ΣΑΣΑ ΣΟΦΟΥ

Σάσα Σοφού
Ηθοποιός με καριέρα στο θέατρο και και στον κινηματογράφο αλλά και η δεύτερη εκφωνήτρια της Τηλεόρασης Ενόπλων Δυνάμεων το 1966. Παντρεύτηκε το 1968 τον Ιταλό τραγουδιστή Enrico Pianori και έκαναν για αρκετά χρόνια μαζί επιτυχίες σαν ντουέτο.
Φιλμογραφία
Πόθοι στα στάχια (1960)
Η Νάνσυ την... ψώνισε (1960)[στη παρέα των πάρτυ, αλλά και στο γαμήλιο τραπέζι] 
Διαμάντω (1961)
Κορίτσια της Αθήνας (1961)
Οι τρεις σωματοφύλακες (1962)
Νιάτα στο πεζοδρόμιο (1964) [Μαίρη]
Τρεις καρδιές, ένας χτύπος (1965) [Ζωίτσα]
Φτωχό μου σπουργιτάκι (1965) [Άννα Πασπάτη]
Ο Λαμπίρης εναντίον των παρανόμων (1967)
Προσκλητήριο στη μάνα (1979)
Ξεβράκωτος Ρωμιός (1980)
Μετεωρόλιθος (1981)
Χάρρυ Κλυνν αλαλούμ (1982) [τηλεπαρουσιάστρια]

ΜΑΡΙΑ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ

Μαρία Μοσχολιού
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934, σπούδασε τη δραματική τέχνη στη σχολή του εθνικού θεάτρου (συμμαθήτρια της Αλίκης Βουγιουκλάκη και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ), το οποίο στη συνέχεια υπηρέτησε και ως ηθοποιός για πολλά χρόνια (από το 1954 έως το 1995 έλαβε μέρος σε 34 παραστάσεις ).
Είχε μετάσχει, στις περισσότερες τελετές αφής Ολυμπιακής Φλόγας, ως Πρωθιέρεια. Συνολικά τέσσερις φορές σε θερινούς αγώνες (1968, 1972, 1976, 1980).
Της είχε απονεμηθεί μετάλλιο του δήμου Αθηναίων για την προσφορά της στη διάδοση του Ολυμπιακού Ιδεώδους.
Σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της, πριν πολλά χρόνια είπε:
«Είναι απίστευτο το συναίσθημα να “δημιουργείς” το Ολυμπιακό Φως. Είναι απίστευτο στη συνέχεια να βλέπεις τι συμβαίνει στις χώρες, όπου ταξιδεύει η Ολυμπιακή Φλόγα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την υποδοχή που έγινε στο Μεξικό το 1968, όταν η Φλόγα περνούσε σε δρόμους στρωμένους από λουλούδια.
Το 1972, για το Μόναχο, βρέθηκα στα σύνορα Αυστρίας - Γερμανίας, επίσης στην υποδοχή της φλόγας, όπου πραγματοποιήθηκαν απίστευτα όμορφες τελετές.
Στο Μόντρεαλ το 1976 η Φλόγα έφθασε με ακτίνες λέιζερ και θυμάμαι που ο πρωθυπουργός Πιέρ Τριντό στην ομιλία του είπε ότι αν οι αρχαίοι Έλληνες μπορούσαν να δουν αυτή την αστραπιαία μετάδοση της Φλόγας τότε θα έλεγαν πώς έγινε με τη παρέμβαση των θεών».
Οι Καναδοί της χάρισαν μία επίχρυση Ολυμπιακή δάδα και μία μεγάλη σημαία των αγώνων. Πέθανε στις 25 Νοεμβρίου 2020.
Φιλμογραφία
Μαρία Πενταγιώτισσα (1957) [Τασούλα]
Γερακίνα (1957)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.hoc.gr/ 

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΕΛΑΒΙΝΙΑ

Χριστίνα Δελαβίνια

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουνίου 1949. Κόρη του Σταμάτη και της Φωφώς Δελαβίνια. Απόγονος της μεγάλης οικογένειας Βονασέρα. Συγγενής μ ετους ηθοποιούς Γιάννη Σύλβα και Νικήτα Πλατή. Αποφοίτησε από τη Δραματική σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 1970.

Φιλμογραφία
Όχι (1969)
Λιτανεία των ηρώων (1970)
Δυο έξυπνα κορόιδα (1971)ΩΣ ΔΕΛΑΒΕΡΙΝΙΑ
Κάτω οι άντρες (1971)[Ζάννα]
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979) [νοσοκόμα]
Ο υπηρέτης (1985)
Ένας κόκορας στη γειτονιά μας (1986)
Ο τρελλογιατρός (1987)
Σέξυ μπάτσος και σκληρός (1987) [Χριστίνα]
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/

ΑΓΛΑΙΑ ΚΟΝΤΑΞΗ

Αγλαία Κονταξή
Φιλμογραφία
Αγάπη γραμμένη με αίμα (1962)
Ματωμένα στέφανα (1961)

ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ

Στέλιος Λιονάκης
Γεννήθηκε στα Χανιά στις 28 Φεβρουαρίου 1936.
Σπουδαίος καρατερίστας που είχε υπηρετήσει για δεκαετίες το θεατρικό σανίδι με ρόλους που κάλυπταν μια τεράστια ρεπερτοριακή γκάμα, από Ιονέσκο, Σέξπιρ, Τσέχοφ, Μίλερ, Κοβάτσεβιτς, Γκόρκι και Μπέρναντ Σο, μέχρι Αριστοφάνη, Καζαντζάκη, Ρούσσο, Μανιώτη και Διαλεγμένο.
Η πρώτη του εμφάνιση έγινε το 1963 με τον θίασο Διαμαντόπουλου-Αλκαίου στον «Γαλιλαίο» του Μπρεχτ. Εν συνεχεία συνεργάστηκε με το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη, τους θιάσους Ελλης Λαμπέτη, Αλίκης Βουγιουκλάκη-Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Στέφανου Ληναίου, Νίκου Κούρκουλου, Αλίκης Γεωργούλη, Δημήτρη Ποταμίτη και Γιώργου Κιμούλη.
Σημαντικούς ρόλους κράτησε όμως και σε παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης και του Εθνικού Θεάτρου.
Στον κινηματογράφο έπαιξε σε ταινίες του Γ. Εμιρζά («Βλέπε Λουκιανός»), του Θεόδωρου Αγγελόπουλου («Ταξίδι στα Κύθηρα», «Ο θίασος», «Οι κυνηγοί»), του Κ. Βρεττάκου («Τα παιδιά της χελιδόνας») καθώς και στις ταινίες «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση», «Η δίκη των δικαστών», «Αντε γεια», «Διπλοπενιές», «Η κόρη του Ηλιου» κ.ά.
Είχε πρωταγωνιστήσει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές («Αγνωστος πόλεμος», «Η γειτονιά μας», «Ονειροπαρμένος», «Η κυρία Ντορεμί κ.ά.), σε κάποιες από τις οποίες («Οι δίκαιοι», «Οι ιερόσυλοι», «Εκτη εντολή», «Οι αξιόπιστοι» κ.ά.), για χρόνια κρατούσε το χαρακτήρα του αστυνόμου. Ο δημοφιλής ηθοποιός ως μέλος του ΣΕΗ ανέπτυξε συνδικαλιστική δραστηριότητα. Πέθανε στις 14 Απριλίου 2003 και κηδεύτηκε χθες στο κοιμητήριο Ζωγράφου, αθόρυβα, σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Φιλμογραφία
Τα δάκρυα μου είναι καυτά (1964)
Καταιγίδα (1965)[θεατής στο θέατρο]
Τα δίχτυα της ντροπής (1965)
Όταν σημάνουν οι καμπάνες (1965)
Διπλοπεννιές (1966)[εργάτης στην οικοδομή]ΩΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΙΟΝΑΡΗΣ
Η αδελφή μου θέλει ξύλο (1966)[Γιώργος]
Άδικη κατάρα (1967)
Η αρχόντισσα και ο αλήτης (1968)
Ο αλύγιστος (1968)
Η ζούγκλα των πόλεων (1970)
Βλέπε Λουκιανός (1970)
Υπολοχαγός Νατάσσα (1970)
Η κόρη του ήλιου (1971) [Λουκάς]
Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση (1971)
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972)
Θέμα συνειδήσεως (1973)
Η δίκη των δικαστών (1974)
Αγάπη μου Ουά-Ουά (1974)
Ο θίασος (1975)
Το κελί μηδέν (1975)
Ο τρομοκράτης (1975) [Μάτσης]
Οι κυνηγοί (1977)
Η καγκελόπορτα (1978)
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)
Μάθε παιδί μου γράμματα (1981)
Άγγελος (1982) [(διαχειριστής)]
Ο ζιγκολό της Αθήνας (1982) [αστυνόμος]
Ζητείται δράκος (1983)
Υπόγεια διαδρομή 1983)
Καμικάζι αγάπη μου (1983) [Αναστάσιος Θέμελης]
Εν πλω (1985) [ταβερνιάρης]
Τα παιδιά της Χελιδόνας (1987)
Αθώος ή ένοχος; (1989)

Άντε γεια... (1990) [Βλάσης]

ΠΑΡΙΣ ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ

Πάρις Λαμπράκος
Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1940 στα Ανώγεια Σπάρτης και άρχισε τη σταδιοδρομία του ως μίμος σε συνοικιακά θέατρα και σε περιοδεύοντες θιάσους. Το 1963 εμφανίστηκε ως κονφερανσιέ στη Σάμο και στη συνέχεια εργάστηκε ως μίμος και κονφερανσιέ σε αναψυκτήρια και κοσμικά κέντρα και διάφορους θιάσους βαριετέ (1964-1969). Ακολούθησαν οι σπουδές του στη Δραματική Σχολή Μουσικού Θεάτρου του Μενέλαου Θεοφανίδη. Εργάστηκε ως σπήκερ σε ποδοσφαιρικούς αγώνες στο γήπεδο της ΑΕΚ (1973-1999, εκτός από το 1987, που είχε προσληφθεί με την ίδια ιδιότητα στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας).
Φιλμογραφία
Άγουρη σάρκα (1974)
Οι φανταρίνες (1979)
Τζακ ο καβαλλάρης (1979)
Ο Κώτσος και οι εξωγήινοι (1980)
Είσαι στην ΕΟΚ... μάθε για την ΕΟΚ (1981)
Αγριες κότες (1981)
Βαράτε με κι ας κλαίω (1981)
Εδώ και τώρα αγγούρια! Πόσα φάγατε σήμερα; (1982)
Φυλακές ανηλίκων (1982) [Τζέιμς Κοντούλας]
Χάρρυ Κλυνν αλαλούμ (1982)
Η δημοκρατία του νέφους (1983)
Ο βιασμός μιας μοναχής (1983)
Σιδηρά κυρία (1983)
Οι αδίστακτοι (1988) [(δικηγόρος)]

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ

Ανδρέας Λαμπράκης (Λαμπράκος)
Παλαιστής του κατς.

Φιλμογραφία
Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο (1962) [Μπόμπι]
Οργή (1962)
Αυτό το κάτι άλλο! (1963)

ΚΑΙΤΗ ΓΡΗΓΟΡΑΤΟΥ

Καίτη Γρηγοράτου
Γεννήθηκε 10/1/1954 στην Παλιά Κοκκινιά και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Βασίλη Ρίτσου.
Φιλμογραφία
Ενας Γερμανός στα Καλάβρυτα (1970)
Το κρυφό σπίτι της Αγγέλας (1972) [Βίκυ]
Ο βάλτος (1973) [Άννα]
Οι γενναίοι πεθαίνουν δύο φορές (1973)
Ο θίασος (1975)
Η καγκελόπορτα (1978)
Κέρατο... στο κέρατο! (1982) [Ρένα]
Σενάριο (1985) [Μαρίνα Γιαβρόγλου]
Ο δρόμος (2005)

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗΣ

Βασίλης Μπουγιουκλάκης

Ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου του 1944 και πέθανε εκεί στις 30 Ιανουαρίου 1999 (στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας, όπου παρέμεινε επί εννιά μέρες με εγκεφαλικό επεισόδιο).
Ηθοποιός πηγαίος και λαϊκός, με κωμική γκάμα κυρίως κι ενίοτε δραματική, με ενδιαφέρουσα θεατρική πορεία (ιδιαιτέρως στο Θέατρο Τέχνης για μια 8ετία) και με το δημοσιογραφικό «μικρόβιο» μέσα του (έγινε ευρύτερα γνωστός με τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ του στις λαϊκές αγορές για το «Kανάλι 29»).
Απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης δούλεψε στο θέατρο για 25 και πλέον χρόνια συνεργαζόμενος με Καρέζη, Βλαχοπούλου, Χατζηχρήστο, Βέγγο κ.ά. Η συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης λίγο πριν από τη Mεταπολίτευση έως το '78 περίπου είναι η πιο δημιουργική φάση της καριέρας του (««Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Σέξπιρ, «Κομμάτια και θρύψαλα» του Σκούρτη, «Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα» του Καμπανέλη κ.ά.)
Το 1980, με την παιδική σκηνή που ιδρύει και το έργο της γυναίκας του Λιάνας «Το παράξενο όνειρο του Βασίλη», θα γνωρίσει αρκετή επιτυχία παρουσιάζοντάς το για μερικά χρόνια όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην ελληνική ομογένεια της Αμερικής, του Καναδά και της Ευρώπης. Κάποιοι θα τον θυμούνται και από κινηματογραφικές συμμετοχές του, όπως στις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Ο μελισσοκόμος», «Το μετέωρο βήμα του πελαργού», «Τοπίο στην ομίχλη», από την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ελευθέριος Βενιζέλος» (υποδυόταν το δικτάτορα Μεταξά), αλλά και από τη ραδιοφωνική Λιλιπούπολη (δήμαρχος Χαρχούδας).
Το δημοσιογραφικό μεράκι που είχε από μικρός (δούλεψε νεαρός σε αθλητική εφημερίδα), η ένταξη και η αφοσίωσή του στο ΠΑΣΟΚ θα τον κάνουν να αφήσει το θέατρο για να αναλάβει από το '89 έως το '92 την καθημερινή τηλεοπτική εκπομπή «Κάμερα αλήθεια» για το «Kανάλι 29», κάνοντας ρεπορτάζ στις λαϊκές αγορές, αφήνοντας τον καθένα να λέει τα παράπονα και τις αντιδράσεις του. «Μιλάει ο λαός», όπως χαρακτηριστικά έλεγε. Παράλληλα είχε και μια παρεμφερή ραδιοφωνική εκπομπή στο «Ράδιο Αθήνα» με τίτλο «Μια σκελίδα σκόρδο».
Με τη μετατροπή του σταθμού σε «Κανάλι 5» θα βρεθεί απέξω και θα ταλαιπωρηθεί οικονομικά και ψυχικά τα τελευταία χρόνια (είχε μπαρκάρει σε καράβι για έξι μήνες). Από το 1996 έβγαζε μια μηνιαία εφημερίδα στη Νίκαια με τον τίτλο της γνωστής τηλεοπτικής εκπομπής του «Κάμερα αλήθεια». Άφησε δυο γιους, τον 23χρονο Μάρκο και τον 28χρονο Νίκο. Πολλοί θα θυμούνται το γελαστό, αυθόρμητο και άκακο χαρακτήρα του.
Φιλμογραφία
Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970)
Ο Μανωλιός ξαναχτυπά (1971)
Οι προστάτες (1973)
Γυναίκες στα όπλα (1979) [Ζάχος Καραζάχος]
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979) [Γιώργης]
Ελευθέριος Βενιζέλος 1910-1927 (1980) [Ιωάννης Μεταξάς]
Εθνική παπάδων (1984)
Ο δυναστείας (1985)
Γρανίτα από χιόνι (1986) [Θαλής]
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα (1986)
Τοπίο στην ομίχλη (1988) [(εστιάτορας)]
Το μετέωρο βήμα του πελαργού (1991)
Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995)

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΤΑΣ

Αλέκος Πάντας
Γεννήθηκε το 1925 και πέθανε το 1977. Αξέχαστος Βολιώτης τραγουδιστής (τενόρος) της ελαφράς μουσικής, με διεθνείς συμμετοχές και βραβεία στα διάφορα Φεστιβάλ. (το 1960 πήρε το Β΄ βραβείο του Φεστιβάλ Βαρκελώνης με το τραγούδι του Μ. Πλέσσα «Θα κλέψω τα τριαντάφυλλα»).
Είχε φωνή χαρακτηριστικής ωραιότητας και ξεκίνησε μουσική με τον αδελφό του Ντίνο Πάντα। Δείγματα της εξαίρετης τέχνης του διασώζονται στον δίσκο "Μίμης Πλέσσας: Τί να πρωτοθυμηθώ" που κυκλοφόρησε το 1985. Έπαιξε και σε κινηματογραφικές ταινίες.
Φιλμογραφία
Ευτυχώς τρελάθηκα (1962) [Θέμος]
Ο.Κ. φίλε (1974)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.discogs.com/

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Γιάννης Βογιατζής

Ο Γιάννης Βογιατζής γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου του 1934. Ξεκίνησε να τραγουδά , από πολύ νεαρός, στις αρχές της δεκαετίας του '50, ενώ , απ'τις αρχές της δεκαετίας του '60, πέρασε και στη δισκογραφία, γνωρίζοντας αμέσως την επιτυχία. Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε ως 
καλλιτέχνης σε όλους τους χώρους όπου λειτουργούσε το τραγούδι, στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στο ραδιόφωνο. Βραβεύτηκε δυο φορές, με το 1ο βραβείο, στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης, το 1963 με το τραγούδι "Πέταξε ένα πουλί" (των Κ.Κλάββα και Αλ.Σακελλάριου) και το 1970 με το τραγούδι "Αδέρφια μου αλήτες πουλιά" (των Τόλη Βοσκόπουλου και Ηλία Λυμπερόπουλου). Συνεργάστηκε δισκογραφικά με τους γνωστότερους δημιουργούς του ελαφρού τραγουδιού , κι όχι μόνο, ερμηνεύοντας τραγούδια των :Μίκη Θεοδωράκη, Μάνου Χατζιδάκι, Μίμη Πλέσσα, Γιώργου Μουζάκη, Γιώργου Θεοδοσιάδη, Κώστα Καπνίση, Αργύρη Κουνάδη, Γεράσιμου Λαβράνου, Τόλη Βοσκόπουλου κ.α.) σε στίχους των Νίκου Γκάτσου, Αλέκου Σακελλάριου, Κώστα Πρετεντέρη, Γιώργου Οικονομίδη, Θάνου Σοφού, Ηλία Λυμπερόπουλου (κ.α.) Τα περισσότερα από τα τραγούδια του έγιναν πασίγνωστα. Αναφέρουμε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του: "Ένας ουρανός μ'αστέρια", "Η πρώτη μας νύχτα", "Σου τό'πα μια", "Σ'αγαπώ σ'όλες τις γλώσσες" , "Αδέρφια μου αλήτες πουλιά", "Ξέρω κάποιο στενό", "Ζήσε το σήμερα", "Φωκίωνος Νέγρη", "Μέσα στα μαύρα σου μαλλιά", "Νύχτα καλοκαιριού", "Μορφονιά", "Θέλω κοντά σου να μείνω" κ.α. Ο Γιάννης Βογιατζής ήταν ένας από τους πιο σπουδαίους τραγουδιστές του ελαφρού τραγουδιού.Η ωραία γλυκιά φωνή του, ερμηνευτική του εκφραστικότητα κι η θαυμάσια σκηνική του παρουσία, του είχαν εξασφαλίσει μια ξεχωριστή θέση στο ελληνικό πεντάγραμμο". Ήταν εξάδελφος του ηθοποιού Γιάννη Βογιατζή. Πέθανε στις 15 Μαίου 2023.
Φιλμογραφία
Ρένα τα ρέστα σου (1985)
Κίσος μίνι και σουβλάκι (1968)
Πράκτωρ Κίτσος καλέι Γαστούνη (1967)
Μίνι φούστα και καράτε (1967) [Άρης]
5.000 ψέμματα (1966)
Ραντεβού στον αέρα (1966) [Γιάννης Φωτίου]
Αγάπη που δε σβήνει ο χρόνος (1966)
Δεν είμαι ατιμασμένη (1966)
Μια τρελή τρελή οικογένεια (1965)
Ζητιάνος μιας αγάπης (1964)
Ο εμίρης και ο κακομοίρης (1964)
Ο παράς και ο φουκαράς (1964)
Ζωή γεμάτη πόνο (1964)
Εμείς τα μπατιράκια (1963)
Μικροί και μεγάλοι εν δράσει (1963)
Ο Θύμιος στη χώρα του γέλιου (1963)
Η Αθήνα τη νύχτα (1962)
Αγάπη γραμμένη με αίμα (1962)
Κατρακύλισμα στο βούρκο (1962)
Όταν λείπη η γάτα! (1962) [Τέλης Στεφανής]
Αγαπούλα μου (1960)

ΓΙΟΥΛΑ (ΓΙΟΥΛΗ) ΣΚΑΝΔΑΛΗ

Γιούλα Σκανδάλη

Φιλμογραφία
Τρεις κούκλες κι εγώ! (1960)
Χριστίνα (1960)
Ο χρυσός κι ο τενεκές (1962)[γραμματέας Φωτόπουλου]

Οι υπερήφανοι (1962)[Πηγή Μπουρνόβα]
Ένας βλάκας... με πατέντα! (1963) [Μαρίνα]