ΕΝΑ BLOG ΜΕ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1977). ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ, Ή ΤΑ ΠΗΡΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ 90lepta.com, ΤΟ www.retrodb.gr, ΤΟ www.cine.gr, ΤΟ www.sansimera.gr ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΕΞΑΡΧΟΥ ''ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ''.
ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ Panos t ΚΑΙ ΘΑΝΟ ΤΙΜΟΘΕΑΔΗ.

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΟΥ

Γιώργος Δήμου
Ο Γιώργος Δήμου (ή Δήμος όπως είναι εγγεγραμένος στο Σ.Ε.Η.) γεννήθηκε το 1909 στο χωριό Νεράιδα Αγράφων Ευρυτανίας. Σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου και ξεκίνησε τις εμφανίσεις του στο θέατρο Κοτοπούλη το 1932. Ακολούθησαν συνεργασίες του με το Λαϊκό Θέατρο του Βασίλη Ρώτα, του Χριστοφ.Νέζερ, της Μαρίκας Κοτοπούλη, του Βασ. Αργυρόπουλου και το Άρμα Θέσπιδος. Στην κατοχή εμφανίστηκε αρχικά με το Εθνικό Θέατρο και στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Βασίλη Ρώτα στο ιστορικό "Θέατρο του Βουνού" με το οποίο έδιναν παραστάσεις στις απελευθερωμένες ορεινές περιοχές. Μεταπολεμικά συνεργάστηκε με τους ιδεολογικά συγγενικούς του θιάσους "Ενωμένοι καλλιτέχνες", Παΐζη-Σταρένιου-Βανδή, Αδαμάντιου Λεμού, Αργυρόπουλου-Καρούσου-Διαμαντόπουλου. Αργότερα συμμετείχε στο "Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη όπου έπαιξε σε έργα Σαίξπηρ, Γ.Σταύρου κ.α. Το 1961 συνεργαζόμενος με την Μαρούλα Ρώτα ίδρυσε δικό του θίασο. που παρουσίασε πολύ αξιόλογη δουλειά στο παιδικό θέατρο.
Τηλεοπτικά εμφανίστηκε στις σειρές "Ο φωτογράφος του χωριού" (ΕΡΤ 1977) και "Το παιχνίδι" (ΕΡΤ 1979).
Ήταν ο πρώτος σύζυγος της ηθοποιού Ελένης Ζαφειρίου.
Φιλμογραφία
Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου (1951)
Μεγάλοι δρόμοι (1953)
3 δραπέται του φρενοκομείου (1954)
Γυναίκες δίχως άντρες (1954)
Πιάσαμε την καλή (1955)   [Βαγγέλης]
Σαρακατσάνισα (1959)
Ζήλεια (1963)  [γιατρός]
Ο τελευταίος πειρασμός (1964) [Μαραβίνης, πρόεδρος κόμματος]
Κατηγορουμένη απολογήσου (1968)
Το κλειστό παράθυρο (1977)
Π  Χ

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΛΑΧΑΚΗΣ

Μανώλης Βλαχάκης
Ερμήνευσε μικρούς ρόλους σε πολλές ταινίες. Γνώριζε όμως καλά τα κινηματογραφικά πράγματα, αφού παράλληλα άσκησε τα καθήκοντα του διευθυντή παραγωγής σε αρκετές περιπτώσεις, όπως στην ταινία "Κυριακάτικοι ήρωες" κοντά στον σκηνοθέτη Βασίλη Γεωργιάδη. Σκηνοθέτησε επίσης την ταινία "Ο άρχοντας του κάμπου" (1961)
Φιλμογραφία
Ως Διευθυντής παραγωγής
Μαύρη γη (1952)
Μπροστά στο θεό (1953)
Ξαναγύρισε αγάπη μου (1956)
Κυριακάτικοι ήρωες (1956)
Ως ηθοποιός
Μαρίνος Κοντάρας (1948)
Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου (1951)
Ορκίστηκα εκδίκηση (1952)
Το κορίτσι της ταβέρνας (1952)
Μπροστά στο θεό (1953)
Ο δράκος (1956)  [άλλος κρατούμενος στην αστυνομία]
Κυριακάτικοι ήρωες (1956) [χειρουργός ιατρός]
Θέλω να ζήσεις μανούλα (1957)
Το μυστικό της κατηγορουμένης (1958)
Στέγνωσαν τα δάκρυά μας (1961) [ Θανασάρας (μάγειρας)]
Ο άρχοντας του κάμπου (1961)
Το ατελιέ της μαντάμ Ρόζας (1962)
Το κορίτσι του πόνου (1964)
Με λύγισε η φτώχεια (1965)
Πονηρός πράκτωρ Καραγκιόζης (1966)
Ούτε μιλάει ούτε λαλάει (1966)  [Στήβ]   
Κούνια που σε κούναγε (1966) [Μάρκος]
Αγάπησα μια άγνωστη (1970)
Φλογισμένη σάρκα (1971)
Ο μοναχογιός μου ο αγαθιάρης (1972) [περιπτεράς]
Εμπόριο της αμαρτίας (1972)
Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι (1980) [λούστρος στο Ζάππειο] Π  Χ

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

ΝΑΝΑ ΔΟΥΚΑ

Νανά Δούκα 
Γεννήθηκε το 1907 στη Ζάκυνθο και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Πρωτοεμφανίστηκε με το "Καλλιτεχνικό Θέατρο Αθηνών". Ακολούθησε η συμμετοχή της στον θίασο Μάριου και Ηούς Παλαιολόγου και τον Σπ. Πατρίκιο. Από το 1938 ξεκίνησε η συνεργασία της με τον Βασίλη Αργυρόπουλο. Μεταπολεμικά εμφανίστηκε πάλι με τον Βασίλη Αργυρόπουλο σε έργα  κωμωδίας καθώς και με τον θίασο Κώστα και Παμφίλης Σαντοριναίου. Στη συνέχεια ασχολήθηκε περισσότερο με το μουσικό θέατρο όπου σημείωσε μεγάλη επιτυχία.
Φιλμογραφία
Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου (1951)
Άγγελος με χειροπέδες (1952)    [μητέρα της Δάφνης] 
Έτσι έσβυσε η ζωή μου (1952)    [ κυρία Δημάρχου]
Π  Χ

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

ΓΙΑΝΝΑ ΟΛΥΜΠΙΟΥ

Γιάννα Ολυμπίου  
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μπαστιά, όπου γνώρισε και τον τον μετέπειτα σύζυγό της, εκλεκτό ηθοποιό Σπύρο Ολύμπιο. Ξεκίνησε τις εμφανίσεις της με το θίασο Μιχ.Κουνελάκη. Στη συνέχεια είχε συνεργασία με τους θιάσους του Βασ.Αργυρόπουλου, της Μαρ.Κοτοπούλη, του Αδαμ.Λεμού,των Λαμπέτη-Χορν, Γκέλλυς Μαυροπούλου και τέλος από το 1965, με την "Ελληνική Σκηνή" της Άννας Συνοδινού με την οποία συνεργάστηκε σε έργα κλασσικού ρεπερτορίου αλλά και αρχαίας τραγωδίας.
Συμμετείχε επίσης σε ραδιοφωνικές θεατρικές εκπομπές όπως "Το Θέατρο της Κυριακής".
Μικρή η παρουσία της στην κινηματογραφική οθόνη αλλά σε ενδιαφέροντα έργα.
Φιλμογραφία
Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου (1951)
Ο φαταούλας (1952)   [κυρία Λώρα] 
Στρατιώτες δίχως στολή (1960)  [ Αναστασά]  
Συνοικία το όνειρο (1961)   [Καλλιόπη]
Π  Χ

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ

Σπύρος Καλλιμάνης 
Γεννήθηκε το 1900. Γράφτηκε στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών το 1935. 
Φιλμογραφία
Τελευταία αποστολή (1947)   [Schirach, γερμανός διοικητής]
Ματωμένα Χριστούγεννα (1951)    [Γερμανός ανακριτής] 
Η φλόγα της ελευθερίας (1951)
Π  Χ

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

ΦΩΤΗΣ ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΟΣ

Φώτης Παπαλάμπρος 
Αναγράφεται μερικές φορές λανθασμένα ως Παπαλάμπρου. Γεννήθηκε το 1933 στον Ορχομενό Βοιωτίας. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πρωτοεμφανίστηκε στη θεατρική σκηνή το 1956 με το θίασο "Αττική σκηνή". Ήδη όμως είχε κάνει το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1951 στην ταινία της Μαρίας Πλυτά "Η λύκαινα". Από τότε διατήρησε αμείωτη την προσφορά του και στις δύο δραστηριότητες. Στο θέατρο συνεργάστηκε με τους θιάσους του Διονύση Παγουλάτου, του Κώστα Μουσούρη, του Δημήτρη Ροντήρη, τον "Όμιλο τραγωδίας", το Θέατρο Τέχνης του Κ.Κούν κ.α. παίζοντας με επιτυχία ρόλους αρχαίας τραγωδίας, κλασσικού αλλά και σύγχρονου ρεπερτορίου. Πολυσχιδής προσωπικότητα, από το 1963 συγκροτεί και περιοδεύει με δικούς του θιάσους ενώ σκηνοθετεί έργα όπως το "Ρούπελ" του Δημήτρη Ιωαννόπουλου και πολλά που ανέβασε ο ίδιος. Εξελίσσεται τελικά σε θεατρικό επιχειρηματία. συνεργάτη επίσης και διαχειριστή πολλών περιοδεύοντων θιάσων γνωστών πρωταγωνιστών.
Αξιόλογη είναι και η συγγραφική του δραστηριότητα. Έγραψε τα θεατρικά έργα "Το θαύμα μιας παράλυτης", "Καραϊσκάκης, ο γιος της καλόγριας", "Δάφνες στα χαρακώματα", "Θέμα τιμής".
Φιλμογραφία
Η λύκαινα (1951)
Ξαναγύρισε αγάπη μου (1957)
Ο τετραπέρατος (1966)
Δημήτρη μου, Δημήτρη μου (1967) [γιατρός] 
Χρυσαυγή (1971)
Μια βοσκοπούλα αγάπησα (1971)
Η Μεσόγειος φλέγεται (1972)  [Πλοίαρχος πολεμ. ναυτικού]
Ο Μεγαλέξανδρος (1980)
Σειρές που έχει πάιξει
Οι ιερόσυλοι ΕΡΤ 2  1983
Μαρία Δημάδη ΕΡΤ  2  1987
Η έκτη εντολή ΕΤ 2  1989
Ιστορίες χωρίς δάκρυα ΑΝΤ1  1990
Γόβα στιλέτο ΑΝΤ1  1993
Π  Χ

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2015

ΝΑΣΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ

Νάσος Οικονομόπουλος
Ξεκίνησε ως ηθοποιός. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα στην παραγωγή, σκηνοθεσία και συγγραφή σεναρίων κινηματογραφικών ταινιών καθώς και βιντεοταινιών. Συμμετείχε στη διασκευή του σεναρίου του θεατρικού έργου του Δημήτρη Ψαθά "Μικροί Φαρισαίοι" στην πολύ επιτυχημένη κινηματογραφική μεταφορά του "Να πεθερός, να μάλαμα!"
Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)
Η λύκαινα (1951)
Κάτω οι άνδρες (1971)   [Γιάννης ]
Ο μοναχογιός μου... ο αγαθιάρης (1972)  [πατέρας της Περσεφόνης]
Ο αυτάκιας (1982)  [μπαρμπα-Γιάννης (στο βυτιοφόρο)]
Σατανάδες στα σχολεία (1982)  [Σκαφίδας (φαρμακοποιός)]
Χίλια κυβικά τρέλλα (1983)
Οι άλλες δραστηριότητές του
Ο άχρηστος της κοινωνίας (1956)    [Σκηνοθέτης]
Να πεθερός, να μάλαμα! (1959)   [Διασκευή σεναρίου] 
Αλύγιστη στη ζωή (1964)  [Παραγωγός - Σεναριογράφος - Σκηνοθέτης]
Συντρίμμια τα όνειρά μας (1967)   [Σεναριογράφος]
Θα κάνω πέτρα την καρδιά μου (1968) [Σεναριογράφος - Καλλιτεχνικός διευθυντής]
Αποστολή θανάτου 1968)   [Σεναριογράφος]
Καταραμένη ώρα (1968)   [Σεναριογράφος
Κάτω οι άνδρες (1971)    [Σκηνοθέτης (και ηθοποιός)]
Έγραψε επίσης το σενάριο για τις βιντεοταινίες "Κέρατο κομπίνα και λαγωνικά" (1986)  και "Ελλάς Ελλήνων χωρικών" (1987) καθώς και το σενάριο για την τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ2 "Ο καρχαρίας και τα εννιά κύματα" (1983).
Π  Χ

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

ΝΑΝΑ ΒΙΟΠΟΥΛΟΥ

Νανά Βιοπούλου
Εμφανίστηκε σε δευτερεύοντες ρόλους.
Φιλμογραφία 
Η λύκαινα (1951)
Μεγάλοι δρόμοι (1953)
Εύα (1953)   [ξενοδόχα]
Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες (1956)  [μαγείρισα]
Ο δράκος (1956)   [σπιτονοικοκυρά (ως Ζιζί Βιοπούλου)] 
Αγιούπα, το κορίτσι του κάμπου (1957)
Έρωτας... με δόσεις (1959)   [δεσποινίς Αγλαΐα]
Μήτρος και Μητρούσης στην Αθήνα (1960)[πελάτισσα στο καμπαρέ]
Δουλειές του ποδαριού    (1962)[κυρά Μάρθα/σπιτονοικοκυρά]
Π  Χ

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΛΟΥΤΗΣ

Γεώργιος Πλούτης 
Ανήκει στους πρωτεργάτες του Ελληνικού κινηματογράφου. Γεννήθηκε το 1887 και εμφανίστηκε στη θεατρική σκηνή από το 1919, συνεργαζόμενος με θιάσους όπως του Θεάτρου Ωδείου, των "Νέων" κ.α. Από το 1924 έπαιζε στο θέατρο "Κυβέλης" ως βασικό μέλος του θιάσου της μεγάλης πρωταγωνίστριας.
Ήδη όμως είχε προσελκυστεί από τον - βωβό τότε -κινηματογράφο. Το 1914 έπαιξε στην ταινία "Γκόλφω" του Κ. Μπαχατόρη και το 1916 πρωταγωνίστησε στην ταινία του Δ. Βρατσάνου "Ο ανήφορος του Γολγοθά" (στο λόφο του Φιλοπάππου), η οποία όμως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Ακολούθησαν πολλές άλλες, τόσο του βωβού όσο και αργότερα (από το 1951) του ομιλούντος.
Κατά τη δεκαετία του 1950 ήταν μόνιμος συνεργάτης του ΕΙΡ, όπου πήρε μέρος σε πολλές θεατρικές και ενημερωτικές εκπομπές. Πέθανε το 1966.
Φιλμογραφία
Γκόλφω (1914)   
Επί της Ακροπόλεως (1915)
Ο ανήφορος του Γολγοθά (1916) [Χριστός]
Στέλλα Βιολάντη (1931)                   
Η λύκαινα (1951)   
Ο Γρουσούζης (1952) [στο πλήθος για το μωρό]
Η Αγνή του λιμανιού (1952)  [ιερέας]
Ορκίστηκα εκδίκηση (1952)    
Μπροστά στο Θεό (1953)
Νυχτερινή περιπέτεια (1954)
Ο δρόμος με τις ακακίες (1954)
Δούκισσα της πλακεντίας (1956)
Της τύχης τα γραμμένα (1957) [μέλος επιτροπής καλλιστείων]
Π  Χ

Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

ΚΩΣΤΗΣ ΛΕΙΒΑΔΕΑΣ

Κωστής Λειβαδέας 
Γεννήθηκε το 1923 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Αναδείχθηκε σε σημαντική προσωπικότητα του θεατρικού χώρου, αρχικά ως ηθοποιός και μετέπειτα κυρίως ως σκηνοθέτης. Πρωτοεμφανίστηκε το 1947 με το «Βασιλικό Θέατρο» Θεσσαλονίκης. Το 1953 ίδρυσε τον Ομιλο Αρχαίας Τραγωδίας. Με το θίασο αυτό σκηνοθέτησε συνολικά οκτώ αρχαίες τραγωδίες και έδωσε παραστάσεις σε διάφορα αρχαία θέατρα σε όλη την Ελλάδα (Αμφιαραείου, Γυθείου, Θάσου, Θορικού, Μεγαλόπολης, Μήλου, Νικόπολης, Πάτρας, Φιλίππων κ.ά.), τα περισσότερα από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά από το θίασό του στους νεότερους χρόνους. Οι παραστάσεις αυτές έγιναν αφορμή να καθιερωθούν επτά περιφερειακά φεστιβάλ. Συνεργαζόμενος με τον ΕΟΤ έβαλε τη σφραγίδα του στην καθιέρωση των Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
Το 1958 συγκρότησε το «Θίασο Εθνικού Κήπου» και δύο χρόνια αργότερα το «Θίασο των Νέων». Οι τρεις θίασοι συνυπήρξαν κάτω από την επωνυμία «Νέα Σκηνή Κωστή Λειβαδέα», έως το 1965. Το 1963 ίδρυσε Δραματική Σχολή, η οποία λειτούργησε μέχρι το 1968. Από το 1968 έως το 1977 έζησε στη Μ. Βρετανία, όπου έδινε σεμινάρια θεάτρου σε διάφορες πανεπιστημιακές σχολές, συνεργαζόμενος με φορείς όπως το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε στην ΕΡΤ, ως επικεφαλής των εσωτερικών παραγωγών για το θέατρο, τη μουσική και τα παιδικά προγράμματα. Διατέλεσε γεν.γραμματέας της Πανελλήνιας Ενωσης Ελεύθερου Θεάτρου, αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, μέλος του ΔΣ του Ταμείου Συντάξεως Ηθοποιών και της Επιτροπής Αδείας Ασκήσεως Επαγγέλματος του Ηθοποιού, πρόεδρος του Κέντρου Μελέτης και Ερευνας του Ελληνικού Θεάτρου - Θεατρικού Μουσείου. Το 1978 διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Ωδείου Αθηνών, την οποία και διηύθυνε έως το 2001. Απεβίωσε στις 22 Μαρτίου 2005.
Φιλμογραφία
Η λύκαινα (1951)
Δούκισσα της Πλακεντίας (1956]  [γραμματέας] 
Π  Χ

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

ΖΑΚΛΙΝ ΒΑΝΤΑΛ

Ζακλίν Βαντάλ  (Jacqueline Vandal)
Γεννήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας το 1932. Το πραγματικό της όνομα είναι Linda Bastide.
Φιλμογραφία
Το νησί της αγάπης (1960) [Katherine]

Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

ΜΑΡΙΑ ΠΡΙΝΕΑ - ΒΑΡΛΑΜΟΥ

Μαρία Πρινέα - Βαρλάμου 
Γεννήθηκε το 1895. Σύζυγος του ηθοποιού Γιάννη Πρινέα τον οποίο ακολούθησε σε όλη την καριέρα της. Στην οπερέτα "Οι Απάχηδες των Αθηνών" σε μουσική του Νίκου Χατζηαποστόλου και κείμενα του συζύγου της, τόσο στην θεατρική παράσταση όσο και στις δύο κινηματογραφικές διασκευές του έργου, η Μαρία Πρινέα κράτησε τον ίδιο ρόλο της κυρα Γιώργαινας, μητέρας της Τιτίκας.
Φιλμογραφία
Οι Απάχηδες των Αθηνών (1930)
Ελληνική ραψωδία (1932)
Οι Απάχηδες των Αθηνών (1950)    [κυρα-Γιώργαινα] 
Ριρίκα (1951)   
Θυσία της Μάνας (1956)   [νοσοκόμα]
Π  Χ

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

ΜΑΡΙΑ ΜΑΝΤΙΝΕΙΟΥ - ΛΑΣΚΑΡΗ

Μαρίκα Μαντινειού-Λάσκαρη 
Μεγάλη δόξα και λαμπρή στάρ της οπερέτας και του μουσικού θεάτρου. Γεννήθηκε το 1892 σε θεατρική οικογένεια με γονείς τους Δημήτριο και Ουρανία Λάσκαρη. Με τις αδελφές της Ελπινίκη και Γιώτα, επίσης ηθοποιούς, βγήκαν από πολύ μικρές στη σκηνή. Ξεκινώντας με τον θίασο του πατέρα τους έγιναν γρήγορα γνωστές και αγαπητές με την προσωνυμία "τα Λασκαράκια". Περιόδευσαν στην Αίγυπτο και στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα η Μαρίκα ακολούθησε ξεχωριστή καριέρα στην Αθήνα και συνεργάστηκε με θιάσους όπως του Ν.Πλέσσα - Ν.Μηλιάδη - Αθ.Μουστάκα. Εκεί γνώρισε και τον σύζυγό της και από το 1918 εμφανίζεται ως Μαντινειού. Την ίδια χρονιά καταγράφεται η πρώτη μεγάλη της επιτυχία στην επιθεώρηση "Παναθήναια" στην οποία έπαιξε αντικαθιστώντας την Σαπφώ Αλκαίου. Ακολούθησε μια θριαμβευτική πορεία σε επιθεωρήσεις και μουσικά έργα.
Έλαβε μέρος στη γνωστή οπερέτα "Οι Απάχηδες των Αθηνών" του Νίκου Χατζηαποστόλου με τον ρόλο της ανύπαντρης θείας Αρετής (Αρετούσας). Το ίδιο ρόλο κράτησε στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου το 1930 από τον πρωτοπόρο Δημήτρη Γαζιάδη. Η ταινία, αν και βωβή, αναγγέλθηκε ως "ηχητική και άδουσα": πίσω από την οθόνη ένα γραμμόφωνο έπαιζε δίσκους με τα τραγούδια της οπερέτας στις αντίστοιχες σκηνές.
Κατά την δεύτερη κινηματογραφική μεταφορά του έργου, πάλι η Μαντινειού κράτησε το ίδιο ρόλο της θείας Αρετής (Αρετούσας). 
Δεν υστέρησε εξ άλλου και σε έργα πρόζας: Το 1924 εμφανίστηκε με τον θίασο του Βασ.Αργυρόπουλου, συζύγου της αδελφής της Γιώτας. Μέχρι το 1950 που εγκατέλειψε τις εμφανίσεις της, υπηρέτησε με επιτυχία όλα αυτά τα θεατρικά είδη. Απεβίωσε το 1984.
Η Πολιτεία την τίμησε με το Μετάλλειο Εξαιρέτων Πράξεων για την προσφορά της στην ψυχαγωγία του μαχόμενου στρατού κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. 
Φιλμογραφία
Οι Απάχηδες των Αθηνών (1930)  [θεία Αρετή] 
Οι Απάχηδες των Αθηνών (1950) [θεία Αρετή]
Κατάστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου (1951)
Π  Χ

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΒΕΑΚΗΣ

Αιμίλιος Βεάκης  
Εξέχουσα μορφή του Ελληνικού θεάτρου, κορυφαίος ηθοποιός, επιφανής διδάσκαλος, ταλαντούχος θιασάρχης, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στα ελληνικά θεατρικά πράγματα.
Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 13 Δεκενβρίου 1884 και σπούδασε στη "Βασιλική Δραματική Σχολή". Στα πρώτα του βήματα από το 1901 μέχρι το 1914 εμφανίζεται με διάφορους μικρούς θιάσους. Στη συνέχεια όμως το άστρο του αναδύεται καθώς αρχίζει η συνεργασία του με τη Μαρίκα Κοτοπούλη, σε έργα όπως "Η τύχη της Μαρούλας" του Δ.Κορομηλά, ενώ εντυπωσίασε στην "Ιουδήθ" του γερμανού Χέμπελ. Η επιτυχημένη ερμηνεία του όμως στους σαιξπηρικούς ρόλους του ("Μάκβεθ", "Άμλετ" κ.α.) τον καταξιώνει γρήγορα, ώστε οι συνάδελφοί του να τον αναγνωρίζουν ως "πρώτο δραματικό ηθοποιό". 
Συνεργάστηκε αργότερα με την άλλη επιφανή πρωταγωνίστρια, την Κυβέλη. Καθιερωμένος πλέον πρωταγωνιστής, το 1921 συγκροτεί θίασο συνεργαζόμενος με τον Χριστόφορο Νέζερ και πρωταγωνιστούν σε έργα Σαίξπηρ ο Βεάκης και Μολιέρου ο Νέζερ. Παράλληλα μονοπωλεί σχεδόν αδιαφιλονίκητα τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στις εμφανίσεις του εναλλάξ πότε με την Κυβέλη και πότε με τη Μαρίκα Κοτοπούλη.
Νέα θριαμβευτική πορεία ξεκινά με το "Εθνικό θέατρο" που λειτούργησε από το 1931, με μνημειώδεις ερμηνείες σε έργα κλασσικού ρεπερτορίου. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο μεγάλος Σερ Λώρενς Ολίβιε είχε στο καμαρίνι του την φωτογραφία του Βεάκη ως Βασιλιά Λήρ ως πρότυπο ερμηνείας του ρόλου αυτού.
Το 1941 αποχώρησε από το Εθνικό. Ακολούθησαν συνεργασίες του με την Κυρία Κατερίνα (Ανδρεάδη), τη Βάσω Μανωλίδου και τον Γιώργο Παππά και το 1947 διέκοψε τις εμφανίσεις παίρνοντας μια πενιχρή σύνταξη, αλλά επανήλθε  προσωρινά το 1949 μέχρι το 1951 που εμφανίστηκε στο "Εθνικό Θέατρο" μαζί με την Κυβέλη.
Ο Αιμ. Βεάκης υπήρξε ο πλέον φωτισμένος θεατρικός Δάσκαλος. Από το 1926 ήταν καθηγητής στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου. Τα τελευταία χρόνια μέχρι το θάνατό του ήταν καθηγητής στην Σχολή του Ωδείου Αθηνών.
Αξιόλογη επίσης είναι η συγγραφική του δραστηριότητα: Έγραψε ποιήματα και το μυθιστόρημα "Οι Θεατρίνοι".  Το δράμα "Ρηνούλα" και την κωμωδία "7.000.000 εισόδημα", τα ανέβασε στη σκηνή με τον θίασο Κυβέλης. Η ζωγραφική ήταν ένα άλλο πεδίο που ασχολήθηκε, μάλιστα πριν στραφεί στο θέατρο είχε φοιτήσει για λίγο στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Υπηρέτησε επίσης τον κινηματογράφο από τα πρώτα βήματα του "βωβού". Πρωτοεμφανίστηκε το 1927 στη ταινία του πρωτοπόρου Δημήτρη Γαζιάδη "Έρως και κύματα" (με την οποία ξεκινά ουσιαστικά ο Ελληνικός κινηματογράφος) και τελευταία του εμφάνιση ήταν το 1950 στην ταινία του Ηλία Παρασκευά "Οι Απάχηδες των Αθηνών" που αποτελεί μεταφορά στην οθόνη της ομώνυμης οπερέτας του Νίκου Χατζηαποστόλου. 
Ήταν ένθερμα ταγμένος στην αριστερά και ανέπτυξε πολιτική δράση. Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με την ηθοποιό Μαρία Ράμφου και μετά με την επίσης ηθοποιό Σμαράγδα Μπόλλα με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, τον Γιάννη - ηθοποιό και σκηνοθέτη, τη Μαίρη - ηθοποιό και εκφωνήτρια του ΕΙΡ και τον Δημήτρη - ηθοποιό και θεατρικό καθηγητή.
Πέθανε στις 29 Ιουνίου 1951. Τιμώντας τον η γενέτειρά του, ο Πειραιάς, έδωσε το όνομά του στο δημοτικό θερινό αμφιθέατρο του Προφήτη-Ηλία (Καστέλλα).
Φιλμογραφία
Έρως και κύματα (1927)
Αστέρω (1929)    [ Κυρ-Μήτρος]
Μαρία Πενταγιώτισσα (1929)     [λήσταρχος Λαμάρας]
Το λιμάνι των δακρύων (1929)
Η φωνή της καρδιάς (1943)   [Κυρ-Σπύρος] 
Η ανθοπώλις των Αθηνών (1945)
Πρόσωπα λησμονημένα (1947)    [πατέρας της Αλίκης]
Αρραβωνιάσματα (1950)  [Βαγγέλης Λεμπέσης]
Τ' αρραβωνιάσματα (1950)
Οι απάχηδες των Αθηνών (1950)   [μπαρμπα-Αντρέας Βερεμής] 
Π  Χ

Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΡΥΔΗΣ - ΦΟΥΚΣ


Αριστείδης Καρύδης - Φουκς
Ο Αριστείδης-Φουκς Καρύδης, Έλληνας διευθυντής φωτογραφίας από τις σημαντικές προσωπικότητες του ελληνικού κινηματογράφου, γεννήθηκε το 1928 στη Δρέσδη της Γερμανίας και πέθανε στις 21 Απριλίου 1998 στην Αθήνα.
Ήταν αδερφός του φημισμένου μαέστρου Μιλτιάδη Καρύδη και πρώην σύζυγος της ηθοποιού Μάρως Κοντού. Σπούδασε κινηματογράφο στη Βιέννη στο Deutsches Photo-Kino Institut. Μετά την αποφοίτησή του ήρθε στη Ελλάδα και εργάστηκε στη Φίνος Φιλμ, αρχικά ως φωτογράφος γυρισμάτων και βοηθός οπερατέρ και αργότερα (1951) ως διευθυντής φωτογραφίας. Η πρώτη ταινία που ανέλαβε ως διευθυντής φωτογραφίας ήταν η ταινία του Αλέκου Σακελάριου "Εκείνες που δεν πρέπει ν` αγαπούν" με την Άννα Καλουτά. Η αξία του γρήγορα αναγνωρίστηκε και αυτό αποδεικνύεται από τις εκατό ταινίες που γύρισε. Οι πιο σημαντικές είναι: "Οι ουρανοί είναι δικοί μας" (1953), "Το ταξίδι", "Χαρούμενο ξεκίνημα", "Στουρνάρα 288" (1959), "Οι άνθρωποι του τρένου" (1958). Βραβεύτηκε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1960) για τη φωτογραφία του στην ταινία του Ντίνου Κατσουρίδη "Έγκλημα στα παρασκήνια". Τιμήθηκε επίσης στο φεστιβάλ του Παναμά για τη δουλειά του στην ταινία "Τρικυμία μιας καρδιάς" και από την εφημερίδα "Εμπρός" για την "Νεκρή Πολιτεία" του Φρίξου Ηλιάδη Εκτός από τη φωτογραφία, ασχολήθηκε και με τη σκηνοθεσία. Δική του σκηνοθετική δουλειά ήταν η ταινία "Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα" (1968), ενώ αποτέλεσμα σκηνοθετικής συνεργασίας με τον Αλέκο Αλεξανδράκη ήταν η ταινία "Θρίαμβος" (1960). Η ικανότητά του στο μοντάζ φάνηκε στην ταινία του Γιώργου Σταμπουλόπουλου "Προσοχή, κίνδυνος" (1983). Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την ηλεκτρονική αρχειοθέτηση του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου και συνεργάστηκε με το Θεατρικό Μουσείο.

Φιλμογραφία
Τελευταία αποστολή (1948)   [Φριτς, αυστριακός στρατιώτης]
Ο μεθύστακας (1950)  [Αριστείδης] 
ΑΠΟ ΤΗ  http://www.livepedia.gr/