Έλληνες - Ελληνίδες Ηθοποιοί

Τις τελευταίες μέρες δυο αναγνώστες παραπονέθηκαν ότι δεν έβρισκαν κάποιον ηθοποιό που έψαχναν. Μάλιστα ο ένας χαρακτήρισε την καταχώρηση των ηθοποιών, ως ακατάλληλη ευρετηρίαση!

Να γνωρίσω ότι το blog είναι πέρα για πέρα ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ κι όποιος δεν μπορεί να το παρακολουθήσει, ας μην ξαναμπεί και πλέον να παρακολουθεί τις επαγγελματικές σελίδες, οι οποίες σημειωτέον είναι αντιγραφή από ΕΜΕΝΑ!!!

Δεν έχει φτιαχτεί για να τα ''κονομήσω'' όπως οι άλλοι, αλλά μόνο και μόνο από την αγάπη μου για το θέμα! Αυτό αποδεικνύεται από το ότι είναι σε μορφή blog και όχι σε σύγχρονη μορφή.

Θα παραμείνει σ΄αυτήν την ''αρχαία'' μορφή και δεν θα έχει ''σωστή τεχνική υποστήριξη''! Εξάλλου το blog έχει πάνω από 13.000.000 θεάσεις! Αν ήταν όλοι δυσαρεστημένοι, δεν θα είχε τόση κίνηση!

Λοιπόν: Nα ενημερώσω, ότι σ΄αυτό το blog υπάρχουν ηθοποιοί με αλφαβητική σειρά, αλλά και οι παρακάτω:

Στο γράμμα Δ, οι διάφοροι που αφορούν αθλητές, παλαιστές, μουσικούς, παρουσιαστές, σπίκερ, ανθρώπους του κινηματογράφου και διαφόρους επωνύμους της εποχής, που εμφανίστηκαν σε ταινίες.

Στο γράμμα Κ, κομπάρσες και κομπάρσους.

Στο γράμμα Κ, Κύπριες και Κύπριους ηθοποιούς.

Στο γράμμα Ξ, ξένες και ξένους ηθοποιούς.

Στο γράμμα Π, παιδιά.

Στο γράμμα Σ, σκηνοθέτες που εμφανίστηκαν σε ελληνικές ταινίες.

Στο γράμμα Τ, τραγουδίστριες και τραγουδιστές με μικρούς ρόλους.

Και στο γράμμα Χ, χορεύτριες και χορευτές.

ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ

 

Κομπάρσος

Τον βρήκαμε σε 5 ταινίες.

Φιλμογραφία

Το τεμπελόσκυλο (1963)[στις κερκίδες του γηπέδου της ΑΕΚ)

Έξω φτώχεια και καλή καρδιά (1964)[στο πάρτι των φοιτητών]

Φως...νερό...τηλέφωνο, οικόπεδα με δόσεις (1966)[ορχήστρα]

Όλοι οι άντρες είναι ίδιοι (1966)[ορχήστρα]

Βοήθεια! Ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000 (1967)[ορχήστρα]

ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΙΛΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ, ΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙ

ΤΑΣΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

 

Τάσος ή Τάκης Ιωαννίδης

Κομπάρσος. Το όνομα δίνεται με επιφύλαξη. Προφανώς ήταν μέλος κινηματογραφικού συνεργείου.

Φιλμογραφία

Βοήθεια! Ο Βέγγος φανερός πράκτωρ ''000'' (1967)[υπάλληλος βενζινάδικου]

Τρελός παλαβός και Βέγγος (1967)[συγγενής Ανθούλας από τον Λαγγαδά]

https://www.youtube.com/watch?v=YW8VgvvpSLA

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ

Γ. Ανδριανός

Φιλμογραφία

Έγκλημα στα παρασκήνια (1960)[δημοσιογράφος που παρακολουθεί την Σαρρή]

 

ANTHONY PERKINS

Άντονι Πέρκινς

Ο Άντονι Πέρκινς (4 Απριλίου 1932 – 12 Σεπτεμβρίου 1992) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Είναι διάσημη η ερμηνεία του στο ρόλο του Νόρμαν Μπέιτς στην ταινία ''Ψυχώ'' του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Ήταν γιος του ηθοποιού Όσγκουντ Πέρκινς (Osgood Perkins) και της Τζάνετ Έσελστιν. Φοίτησε στο Brooks School, στο Browne & Nichols School, στο Columbia University και το Rollins College. Στις 9 Αυγούστου 1973 παντρεύτηκε τη φωτογράφο Μπερίνθια Μπέρενσον και απέκτησαν δυο γιους. Εκτός από γυναίκες, ο Πέρκινς είχε σχέσεις και με άντρες, γεγονός που κράτησε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Πέρκινς έκανε το ντεμπούτο του το 1953 στην ταινία ''Η ηθοποιός'' και βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα ως πρωτοεμφανιζόμενος ηθοποιός. Για τη δεύτερη ταινία του, ''Ο άνθρωπος δίχως όπλα'' (1956), προτάθηκε για Όσκαρ Β΄ανδρικού ρόλου. Το 1957 ενσάρκωσε τον παίκτη της ομάδας μπέιζμπολ Boston Red Sox, Jimmy Piersall, στην αυτοβιογραφική ταινία ''Η σκιά του φόβου''. Το 1958 πρωταγωνίστησε με τη Σίρλει Μπουθ και τη Σίρλει  Μακλέιν στην ταινία''Έτοιμοι για γάμο''. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμπρωταγωνίστησε επίσης στην ταινία ''Πόθοι κάτω από τις λεύκες'' (1958) με τη Σοφία Λόρεν και έπαιξε ένα αστέρι του μπάσκετ στη ρομαντική κωμωδία ''Οι γυναίκες τρελαίνονται για τους ψηλούς''(1960) με την Τζέιν Φόντα. Το 1960 έγινε παγκόσμια γνωστός ως Νόρμαν Μπέιτς, ο ανθρωποκτόνος ιδιοκτήτης του μοτέλ Μπέιτς στην ταινία ''Ψυχώ'', που σκηνοθέτησε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ. Γι' αυτήν του την ερμηνεία κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού από το International Board of Motion Picture Reviewers. Το 1961 έπαιξε στην ταινία ''Αγαπάτε τον Μπραμς'' με συμπρωταγωνίστρια την Ίνγκριντ Μπέργκμαν και κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο φεστιβάλ κινηματογράφου των Καννών. Το 1962 πρωταγωνίστησε στην ταινία ''Φαίδρα'',σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν, με συμπρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη. Η ταινία βασίζεται στην τραγωδία του Ευριπίδη ''Ιππόλυτος. Την ίδια χρονιά έπαιξε το ρόλο του Τζόζεφ Κ. στη μεταφορά από τον Όρσον Γουέλς της ΄΄Δίκης'' του Κάφκα. Μετά την τεράστια επιτυχία του''Ψυχώ'', ο Πέρκινς κλήθηκε να ενσαρκώσει και άλλους ρόλους σκοτεινών χαρακτήρων όπως στις ταινίες ''Ο τρελός δολοφόνος''(1965), ''Το σκάνδαλο''(1967) του Κλοντ Σαμπρόλ, ''Γλυκό δηλητήριο''(1968) κ.ά. Το 1974 γύρισε 2 ταινίες με σκηνοθέτη τον Σίντνει Λουμέτ: ''Το έγκλημα στο Οριάν Εξπρές'' και το ''Lovin’ Molly''. Το 1979 έπαιξε στην ταινία της Ντίσνεϋ ''Η μαύρη τρύπα'', τη μοναδική ταινία επιστημονικής φαντασίας στην οποία συμμετείχε. Ο Πέρκινς συνέχισε την ερμηνεία του ως Νόρμαν Μπέιτς στις ταινίες ''ΨυχώΙΙ'' (1983) και Ψυχώ ΙΙΙ (1986), την οποία και σκηνοθέτησε. Ο Πέρκινς μαζί με τον συνθέτη Στέφεν Σοντχάιμ έγραψε το σενάριο της ταινίας ''Επικίνδυνη πρόσκληση'' το οποίο έλαβε το βραβείο Έντγκαρ το 1974. Στις 9 Αυγούστου 1973 παντρεύτηκε τη φωτογράφο Μπερίνθια Μπέρενσον και απέκτησαν δυο γιους. Εκτός από γυναίκες, ο Πέρκινς είχε σχέσεις και με άντρες, γεγονός που κράτησε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Πέρκινς πέθανε σε ηλικία 60 χρονών, στο σπίτι του στο Λος Άντζελες από AIDS. Η σύζυγός του σκοτώθηκε την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, καθώς επέβαινε σε ένα από τα αεροπλάνα που έπεσαν επάνω στους Δίδυμους Πύργους του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου.

Φιλμογραφία

Phaedra (1962)[Αλέξης]

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

 

ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ

Κομπάρσος

Τον βρήκαμε σε 5 ταινίες.

Φιλμογραφία

Έξω φτώχεια και καλή καρδιά (1964)[πελάτης στο κέντρο που εμφανίζεται ο Οικονομίδης]

Ο νικητής (1965)[βάζει στο αυτοκίνητό του βενζίνη, ο Ζερβός]

Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966)[εργάτης]

Τρελός, παλαβός και Βέγγος (1967)[καλεσμένος στον γάμο του Βέγγου που αναβλήθηκε και ορχήστρα στον Λαγκαδά]

Το πιο λαμπρό αστέρι (1967)[στο πάρτι αρραβώνων των Παπαμιχαήλ-Ιωαννίδου]

ΟΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙ.

 

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΗΣ

 

Τάσος Κωστής

Ο Τάσος Κωστής (Κερατσίνι, 14 Ιανουαρίου 1951) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου αλλά και ηθοποιός φωνής. Έγινε ηθοποιός όταν πήγε στην σχολή για έναν φίλο του. Προσελήφθη για πρώτη φορά στο θέατρο, λέγοντας τον εθνικό ύμνο. Έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές αλλά και τηλεοπτικές παραγωγές. Στην τηλεόραση, τέσσερις από τους ρόλους που τον έκαναν γνωστό ήταν το 1987 και το 1988 που συμπρωταγωνίστησε με τον Κώστα Τσάκωνα στα ''Κλασική Περίπτωση Βλάβης'' και ''Η Μεγάλη Απόφραξη'', όπου υποδύθηκε τον υδραυλικό αλλά και στη σειρά του Mega ''Το Ρετιρέ'', όπου υποδύθηκε τον καφετζή Φοίβο, και στη σειρά ''Εκείνες κι Εγώ'' του ANT1 με τον Γιάννη Μπέζο, όπου υποδύθηκε τον Δημήτρη Μαρίκο, φίλο του Ζάχου Δόγκανου. Και τέλος υποδύθηκε τον Ταξίαρχο Τζαζλέα στη σειρά του Γιάννη Μπέζου ''Της Ελλάδος τα Παιδιά'' στον ΑΝΤ1. Έχει επίσης ασχοληθεί με την μεταγλώττιση κινουμένων σχεδίων και αποκάλυψε πως ήταν δική του ιδέα να έχει ο Αστυνόμος Σαίνης τη χαρακτηριστική χροιά της φωνής του, αλλά και πως εκείνος τον βάφτισε "Σαΐνη", έχοντας πάρει και διάκριση από την Disney για την συνολική δουλειά του (με τον τίτλο του First Class Actor). Ήταν παντρεμένος από το 1978. Με τη σύζυγο του έμεναν στον Πειραιά και είχαν αποκτήσει ένα γιο και δυο εγγόνια. Η σύζυγος του απεβίωσε στις 21 Μαρτίου 2024 από καρκίνο.

Φιλμογραφία

Το πιο λαμπρό αστέρι (1967)[στο πάρτι των αρραβώνων Παπαμιχαήλ και Ιωαννίδου]

Το κοροιδάκι της πριγκιπέσσας (1972)[ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ - έξω από το καφενείο του Παράβα, στο πρώτο χορευτικό]

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980)

Ο κλοιός (1987)

Ο καβαλάρης των FM Stereo (1988)

A simple love story (2007)

Ψυχραιμία (2007)

Πρώτη φορά Νονός (2007)

Ο Ηλίας του 16ου (2008)

Ζητείται ψεύτης (2010)

Λάρισα Εμπιστευτικό (2012)

Στα καλά καθούμενα (2014)

Karditsa Forever (2021)

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗΣ

Μανώλης Φραγκιαδάκης

Φιλμογραφία

Άλλος για το εκατομμύριο (1964)[φίλος Γκιωνάκη]

Ωραία Αιγιώτισσα (1968)

Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπόυνι σου χαλάς (1973)[ιδιωτικός αστυνομικός]

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980)

ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΖΕΗΣ

Δαμιανός Ζέης

Φιλμογραφία

Ο μικρός δραπέτης (1968)[μικρό αγόρι]

 

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Γρηγόρης Γρηγορίου

Ο Γρηγόρης Γρηγορίου (16 Ιουνίου 1919 – 4 Σεπτεμβρίου 2005) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα (16 Ιουνίου του 1919), γιος του γνωστού τότε δικηγόρου Μιχάλη Γρηγορίου. Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και ξένες γλώσσες, πήρε μαθήματα στο θεατρικό τμήμα της Πανεπιστημιακής Λέσχης αλλά τελικά έγινε αυτοδίδακτος σκηνοθέτης. Έλαβε μέρος στη μάχη της Κρήτης και κατά την περίοδο της Κατοχής, συνελήφθη από τους Γερμανούς, δραπέτευσε και έπειτα προσχώρησε και πολέμησε μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ. Από το 1942 μέχρι το 1949 εργάστηκε στο Νομικό Τμήμα της ΑΕΤΕ (την προκάτοχο του σημερινού ΟΤΕ). Σκηνοθέτης κινηματογράφου από το 1949 και του θεάτρου από το 1951. Το 1948 έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία ''Ο κόκκινος βράχος''. Η ταινία του ''Πικρό ψωμί''(1951) θεωρείται σταθμός για τον ελληνικό κινηματογράφο ως η πρώτη νεορεαλιστική ελληνική ταινία στην οποία συνδύασε τον ιταλικό νεορεαλισμό με την ελληνική πραγματικότητα ασκώντας κριτική στην εξουσία. Σταμάτησε την κινηματογραφική του δραστηριότητα το 1971 με τριάντα μεγάλου μήκους ταινίες στο ενεργητικό του. Επίσης, ο Γρηγόρης Γρηγορίου σκηνοθέτησε και πολλά θεατρικά έργα στο ραδιοφωνικό ''Θέατρο της Δευτέρας'' της κρατικής ραδιοφωνίας, ενώ από το 1949 υπήρξε συνιδρυτής της Κινηματογραφικής Σχολής του Λυκούργου Σταυράκου και από το 1957 καθηγητής Δραματικής Σχολής. Έντονη ήταν και η παρουσία του στην τηλεόραση με τη σκηνοθεσία του στις ''Αθάνατες ιστορίες αγάπης'' και ''Καποδίστριας'' καθώς και σε σειρά θεατρικών έργων στην ΕΡΤ. Η τηλεοπτική σειρά του λογοτεχνικού έργου ''Λωξάνδρα'' γνώρισε μεγάλη επιτυχία όπως και η εκπομπή ''Να η ευκαιρία'' που συνέβαλε στην ανάδειξη νέων καλλιτεχνών. Από το 1984 μέχρι το 1990 παρουσίαζε και συντόνιζε την εβδομαδιαία εκπομπή''Στον χώρο του ελληνικού κινηματογράφου''. Υπήρξε πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών και εκτός των βραβείων σκηνοθεσίας τιμήθηκε και με βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού (Ελλάδος). Μιλούσε Γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Ηλιούπολης (Αθήνα). Με την πρώτη σύζυγό του Μαρία Παπαλεονάρδου απέκτησε ένα παιδί τον συνθέτη Μιχάλη Γρηγορίου. Μετά παντρεύτηκε την ηθοποιό Ίντα Χριστινάκη (1925 - 2014) χωρίς να αποκτήσει παιδιά και εν τέλει τη Ελένη Τσιμαράτου το 1960 με την οποία απέκτησε δύο παιδιά τον μουσικό Λευτέρη Γρηγορίου και τον εκπαιδευτή καταδύσεων-σκηνοθέτη Στέλιο Γρηγορίου. Ο Γρηγορης Γρηγοριου απεβίωσε το 2005 στην Αθήνα.

Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)

Τα 201 καναρίνια (1964)

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

 

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ

Ανδρέας Μαυρομάτης
Κύπριος ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1933. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και αμέσως εντάχθηκε στο κυπριακό θέατρο με δάσκαλο του τον Νίκο Παντελίδη. Επαιξε σε πολλά είδη θεάτρου όπως κωμωδία, οπερέτα, επιθεώρηση, ηθογραφία και αρχαία κωμωδία. Συνεργάστηκε με το Κυπριακό Θέατρο το Μουσικό Θέατρο και τον Οργανισμό Θεατρικής Ανάπτυξης Κύπρου ,τον θίασο Γέλιου, τον θίασο Παπαδημήτρη, τον θίασο Αστέρων και τον θίασο Κακουράτου. Συνεργάστηκε για δεκαετίες με το ΡΙΚ τόσο σε ραδιοφωνικά όσο και τηλεοπτικά προγράμματα κυρίως κυπριώτικα σκετς και επιθεωρήσεις. Πέθανε στις 18 Ιουλίου 2016.
Φιλμογραφία
Αγάπες και καημοί (1967)
Δολοφονήστε τον Μακάριο (1975)
Για ποιόν να βρέξει! (1976)
Εγώ και το πουλί μου (1982)
Το παναύριν (1990)
Η Γιαλλουρού (2000)
Το τάμα (2001)
Έξοδος (2007)

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ''ΚΥΠΡΙΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ''
ΑΠΟ ΤΟ http://dialogos.com.cy/

 

ΠΑΝΟΣ ΓΛΥΚΟΦΡΥΔΗΣ

Πάνος Γλυκοφρύδης

Γεννήθηκε στην Καισαριανή στις 25 Αυγούστου 1930. Σπούδασε κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου και στο Παρίσι. Ξεκίνησε ως βοηθός σκηνοθέτη κοντά στους Γρηγόρη Γρηγορίου, Βασίλη Γεωργιάδη και Ντίμη Δαδήρα. Το 1959 γύρισε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, «Δουλειές με φούντες». Το 1961 ξεκίνησε την πολύχρονη και γόνιμη συνεργασία του με τον Θανάση Βέγγο, χαρίζοντας στον ελληνικό κινηματογράφο κλασικές κωμωδίες. Ο Πάνος Γλυκοφρύδης γύρισε συνολικά 21 ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους. Σημαντικότερη θεωρείται το δράμα, με θέμα την Εθνική Αντίσταση, «Με τη λάμψη στα μάτια» (1966), που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (βραβεία σεναρίου, μουσικής, Α΄ ανδρικού ρόλου), απέσπασε το Α΄ Κρατικό Βραβείο του υπουργείου Βιομηχανίας και προβλήθηκε ως ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά κινηματογραφικά έργα, στο πλαίσιο δύο μεγάλων αναδρομικών εκδηλώσεων που οργάνωσαν το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (1993) και το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού στο Παρίσι (1995). Στο έργο του Γλυκοφρύδη ξεχωριστή θέση κατέχει επίσης η ταινία «Η δίκη των δικαστών» (1974), που αποτελεί μία από τις λίγες σοβαρές απόπειρες του ελληνικού κινηματογράφου να προσεγγίσει θέματα της νεότερης ιστορίας μας. Σκηνοθέτησε, επίσης, πολλές θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές. Δίδαξε σκηνοθεσία στη σχολή Σταυράκου, διατέλεσε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, μέλος των ΔΣ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου, καλλιτεχνικός διευθυντής του Οργανισμού Ηπειρωτικού Θεάτρου και του ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας. Πέθανε στις 14 Μαρτίου 2010.

Φιλμογραφία

Διακοπές στο Βιετνάμ (1971)[στο τέλος της ταινίας, ο Βέγγος του βάζει καπέλο και του δίνει σακίδιο]

ΑΠΟ ΤΟ https://www.rizospastis.gr/

 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ

Θανάσης Αρβανίτης

Ηχολήπτης και τεχνικός ήχου. Αδελφός του κινηματογραφιστή και μοντέρ Γιώργου Αρβανίτη. Ο Θανάσης Αρβανίτης, άφησε πίσω του μια σειρά από σπουδαίες ταινίες στις οποίες έβαλε την υπογραφή του, όσον αφορά τον ήχο. Δούλεψε μαζί με έμπειρους τεχνικούς αλλά και με πασίγνωστους πρωταγωνιστές μεταξύ των οποίων ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Μάρω Κοντού, ο Γιώργος Κωνσταντίνου, η Έλενα Ναθαναήλ κ.α σε ταινίες όπως οι «Ξύπνα Βασίλη», «Μια Ιταλίδα απ΄την Κυψέλη» κ.α.. Συνέχισε εξελισσόμενος σε έναν από τους καλύτερους επαγγελματίες του είδους. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι τον επέλεγαν οι σημαντικότεροι Έλληνες σκηνοθέτες για τις δουλειές τους. Μεταξύ αυτών ο πολυβραβευμένος Θόδωρος Αγγελόπουλος με τον οποίο συνεργάστηκε στον «Θίασο» και στο «Ταξίδι στα Κύθηρα», ο Ζιλ Ντασέν στην «Κραυγή γυναικών» με τη Μελίνα Μερκούρη, ο Κώστας Γαβράς στην ελληνογαλλική ταινία του 2009 «Παράδεισος στη Δύση», ο Σταύρος Τσιώλης στον «Μικρό Δραπέτη», ο Θανάσης Βέγγος στο «Θου – Βου Φαλακρός πράκτωρ – Επιχείρησις: Γης Μαδιάμ», ο Νίκος Κούνδρουρος στην «Μπαλάντα ενός Δαιμονισμένου» , ο Παντελής Βούλγαρης στο «Happy Day», ο Νίκος Παναγιωτόπουλος στους «Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας», ο Νίκος Νικολαίδης στη «Γλυκιά Συμμορία», ο Λάκης Παπαστάθης στον «Καιρό των Ελλήνων» αλλά και ο Νίκος Περράκης, ο Τάσος Μπουλμέτης και πολλοί ακόμη. Πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 2024.

Φιλμογραφία

Ο καταφερτζής (1964)[κάθεται με μια κοπέλα σπίτι του και μπαίνει ο Βέγγος την ώρα που τον κυνηγάει ο Φέρμας]

Ένα ασύλληπτο κορόιδο (1968)[στο πάρτυ της Κατσέλη]

ΑΠΟ ΤΟ https://parallaximag.gr/

 

ΛΩΡΑ ΒΑΚΑΤΣΕΛΗ

Λώρα Βακατσέλη

Φιλμογραφία

Η αρχόντισσα κι ο αλήτης (1968)[κοριτσάκι στο λεωφορείο]

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΑΜΠΑΣ

Γιάννης Κατσάμπας

Μέλος του πιο ιστορικού μουσικού ντουέτου της Ελλάδας ''αδελφοί Κατσάμπα''. Ο Γιάννης Κατσάμπας γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 15 Ιουλίου 1941. Οι Αδελφοί Κατσάμπα (χαϊδευτικά “Τα Κατσαμπάκια”) ήταν αυτοδίδακτοι τραγουδιστές, συνθέτες και οργανοπαίκτες, με ειδικότητα την κιθάρα και το μπουζούκι. Αρκετά έργα τους είναι λάτιν δημιουργίες και με το μπρίο τους ξεσήκωναν το κοινό σε κάθε τους εμφάνιση. Το γνωστό σύγχρονο τραγουδιστικό ντουέτο ηχογράφησε συνολικά περισσότερους από 40 δίσκους με ελληνικό ρεπερτόριο καθώς και πέντε με λατινοαμερικάνικο στα προσωπικά τους τραγούδια όπως «πάμε στο ταβερνάκι μας», «νάτα τα καλά παιδιά», κ.ά. Οι δυο τους έχουν επίσης συμμετάσχει σε δεκαπέντε κινηματογραφικές ταινίες με πρώτη τη συμμετοχή τους στην ταινία «Η Αλίκη στο Ναυτικό». Εκείνη την περίοδο, ο Μάνος Χατζιδάκις έγραψε και ερμήνευσε τα περισσότερα τραγούδια, αλλά ο σκηνοθέτης της, έδωσε την ευκαιρία στους Γιάννη και Γιώργο να κάνουν το πρώτο τους ντουέτο επί της μεγάλης οθόνης. Εκείνοι όμως από το 1955 που άρχισαν να τραγουδούν μαζί, συνεχίζουν αυτή την παράδοση μέχρι σήμερα, σχεδόν 50 χρόνια από την πρώτη τους εμφάνιση. Πήραν επίσης μέρος σε πολλές ταινίες του ελληνικού σινεμά με πρώτη την Αλίκη στο ναυτικό αλλά και στην αμερικανική παραγωγή Ξεφάντωμα στο Μεξικό (“Fun in Acapulco”, 1963), με πρωταγωνιστή τον Έλβις Πρίσλεϊ. Πέθανε στις 10 Ιουλίου 2024.

Φιλμογραφία

Η Ρένα είναι οφσάιντ (1972)[τον πατάει ο Χούλιο]

ΑΠΟ ΤΟ https://www.lifo.gr/

 

ΚΑΙΤΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Καίτη Παπανικολάου

Φιλμογραφία

Όταν ο έρως πληγώνει (1930)

Ο παλιάτσος της ζωής (1930)

Έτσι κανείς μην αγαπήσει (1931)

 

ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ

 

Στην ταινία ''Φως...νερό...τηλέφωνο, οικόπεδα με δόσεις'' (1966), βλέπουμε και ακούμε τον Ζαμπέτα και την Μανταλένα να ερμηνεύουν το ''Άκου τ αηδόνια''. Πίσω από τον Ζαμπέτα, βλέπουμε κάποιον να παίζει μπουζούκι (όχι με το μουστάκι). Ταυτόχρονα, τον βλέπουμε ως πελάτη με παρέα να ακούει το τραγούδι στο οποίο παίζει μπουζούκι εκείνη την στιγμή!!! Σκηνοθεσία: Κώστας Στράντζαλης...........Τον παραπάνω τον βρίσκουμε και στο ''Η ζηλιάρα'' (1968), ως πελάτη κέντρου διασκέδασης.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ

Γιάννης Φαφούτης

O Γιάννης Φαφούτης (Θεσσαλονίκη, 1939 - 24 Ιουλίου 2006) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, ζωγράφος, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου. Ευρύτερα γνωστός για την καλτ βραβευμένη ταινία του "Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια" (1981) στην οποία και πρωταγωνίστησε ο κινηματογραφικά πρωτοεμφανιζόμενος, 25χρονος τότε,Γιώργος Κιμούλης (1956), η Διδώ Λυκούδη και ο Δημήτρης Πιατάς. Έζησε κυρίως ανάμεσα στο Παρίσι και στην Αθήνα. Εικαστικά του έργα βρίσκονται σε πολλές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Γεννήθηκε το 1939 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στην σχολή Καλών τεχνών της Θεσσαλονίκης και μαθήτευσε πλάι στο ζωγράφο Λουκά Βενετούλια του οποίου διακρίνονται επιρροές, αφομοιωμένες και δημιουργικά μετασχηματισμένες, τόσο στην εικαστική όσο και στην κινηματογραφική του παραγωγή. Συνέχισε με σπουδές στον κινηματογράφο και στη ζωγραφική στο Παρίσι, σπουδάζοντας Φιλμολογία στη Σορβόνη, Μαζικά Μέσα Επικοινωνίας στην Ecole Pratique και Ιστορία της Τέχνης στη Σχολή του Λούβρου. Στο Παρίσι, στην Πανεπιστημιούπολη (Cite Universitaire) και συγκεκριμένα στην Fondation Hellenique, ο Φαφούτης στη διάρκεια της δικτατορίας λειτούργησε, σύμφωνα και με τη μαρτυρία του Ροβήρου Μανθούλη, ως βασικός κινητήρας της Καλλιτεχνικής επιτροπής, όπου και πρωτοστάτησε μαζί με την ηθοποιό Διδώ Λυκούδη, τον ποιητή Ανδρέα Παγουλάτο και τον ζωγράφο Λεωνίδα Τσιριγκούλη, μεταξύ άλλων. Επιτροπή στην οποία συμμετείχε και η Μελίνα Μερκούρη. Πέθανε το 2006, έτος που τον τίμησε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)

Κιέριον (1968)

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

 

JENNY RUSELL

Jenny Rusell

Φιλμογραφία

Ερόικα (Μόνικα)

 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΑΡΟΓΚΙΚΑΣ

Αντώνης Ζαρογκίκας 

Φιλμογραφία

Η κυρά μας η μαμή (1958)[εγγονός Μακρή-Βασιλειάδου]

 

ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΧΕΛΜΗΣ

Επαμεινώνδας Χέλμης

Γεννήθηκε το 1881. Κωμικός ηθοποιός και γιος των ηθοποιών Ελένης και Εμμανουήλ Χέλμη. Συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους της εποχής του και ήταν από τα πρώτα μέλη του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (1917). Αδελφός του ήταν ο επίσης ηθοποιός Κωνσταντίνος Χέλμης.

Φιλμογραφία

Φίλησέ με Μαρίτσα (1930)

ΑΠΟ ΤΟ https://retrodb.gr/

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΑΒΑΛΑΣ

Γιώργος Γαβαλάς

Χορευτής

Φιλμογραφία

Μια τρελή τρελή οικογένεια (1965)

 

ΝΤΟΡΑ ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ

Ντόρα Καραβασίλη

Φιλμογραφία

Ο Μιχαλιός του 14ου Συντάγματος (1962)[Λενιώ]

 

ΝΕΝΑ ΜΕΝΤΗ

Νένα Μεντή

Η Νένα (Ελένη - Ζωή) Μεντή (Αθήνα, 13 Δεκεμβρίου 1945) είναι ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1966). Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το ίδιο έτος με το θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη στο έργο ''Μαθήματα ηθικής'' και ξεκίνησε την καριέρα της τη δεκαετία του 1970, πλάι στην Κατίνα Παξινού και τον Αλέξη Μινωτή. Πατέρας της ήταν ο συνθέτης Σπήλιος Μεντής και θείος της ο κωμικός ηθοποιός Κώστας Μεντής. Ξάδερφός της είναι ο Χρήστος Βαλαβανίδης. Υπήρξε σύζυγος του ηθοποιού Κώστα Στυλιάρη, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 34 ετών. Στη συνέχεια γνώρισε τον σύντροφο της ζωής της, επίσης ηθοποιό, Σταύρο Μερμήγκη, με τον οποίο απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία, έχοντας επιλέξει να μην συνάψουν γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης.

Φιλμογραφία

Ένα ασύλληπτο κορόιδο (1968)[γυναίκα Παπαγιαννόπουλου]

Ο θίασος (1975)[κομμουνίστρια που τραγουδάει]

Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις (1977)

Τον καιρό των Ελλήνων (1981)

Ρόζα (1982)

Άλκηστη (1986)[γυναίκα στο αυτοκίνητο]

Ηλιοβασίσεμα στην Βενετία (1998)

Safe sex (1999)[δημοσιογράφος]

Το κλάμα βγήκε απ΄τον Παράδεισο (2001)

Οι ακροβάτες του κήπου (2003)[Ευτυχία]

Οξυγόνο (2003)[Μάγδα]

Βαρέα ανθυγιεινά (2003)

Ο Άρθουρ και η Μινιμόι (2006)

Ο Ηλίας του 16ου (2008)[κυρία Λογοθέτη]

Μετά τον χαρακτηριστικό ήχο (2009)[γυναίκα στο νοσοκομείο]

7 θυμοί (2014)[μητέρα Πέτρου]

Η άλλη (2016)

Επαφή (2017)[Κατερίνα]

Holy Boom (2018)[Θάλεια]

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΗΣ

Αντώνης Κυριακούλης

Φιλμογραφία

Ερόικα (1960)

 

ΛΕΛΑ ΜΑΥΡΙΔΟΥ

Λέλα Μαυρίδου

Φιλμογραφία

Το παιδί του μεθύστακα (1961)

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΡΑΣΛΗΣ

Γιάννης Μπαρασλής

Φιλμογραφία

Ένα τανκς...στο κρεββάτι μου (1975) [Λεωνίδας]

 

ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΡΙΜΑΝΗΣ

Άγγελος Γριμάνης

Φιλμογραφία

Στον ίλιγγο της αμαρτίας (1972)

Τζακ ο καβαλλάρης (1979)

 

ΡΟΥΛΑ ΚΟΥΝΑΔΗ

Ρούλα Κουνάδη

Χορεύτρια

Φιλμογραφία

Άγγελοι του πεζοδρομίου (1962)

Η ψεύτρα (1963)

Κάτι να καίει (1964)

Λόλα (1964)

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΕΛΕΡΝΟ

Γιώργος Ντελέρνο

Το όνομα δίνεται με επιφύλαξη.

Φιλμογραφία

Της τύχης τα γραμμένα (1957)

Περιπλανώμενοι Ιουδαίοι (1959)

 

ΤΑΚΗΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ

Τάκης Σιμόπουλος

Κομπάρσος. Τον βρήκαμε σε 5 ταινίες.

Φιλμογραφία

Το πρόσωπο της ημέρας (1965)[στην υποδοχή του Βουτσά στον σταθμό των τρένων]

Πάρε κόσμε (1967)[νοσηλευόμενος με τον Σπαρίδη, που τραγουδάει, χορεύει και αγκαλιάζει τον Βέγγο)

Δημήτρη μου Δημήτρη μου (1967)[ορχήστρα του Παπαμιχαήλ]

Ο Ρωμιός έχει φιλότιμο (1968)[στο γάμο της Κωνσταντάρα]

Ο γόης (1969)[στο λούνα παρκ]

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

 

ΟΛΓΑ ΚΟΥΤΟΥΓΚΟΥ

Όλγα Κουτούγκου

Φιλμογραφία

Ψυχή και σάρκα (1974)

 

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΙΟΣΑΤΟΣ

Ανδρέας Λιοσάτος

Χορευτής

Φιλμογραφία

Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976)

Και δειλός και τολμηρός (1988)

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Γιώργος Δημητρακόπουλος

Φιλμογραφία

Η βίλα με τα νούφαρα (1945)

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Γιώργος Μαρκόπουλος

Φιλμογραφία

Δι΄ασήμαντον αφορμήν (1974)

Της πολιτσμάνας το κάγκελο (1981)

Άλλος για τον Παράδεισο (1983)

Καταζητείται το πρόσωπο της ημέρας (1983)

Ο Παπασούζας φαντομάς (1983)

Ταχύτητα και αγάπη (1984)

 

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΔΕΔΑΚΗ

Μαριάννα Δεδάκη

Φιλμογραφία

Η δαιμονισμένη (1975)

 

ΦΑΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Φάνης Σταυρόπουλος

Φιλμογραφία

Η βίλα με τα νούφαρα (1945)

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ

Γιάννης Φιλιππούσης

Φιλμογραφία

Βλέπε Λουκιανός (1970)

 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΙΤΣΟΣ

Κωνσταντίνος Λίτσος

Φιλμογραφία

Η ωραία των Αθηνών (1954)[Μήτσος]

Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο (1955)[παίρνει με το κάρο τις τσιγγάνες]

Το κλωτσοσκούφι (1960)[γείτονας Ξενίδη]

Μακρυκωσταίοι και Κωντογιώργηδες (1960)[φέρνει το δίκανο]

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ

Μάνος Χατζιδάκις

Η μεγαλύτερη μουσική ιδιοφυΐα της Ελλάδας, ο Μάνος Χατζιδάκις, γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1925 στην Ξάνθη, «τη διατηρητέα κι όχι την άλλη, τη φριχτή, που χτίστηκε μεταγενέστερα από τους εσωτερικούς της ενδοχώρας μετανάστες», όπως έλεγε και ο ίδιος. Ήταν γιος του δικηγόρου Γεωργίου Χατζιδάκι και της Αλίκη Αρβανιτίδου. Μετά τον χωρισμό των γονιών του, το 1932, ο Μάνος Χατζιδάκις με τη μητέρα του και την αδελφή του εγκαθίστανται οριστικά στην Αθήνα. Εν τω μεταξύ, από τα τέσσερά του χρόνια έχει αρχίσει μαθήματα πιάνου με δασκάλα την Αλτουνιάν, γνωστή μουσικό της Ξάνθης, αρμενικής καταγωγής. Παράλληλα διδασκόταν βιολί και ακορντεόν. Στα δύσκολα χρόνια της κατοχής και της απελευθέρωσης, ο Μάνος Χατζιδάκις εργάζεται ως φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι του Πειραιά, παγοπώλης στο εργοστάσιο του Φιξ, υπάλληλος στο φωτογραφείο του Μεγαλοοικονόμου, βοηθός νοσοκόμος στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Συγχρόνως αρχίζει ανώτερα θεωρητικά μαθήματα μουσικής με τον Μενέλαο Παλλάντιο, σημαντική μορφή της ελληνικής εθνικής μουσικής σχολής, και σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες ποτέ δεν ολοκλήρωσε. Την εποχή εκείνη γνωρίζεται με καλλιτέχνες και διανοούμενους (Γκάτσος, Σεφέρης, Ελύτης, Τσαρούχης, Σικελιανός) της γενιάς του μεσοπολέμου, οι οποίοι θα συμβάλλουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση των προσανατολισμών και της σκέψης του. Ο Νίκος Γκάτσος, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1943, θα παραμείνει μέχρι το τέλος της ζωής του, ο μεγάλος δάσκαλος και ο ακριβός του φίλος. Η πρώτη του εμφάνιση στα μουσικά πράγματα της χώρας γίνεται το 1944 με τον «Τελευταίο Ασπροκόρακα» του Αλέξη Σολωμού στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Η γόνιμη συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης θα διαρκέσει 15 χρόνια, με μουσικές για παραστάσεις όπως: «Γυάλινος Κόσμος» (1946), «Αντιγόνη» (1947), «Ματωμένος Γάμος» (1948), «Λεωφορείον ο Πόθος» (1948), «Ο θάνατος του Εμποράκου» (1949) κ.ά. Εν τω μεταξύ, το 1949 με μια διάλεξη του για το ρεμπέτικο τραγούδι θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στη συντηρητική ελληνική αστική κοινωνία. Από το 1950 αρχίζει να γράφει μουσική για αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες. Ο Μάνος Χατζιδάκις έχει «ντύσει» μουσικά την Ορέστεια, τη Μήδεια, τις Βάκχες, τις Εκκλησιάζουσες, τη Λυσιστράτη, τον Πλούτο, τις Θεσμοφοριάζουσες, τους Βατράχους και τις Όρνιθες. Το 1959 παρουσιάζει στο αθηναϊκό κοινό τον Μίκη Θεοδωράκη, ενορχηστρώνοντας και ηχογραφώντας ο ίδιος το έργο του «Επιτάφιος» με τη Νανά Μούσχουρη. Μεγάλο κεφάλαιο αποτελούν και οι μουσικές που συνέθεσε για σπουδαίες ταινίες του ελληνικού και του διεθνούς κινηματογράφου. Αναφέρουμε ενδεικτικά την «Κάλπικη Λίρα» (Γ. Τζαβέλλα 1954), τη «Στέλλα» (Μ. Κακογιάννη, 1955), το «Δράκο» (Ν. Κούνδουρο 1956), το «America-America» (Ελ. Καζάν, 1962), «Sweet Movie» (Ντούσαν Μακαβέγιεφ, 1974), κ.ά. Το 1960 κερδίζει το βραβείο Όσκαρ για το τραγούδι «Τα παιδιά του Πειραιά» από την ταινία του Ζιλ Ντασέν«Ποτέ την Κυριακή», τραγούδι το οποίο θα συμπεριληφθεί στα δέκα εμπορικότερα του 20ού αιώνα. Ωστόσο, η μουσική του για τον ελληνικό κινηματογράφο και μια σειρά ελαφρών τραγουδιών τού χαρίζει μια «λαϊκότητα ανεπιθύμητη», την οποία δεν θα αποδεχθεί ποτέ και θα τη μάχεται μέχρι το τέλος της ζωής του. Πνεύμα ανήσυχο, ο Μ. Χατζιδάκις χρηματοδοτεί το Διαγωνισμό Πρωτοποριακής Σύνθεσης «Μάνος Χατζιδάκις» του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Δοξιάδη. Το βραβείο απονέμεται στον Ιάννη Ξενάκη, άγνωστο τότε στο ελληνικό κοινό. Το 1966 ο Μάνος Χατζιδάκις πηγαίνει στις ΗΠΑ, όπου ανεβάζει στο Μπρόντγουεϊ με τον Ζιλ Ντασέν και τη Μελίνα Μερκούρη τη θεατρική διασκευή του «Ποτέ την Κυριακή» με τον τίτλο «Illya Darling». Στην Αμερική θα παραμείνει μέχρι το 1972 και η μουσική του αντίληψη θα επηρεαστεί σημαντικά από την pop music. Αποτέλεσμα αυτής της επίδρασης είναι ο κύκλος τραγουδιών «Reflections» με το συγκρότημα New York Rock and Roll Ensemble. Τo 1972, τον πιο σκοτεινό χρόνο της χούντας, επιστρέφει στην Αθήνα και ιδρύει το μουσικό καφεθέατρο «Πολύτροπο», μέσα από το οποίο επιχειρεί να ανοίξει εκφραστικές διόδους στο μουσικό τέλμα της εποχής. Το 1975 αρχίζει η χρυσή εποχή του «Τρίτου». Γίνεται διευθυντής του κρατικού ραδιοσταθμού «Τρίτο Πρόγραμμα» (1975-81) τον οποίο, σε συνεργασία με μια ομάδα νέων και ταλαντούχων δημιουργών, γίνεται σημείο αναφοράς. Το 1989-93 ιδρύει την «Ορχήστρα των Χρωμάτων», για να παρουσιάσει «πρωτότυπα προγράμματα που συνήθως δεν καλύπτονται από τις συμβατικές συμφωνικές ορχήστρες», την οποία διηύθυνε μέχρι το τέλος της ζωής του. Η Ορχήστρα των Χρωμάτων με μαέστρο τον Χατζιδάκι έδωσε 20 συναυλίες και 12 ρεσιτάλ ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου με Έλληνες και ξένους σολίστ. Στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν διαρκώς παρών στην ελληνική δισκογραφία, με δεκάδες δίσκους που θεωρούνται πια κλασικοί: Ο Κύκλος με την Κιμωλία (1956), Παραμύθι χωρίς Όνομα (1959), Πασχαλιές μέσα απ' τη νεκρή γη (1961), Δεκαπέντε Εσπερινοί (1964), Μυθολογία (1965), Καπετάν Μιχάλης (1966), Τα Λειτουργικά (1971), Αθανασία (1975), Τα Παράλογα (1976), Σκοτεινή Μητέρα (1985), Τα Τραγούδια της Αμαρτίας (1992) κ.ά. Μοναδικός, ιδιοφυής και αεικίνητος, ο Μάνος Χατζιδάκις «έφυγε» από κοντά μας στις 15 Ιουνίου 1994.

Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)

Αμάρτησα για το αρνί μου (1962)

ΑΠΟ ΤΟ https://www.sansimera.gr/