ΕΛΛΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ

Έλλη Κυριακίδου
Η Έλλη Κυριακίδου γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 21 Μαίου 1931 ζώντας όμορφα και δύσκολα χρόνια. Στα 15 της παντρεύτηκε και ένα χρόνο μετά έγινε για πρώτη φορά μητέρα. Μέχρι τα 19 της απέκτησε τρία κορίτσια και λίγο αργότερα έγιναν μαζί με την ηθοποιό Ντόρις Κυριακίδου τέσσερα. Είχε πάθος με το θέατρο και ο γνωστός ηθοποιός και δάσκαλος Αδαμάντιος Λεμός παρότρυνε το σύζυγο της να την αφήσει να βγει στο Θέατρο ενώ εκείνος αρχικά αρνειόταν. Το 1952 πήρε την απόφαση να βει στο Θέατρο παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα της. Με τη Κυπριακή Σκηνή και το Πειρασμό του Ξενόπουλου πήρε το βάπτισμα του πυρός. Τρία χρόνια αργότερα της έγινε πρόταση από το Κυπριακό Θέατρο να παίξει στο έργο "Βαθιές είναι οι ρίζες μας" με τον Ανδρέα Μούστρα και ένα χρόνο μετά μετανέστευσε στο Κογκό. Πήγε με το σύζυγος της με σκοπό να δουλέψουν. Επέστρεψε το 1960 χωρίς να αφήσει το πάθος της και μέχρι το 1962 που ιδρύθηκε ο ΟΘΑΚ, συνεργάστηκε με τους "Ενωμένους Καλλιτέχνες" και το Κυπριακό Θέατρο.Από εκεί άρχισε μια θεατρική πορεία που κράτησε 57 χρόνια στο σανίδι μέχρι το 2009 που αποχαιρέτησε το θεατρικό κοινό με το έργο "Περσόνα" του Μπέργκμαν που η ίδια επέλεξε. Το έργο είναι οι τελευταίες μέρες μιας μεγάλης ηθοποιού που πάσχει από αλτσχάιμερ και ζει μόνη με τη νοσοκόμα της και θυμάται όσα έζησε.Μια εξομολόγηση ψυχής για όσα την ταλαιπωρούν ψυχικά. Στο τέλος εξαγνίζεται. Όπως κάθε ρόλος που έπαιξε η μεγάλη ηθοποιός, στο τέλος η ίδια λυτρώνεται από το δράμα της. Και η λύτρωση αυτή έρχεται με το θάνατό της. Η Έλλη Κυριακίδου, πιο ώριμη από ποτέ, επιβεβαιώσε επι σκηνής το πόσο μεγάλη ηθοποιός ήταν.  Η Έλλη Κυριακίδου φοίτησε στην Ιδιωτική Σχολή Λεμεσού Μέσης Εκπαίδευσης (6ο Γυμνάσιο Λεμεσού) και στη Δραματική Σχολή Στανισλάβσκι. Συνεργάστηκε με το ΡΙΚ σε ραδιοφωνικές εκπομπές και τηλεοπτικές όπως και με την ΕΡΤ και τον κινηματογράφο και τη τηλεόραση. Έπαιξε σε επιθεωρήσεις, κωμωδίες, οπερέτες, δράματα και τραγωδίες. Έλαβε μέρος σε έργα κλασσικών συγγραφέων και νεοτέρων καθώς και Κυπρίων. Πέθανε στις 23 Οκτωβρίου 2020.

Φιλμογραφία
Αγάπες και Καημοί  (1967)
Το τελευταίο φιλί (1970)
Αναστενάζουν οι Πενιές  (1970)  
Διακοπές στην Κύπρο μας /  Ο κυρ’ Γιώργης και οι τρέλλες του (1971)
Η Μαύρη Εμμανουέλα (1980)
 Τα έγκατα της γης (1989)
Το παναύριν (1990)
Η Γιαλλουρού (2000)
Το Τάμα (2001) [η μητέρα του Ευαγόρα ]
ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/pg/Ελλη-Κυριακιδου-Μια-Μεγαλη-Κυρια-294695310643558/about/

ΜΥΡΤΩ ΠΑΡΑΣΧΗ

Μυρτώ Παράσχη
Γεννήθηκε το 1952. Είναι δεύτερη σύζυγος του πολιτικού και ακαδημαικού Κώστα Ζουράρι
με τον οποίο απέκτησε και τη μονάκριβη κόρη της, τη ζωγράφο Ιοκάστη Ζουράρι.
Φιλμογραφία
Προμηθέας σε δεύτερο πρόσωπο (1975)
Δυο φεγγάρια τον Αύγουστο (1978) [Άννα]
Ο ήλιος του θανάτου (1978)
Αγαπάνθεμον (1982)
Μ’ αγαπάς; (1988) [Περάκη / Μάγδα]
Η γυναίκα που έβλεπε όνειρα (1989)  [Άννα]  
Η Επανάσταση της Σιωπής  (1997)  [αφηγήτρια
Beautiful people (Η άλλη πλευρά του ανέμου) (2001)
Ταξίδι στη Μυτιλήνη (2010) [Κολέτ]

ΜΠΕΛΛΑ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ

Μπέλλα Παπαπέτρου
Επιμελήθηκε το μακιγιάζ σε πολλές ελληνικές ταινίες. Παντρεύτηκε με κουμπάρα τη Σοφία Βέμπο το 1965 τον Γιώργο Βελέντζα (1927-2015) και την επόμενη χρονιά, απέκτησαν έναν γιο. Για τέσσερις δεκαετίες έβαφε την πρωθιέρεια και τις ιέρειες στο τελετουργικό της αφής της Ολυμπιακής φλόγας, στην αρχαία Ολυμπία. Το 1991 αντιμετώπισε προβλήματα υγείας κι αναγκάστηκε να σταματήσει να δουλεύει. Πέθανε το 2005.
Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)
Πρέπει να ζήσεις αγάπη μου (1965)
ΑΠΟ ΤΟ http://cosmopoliti.com/

ΜΑΙΡΗ ΚΟΚΚΑΛΗ

Μαίρη Κόκκαλη

Φιλμογραφία
Κορόιδο γαμπρέ (1962)[φίλη Φανίτσας]
Ο ταυρομάχος προχωρεί (1963)[στο μάθημα οδήγησης]
Φεύγω με πίκρα στα ξένα (1964)

ΝΙΚΟΣ ΒΡΕΤΤΟΣ

Νίκος Βρεττός
Ο Νίκος Βρεττός γεννήθηκε στην Καβάλα  το 1938 και σπούδασε Θέατρο στη Σχολή Θεάτρου Αθηνών του Κωστή Μιχαηλίδη και της Μαίρης Αρώνη. Ηθοποιός από το 1964 έπαιξε στο θέατρο, στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, ερμηνεύοντας ρόλους σε τραγωδίες, δράματα και κωμωδίες. Σκηνοθέτησε έργα των Αριστοφάνη, Μπέκετ, Κορομηλά, Ψαθά, Μουρσελά, Ποντίκα. Έχει γράψει θεατρικά έργα, ποίηση, δοκίμιο και έχει διασκευάσει για το θέατρο, τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο διηγήματα των Παπαδιαμάντη και Τσέχωφ. 
Φιλμογραφία
Το χρονικό μιας Κυριακής (1975)
Καραβάν Σαράι   (1986)
Δοξόμπους    (1987)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ http://www.ntng.gr/
ΑΠΟ ΤΟ http://www.biblionet.gr/

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΝΟΥΣΑΚΗΣ

Βαγγέλης Ανουσάκης
Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1912 στο Ηράκλειο. Τενόρος της Λυρικής και πρωταγωνιστής της επιθεώρησης. Ήταν πατέρας της  Ελένης Ανουσάκη και σύζυγος της  Μαλαίνας Ανουσάκη. Πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου 1956 στην Αθήνα.
Φιλμογραφία
Λυπηθείτε το παιδί μου (1950) [Άγης Ζορίδης]

ΝΤΙΝΟΣ ΨΑΡΕΛΗΣ

Ντίνος Ψαρέλης
Χορευτής.
Φιλμογραφία
Η κόμησσα της Κέρκυρας (1972)
Οι εραστές του ονείρου     (1974)
Χούλιγκανς: Κάτω τα χέρια απ' τα νιάτα! (1983)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/

ΣΤΑΘΗΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ

Στάθης Αλεξόπουλος
Έπαιξε στην ταινία ''Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης'' (1963), όπου πυγμαχούσε με τον Γιάννη Μωραίτη ενώ διαιτητής ήταν ο Θανάσης Βέγγος.
Γεννήθηκε το 1945 και ήταν αθλητής του ΠΓΣ. Έπαιζε στα 81κ. και για τη χώρα μας με τους μικρόσωμους κατοίκους (πολύ περισσότερο το 1968) η κατηγορία του αποτελούσε ρεκόρ. Ήταν ο βαρύτερος πυγμάχος που ποτέ είχαμε παρουσιάσει. Ακόμη και τώρα σπάνια έχουμε καλούς στις βαρύτερες κατηγορίες. Άλλωστε σε όλα τα βαριά αθλήματα διακρινόμαστε στα λιγότερα κιλά. Στο μακρινό Μεξικό Αρχηγός ήταν ο Ορέστης Γερασειμίδης, παλαιός εξαίρετος βολεϊμπολίστας του ΠΓΣ και Σημαιοφόρος ο Χρήστος Παπανικολάου, στην πρώτη από τις 2 αυτές μεγάλες τιμητικές θέσεις. Ο Αλεξόπουλος πολυβραβευμένος πρωταθλητής μας κληρώθηκε (ανάμεσα σε 18) να φορέσει γάντια με τον κορυφαίο Γάλλο πυγμάχο Μπερνάρ Μαλεμπέ. Ήταν φυσικό να χάσει. Άλλωστε ο Γάλλος είχε (τελικά) 4 νίκες και μια μόνο ήττα από τον Πολωνό Στανίσλαο Ντράγκαν (3ο) που τον έστειλε στην 5η θέση. Χρυσός ο Ρώσος Ντάνας Ποζνιάκας χωρίς τελικό, διότι ο 2ος Ρουμάνος τον Μονέα με σπασμένη μύτη δεν μπόρεσε να παίξει. Τυχεροί κα άτυχοι.
Φιλμογραφία
Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης (1963)[Ηρακλής Σπαζομούρης]
ΑΠΟ ΤΟ http://palaimaxoipao1908.blogspot.bg/2013/01/76-olympians.html

ΕΛΣΑ ΜΟΡΛΕΝ

Έλσα Μορλέν  ή Μαρλέν ή Μαρλαίν

Κομπάρσα. Είχε πολύ γνωστό γραφείο κομπάρσων τη δεκαετία του '60, λάμβανε μέρος κι αυτή  στις ταινίες και οι σκηνοθέτες την έβαζαν κι έλεγε κάποια λόγια. 
Φιλμογραφία 
Κατά λάθος... μπαμπάς (1957)

Νταντά με το ζόρι (1959)[χορεύει στον γάμο]
Οι δοσατζήδες (1959)[γειτόνισσα]

Γαμήλιες περιπέτειες (1959)

[εριπλανώμενοι Ιουδαίοι (1959)[γειτόνισσα]

Η Λίζα τό΄σκασε (1959)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]

Δουλειές με φούντες (1959)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]

Το κοροιδάκι της δεσποινίδας (1960)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]

Το ραντεβού της Κυριακής (1960)[στο τραπέζι του γάμου]

Της μιας δραχμής τα γιασεμιά (1960)[πελάτισσα κέντρου διασκεδάσεως]

Χριστίνα (1960)[επιβάτης αεροπλάνου]

Ένας Δον Ζουάν για κλαματα (1960)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]

Μια του κλέφτη (1960)[περαστική]

[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]

Ο κατήφορος (1961)[ακροατήριο δικαστηρίου]

Ο ατσίδας (1962)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Τα Χριστούγεννα του αλήτη (1962)

Ο Σταμάτης κι ο Γρηγόρης (1962)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Εμείς τα μπατιράκια (1963)

Τύφλα νά'χει ο Μάρλον Μπράντο (1963)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Ανήσυχα νιάτα (1963)[δεσμοφύλακας]
Χωρίς ταυτότητα (1963)
Ο διαιτητής (1963)
Τα παιδιά της Μανταλένας (1963)
Ο Γιάννης τά'κανε θάλασσα (1964)

Συγχώρεσέ με αγάπη μου (1964)

[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]

Αδικημένη (1964)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Ορφανή στους πέντε δρόμους (1964)

Καταιγίδα (1965)[στο καφενείο]

Η δε γυνή να φοβήται τον άντρα (1965)[γειτόνισσα]
Του χωρισμού το τραίνο (1967

Ξεριζωμένη γενιά (1968)[΄΄τσατσά'']
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ Κ. ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ  ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/ ΠΟΥ ΜΑΣ ΥΠΕΔΕΙΞΕ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ.

ΑΛΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ - ΝΟΡ

Αλίκη Θεοδωρίδου - Νορ
Η Αλίκη Θεοδωρίδου - Νορ (1907-8 Οκτωβρίου 1995) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Τα πρώτα δύο χρόνια της καριέρας της εμφανιζόταν με το όνομα Αλίκη Θεοδωρίδη. Στην εξηντάχρονη και πλέον πορεία της χρησιμοποιούσε μόνο το μικρό της όνομα. Τα τελευταία χρόνια της κάποιοι την ανέφεραν ως Αλίκη Πωλ Νορ. Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1907. Κόρη του σπουδαίου θεατρικού επιχειρηματία Κώστα Θεοδωρίδη και της μεγάλης πρωταγωνίστριας Κυβέλης. Εκανε τα πρώτα βήματα της στην σκηνή σε ηλικία τριών χρόνων στο έργο του Ζωρζ Φεϊντώ «Το καθάρσιο του μπέμπη» στο θίασο της μητέρας της. Σπούδασε θέατρο στο Κονσερβατουάρ του Παρισιού και τα καλοκαίρια ερχόταν στην Ελλάδα και έπαιζε στο θίασο της Κυβέλης. Πριν τα είκοσι χρόνια της έκανε την πρώτη μεγάλη επιτυχία της στο έργο «Το μελτεμάκι» που είχε γράψει για εκείνη ο Παντελής Χορν, όπως για εκείνη είχε γράψει την «Ανιέζα» ο Γρηγόριος Ξενόπουλος και ο Δημήτρης Μπόγρης το «Μπουρίνι» και «Φουσκοθαλασσιές». Στο θίασο «Κυβέλης» το 1927 στο έργο «Το Κουκλόσπιτο» του Ίψεν γνωρίζει τον νεαρό πρωταγωνιστή Κώστα Μουσούρη. Οι δύο νέοι δεν θα αργήσουν να ερωτευθούν και ένα χρόνο μετά θα «κλεφτούν» και θα παντρευτούν. Χωρίς καμιά οικονομική στήριξη από τους γονείς της, η Αλίκη και ο Κώστας Μουσούρης θα αρχίσουν την κοινή θεατρική τους πορεία. Η Αλίκη με σημαντικές θεατρικές σπουδές, πολύγλωσση, με ταλέντο, ευαισθησία και πνευματικότητα, δημιουργεί γύρω της ένα κύκλο διαλεχτών ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών. Καλοκαίρι του 1929 κάνουν περιοδεία στην Αίγυπτο μαζί με τον Αιμίλιο Βεάκη και τον Χριστόφορο Νέζερ με το έργο του Ξενόπουλου «Μονάκριβη». Στην δεκαετία του 1920 και παρ' όλα τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ελλάδα μετά την Μικρασιατική καταστροφή, άρχισαν δειλά-δειλά να γίνονται οι πρώτες ελληνικές ταινίες. Η πιο επιτυχημένη βωβή ταινία γυρίζεται το 1929 από τον σκηνοθέτη Δημήτρη Γαζιάδη. Ηταν το ποιμενικό δράμα «Αστέρω» σε σενάριο του ποιητή Παύλου Νιρβάνα, παραγωγή της Dag film. Αστέρω η Αλίκη Θεοδωρίδου και μαζί της ο Αιμίλιος Βεάκης και ο Κώστας Μουσούρης. Η Αλίκη θα παίξει σε μια ακόμα ταινία το 1939, την «Αγνούλα» των Αλεβίζε Ορφανέλι- Μάνου Φιλιππίδη, ενώ το 1964 και στην ταινία «Τον παλιό εκείνο τον καιρό» των Αλέκου Σακελλάριου-Κλέαρχου Κονιτσιώτη, που περιείχε αποσπάσματα από τις πρώτες ελληνικές ταινίες και έγινε με αφορμή τα 50 χρόνια του Ελληνικού κινηματογράφου. Το Χειμώνα του 1930 ο θίασος Αλίκης-Μουσούρη παίζει στο θέατρο «Μαρίκας Κοτοπούλη» το έργο του Chuer Rice «Είναι ένοχος ο Πάρκερ;». Καλοκαίρι του 1930 παίζουν στο θέατρο «Ακρόπολις» της Θεσσαλονίκης 32 έργα, μεταξύ αυτών : Νικοντέμι «Το κουρέλι», «Φωτεινή Σάντρη», «Φοιτηταί», «Χαίρε νύμφη» του Ξενόπουλου, «Ο Αρχισιδηρουργός» του Ζωρζ Ονέ, «Η κυρία με τις καμέλιες» του Αλεξάνδρου Δουμά, «Η κυρά Φροσύνη» του Γιάννη Σιδέρη, Ζώρζ Φεϋντώ «Το τρελοκόριτσο», Τίμου Μωραϊτίνη «Αιώνια ζωή», Λεκλέρ «Η ανδροχωρίστρα», Λουί Βερνέιγ «Η αδελφή μου και εγώ», «Αι δύο ορφαναί» του Εννερυ Αλντόλφ ντε Φιλίπ κά. Το 1930 επανιδρύεται το Εθνικό Θέατρο και ο σκηνοθέτης Φώτος Πολίτης τους καλεί κοντά του. Η Αλίκη παίζει στο έργο του Ξενόπουλου «Ο Θείος Ονειρος» και ο Μουσούρης παίζει τον Κάσιο στον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ. Αρχή του 1931 τους βρίσκουμε να παίζουν στον Πειραιά, ενώ τον Μάιο του ίδιου χρόνου ανεβάζουν στο θέατρο «Ιντεάλ» της Αθήνας το έργο του Ξενόπουλου «Χαίρε νύμφη». Καλοκαίρι 1932 παίζουν στο θίασο της Κυβέλης στα έργα «Μάριος» του Πανιόλ και «Ανιέζα» του Ξενόπουλου. Χειμώνα του 1932-33 παίζουν στο θέατρο «Διονύσια» την «Φανή» του Πανιόλ και ξεκινούν μεγάλη περιοδεία. Φτάνουν ως την Κωνσταντινούπολη και την Αίγυπτο. Το καλοκαίρι του 1933 το όνειρο τους γίνεται πραγματικότητα, αποκτούν το πρώτο δικό τους θέατρο, το θερινό θέατρο «Αλίκης» στην οδό Ιουλιανού και Γ' Σεπτεμβρίου. Πρώτη πρεμιέρα στο νέο θέατρο με την κομεντί του Μπερνστάϊν «Η ευτυχία», για να ακολουθήσουν τα έργα «Να ξανά πάρεις την γυναίκα σου» και «Φωτεινή Σάντρη» του Ξενόπουλου, «Μεγάλη στιγμή» του Αλέκου Λιδωρίκη και «Μαρία ντελ Κάρμεν», μια ισπανική μουσική ηθογραφία. Το θερινό θέατρο «Αλίκης» θα λειτουργήσει πέντε καλοκαίρια με μεγαλύτερη επιτυχία του το έργο «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» του Σπύρου Μελά με την Αλίκη, τον Βασίλη Λογοθετίδη και τον Κώστα Μουσούρη. Το Δεκέμβριο του 1934 γίνονται τα εγκαίνια του Χειμερινού θεάτρου «Αλίκης» στην πλατεία Καρύτση [το σημερινό θέατρο «Μουσούρη»] που έφτιαξαν με πολλούς κόπους και πολλά προβλήματα. Πρώτη πρεμιέρα στο θέατρο «Αλίκης» από τον Θίασο Αλίκης- Βασίλη Λογοθετίδη- Κώστα Μουσούρη, με το έργο του Γάλλου ακαδημαϊκού Μαρσέλ Ασάρ «Petrus». Επόμενο έργο είναι «Το μπουρίνι» του Δημήτρη Μπόγρη. Οικονομικές καταστροφές του θιάσου που οφείλονταν στην ρευστή πολιτική κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα (λογοκρισία, απαγορεύσεις κλπ.), αλλά και προσωπικά προβλήματα ανάγκασαν την Αλίκη να εγκαταλείψει την καριέρα της, την οικογένεια της και να φύγει μόνη της το 1939 για την Αμερική. Εκεί με την βοήθεια ντόπιων ηθοποιών κάνει την πρώτη εμφάνιση της με το «Κουρέλι» του Νικοντέμι στα ελληνικά. Αφού έγινε μόνιμη κάτοικος Αμερικής, σχηματίζει διάφορα θεατρικά σχήματα με Ελληνες και Αμερικανούς ηθοποιούς παρουσιάζοντας έργα αποκλειστικά στην αγγλική γλώσσα απευθυνόμενη στο ξενόγλωσσο αμερικάνικο κοινό. Δούλεψε στο ραδιόφωνο και λιγότερο στην τηλεόραση. Το 1941 γνωρίζει τον δημοσιογράφο-συγγραφέα Νίκο Νικολαΐδη (Πολ Νορ). Θα παντρευτούν το 1957 με πολιτικό γάμο και το 1957 με θρησκευτικό και θα ζήσουν μαζί μέχρι τον θάνατο του το 1981. Η Αλίκη και ο Πωλ Νορ επιστρέφουν στην Ελλάδα το 1958. Μετά από επιμονή της μητέρας της παίζει στο θέατρο «Κυβέλης» στην Πλατεία Συντάγματος στα έργα «Γαλήνη» του Ηλία Βενέζη, «Δοκίμασε με» των Χέντρυ Χούντ- Πωλ Νορ, «Μάνα κουράγιο» του Μπρεχτ και «Τσάι και συμπάθεια» του Ρόμπερτ Άντερσον. Το 1959 επιστρέφουν στην Αμερική, όπου ιδρύουν τον «Ομιλο αρχαίου δράματος», όπου η Αλίκη σκηνοθέτησε και έπαιξε «Αντιγόνη», «Οιδίποδα τύραννο», «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή, «Βάκχες», «Τρωάδες» του Ευριπίδη, «Προμηθέα δεσμώτη» του Αισχύλου, «Η δίκη και ο θάνατος του Σωκράτη» του Πωλ Νορ κα. Προβλήματα υγείας στα μάτια της την ανάγκασαν να αποσυρθεί από το θέατρο το 1966 και να επιστρέφει στην Ελλάδα. Όμως ένα χρόνο μετά γίνεται η χούντα των συνταγματαρχών. Η Αλίκη και ο Πωλ Νορ εγκαταλείπουν και πάλι την Ελλάδα για την Αμερική (1967-1970) και στην συνέχεια για την Σουηδία, όπου ζουν από το 1970-1974. Οριστικά επιστρέφουν στην Ελλάδα το 1975. To 1980 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Καστανιώτη» το βιβλίο της «Δίψα για αέρα και λευτεριά». Το 1982 η Αλίκη ιδρύει το τρίτο της θέατρο και το ονομάζει «Πύλη» (Λεωφόρος Αμαλίας). Φθινόπωρο του 1983 παρουσιάζει εκεί το έργο «Λιμάνι στο σκοτάδι» του Πωλ Νορ. Δεν παίζει η ίδια, μόνο σκηνοθετεί. Παράλληλα ξεκινά η προετοιμασία του έργου του Γρηγόριου Ξενόπουλου «Το μυστικό της Κοντέσας Βαλέραινας», που κάνει πρεμιέρα στις 17 Φεβρουαρίου 1984. Με τον ρόλο της «κοντέσας» η Αλίκη θα ξανά παίξει στην Αθήνα μετά από 26 χρόνια. Το έργο αυτό θα το παρουσιάσει με νέα διανομή στο θέατρο «Αυλαία» της Θεσσαλονίκης από τις 5/10/1984 και για ένα μήνα για να συνεχίσει μετά στην Αθήνα στο θέατρο «Πύλη». Τον Οκτώβριο του 1985 και για ολόκληρη την σαιζόν ανεβάζει το βραβευμένο με Πούλιτζερ το 1983 έργο της Μάρσα Νόρμαν «Καληνύχτα μητέρα» σε σκηνοθεσία του Ελληνοαμερικανού Δημήτρη Βιλλάν, έχοντας στο πλευρό της την Τζένη Ρουσσέα. Η Αλίκη συνέχισε για λίγα ακόμα χρόνια στην «Πύλη» παίζοντας στα έργα «Βρυκόλακες» του Ίψεν και «Στη σκιά της Εβίνας» του Ντ. Μόρουμ μαζί με την Μαίρη Βιδάλη, ενώ τo 1991-1992 έπαιξε για τελευταία φορά στο έργο του Πειραιώτη λογοτέχνη Άγγελου Βογάσαρη «Η αγάπη της μαϊμούς». H Αλίκη πέθανε στις 8 Οκτωβρίου 1995 σε ηλικία 88 ετών και κηδεύτηκε στο Α΄Νεκροταφείο.
Φιλμογραφία
Αστέρω (1929)
Αγνούλα (1939)
Τον παλιό εκείνο τον καιρό (1964)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ http://www.iskiosiskiou.com/
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΥΡΙΚΑΚΗΣ

Δημήτρης Μαυρικάκης
Ίσως να είναι ο Σπύρος Ροσάνος.

Φιλμογραφία 
Δύσκολοι δρόμοι (1965)

Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας (1966)[αστυνομικός] 
Δοσατζού: Επιχείρησις γαμπρός (1966)[Αλέκος, έμπορος που καβγαδίζει με την Βασιλειάδου και πελάτης κέντρου διασκέδασης που τον πυροβολεί με νεροπίστολο η ίδια]

Ήρωες (1966)
Ο τετραπέρατος (1966)[παίζει τάβλι στη πλατεία του χωριού] 
Η βουλευτίνα (1966)[Δικαστικός αντιπρόσωπος, την ώρα που ψηφίζει η Βλαχοπούλου]

Η Κλεοπάτρα ήταν Αντώνης (1966)[Αντώνης]
Το κορίτσι του λούνα παρκ (1968)[γιατρός] 

Ο ψεύτης (1968) [ναυτικός]

Όλγα αγάπη μου (1968)[θυρωρός]

Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970)[ο Φιλιππίδης κατά την Κατοχή]

ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ

Κομπάρσος

Τον βρήκαμε σε 36 ταινίες.
Φιλμογραφία
Κάτι κουρασμένα παλικάρια (1967)[πελάτης ξενοδοχείου]
Ο αλύγιστος (1968)[καλεσμένος]
Οι μνηστήρες της Πηνελόπης (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο μαχαραγιάς (1968)[στην υποδοχή]
Ορκίζομαι είμαι αθώα! (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969) [στο γάμο του Αγγελόπουλου με την Βουγιουκλάκη]
Ας με κρίνουν οι ένορκοι (1969)[μέλος δικαστηρίου]
Γιατί με πρόδωσες (1969) [πελάτης κέντρου διασκέδασης]
ΘΒ Φαλακρός πράκτωρ (1969)[στον αγώνα κατς]

Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969)[πελάτης καζίνο]
Ο άνθρωπος της καρπαζιάς (1969)[στο γήπεδο]
Η αρχόντισσα της κουζίνας (1969)[πελάτισσα εστιατορίου]
Η κραυγή μιας αθώας (1969)[μέλος δικαστηρίου]
Ο Άνθρωπος που Γύρισε από τα Πιάτα (1969)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]

Αγωνία (1969)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Τα δυο πόδια σ' ένα... παπούτσι! (1969)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Το φθινόπωρο μιας καρδιάς (1969)[πελάτης ξενοδοχείου]
Ακόμα μια φορά πριν ξεψυχήσω (1970)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Αεροσυνοδός (1971)[επιβάτης αεροπλάνου]
Αήττητος (1971)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ένας ξένοιαστος παλαβιάρης (1971)[στη κηδεία]
Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Μια γυναίκα, μια αγάπη, μια ζωή (1971)[παίζει χαρτιά]
Πίσω μου σ' έχω σατανά (1971)[στον ιππόδρομο]
Η προεδρίνα (1972)[ασθενής στον Γρηγορίου]
Κατηγορώ τη ζωή (1972) [πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα (1972)[πελάτης εστιατορίου]
Ο Κύριος Σταθμάρχης (1972)[στο θέατρο]
Η Μαρία της σιωπής (1973)[ένορκος]
Θέμα συνειδήσεως (1973)[ακροατήριο υπουργού]
Κολασμένες ψυχές στα δίκτυα της ηδονής (1973)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο φαντασμένος (1973) [στο ξενοδοχείο ''Μεγάλη Βρετανία'']
Ένας νομοταγής πολίτης (1974)[εργαζόμενος]

Ζήσε στην έρημο κι άσε τους μοναχικούς ανθρώπους στην πόλη (1975)

Ένα τανκς... στο κρεβάτι μου (1975) [νοσοκόμος]

Η νονά (1981)[στο καζίνο]
ΟΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙ.