούς''(1960) με την Τζέιν Φόντα. Το 1960 έγινε παγκόσμια γνωστός ως Νόρμαν Μπέιτς, ο ανθρωποκτόνος ιδιοκτήτης του μοτέλ Μπέιτς στην ταινία ''Ψυχώ'', που σκηνοθέτησε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ. Γι' αυτήν του την ερμηνεία κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού από το International Board of Motion Picture Reviewers. Το 1961 έπαιξε στην ταινία ''Αγαπάτε τον Μπραμς'' με συμπρωταγωνίστρια την Ίνγκριντ Μπέργκμαν και κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο φεστιβάλ κινηματογράφου των Καννών. Το 1962 πρωταγωνίστησε στην ταινία ''Φαίδρα'',σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν, με συμπρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη. Η ταινία βασίζεται στην τραγωδία του Ευριπίδη ''Ιππόλυτος. Την ίδια χρονιά έπαιξε το ρόλο του Τζόζεφ Κ. στη μεταφορά από τον Όρσον Γουέλς της ΄΄Δίκης'' του Κάφκα. Μετά την τεράστια επιτυχία του''Ψυχώ'', ο Πέρκινς κλήθηκε να ενσαρκώσει και άλλους ρόλους σκοτεινών χαρακτήρων όπως στις ταινίες ''Ο τρελός δολοφόνος''(1965), ''Το σκάνδαλο''(1967) του Κλοντ Σαμπρόλ, ''Γλυκό δηλητήριο''(1968) κ.ά. Το 1974 γύρισε 2 ταινίες με σκηνοθέτη τον Σίντνει Λουμέτ: ''Το έγκλημα στο Οριάν Εξπρές'' και το ''Lovin’ Molly''. Το 1979 έπαιξε στην ταινία της Ντίσνεϋ ''Η μαύρη τρύπα'', τη μοναδική ταινία επιστημονικής φαντασίας στην οποία συμμετείχε. Ο Πέρκινς συνέχισε την ερμηνεία του ως Νόρμαν Μπέιτς στις ταινίες ''ΨυχώΙΙ'' (1983) και Ψυχώ ΙΙΙ (1986), την οποία και σκηνοθέτησε. Ο Πέρκινς μαζί με τον συνθέτη Στέφεν Σοντχάιμ έγραψε το σενάριο της ταινίας ''Επικίνδυνη πρόσκληση'' το οποίο έλαβε το βραβείο Έντγκαρ το 1974. Στις 9 Αυγούστου 1973 παντρεύτηκε τη φωτογράφο Μπερίνθια Μπέρενσον και απέκτησαν δυο γιους. Εκτός από γυναίκες, ο Πέρκινς είχε σχέσεις και με άντρες, γεγονός που κράτησε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Πέρκινς πέθανε σε ηλικία 60 χρονών, στο σπίτι του στο Λος Άντζελες από AIDSΗ σύζυγός του σκοτώθηκε την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, καθώς επέβαινε σε ένα από τα αεροπλάνα που έπεσαν επάνω στους Δίδυμους Πύργους του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου.

Φιλμογραφία

Phaedra (1962)[Αλέξης]

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

 

Τρίτη 30 Ιουνίου 2026

ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ

Κομπάρσος

Τον βρήκαμε σε 4 ταινίες.

Φιλμογραφία

Ο νικητής (1965)[βάζει στο αυτοκίνητό του βενζίνη, ο Ζερβός]

Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966)[εργάτης]

Τρελός, παλαβός και Βέγγος (1967)[ορχήστρα στον Λαγκαδά]

Το πιο λαμπρό αστέρι (1967)[στο πάρτι αρραβώνων των Παπαμιχαήλ-Ιωαννίδου]

ΟΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙ.

 

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΗΣ




 

Τάσος Κωστής

Ο Τάσος Κωστής (Κερατσίνι, 14 Ιανουαρίου 1951) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου αλλά και ηθοποιός φωνής. Έγινε ηθοποιός όταν πήγε στην σχολή για έναν φίλο του. Προσελήφθη για πρώτη φορά στο θέατρο, λέγοντας τον εθνικό ύμνο. Έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές αλλά και τηλεοπτικές παραγωγές. Στην τηλεόραση, τέσσερις από τους ρόλους που τον έκαναν γνωστό ήταν το 1987 και το 1988 που συμπρωταγωνίστησε με τον Κώστα Τσάκωνα στα ''Κλασική Περίπτωση Βλάβης'' και ''Η Μεγάλη Απόφραξη'', όπου υποδύθηκε τον υδραυλικό αλλά και στη σειρά του Mega ''Το Ρετιρέ'', όπου υποδύθηκε τον καφετζή Φοίβο, και στη σειρά ''Εκείνες κι Εγώ'' του ANT1 με τον Γιάννη Μπέζο, όπου υποδύθηκε τον Δημήτρη Μαρίκο, φίλο του Ζάχου Δόγκανου. Και τέλος υποδύθηκε τον Ταξίαρχο Τζαζλέα στη σειρά του Γιάννη Μπέζου ''Της Ελλάδος τα Παιδιά'' στον ΑΝΤ1. Έχει επίσης ασχοληθεί με την μεταγλώττιση κινουμένων σχεδίων και αποκάλυψε πως ήταν δική του ιδέα να έχει ο Αστυνόμος Σαίνης τη χαρακτηριστική χροιά της φωνής του, αλλά και πως εκείνος τον βάφτισε "Σαΐνη", έχοντας πάρει και διάκριση από την Disney για την συνολική δουλειά του (με τον τίτλο του First Class Actor). Ήταν παντρεμένος από το 1978. Με τη σύζυγο του έμεναν στον Πειραιά και είχαν αποκτήσει ένα γιο και δυο εγγόνια. Η σύζυγος του απεβίωσε στις 21 Μαρτίου 2024 από καρκίνο.

Φιλμογραφία

Το πιο λαμπρό αστέρι (1967)[στο πάρτι των αρραβώνων Παπαμιχαήλ και Ιωαννίδου]

Το κοροιδάκι της πριγκιπέσσας (1972)[ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ - έξω από το καφενείο του Παράβα, στο πρώτο χορευτικό]

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980)

Ο κλοιός (1987)

Ο καβαλάρης των FM Stereo (1988)

A simple love story (2007)

Ψυχραιμία (2007)

Πρώτη φορά Νονός (2007)

Ο Ηλίας του 16ου (2008)

Ζητείται ψεύτης (2010)

Λάρισα Εμπιστευτικό (2012)

Στα καλά καθούμενα (2014)

Karditsa Forever (2021)

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Σάββατο 27 Ιουνίου 2026

ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗΣ

Μανώλης Φραγκιαδάκης

Φιλμογραφία

Άλλος για το εκατομμύριο (1964)[φίλος Γκιωνάκη]

Ωραία Αιγιώτισσα (1968)

Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπόυνι σου χαλάς (1973)[ιδιωτικός αστυνομικός]

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980)


Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026

ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ


















Γνωστοί κομπάρσοι----για όσους ασχολούνται με τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Μήπως υπάρχει κάποιος φίλος που να αναγνωρίζει κάποιον απ' αυτούς?

 

ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ














Γνωστοί κομπάρσοι----για όσους ασχολούνται με τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Μήπως υπάρχει κάποιος φίλος που να αναγνωρίζει κάποιον απ' αυτούς?


 

ΚΟΜΠΑΡΣΕΣ











Γνωστές κομπάρσες----για όσους ασχολούνται με τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Μήπως υπάρχει κάποιος φίλος που να αναγνωρίζει κάποια απ' αυτές?

 

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026

ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΖΕΗΣ

Δαμιανός Ζέης

Φιλμογραφία

Ο μικρός δραπέτης (1968)[μικρό αγόρι]

 

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Γρηγόρης Γρηγορίου

Ο Γρηγόρης Γρηγορίου (16 Ιουνίου 1919 – 4 Σεπτεμβρίου 2005) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα (16 Ιουνίου του 1919), γιος του γνωστού τότε δικηγόρου Μιχάλη Γρηγορίου. Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και ξένες γλώσσες, πήρε μαθήματα στο θεατρικό τμήμα της Πανεπιστημιακής Λέσχης αλλά τελικά έγινε αυτοδίδακτος σκηνοθέτης. Έλαβε μέρος στη μάχη της Κρήτης και κατά την περίοδο της Κατοχής, συνελήφθη από τους Γερμανούς, δραπέτευσε και έπειτα προσχώρησε και πολέμησε μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ. Από το 1942 μέχρι το 1949 εργάστηκε στο Νομικό Τμήμα της ΑΕΤΕ (την προκάτοχο του σημερινού ΟΤΕ). Σκηνοθέτης κινηματογράφου από το 1949 και του θεάτρου από το 1951. Το 1948 έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία ''Ο κόκκινος βράχος''. Η ταινία του ''Πικρό ψωμί''(1951) θεωρείται σταθμός για τον ελληνικό κινηματογράφο ως η πρώτη νεορεαλιστική ελληνική ταινία στην οποία συνδύασε τον ιταλικό νεορεαλισμό με την ελληνική πραγματικότητα ασκώντας κριτική στην εξουσία. Σταμάτησε την κινηματογραφική του δραστηριότητα το 1971 με τριάντα μεγάλου μήκους ταινίες στο ενεργητικό του. Επίσης, ο Γρηγόρης Γρηγορίου σκηνοθέτησε και πολλά θεατρικά έργα στο ραδιοφωνικό ''Θέατρο της Δευτέρας'' της κρατικής ραδιοφωνίας, ενώ από το 1949 υπήρξε συνιδρυτής της Κινηματογραφικής Σχολής του Λυκούργου Σταυράκου και από το 1957 καθηγητής Δραματικής Σχολής. Έντονη ήταν και η παρουσία του στην τηλεόραση με τη σκηνοθεσία του στις ''Αθάνατες ιστορίες αγάπης'' και ''Καποδίστριας'' καθώς και σε σειρά θεατρικών έργων στην ΕΡΤ. Η τηλεοπτική σειρά του λογοτεχνικού έργου ''Λωξάνδρα'' γνώρισε μεγάλη επιτυχία όπως και η εκπομπή ''Να η ευκαιρία'' που συνέβαλε στην ανάδειξη νέων καλλιτεχνών. Από το 1984 μέχρι το 1990 παρουσίαζε και συντόνιζε την εβδομαδιαία εκπομπή''Στον χώρο του ελληνικού κινηματογράφου''. Υπήρξε πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών και εκτός των βραβείων σκηνοθεσίας τιμήθηκε και με βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού (Ελλάδος). Μιλούσε Γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Ηλιούπολης (Αθήνα). Με την πρώτη σύζυγό του Μαρία Παπαλεονάρδου απέκτησε ένα παιδί τον συνθέτη Μιχάλη Γρηγορίου. Μετά παντρεύτηκε την ηθοποιό Ίντα Χριστινάκη (1925 - 2014) χωρίς να αποκτήσει παιδιά και εν τέλει τη Ελένη Τσιμαράτου το 1960 με την οποία απέκτησε δύο παιδιά τον μουσικό Λευτέρη Γρηγορίου και τον εκπαιδευτή καταδύσεων-σκηνοθέτη Στέλιο Γρηγορίου. Ο Γρηγορης Γρηγοριου απεβίωσε το 2005 στην Αθήνα.

Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)

Τα 201 καναρίνια (1964)

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ