ΕΝΑ BLOG ΜΕ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1977). ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ, Ή ΤΑ ΠΗΡΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ 90lepta.com, ΤΟ www.retrodb.gr, ΤΟ www.cine.gr, ΤΟ www.sansimera.gr ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΕΞΑΡΧΟΥ ''ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ''.
ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ Panos t ΚΑΙ ΘΑΝΟ ΤΙΜΟΘΕΑΔΗ.

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

ΤΟΛΗΣ ΧΑΡΜΑΣ

Τόλης Χάρμας (Απόστολος Χαρμαντάς) 
Ήταν λαϊκός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και οργανοπαίχτης της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Έγραψε και ερμήνευσε πάνω από 150 τραγούδια. Γεννήθηκε το 1918 και το 1936 μετακόμισε στον Πειραιά. Εκεί γνώρισε τον Γιώργο Μουζάκη και αποφάσισε να γίνει μουσικός. Έμαθε κιθάρα και μπαγλαμά και κατά την Κατοχή έπαιζε σε ταβέρνες ερασιτεχνικά, για ένα πιάτο φαί. Επαγγελματίας μουσικός έγινε το 1948, όταν γνώρισε τη γυναίκα της ζωής του, τη φιλόλογο Λίτσα Ζέρβα - Χάρμα (1917-1978) με την οποία δημιούργησαν το ξακουστό «Ντούο Χάρμα», που έγραψε ιστορία στο λαϊκό τραγούδι της δεκαετίας του '50, με μεγάλες επιτυχίες στο ενεργητικό του. Ανάμεσα σ' αυτές τα «Κάποια μάνα αναστενάζει» του Βασίλη Τσιτσάνη, «Ένα τραγούδι απ' το Αλγέρι» του Απόστολου Καλδάρα, «Πάλι εχτές στις τρεις ήρθες να κοιμηθείς» του Μανώλη Χιώτη, «Ένα καράβι απ' τον Περαία» του Γιώργου Μητσάκη, τα δικά του «Η καρδιά του μάγκα», «Γκιουλτζαμάλ», «Το σφάλμα», «Αλήτικα μικρόβια», «Εδώ παπάς, εκεί παπάς», καθώς και τα πασίγνωστα «Είμαι άντρας» και «Γαρύφαλλο στ' αυτί» του Μάνου Χατζιδάκι, τα οποία στην πραγματικότητα ήταν συνθέσεις του Χάρμα. Με τον Μάνο Χατζιδάκι συνεργάστηκε εξάλλου στη μουσική των ταινιών «Ελλάς, η χώρα των ονείρων» και «Ποτέ την Κυριακή». Από τη συνεργασία της με το «Ντούο Χάρμα» ξεκίνησε την καριέρα της το 1956 η Μαρινέλλα, μάλιστα πήρε το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο από το ομώνυμο τραγούδι του Τόλη Χάρμα. Την ίδια χρονιά, η Λίτσα Χάρμα εγκατέλειψε τα το τραγούδι για να αφιερωθεί στην ανατροφή των δύο παιδιών τους, του Αριστείδη και της Ιωάννας, της μετέπειτα λαϊκής τραγουδίστριας Νανάς Χάρμα. Το 1967 ο Χάρμας μετανάστευσε στις ΗΠΑ όπου παρέμεινε για 14 χρόνια, παίζοντας σε κοσμικά κέντρα της ομογένειας. Το 1981 επέστρεψε στην Ελλάδα και εμφανιζόταν τραγουδώντας σε παραδοσιακά ταβερνάκια ως τον θάνατό του, στις 22 Μαΐου 2008.
Φιλμογραφία
Ως ηθοποιός
Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο (1955)    [στο πανηγύρι (μαζί με τη Λίτσα Χάρμα)]
Αγάπη και θύελλα (1961)   [Τζιώτης (μπουζούκι)] 
Ως τραγουδιστής
Έλα στο θείο (1950)   [Ντούο Χάρμα: "Το ξυράφι και τ'ακόνι", "Σαν ποντίκι με τη γάτα"] 
Το φιντανάκι (1955)      [Ντούο Χάρμα με την Κ.Μπελίντα: "Μάγκα μου¨. "Παίξε μπουζουξή μου'']
Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο (1955)  ["Είμαι άντρας"]
Για την αγάπη μιας ορφανής (1960)  [Ντούο Χάρμα]
Κορίτσια της Αθήνας (1961)    ["Κορίτσια της Αθήνας"]
Έξυπνοι και κορόιδα (1962)   [ "Το δώρο", "Καρδιά αλήτισσα"]
Π  Χ

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

ΑΛΕΚΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ

Αλέκος Σακελλάριος
Ο Αλέκος Σακελλάριος (7 Νοεμβρίου 1913 - 28 Αυγούστου 1991) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης. Εξαιρετικά δημοφιλής και παραγωγικός, υπήρξε από τους σημαντικότερους ανανεωτές της μεταπολεμικής νεοελληνικής κωμωδίας και από τους σημαντικότερους στιχουργούς του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού. Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, στην Αχαρνών. Οι νομικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών εκτοπίστηκαν πολύ σύντομα από τις ζωηρές δημοσιογραφικές του ανησυχίες (ήδη από τα σχολικά του χρόνια υπήρξε εκδότης του "Μαθητή", της πιο μεγάλης κυκλοφορίας μαθητικής εφημερίδας της εποχής). Στην μάχιμη δημοσιογραφία μπαίνει μέσα από τη φιλολογική στήλη της Καθημερινής, μετά από ποίημα που στέλνει στον Γεώργιο Βλάχο. Εργάστηκε σε όλες τις μεγάλες εφημερίδες: Ελεύθερη Ελλάδα, Ακρόπολις, Απογευματινή, Μάχη, Ελεύθερος Κόσμος, Εθνικός Κήρυξ, Ελεύθερος Τύπος κ.ά., άλλοτε ως ρεπόρτερ, άλλοτε ως χρονογράφος ή ως ευθυμογράφος. Επίσης με τον στενό συνεργάτη του Χρήστο Γιαννακόπουλο εξέδωσαν την εφημερίδα Το Εικοσιτετράωρο και τα περιοδικά Πρωτεύουσα και Σαββατοκύριακο. Διετέλεσε επίσης και διευθυντής του περιοδικού ποικίλης ύλης Εβδομάς. Μέχρι το τέλος της ζωής του χρονογραφούσε σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1935 έγραψε, κατόπιν παραγγελίας του κορυφαίου κωμικού του ελαφρού μουσικού θεάτρου της περιόδου, Πέτρου Κυριακού, το πρώτο θεατρικό του έργο, την μουσική ηθογραφία Ο βασιλιάς του Χαλβά σε συνεργασία με τον Μήτσο Βασιλειάδη με συνθέτη τον Νίκο Χατζηαποστόλου. Η επιτυχία ήταν μεγάλη και καθιέρωσε κατ'ευθείαν τον νεαρό συγγραφέα. Η συνεργασία, όμως με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο (ξεκινώντας από την επιθεώρηση Παύσατε Πυρ ), ήταν αυτή που έμελλε να γράψει πραγματικά ιστορία. Οι "Διόσκουροι του ελληνικού θεάτρου" (κατά την έκφραση του γνωστού θεατρικού κριτικού Αχιλλέα Μαμάκη ) εκτός από πολυγραφότατοι, υπήρξαν και εξαιρετικά πετυχημένοι. Το σερί των επιτυχιών τους, ενέπνευσε πολλούς συγγραφείς και χρονογράφους της γενιάς τους να καταπιαστούν με την θεατρική κωμωδία, αφήνοντας μια μεγάλη σειρά από έργα που παίζονται ακόμα και σήμερα. Εξαιρετικά μεγάλη ήταν η επιτυχία του και στον κινηματογράφο -όπου ξεκίνησε αυτοδίδακτος, μετά από παρότρυνση του παραγωγού Φιλοποίμενος Φίνου. Οι ταινίες του σημείωναν ρεκόρ εισπράξεων και οι περισσότερες απ'αυτές έδειξαν και ιδιαίτερη αντοχή στο χρόνο, μέσω της τηλεόρασης. Πάνω από 20 από αυτές είναι εξαιρετικά δημοφιλείς και σήμερα.
Εκτός απ'την συνεργασία του με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο, δούλεψε και με τους περισσότερους-αν όχι όλους- τους επιθεωρησιακούς συγγραφείς της εποχής του. Έγραψε μόνος ή συνεργαζόμενος περίπου 200 θεατρικά έργα και 60 κινηματογραφικά σενάρια. Γνωστότερα απ' αυτά είναι: Οι Γερμανοί ξανάρχονται, 'Ενας ήρως με παντούφλες, Ένα βότσαλο στη λίμνη, Σάντα Τσικίτα, Θανασάκης ο πολιτευόμενος, Δεσποινίς ετών 39, Ούτε γάτα, ούτε ζημιά, Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, Ο φίλος μου ο Λευτεράκης, Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο, Η θεία απ' το Σικάγο, Η καφετζού, Η κυρά μας η μαμή, Ο Ηλίας του 16ου, Το ξύλο βγήκε απ'τον Παράδεισο, Τα κίτρινα γάντια, Αλίμονο στους νέους, Η Αλίκη στο ναυτικό, Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης, Χτυποκάρδια στο θρανίο, Το δόλωμα, Υπάρχει και φιλότιμο. Έγραψε επίσης τους στίχους -μόνος, με τον Γιαννακόπουλο ή με άλλους- σε περίπου 2.000 τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως «Άστα τα μαλλάκια σου», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Μάρω-Μάρω μια φορά είν' τα νιάτα», «Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα» , «Το μονοπάτι», «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα», «Ένα βράδυ που 'βρεχε», «Άρχισαν τα όργανα», "Έχω ένα μυστικό", "Υπομονή", "Σήκω χόρεψε συρτάκι" και πολλά άλλα.Συνεργάστηκε με ευρεία γκάμα συνθετών (από τον Νίκο Χατζηαποστόλου και τον Θεόφραστο Σακελλαρίδη, ως τον Σταύρο Ξαρχάκο , τον Γιώργο Ζαμπέτα και τον Γιάννη Σπανό). Ιδαίτερα σημαντικές για το ελληνικό τραγούδι ήταν οι συνεργασίες του με τον Κώστα Γιαννίδη και τον Μιχάλη Σουγιούλ. Σπουδαία -και εξαιρετικά επιτυχημένα- ήταν και τα τραγούδια που έγραψε με τον Μάνο Χατζιδάκι. Η κριτική της εποχής (με εξαίρεση τον Αλκη Θρύλο ) αντιμετώπισε το δίδυμο Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου ως τους σημαντικότερους απ'τους κωμωδιογράφους της γενιάς τους (επαινώντας ιδιαίτερα και τις πιο φιλόδοξες απόπειρές τους , όπως τα "Ένας Ήρως με Παντούφλες" και Η Μεγάλη Παρένθεσις). Πολλές φορές κατηγορήθηκαν για προχειρότητα, λόγω της υπερπαραγωγικότητάς τους. Η αποτίμησή τους, όμως, μετά το πέρας της εποχής τους ήταν απολύτως θετική. Αρχίζοντας μάλιστα από το 1989, έργα τους μπήκαν και στο ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου, κάτι που στις μέρες των μεγάλων επιτυχιών τους θα ήταν αδιανόητο. Ο Αλέκος Σακελλάριος τιμήθηκε για όλες τις δημιουργικές πλευρές του με πολλά ελληνικά και ξένα βραβεία. Κατά το τέλος της ζωής του, η αφηγηματική του δεινότητα τον έκανε περιζήτητο σε τηλεοπτικές εκπομπές που μελετούσαν την εποχή του. Πολύ μεγάλη επιτυχία, άλλωστε, είχε και το βιβλίο με τις αναμνήσεις του Λες και ήταν Χτες. Πέθανε στις 28 Αυγούστου του 1991 στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών σε οικογενειακό τάφο. Είχε παντρευτεί τρεις φορές (την δεύτερη με την ηθοποιό Νίκο Λινάρδου)και είχε δύο κόρες. Τα τελευταία χρόνια (από τα τέλη του '70 ως το 1991) ζούσε με την τρίτη σύζυγό του, Τίνα, γράφοντας (όπως έλεγε σε συνεντεύξεις του της εποχής) συνεχώς σενάρια, χρονογραφήματα και θεατρικά -τα περισσότερα εκ των οποίων δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του -θεατρικό και χρονογραφικό-, σε αντίθεση με τα έργα των συγχρόνων του Τσιφόρου και Ψαθά , δεν εκδόθηκε ποτέ.
Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)
Ρένα, τα Ρέστα σου! (1985)  [Κώστας Παπαδημητρίου]  
Η Κόμισσα της Κέρκυρας (1972) [Δημήτρης]  
Η Ρένα Είναι `Οφ-Σάιντ (1972) [φίλαθλος που ξηλώνει το πουλόβερ του]    
Ζητείται Επειγόντως Γαμπρός (1971) [λουόμενος]  
Η Θεία μου η Χίπισσα  (1970) [χίπις]    
Καλώς Ηλθε το Δολλάριο (1967) [Ανδρέας ο περιπτεράς ]
Η Κόρη μου η Σοσιαλίστρια  (1966) [εκπρόσωπος ομοσπονδία εργατών]  
Τον Παλιό Εκείνο τον Καιρό  (1964) [αφηγητής] 
Η Νύφη Τόσκασε... - Runaway Bride (1962)[μάνατζερ]  
Ο Θύμιος τά΄κανε θάλασσα (1959)
Οι Γερμανοί Ξανάρχονται  (1948) [θεατής καυγά]
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ   

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

ΝΤΙΝΟΣ ΜΕΓΚΡΕΛΗΣ - ΜΑΓΚΡΕΛ

Ντίνος Μεγκρέλης - Μαγκρέλ 
Γεννήθηκε το 1913 και άρχισε της εμφανίσεις τις παραμονές της κατοχής. Μεταπολεμικά συνεργάστηκε με τον θίασο της Καλής Καλό και μετά με της Μπέμπας Κυριακίδου. Αξιόλογος κωμικός που διακρίθηκε κυρίως στο μουσικό θέατρο και σε επιθεωρήσεις.
Φιλμογραφία
Ο Γολγοθάς μιας ορφανής (1954)  [Παντελής]
Ο Αλή Πασάς και η κυρα-Φροσύνη (1959)
Π  Χ

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

ΑΝΝΑ ΡΟΥΣΣΟΥ - ΣΑΚΚΕΤΟΥ

Άννα Ρούσσου - Σακκέτου 
Γεννήθηκε το 1900. Ξεκίνησε νεαρώτατη την καριέρα της και το 1919 την συναντούμε με τον θίασο Κυβέλης όπου παρέμεινε μέχρι το 1923. Συνεργάστηκε μετά με τον θίασο Κοτοπούλη όπου έπαιξε σε οπερέτες, νέο ελληνικό θέατρο κτλ. μέχρι το 1935. Στη συνέχεια και για δεκαπέντε χρόνια είχε συνεργασία με τον θίασο του Βασίλη Αργυρόπουλου όπου έπαιξε τόσο ελληνική κωμωδία (Ψαθάς) όσο και ξένη (Μολιέρος). Κοντά στον διακεκριμένο κωμικό εξελίχθηκε σε επιτυχημένη καρατερίστα. Πολύ νωρίς εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο με το πρωτεργάτη Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ. Από το 1950 ξεκίνησε η στενή συνεργασία της με τον θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη που κράτησε μέχρι τον θάνατο του μεγάλου ηθοποιού τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Υπήρξε σύζυγος του ηθοποιού Μιχάλη Παπαδάκη, επίσης τακτικού συνεργάτη του Βασίλη Λογοθετίδη.
Φιλμογραφία
Το όνειρο του Μιχαήλ (1924)
Ο Μιχαήλ δεν έχει ψιλά (1924)
Ο έρως του Μιχαήλ και της Κοντσέτας (1926)
Ο γάμος της Κοντσέτας και του Μιχαήλ (1926)
Ένα βότσαλο στη λίμνη... (1952)    [κυρία Αθηνά]
Σάντα Τσικίτα (1953)   [κυρα-Κατίνα, καθαρίστρια]
Δεσποινίς ετών 39... (1954)   [μητέρα της Φωφώς]
Ιστορία μιας κάλπικης λίρας (1955)   [κυρα-Δήμητρα, σπιτονοικοκυρά]
Το παραστράτημα μιας αθώας (1959) 
Π  Χ

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΙΑΤΑΚΗΣ

Κώστας Μανιατάκης 
Γεννήθηκε το 1914. Στην αρχή της καριέρας του ασχολήθηκε ως επαγγελματίας σωφέρ. Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1934 και το 1936 εμφανίστηκε ως πρωταγωνιστής στην οπερέτα "Ο χορός των Εθνών". Μεταπολεμικά συνεργάστηκε ως συνθιασάρχης μουσικού θιάσου με τους Μάνο Φιλιππίδη, Ορ.Μακρή, Κυρ.Μαυρέα, Μίμη Κοκκίνη, Μενέλαο Θεοφανίδη και αδελφές Καλουτά. Έπαιξε κυρίως σε μουσικά έργα, οπερέτες και επιθεωρήσεις. Συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους θιάσους στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη και περιόδευσε στην επαρχία και στο εξωτερικό. Ήταν εξαιρετικός τενόρος που ερμήνευσε μια μεγάλη γκάμα τραγουδιών, κλασσικά ελαφρά, λαϊκά αλλά και σατιρικά. Έκανε λαμπρή καριέρα ως τραγουδιστής σε διάφορα νυκτερινά κέντρα. Σκορπούσε το κέφι όπου εμφανιζόταν και τον αποκαλούσαν "ο τραγουδιστής των σαλονιών". Είναι γνωστό το ανέκδοτο που είχε σκαρφιστεί για χάρη της Άννας Καλουτά : «Η δυσκολότερη θεατρική γέννα που έγινε ποτέ ήταν της μαμάς Καλουτά. «Εβγα έξω» φώναζε πάνω στον τοκετό απελπισμένα η Κατίνα Καλουτά, αλλά εγώ δεν το κουνούσα. Με τα πολλά ανταποκρίθηκα: «Ρίξτε μου προβολέα να βγω»»!!
Ενδεικτικά μερικές από τις επιτυχίες του ήταν το "Τί έχεις κι όλο κλαίς", "Ελενάκι μου", "Γιατί, γιατί", Τό'χω παράπονο", "Μες των ματιών σου τις γαλάζιες θάλασσες", "Αγάπη μου που νά'σαι" κ.α.
Έγραψε ο ίδιος τους στίχους πολλών τραγουδιών. Έγραψε επίσης τη μουσική κωμωδία "Η πόρτα του Παράδεισου" και δύο επιθεωρήσεις. Απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 1979.
Φιλμογραφία
Νύχτα χωρίς ξημέρωμα (1947)
Νύχτες της Αθήνας (1954)  [Γιώργος] 
Ταξίδι του Μέλιτος (1979)   [Άλκης]
Π  Χ

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΛΙΔΗΣ

Δημήτρης Μελίδης 
Γεννήθηκε το 1919 και είναι γνωστή η θεατρική δραστηριότητά του κυρίως μεταπολεμικά. Συγκεκριμένα συνεργάστηκε από το 1960 με τη "Νέα Μουσική σκηνή Πειραιώς", τον θίασο Καλής Καλό - Τάκη Μηλιάδη και περιόδευσε με το θίασο Μαίρης Βασιλάκη και του Μιχάλη Βροντάκη παίζοντας σε επιθεωρήσεις. Συνεργάστηκε επίσης με τον θίασο Καλουτά και τον θίασο Μαρ.Νέζερ - Ν.Αθερινού. Ήταν κυρίως ηθοποιός του μουσικού θεάτρου. Πιο έντονη ήταν η παρουσία του στον κινηματογράφο, σε βοηθητικούς ως επι το πλείστον ρόλους, ενώ από το θέατρο απομακρύνθηκε περί το 1980. Μετά το 1985 δεν υπάρχουν πληροφορίες γι αυτόν.
Φιλμογραφία
Οι παπατζήδες (1954)     [αβανταδόρος στο λαθραίο ρολόι]
Η ωραία των Αθηνών (1954)   [ξενοδόχος στα "Πιτσούνια"]  
Αλλού το όνειρο κι αλλού το θαύμα (1957)     [τυφλός ζητιάνος]
Κέφι γλέντι και φιγούρα (1958)   [τρελλός "δημόσιος υπάλληλος"]
Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα (1958)     [βοσκός με το αρνί]
Ο μεγάλος όρκος (1965)      [βοηθός κηπουρός]
Παραγγελιά (1980)
Ψηλός λιγνός και ψεύταρος (1985)
Π  Χ

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Γιώργος Ιορδανίδης
Γεννήθηκε το 1921 στη Μικρά Ασία, αλλά μεγάλωσε και σπούδασε στο Κάιρο, όπου πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή με το γαλλικό "Θεατρικό Συγκρότημα Νέων". Την περίοδο του πολέμου ταυτόχρονα με τη στρατιωτική του θητεία διηύθυνε το θεατρικό συγκρότημα τηε Ελληνικής Αεροπορίας στο Κάιρο. Στη συνέχεια και μέχρι το 1960 ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα στο θέατρο, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του Καΐρου. Εμφανίστηκε με πολλούς θιάσους, έπαιξε σε περίπου 25 ταινίες, και 142 θεατρικά έργα -86 εξ αυτών ελληνικά - ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Το 1961 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ανέλαβε ανώτερη διοικητική θέση στο Κρατικό Θέατρο Βορ. Ελλάδος, θέση όπου παρέμεινε μέχρι τη σύνταξή του. Παράλληλε διορίστηκε διευθυντής της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ και διετέλεσε καθηγητής στην Εταιρία Μακεδονικού Θεάτρου, στο North College και στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης και έδωσε πολλές διαλέξεις στην Ελλάδα και στη Μελβούρνη για το Ελληνικό θέατρο. Παράλληλα συνέχισε τις εμφανίσεις του ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Ευαγγελιστού Μάρκου από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και με Χρυσό Μετάλλιο της Ιεράς Μονής του Σινά. Γιός του είναι ο σκηνοθέτης Γιάννης Ιορδανίδης. Πέθανε το 2005.
Φιλμογραφία
Ένα βότσαλο στη λίμνη (1952)     [θυρωρός]
Κυριακάτικο ξύπνημα (1954)   [Στεφανής, ιδιοκτήτης χορευτικού κέντρου] 
Σάντα Τσικίτα (1955) [Θανάσης-αδελφός της Μαίρης]
Ευτυχώς χωρίς δουλειά (1963)    [συνεργάτης του Ν.Κεδράκα]
Δι' ασήμαντον αφορμήν (1974)
Μάης (1976)
Π  Χ

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

ΜΙΧΑΗΛ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ

Μιχαήλ (Μίχης) Ιακωβίδης 
Γεννήθηκε το 1889. Πρωτοεμφανίστηκε το 1907 και μέχρι το 1928 συνεργάστηκε με διάφορα θεατρικά σχήματα παίζοντας κλασσικό ρεπερτόριο (Μολιέρο, Ίψεν, Σαίξπηρ) αλλά και επιθεώρηση όπως τα "Παναθήναια". Το 1928 πήγε στη Νέα Υόρκη όπου ίδρυσε την "Εθνική Ελληνική Σκηνή" που για μερικά χρόνια έφερε κοντά στους ομογενείς το ελληνικό θέατρο.Παράλληλα συγκρότησε μαζί με τον Σπύρο Πατρίκιο θίασο που περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιστρέφοντας, το 1932 προσλήφθηκε στο Εθνικό θέατρο του οποίου αποτέλεσε βασικό στέλεχος μέχρι το 1940. Μεταπολεμικά εμφανίστηκε σε περιοδεία με το θίασο του Αδαμάντιου Λεμού. Πέθανε το 1959.
Φιλμογραφία
Το κορίτσι της γειτονιάς (1954)  ["θείος" Φούλης]  
Δούκισσα της Πλακεντίας (1955)   [Κόμης Θεοτόκης]
Π  Χ

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΚΩΝΑΣ

Κώστας Τσάκωνας
Κώστας Τσάκωνας (Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 1943 - Κόρινθος, 4 Νοεμβρίου 2015) ήταν ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, περισσότερο γνωστός από τις κωμικές ταινίες «Μάθε παιδί μου γράμματα», «Κλασική περίπτωση βλάβης» και «Η μεγάλη απόφραξη». Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1943 στην Αθήνα. Ο Κώστας Τσάκωνας φοίτησε στη «Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου» του Λεωνίδα Τριβιζά και στη δραματική σχολή «Βεάκη». Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε με εντελώς τυχαίο τρόπο σε μια ταινία μικρού μήκους του Κώστα Ζυρίνη. Στην συνέχεια έπαιξε σε πολλούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στον κινηματογράφο, το θέατρο αλλά και στην τηλεόραση. Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα». Ο ηθοποιός τραυματίστηκε σοβαρά το 2004 όταν ένα δέντρο έπεσε στο κεφάλι του και σε συνδυασμό διάφορων προβλημάτων υγείας που τον ταλαιπωρούσαν, κατόπιν δεν ήταν πλέον σε θέση να εργασθεί στο θέατρο. Τα προβλήματα υγείας και η δυσχερής οικονομική του κατάσταση τον οδήγησαν να σκεφτεί να κάνει απεργία πείνας, ως ένδειξη διαμαρτυρίας το Πάσχα του 2011. Ο Κώστας Τσάκωνας άφησε την τελευταία του πνοή το απόγευμα της Τετάρτης 4 Νοεμβρίου του 2015, πέντε χρόνια μετά το σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο, που του προκάλεσε μεγάλη αστάθεια, ενώ πάλευε με τον καρκίνο.
Φιλμογραφία
Ιωάννης ο βίαιος (1973)
Λάβετε θέσεις (1973)
Από που πάνε για τη χαβούζα (1978)
Βέγγος, ο τρελλός καμικάζι (1980)
Και ξανά προς τη δόξα τραβά (1980)
Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι (1980)
Μάθε παιδί μου γράμματα (1981)
Στο δρόμο του θεού (1982)
Χούλιγκανς: Κάτω τα χέρια απ' τα νιάτα! (1983)
Τι έχουν να δουν τα μάτια μου (1984)
Εθνική παπάδων (1984)
Θηλυκό θηριοτροφείο (1984)
Ρόδα τσάντα και κοπάνα Νο3 (1984)
Ροκάκιας την ημέρα... το βράδυ καμαριέρα (1984)
Οι Πόντιοι (1985)
Η γυναικάρα από το Κιλκίς (1985)
Επάγγελμα γυναίκα μια ζωή πατίνι (1986)
Λόρδαν ο βάρβαρος (1987)
Πόντιος είμαι ότι θέλω κάνω (1987)
Όλγα Ρόμπαρντς (1989)
Αθηναίοι (1990)
Ο δραπέτης του φεγγαριού (1994)
Φτηνά τσιγάρα (2000)
Αλέξανδρος και Αϊσέ (2001)
Ιλουστρασιόν (2006)
Σειρές που έχει παίξει
Βεγγαλικά 1988 ΕΤ1
Ο φονιάς  1982 ΥΕΝΕΔ
Τα φώτα της πόλης 1986 ΕΡΤ2
Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαϊμη 2002 ΑΝΤ1
Το συνεργείο 1989 ΕΤ1
Τα χαϊδεμένα παιδιά 2001 ΕΤ1
Χαίρε Τάσο Καρατάσο 1985 ΕΡΤ
Παντρεμένοι... ανύπαντροι 1994 Mega
Οι μεν και οι δεν 1993 ΑΝΤ1
Πατήρ υιός και πνεύμα 1989 Mega
Η κάθοδος 1983 ΕΡΤ
Τα καλύτερά τους χρόνια 1989 ΕΤ1
Της Ελλάδος τα παιδιά  1993 ΑΝΤ1
Ευτυχώς δυσάρεστα νέα 1993 ΕΤ2
Εγκλήματα 1998 ΑΝΤ1
Big Bang   2007 Mega
Με σπασμένα τα φρένα   2005 Alter
Μικρές αγγελίες 1985 ΕΡΤ2
Μικρές διαδρομές  1992 ΕΤ1
Το μικρό σπίτι στο Παγκράτι 1998 ΕΤ1
Ο ξένος της Νέας Κερασούντας  1984 ΕΡΤ2
Χαμογελάστε λοξά   1988 ΕΤ2
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ www.retrodb.gr

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

ΒΕΡΑ ΒΑΣΔΕΚΗ

Βέρα Βασδέκη 
Γεννήθηκε το 1918 στην Αίγυπτο. Ξεκίνησε πολύ νέα ως εξαιρετικό ταλέντο από τη "Μάντρα" του Αττίκ, που υπήρξε φυτώριο πολλών επιφανών καλλιτεχνών του μουσικού θεάτρου. Σπούδασε μετά στη Δραματική Σχολή Σαραντίδη. Επαγγελματικά πρωτοεμφανίστηκε το 1946 με τον θίασο Αυλαία στο θέατρο "Κοτοπούλη" όπου παρέμεινε για περίπου δέκα χρόνια. Ενδιαμέσως είχε συνεργασίες με τον θίασο της κυρίας Κατερίνας και τον θίασο Ελένης Χατζηαργύρη-Γιώργου Παππά. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τους θιάσους του Νίκου Χατζίσκου και του Ιορδάνη Μαρίνου. Με την επόμενη συμμετοχή της, στο "Θυμελικό Θίασο" του Λίνου Καρζή, εμφανίστηκε σε έργα αρχαίας τραγωδίας και κωμωδίας. Το 1970 συνέπραξε με τη Λιάνα Μιχαήλ, ενώ οι τελευταίες της εμφανίσεις ήταν με τον θίασο Κ.Παυλάκη-Ιωάννας Αρώνη. Πέθανε στις  4 Απριλίου 2003.
Φιλμογραφία
Το τραγούδι του πόνου (1953)
Βαβυλωνία (1970) [Τζουσεππίνα]
Κατηγορώ τη ζωή (1972) [Μάρθα Χατζηθωμά] 
Εσμέ η Τουρκοπούλα (1974)  [μητέρα της Εσμέ]
Π  Χ

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

ΤΖΟΥΛΙΑ ΜΠΟΥΚΑ-ΖΑΦΕΙΡΑΚΗ

Τζούλια Μπούκα -Ζαφειράκη 
Γεννήθηκε το 1922. Τέλειωσε τις σπουδές της κατά τη διάρκεια της Κατοχής και πρωτοεμφανίστηκε από το 1948 με το θίασο του Αδαμάντιου Λεμού. Ακολούθησε η συνεργασία της με τον θίασο του Μάνου Κατράκη ("Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο"). Αργότερα συμμετείχε σε περιοδεία με τον θίασο του Π. Γιαννακού. Μέχρι το 1970 εμφανίστηκε και σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες.
Φιλμογραφία
Το τραγούδι του πόνου (1953)
Αρπαγή της Περσεφόνης (1956) [μια Κατωχωρίτισα]
Γραφείο Συνοικεσίων (1956)  [στην τσαντιά στον Κήπο Μουσείου
Το παιδί του δρόμου (1957)   [μητέρα της Βάνας]
Όλα για το παιδί της (1958)
Χωρίς μητέρα (4 αδέλφια) (1961)  [Τζούλια]   
Το φθινόπωρο μιας καρδιάς (1969) [γραμματέας τεχνικού γραφείου]
Η λιτανεία των ηρώων (1970)

Π  Χ