ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1975).
ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΙΜΟΘΕΑΔΗ.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ. ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΤΟ ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ ΩΣ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ.

ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΑΘΗ. ΑΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ, ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΞΕΤΕ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΒΕΑΚΗΣ

Αιμίλιος Βεάκης  
Εξέχουσα μορφή του Ελληνικού θεάτρου, κορυφαίος ηθοποιός, επιφανής διδάσκαλος, ταλαντούχος θιασάρχης, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στα ελληνικά θεατρικά πράγματα.
Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 13 Δεκενβρίου 1884 και σπούδασε στη "Βασιλική Δραματική Σχολή". Στα πρώτα του βήματα από το 1901 μέχρι το 1914 εμφανίζεται με διάφορους μικρούς θιάσους. Στη συνέχεια όμως το άστρο του αναδύεται καθώς αρχίζει η συνεργασία του με τη Μαρίκα Κοτοπούλη, σε έργα όπως "Η τύχη της Μαρούλας" του Δ.Κορομηλά, ενώ εντυπωσίασε στην "Ιουδήθ" του γερμανού Χέμπελ. Η επιτυχημένη ερμηνεία του όμως στους σαιξπηρικούς ρόλους του ("Μάκβεθ", "Άμλετ" κ.α.) τον καταξιώνει γρήγορα, ώστε οι συνάδελφοί του να τον αναγνωρίζουν ως "πρώτο δραματικό ηθοποιό". 
Συνεργάστηκε αργότερα με την άλλη επιφανή πρωταγωνίστρια, την Κυβέλη. Καθιερωμένος πλέον πρωταγωνιστής, το 1921 συγκροτεί θίασο συνεργαζόμενος με τον Χριστόφορο Νέζερ και πρωταγωνιστούν σε έργα Σαίξπηρ ο Βεάκης και Μολιέρου ο Νέζερ. Παράλληλα μονοπωλεί σχεδόν αδιαφιλονίκητα τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στις εμφανίσεις του εναλλάξ πότε με την Κυβέλη και πότε με τη Μαρίκα Κοτοπούλη.
Νέα θριαμβευτική πορεία ξεκινά με το "Εθνικό θέατρο" που λειτούργησε από το 1931, με μνημειώδεις ερμηνείες σε έργα κλασσικού ρεπερτορίου. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο μεγάλος Σερ Λώρενς Ολίβιε είχε στο καμαρίνι του την φωτογραφία του Βεάκη ως Βασιλιά Λήρ ως πρότυπο ερμηνείας του ρόλου αυτού.
Το 1941 αποχώρησε από το Εθνικό. Ακολούθησαν συνεργασίες του με την Κυρία Κατερίνα (Ανδρεάδη), τη Βάσω Μανωλίδου και τον Γιώργο Παππά και το 1947 διέκοψε τις εμφανίσεις παίρνοντας μια πενιχρή σύνταξη, αλλά επανήλθε  προσωρινά το 1949 μέχρι το 1951 που εμφανίστηκε στο "Εθνικό Θέατρο" μαζί με την Κυβέλη.
Ο Αιμ. Βεάκης υπήρξε ο πλέον φωτισμένος θεατρικός Δάσκαλος. Από το 1926 ήταν καθηγητής στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου. Τα τελευταία χρόνια μέχρι το θάνατό του ήταν καθηγητής στην Σχολή του Ωδείου Αθηνών.
Αξιόλογη επίσης είναι η συγγραφική του δραστηριότητα: Έγραψε ποιήματα και το μυθιστόρημα "Οι Θεατρίνοι".  Το δράμα "Ρηνούλα" και την κωμωδία "7.000.000 εισόδημα", τα ανέβασε στη σκηνή με τον θίασο Κυβέλης. Η ζωγραφική ήταν ένα άλλο πεδίο που ασχολήθηκε, μάλιστα πριν στραφεί στο θέατρο είχε φοιτήσει για λίγο στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Υπηρέτησε επίσης τον κινηματογράφο από τα πρώτα βήματα του "βωβού". Πρωτοεμφανίστηκε το 1927 στη ταινία του πρωτοπόρου Δημήτρη Γαζιάδη "Έρως και κύματα" (με την οποία ξεκινά ουσιαστικά ο Ελληνικός κινηματογράφος) και τελευταία του εμφάνιση ήταν το 1950 στην ταινία του Ηλία Παρασκευά "Οι Απάχηδες των Αθηνών" που αποτελεί μεταφορά στην οθόνη της ομώνυμης οπερέτας του Νίκου Χατζηαποστόλου. 
Ήταν ένθερμα ταγμένος στην αριστερά και ανέπτυξε πολιτική δράση. Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με την ηθοποιό Μαρία Ράμφου και μετά με την επίσης ηθοποιό Σμαράγδα Μπόλλα με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, τον Γιάννη - ηθοποιό και σκηνοθέτη, τη Μαίρη - ηθοποιό και εκφωνήτρια του ΕΙΡ και τον Δημήτρη - ηθοποιό και θεατρικό καθηγητή.
Πέθανε στις 29 Ιουνίου 1951. Τιμώντας τον η γενέτειρά του, ο Πειραιάς, έδωσε το όνομά του στο δημοτικό θερινό αμφιθέατρο του Προφήτη-Ηλία (Καστέλλα).
Φιλμογραφία
Έρως και κύματα (1927)
Αστέρω (1929)    [ Κυρ-Μήτρος]
Μαρία Πενταγιώτισσα (1929)     [λήσταρχος Λαμάρας]
Το λιμάνι των δακρύων (1929)
Η φωνή της καρδιάς (1943)   [Κυρ-Σπύρος] 
Η ανθοπώλις των Αθηνών (1945)
Πρόσωπα λησμονημένα (1947)    [πατέρας της Αλίκης]
Αρραβωνιάσματα (1950)  [Βαγγέλης Λεμπέσης]
Τ' αρραβωνιάσματα (1950)
Οι απάχηδες των Αθηνών (1950)   [μπάρμπα-Αντρέας Βερεμής] 

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τον έχει δει κανείς τον Βεάκη στην "φωνή της καρδιάς" του 1943, είχε ρέψει ο καημένος απ την πείνα, 70 κιλά είχε φτάσει.

Ανώνυμος είπε...

Δοξα και Τιμη στην Μεγαλη ηθοποιό Ελένη Παπαδάκη.

Ελενη Παπαδακη
ΑΘΑΝΑΤΗ
Ελενη Παπαδακη
ΑΘΑΝΑΤΗ
Ελενη Παπαδακη
ΑΘΑΝΑΤΗ