ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1975).
ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΙΜΟΘΕΑΔΗ.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ. ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΤΟ ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ ΩΣ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ.

ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΑΘΗ. ΑΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ, ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΞΕΤΕ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΛΕΜΟΣ

Αδαμάντιος Λεμός 
Επιφανής προσωπικότητα του ελληνικού θεάτρου με πολυσχιδή προσφορά. Γεννήθηκε το 1916 στα Καρδάμυλα της Χίου. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου και ακολούθως αποφοίτητε αριστούχος από τη σχολή του Εθνικού Ωδείου. Πρωτοεμφανίστηκε το 1939 με τη "Νεοελληνική Σκηνή" του Κουνελάκη και την ίδια χρονιά θητεύει στον θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη. Ήδη από την επόμενη χρονιά ξεκινά να οργανώνει συνεταιρικούς θιάσους με τη συμμετοχή συνιμήλικων συναδέλφων του. Στην Κατοχή διέφυγε στην Αίγυπτο μαζί με τη σύζυγό του και άλλους συναδέλφους με τους οποίους συνέχισε τη θεατρική του δραστηριότητα. Σημαντική στιγμή υπήρξε μετά η πρόσκλησή του στην Κύπρο για τη διοργάνωση του πρώτου παγκόσμιου θεατρικού οργανισμού με τίτλο "Προμηθεύς". Η δημιουργική προσφορά του στο Κυπριακό θέατρο ως ηθοποιού, δασκάλου και σκηνοθέτη είχε τόση επιτυχία ώστε τιμήθηκε το 1992 από το Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου. Ασχολήθηκε επίσης με τη σκηνογραφία τόσο ως σχεδίαση, όσο και σαν κατασκευή με εξαιρετική επιτυχία.
Στο μεταξύ μεταπολεμικά εμφανίζεται με το "Θέτρο Τέχνης" του Κουν, ενώ ξεκινά στο θέατρο "Διονύσια" στην Καλλιθέα τη θιασαρχική δραστηριότητά του, πρωτοπόρα στην παρουσίαση άπαικτων έργων νέων Ελλήνων συγγραφέων. Έχοντας οικονομικά προβλήματα, άφησε το θέατρο "Διονύσια" και ανέπτυξε νέα πειραματική προσπάθεια με την προσαρμογή έργων, όπως "Ο Αγαπητικός της βοσκοπούλας" του Κορομηλά και τα "Αρραβωνιάσματα" του Μπόγρη, για ανοικτούς χώρους χωρίς σκηνή.
Από το 1956 με τη σύζυγό του μετανάστευσε και εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου παρά τις αντιξοότητες συνέχισε με ζήλο τη δημιουργική του προσπάθεια, με την ίδρυση του "Οργανισμού Ελληνικού Θεάτρου Αμερικής".
Παρέμεινε περιοδεύοντας στην Αμερική μέχρι τη μεταπολίτευση οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα. Συνέχισε τις θεατρικές εμφανίσεις του και τις καλλιτεχνικές δραστηριότητές του οργανώνοντας το "Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Ηλιούπολης" καθώς και τη θεατρική ομάδα του Δήμου Καρδαμύλων στην γενέτειρά του. Καθοριστική ήταν επίσης η συμβολή του στην ανάδειξη του θεσμικού ρόλου του σκηνοθέτη, ασχολία με την οποία έκλεισε την καριέρα του συνεργαζόμενος από το 1994 με το Εθνικό Θέατρο και το ΔΗΠΕΘΕ Βορ. Αιγαίου.
Απεβίωσε στις 12 Ιουνίου 2006.
Φιλμογραφία
Χαμένοι άγγελοι (1948)   [γιατρός]
Ο άνεμος του μίσους (1954)
Όνειρο σε άσπρο φόντο (1996)

Δεν υπάρχουν σχόλια: