ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ (ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΙΚΡΟ ΡΟΛΟ), ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1975).
ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΙΜΟΘΕΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ Σινεφίλ.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ. ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΤΟ ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ ΩΣ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ.

ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ, ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ.

ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΑΘΗ. ΑΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ, ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΞΕΤΕ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ

Αλίκη Βουγιουκλάκη
Η «εθνική σταρ της Ελλάδος» γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1934 (άλλες πηγές αναφέρει το 1933) στο Μαρούσι. Τρεις μέρες αργότερα αρρώστησε με πνευμονία και αμέσως οι γονείς της φώναξαν ιερέα να τη βαφτίσει. Το όνομα που της έδωσαν: Αλίκη - Σταματίνα. Τα παιδικά της χρόνια ήταν ιδιαίτερα δύσκολα και φτωχικά. Στην κατοχή ο πατέρας της δολοφονήθηκε (υπηρετούσε ως Νομάρχης Αρκαδίας και σφαγιάστηκε από την Ο.Π.Λ.Α.) και η μητέρας της ανέλαβε μόνη της να μεγαλώσει τα τρία παιδιά, την Αλίκη, τον Αντώνη και τον Τάκη.Από μικρή η Αλίκη λάτρευε τη Μαίρη Πίκφορντ και την Γκρέτα Γκάρμπο. Το πλούσιο υποκριτικό της ταλέντο διαφάνηκε από τα παιδικά της ακόμα χρόνια, πρωταγωνιστώντας στις περισσότερες σχολικές θεατρικές παραστάσεις.
Το 1952 έδωσε εξετάσεις στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, κρυφά από την οικογένειά της, καθώς το επάγγελμα του ηθοποιού εθεωρείτο ντροπή την εποχή εκείνη. Το 1953, όντας στο δεύτερο έτος της σχολής, της ανατέθηκε ο μικρός ρόλος της Λουιζόν στον «Κατά φαντασίαν ασθενή» του Μολιέρου, ενώ τον ίδιο χρόνο πήρε και το ρόλο της Ολυμπίας στις «Φουσκοθαλασσιές» του Δημήτρη Μπόγρη.
Το καλοκαίρι του 1954, πριν ακόμα τελειώσει τη δραματική σχολή κι ενώ επέστρεφε από τις διακοπές της, την κάλεσε ο σπουδαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης Νίκος Χατζίσκος για να αντικαταστήσει την Άννα Συνοδινού, που αποχώρησε από το θίασο, στο ρόλο της Ιουλιέτας. Για να παίξει στο έργο χρειάστηκε να πάρει ειδική άδεια από τη σχολή της, έχοντας στη διάθεσή της μόνο τρία μερόνυχτα για να προετοιμαστεί και να μάθει το 
ρόλο. Η Ιουλιέτα της μπορεί να μην ήταν υπόδειγμα σεξπηρικής ερμηνείας, κοινό και κριτικοί, όμως, χειροκρότησαν την προσπάθειά της.
Ακολουθεί η πρώτη εμφάνισή της στον κινηματογράφο το 1954 με την ταινία «Το Ποντικάκι», η συνεργασία της με το θίασο Κοτοπούλη, το θίασο της Κατερίνας και τέλος με το θίασο του Κώστας Μουσούρη, ο οποίος την έχρισε πρωταγωνίστρια.
Το 1961 η Αλίκη Βουγιουκλάκη συγκροτεί τον δικό της θίασο, ανεβάζοντας τα έργα «Καίσαρ και Κλεοπάτρα», «Χτυποκάρδια στο θρανίο» κ.α. Στο μεταξύ, γνωρίζεται με το 
Φιλοποίμενα Φίνο, συνεργάζεται με την εταιρεία του, τη «Φίνος Φιλμ», και μαζί κάνουν πολλές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελληνικού κινηματογράφου. Ξεχωρίζουν: «Η Αλίκη στο Ναυτικό», «Η Λίζα και η άλλη», «Η κόρη μου η Σοσιαλίστρια», «Η Μαρία της Σιωπής», «Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας», «Το κορίτσι με τα παραμύθια», «Διακοπές στην Αίγινα», «Έρωτας στους αμμόλοφους», «Αστέρω», «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», «Μανταλένα», «Η Υπολοχαγός Νατάσσα», «Η ψεύτρα» κ.α.
Οι ρόλοι της, κατά κανόνα της χαριτωμένης σκανδαλιάρας κοπέλας, είχαν μεγάλη απήχηση στο κοινό και εξασφάλισαν στην ηθοποιό σπάνια δημοτικότητα. Με τον ρόλο της στη «Μανταλένα» κέρδισε το βραβείο του Α' Γυναικείου Ρόλου, το 1960, στο Φεστιβάλ Ταινιών Θεσσαλονίκης, ενώ η ίδια ταινία εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ των Καννών, όπου άφησε πάρα πολύ καλές εντυπώσεις. Η «Υπολοχαγός Νατάσσα» θεωρείται η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ και οι δύο επόμενες εισπρακτικές κινηματογραφικές επιτυχίες ανήκουν στη Βουγιουκλάκη.
Η συνάντησή της το 1959 στα κινηματογραφικά πλατό της ταινίας 
«Αστέρω» με τον 
Δημήτρη Παπαμιχαήλ αποτέλεσε απαρχή της ιστορίας του διασημότερου ζευγαριού στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου. Στις 18 Ιανουαρίου 1965 ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου και απέκτησαν ένα παιδί, τον Γιάννη. Ωστόσο, ο θυελλώδης γάμος τους δεν κράτησε πολύ… Διαλύθηκε, έπειτα από δικαστικές μάχες, στις 5 Ιουλίου του 1975 (είχαν χωρίσει από το 1974). Εκτός από τις δεκάδες ταινίες που γύρισαν μαζί, από το 1964 έως το 1974 συνεργάσθηκαν σε θίασο που συνέστησαν οι δυο τους. Μία από τις πολλές θεατρικές επιτυχίες τους ήταν στο έργο του Μπέρναρ Σο «Ωραία μου κυρία». Έκανε ακόμη έναν γάμο που έμεινε κρυφός το 1982, με τον Κύπριο επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη που κράτησε ως το 1993.Τον γάμο τον ήξεραν τα 5-6 άτομα που ήταν παρόντα, ενώ δεν τον γνώριζαν ούτε τα αδέλφια της Αντώνης και Τάκης.
Μετά την παρακμή του ελληνικού κινηματογράφου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη επικέντρωσε τη δραστηριότητά της στο θέατρο, ενώ ασχολήθηκε και με την τηλεόραση. Μεγάλες θεατρικές επιτυχίες ήταν το «Καμπαρέ», «Εβίτα», «Ωραία μου κυρία», «Πέπσι», «Λυσιστράτη». Η θεατρική της παρουσία έκλεισε το 1996 με το έργο «Η Μελωδία της Ευτυχίας» των Ρότζερς και Χάμερσταϊν, στο ρόλο της Μαρίας. Λίγο αργότερα, οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο καλπάζουσας μορφής. Ο θάνατός της, μόλις τρεις μέρες μετά τα γενέθλιά της, στις 
23 Ιουλίου 1996, βύθισε στο πένθος ολόκληρο τον ελληνισμό.

Φιλμογραφία
Κατάσκοπος Νέλλη (1981) [Νέλλη Βαϊλάνου]
Πονηρό θηλυκό... κατεργάρα γυναίκα! (1980) [Έλενα Ντάβαρη]
Η Μαρία της σιωπής (1973) [Μαρία Γεραλή]
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972) [Αλίκη Μπαρούζου]
Η κόρη του ήλιου (1971) [Μάγια Βαλή]
Σ' αγαπώ (1971) [Μαρίνα]
Ένα αστείο κορίτσι (1970) [Χριστίνα]
Υπολοχαγός Νατάσσα (1970) [Νατάσσα Αρσένη («Δήμητρα Αρμάγου»)]
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969) [Μυρτώ Θεοδώρου - Καρατάσου]
Η νεράιδα και το παληκάρι (1969) [Κατερινιώ Φουρτουνάκη (Σήφης Αυτουνάκης)]
Η αγάπη μας (1968) [Μαρίνα ...-Ραζέλου]
Η αρχόντισα κι ο αλήτης (1968) [Ρένα Κατσαρού / Πίπης]
Το κορίτσι του λούνα παρκ (1968) [Μαργαρίτα]
Αχ! Αυτή η γυναίκα μου (1967) [Νίνα]
Το πιο λαμπρό αστέρι (1967) [Κατερίνα]
Διπλοπεννιές (1966) [Μαρίνα]
Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966) [Λίζα «Σωτήρης» Δέλβη]
Μοντέρνα Σταχτοπούτα (1965) [Κατερίνα Πιερή]
Η σωφερίνα (1964) [Μαίρη Διαμαντίδου]
Ο παράς και ο φουκαράς (1964) [Βουγιουκλάκη]
Το δόλωμα (1964) [Καίτη]
Siralardaki Heyecanlar (1963)
Αλίκη - Aliki my Love (1963) [Αλίκη]
Η ψεύτρα (1963) [Μαίρη Δεληπέτρου (Άννα)]
Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963) [Λίζα Πετροβασίλη - Παπαδοπούλου]
Το ταξίδι (1962) [Μαρίνα Δανιηλίδου]
Η Αλίκη στο Ναυτικό (1961) [Αλίκη]
Η Λίζα και η άλλη (1961) [Μίτση (Δήμητρα) Γαβρήλογλου /Λίζα Φραγκούδη]
Μανταλένα (1960) [Μανταλένα Χαρίδημου]
Το κλωτσοσκούφι (1960) [Μαίρη Γεωργαντά /Κλωτσοσκούφι]
Η ζαβολιάρα (1959) [Λενιώ]
Αστέρω (1959) [Αστερω]
Ερωτικές Ιστορίες (1959) [Μαρίτσα]
Η μουσίτσα (1959) [Αλίκη Πετροπούλου]
Το ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο (1959) [Λίζα Παπασταύρου]Διακοπές στην Αίγινα (1958) [Αλίκη]
Έρωτας στους αμμολόφους (1958) [Άννα]
Ο Μιμίκος και η Μαίρη (1958) [Μαίρη Βέμπερ]
Χαρούμενοι αλήτες (1958) [Αννούλα]
Μαρία Πενταγιώτισσα (1957) [Μαρία Πενταγιώτισσα]
Κορίτσι με τα παραμύθια (1956) [Αγνή]
Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955) [Κρυστάλλω]
Το ποντικάκι / Το κορίτσι με τα λουλούδια (1954) [Κρινούλα - «ποντικάκι»]
ΑΠΟ ΤΟ www.sansimera.gr

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

den maresei katholou poli pswniw.