ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1975).
ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΙΜΟΘΕΑΔΗ.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ. ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΤΟ ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ ΩΣ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ.

ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΑΘΗ. ΑΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ, ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΞΕΤΕ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

ΝΙΤΣΑ ΜΟΛΛΥ

Νίτσα Μόλλυ (Άννα Μολυβάδα)
Νίτσα Μόλλυ
Γεννήθηκε το 1921 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Το πραγματικό της όνομα ήταν Άννα Μολυβάδα.
Το 1937 ξεκίνησε τελείως απροσδόκητα η καλλιτεχνική της καριέρα, όταν την άκουσε να τραγουδάει τυχαία στο σπίτι μιας εξαδέλφης της ο Γιάννης Βέλλας. Τρεις μέρες αργότερα ηχογράφησε το πρώτο της τραγούδι «Καμιά δεν θα αγαπήσω σαν και σένα» του Λεό Ραπίτη στα στούντιο της COLUMBIA. Καλλιτεχνικός της νονός ο Πύρπασος.
Το 1938, μόλις 17 ετών, ανέβηκε στο θεατρικό σανίδι στη μαγική «ΜΑΝΤΡΑ» της οδού Αχαρνών του ΑΤΤΙΚ.
Την επόμενη σαιζόν εμφανίστηκε στην «ΟΑΣΗ» με την ορχήστρα του Μουζάκη και του Βέλλα, όπου καθιερώθηκε ως «η Ισπανίδα», τραγουδώντας τραγούδια της Imberio Argentina. Εκεί γνώρισε και το Γιάννη Ρίτσο, του οποίου έχει φιλοτεχνήσει πολλά δημοσιευμένα πορτραίτα.
Ακολούθησαν πολλές ηχογραφήσεις, εμφανίσεις και συνεργασίες με καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως ο Γιώργος Οικονομίδης, η Γεωργία Βασιλειάδου, ο Νέζερ.
Συνεργάστηκε επίσης με την ορχήστρα του Εθνικού Ραδιοφωνικού Ιδρύματος και απέκτησε δική της εκπομπή με τίτλο «20 λεπτά με τη Μόλλυ» με το κουιντέτο του Μίμη Πλέσσα.
Από το 1946 και για όλη τη δεκαετία του ‘50 ξεκίνησε ένα ευρύ πρόγραμμα εμφανίσεων στην Ελλάδα και στις χώρες της Εγγύς Ανατολής, Κωνσταντινούπολη, Κάιρο, Αλεξάνδρεια, Κύπρος. Σε αυτό το διάστημα συνεργάστηκε με το μεγάλο Αρία και τον Μύλλερ, τον Τόνυ Μαρούδα, Λούλη Ψυχούλη, και άλλους.
Τη δεκαετία του ’60 οι περιοδείες της συνεχίστηκαν σε Ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως στην Ισπανία, στην Ιταλία(στο Υπερθέαμα της Γένοβας), στη Γαλλία, αλλά και στη Δ. Γερμανία.
Με τη μεταπολίτευση δούλεψε για λίγα χρόνια ακόμα, το 1976 στο θέατρο «ΒΡΕΤΑΝΙΑ», στο Πειραϊκό Λυρικό, στο «ΒΑΡΙΕΤΕ» στην Πλάκα με τον «Λογό», στο Πειραϊκό Θέατρο με το Λουκιανό Κηλαηδόνη και τη Νινή Ζαχά.
Το 1978 ο Σύλλογος Ελλήνων Λογοτεχνών την τίμησε για τις εξαιρετικές της προσπάθειες και τα επιτεύγματα της. Το 1994 το Δημοτικό Θέατρο Βόλου την επιβράβευσε για την προσφορά της στο ελληνικό τραγούδι.
Για το έργο της και την προσφορά της έχουν γίνει πολλά αφιερώματα στην τηλεόραση, από τον Γιώργο Παπαστεφάνου, το Καλλιτεχνικό Καφενείο του Μίμη Πλέσσα, τον Αρτέμη Μάτσα, το Γιάννη Γρηγορίου, το Νάσο Αθανασίου και τη Σεμίνα Διγενή.
Η Νίτσα Μόλλυ υπήρξε μια πραγματικά μεγάλη καλλιτέχνης, τραγουδίστρια, κιθαρίστα, ζωγράφος και ηθοποιός. Η δισκογραφική της παρουσία στο χώρο του τραγουδιού ήταν μεγάλη, με πάνω από 40 ηχογραφήσεις τραγουδιών. Σαν ζωγράφος, φιλοτέχνησε τα πορτραίτα μεγάλων Ελλήνων καλλιτεχνών, αλλά και απλών ανθρώπων, θαμώνων των κέντρων όπου εμφανιζόταν. Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες του παλιού και του σύγχρονου Ελληνικού κινηματογράφου(«Για ποιον κτυπά η κουδούνα», «Ένας άφραγκος Ωνάσης», «Ο Βαρώνος», «Φόνισσα») και ήταν μέλος του Σ.Ε.Η. Όταν αποσύρθηκε πια, αφοσιώθηκε στα μαθήματα κιθάρας. Από τα χέρια της πέρασαν σπουδαίοι κιθαρίστες, όπως ο Βασίλης Πιερρακέας.
Φιλμογραφία
Για ποιον χτυπά η κουδούνα (1968)
Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969)
Ησαΐα... μη χορεύεις (1969)
Μαγικά κουφέτα (1993)
Η φόνισσα (1993)
Ο βαρώνος (1996)


Δεν υπάρχουν σχόλια: