ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Κώστας Καραγιάννης

Ο Κώστας Καραγιάννης (1932 - 17 Φεβρουαρίου 1993) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Θεωρείται ως ο πιο παραγωγικός σκηνοθέτης του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς σκηνοθετούσε γύρω στις 10-12 ταινίες το χρόνο. Σε νεαρή ηλικία πηγαίνει στη Γαλλία για να σπουδάσει αρχικά σε σχολή ραπτικής, όμως στη συνέχεια ο κόσμος του κινηματογράφου τον μάγεψε και ξεκίνησε να δουλεύει ως βοηθός γενικών καθηκόντων σε διάφορες κινηματογραφικές παραγωγές. Επιστρέφει στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του '60 και ξεκίνησε να σκηνοθετεί, να γράφει σενάρια αλλά και να αναλαμβάνει την παραγωγή ελληνικών ταινιών. Η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε για τη Φίνος Φιλμς το 1961 έκοψε έναν πολύ μικρό αριθμό εισιτηρίων, έχοντας ως αποτέλεσμα ο Φιλοποίμην Φίνος να τον διώξει. Αυτό όμως δεν τον άφησε να χάσει το θάρρος του. Συνέχισε να εργάζεται ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός μέχρι το 1966, που μαζί με τον οπερατέρ Αντώνη Καρατζόπουλο, ιδρύουν τη γνωστότερη μετά τη Finos Films εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών, την "Καραγιάννης - Καρατζόπουλος", η οποία δημιούργησε συνολικά 118 ταινίες. Εργαζόταν εντατικά, ήταν αυστηρός και οξύθυμος στη δουλειά του, ενώ στην προσωπική του ζωή ήταν άνθρωπος με χιούμορ. Στη δεκαετία του '80 έκανε την παραγωγή πολλών βιντεοταινιών και επίσης στη δεκαετία του '70 συνεργάστηκε και με ξένους κινηματογραφικούς οίκους, ενώ ήταν και παραγωγός πολλών τηλεοπτικών σειρών. Συνολικά σκηνοθέτησε 101 ταινίες. Πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 1993 στην Αθήνα.
Φιλμογραφία ως ηθοποιός (κάποιες από τις πολλές ταινίες)
Ο παράς κι ο φουκαράς (1964)[ενημερώνει τον Χατζηχρήστο για το κανόνι του Περιστέρη]

Τα δίδυμα (1964)[εργαζόμενος στου Γαβριηλίδη]

Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965)[στον πυγμαχικό αγώνα]

Η βουλευτίνα (1966)[βρίσκεται πίσω από την Βλαχοπούλου όταν τραγουδάει στο τέλος]
Το πιο λαμπρό αστέρι (1967)[γιουχάρει τη Βουγιουκλάκη]
Το κορίτσι του λούνα παρκ (1968)[βγάζει εισιτήριο από την Βουγιουκλάκη]
Η αγάπη μας (1968)[οπερατέρ]
Ο Στρατής παραστράτησε (1969)[κλαρίνο στην ορχήστρα]
Η αρχόντισσα της κουζίνας (1969)[πελάτης καφενείου]
Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969)[στη τράπεζα]
'Ενας τρελός τρελός γλεντζές (1970)[κάνει καντάδα]
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ (1970)[στην παράσταση]
Ο φαφλατάς (1971)[πελάτης καφετέριας]

Ο Μανωλιός στην Ευρώπη (1971)

Ο άνθρωπος που γύρισε απ΄τη ζέστη (1972)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα (1972)[στο γήπεδο]

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ Ελληνικό θέατρο και σινεμά - Greek theater and cinema
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΜΑΙΡΗ ΛΙΝΤΑ

Μαίρη Λίντα

Η Μαίρη Λίντα (9 Νοεμβρίου 1935) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια λαϊκής μουσικής. Το πραγματικό της όνομα ήταν Μαίρη Δημητροπούλου και η καταγωγή της ήταν από τον Πύργο Ηλείας.  Ξεκίνησε σε μικρή ηλικία από τα ταλέντα του Ορέστη Λάσκου, συνέχισε στα βαριετέ και καμπαρέ της εποχής ώσπου συνάντησε το Μανώλη Χιώτη και δημιούργησαν ένα από τα δημοφιλέστερα ντουέτα της δεκαετίας του '60. Υπήρξε μάλιστα και σύζυγός του για μια δεκαετία (1958-1967), με τον οποίο εμφανίσθηκαν μαζί σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Το 1961 στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης πήρε το Α' βραβείο με το τραγούδι «Απαγωγή». Πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία με το τραγούδι του Κώστα Καπλάνη «Πικρό ποτήρι». Πέθανε στις 22 Ιουλίου 2026.
Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)
Τρεις κούκλες κι εγώ! (1960) [Βίκυ]
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

KATHERINE CANNON

Κάθριν Κάνον - Katherine Cannon 
Αμερικανίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1953.
Φιλμογραφία
Αληθινή ηδονή (1974) [Errica]

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

Εμμανουήλ Καντιώτης
Ο Εμμανουήλ Καντιώτης (1868 - Μάρτιος 1944) ήταν Έλληνας ηθοποιός με καταγωγή από την Πάρο. Ξεκίνησε ως ψάλτης της μητροπόλεως Παροναξίας, και αργότερα μεταπήδησε στο θέατρο (1891). Διαδραμάτισε πολλούς ρόλους, κυρίως κωμικούς. Τα τέκνα του, Ολυμπία Καντιώτη - Ριτσιάρδη και Μίμης Καντιώτης, ανήλθαν στη θεατρική σκηνή από παιδική ηλικία και έμειναν γνωστά ως τα "Καντιωτάκια" που αργότερα αποτέλεσαν πολύτιμα στελέχη της ελληνικής λυρικής σκηνής όπου και διέπρεψαν.
Φιλμογραφία
Η απαγωγή της νύφης (1925)
Μαρία Πενταγιώτισσα (1929)
Φίλησέ με, Μαρίτσα (1930)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΠΑΣ

Δημήτρης Παππάς 
Ηθοποιός και τραγουδιστής. Αδελφός της επίσης ηθοποιού και τραγουδίστριας Βίκυς Παππά (1947 -). Πέθανε στις 21 Νοεμβρίου 2016.
Φιλμογραφία
Μπάρμπα-Γιάννης ο κανατάς (1957)
Άγρια πάθη (1967)
Τα δολλάρια της Ασπασίας (1967)
ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 
https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/

ΝΙΚΟΣ ΑΛΕΥΡΑΣ

Νίκος Αλευράς
Γεννήθηκε το 1948. Σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Λυκούργου Σταυράκου. Το 1969 δούλεψε στην ''Αναπαράσταση'' (σκην. Θ. Αγγελόπουλος) όπου υποδύθηκε  ένα σημαντικό ρόλο.Το 1974 κέρδισε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τη μικρού μήκους ταινία του ''Ο παππούςμου''. Το 1975 άρχισε να δουλεύει στην τηλεόραση. Στις  28η Απριλίου 1984, η ταινία του ''Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι'' που παίχθηκε στην ΕΡΤ2, λογοκρίθηκε και απαγορεύτηκε. Κόπηκε ελάχιστα λεπτά μετά την έναρξη της τηλεοπτικής του μετάδοσης από την ΕΡΤ-2 στην οικογενειακή "Ταινία του Σαββάτου" λόγω περιεχομένου. 
Φιλμογραφία
Αναπαράσταση    (1970)
Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι (1977)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.biblionet.gr/

ΝΙΚΟΣ ΠΟΤΣΗΣ

Νίκος ή Χρήστος  Πότσης
Φιλμογραφία
Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω (1967) (ως Νίκος Πότσης)
Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά  (1969) [κατοικος χωριού] (ως Χρήστος Πότσης)
Το...θύμα (1969) [σερβιτόρος] (ως Νίκος Πότσης)
Προκόπης ο απρόκοπος (1969)[γκαρσόνι]
Μια γυναίκα στην Αντίσταση  (1970)  (ως Χρήστος Πότσης)

ΑΜΑΛΙΑ ΓΚΙΖΑ

Αμαλία Γκιζά
Γεννήθηκε στα Γιάννινα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.  Σύζυγός της ο ηθοποιός Βασίλης Μητσάκης.  Μένει μόνιμα στο Βόλο.
Φιλμογραφία
Η Δαιμονισμένη  (1975) [Χριστίνα]
Απουσίες  (1987) [παραμάνα] 
Ο Ψύλλος  (1990) [Παρασκευή Συλαϊδή]  
Ο ψύλλος (1992)

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΥΛΑΚΗ

Χριστίνα Παυλάκη
Φιλμογραφία 
Νυχτερινή περιπέτεια (1954) [Σοφίκα Νικολάου]

ΚΙΤΤΥ ΑΡΣΕΝΗ

Κίττυ Αρσένη
Η Κίττυ Αρσένη (Αργοστόλι 8 Φεβρουαρίου 1935 - Αθήνα 14 Σεπτεμβρίου 2013) ήταν σκηνοθέτης και ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης αλλά και συγγραφέας. Ήταν αδελφή του πρώην υπουργού Γεράσιμου Αρσένη. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Κουν το 1958. Συμμετείχε σε αρκετούς θιάσους («Ελεύθερο Θέατρο», θίασος Έλσας Βεργή, Βίλμας Κύρου κ.ά.). Επίσης, ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία. Πήρε μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα κατά του καθεστώτος της 21ης Απριλίου, προσχωρώντας στο Πατριωτικό Μέτωπο, συνελήφθη το καλοκαίρι του 1967 και υπέστη βασανιστήρια στην Υποδιεύθυνση Γενικής Ασφάλειας Αθηνών, στην οδό Μπουμπουλίνας 18. Αφηγήθηκε την περιπέτειά της σε ένα βιβλίο της με τίτλο Μπουμπουλίνας 18. Στην παρουσίαση του βιβλίου είχε πει: «Η μαρτυρία τούτη γράφτηκε το 1968 στις διαδρομές του τραίνου Παρίσι - Στρασβούργο. Γράφτηκε ανάμεσα στις καταθέσεις - ανακρίσεις των νομομαθών της Επιτροπής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Γράφτηκε ανάμεσα σε συνεντεύξεις των ξένων εφημερίδων και τηλεοράσεων, που κείνο τον καιρό τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα κάλυπταν τις στήλες τους και τα προγράμματά τους... Γράφτηκε για ν' απαντήσει στον Αμερικάνο ανταποκριτή του New York Times γιατί, περνώντας μια τέτοια διαδικασία, το μόνο γιατρό που δεν χρειάζεται κανείς είναι ψυχίατρος! Γράφτηκε γιατί το πλαστό μου διαβατήριο, οι πεδιάδες της Αλσατίας δε μ' έπειθαν ότι είχα φύγει από την Ελλάδα, από τη φυλακή, από την Ασφάλεια. Γιατί όντως οι νομομαθείς της Ευρώπης είχαν δίκιο να δυσπιστούν. Όταν δεν μπορείς να μεταφράσεις τη λέξη ταράτσα και απομόνωση σε άλλη γλώσσα δεν υπάρχει prima facie απόδειξη». Για τη συμμετοχή της στο Πατριωτικό Μέτωπο καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλακή με αναστολή. Όταν το 1968 η Χούντα έδωσε αμνηστία στους πολιτικούς κρατούμενους, αφέθηκε ελεύθερη. Κατάφερε να φύγει παράνομα στο εξωτερικό την άνοιξη του 1968. Σε κατάθεσή της στο Συμβούλιο της Ευρώπης, κατάγγειλε τη Χούντα για βασανιστήρια και για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η κατάθεσή της βάρυνε στην απόφαση του Συμβουλίου να αποβάλλει τη χώρα μας από τους κόλπους του. Επανήλθε στην Ελλάδα το 1972, διακινδυνεύοντας να τη συλλάβουν, καθώς είχε γίνει γνωστή ως μάρτυρας που κατέθεσε στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Έχει πει γι' αυτό: «Αμέσως μόλις επέστρεψα βρήκα ένα συμβολαιογράφο και υπέγραψα ότι αυτά που είπα στο Συμβούλιο της Ευρώπης είναι αλήθεια και αν τυχόν συλληφθώ και αυτά διαψευσθούν θα είναι παρά τη θέλησή μου». Ασχολήθηκε με την πολιτική και κατέβηκε υποψήφια με το ΚΚΕ εσωτερικού στις πρώτες μετά την Μεταπολίτευση εκλογές. Αργότερα δραστηριοποιήθηκε από τις γραμμές της Ελληνικής Αριστεράς (ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής), του Συνασπισμού και πρόσφατα της Δημοκρατικής Αριστεράς. Ασχολήθηκε με συνδικαλιστικά θέματα των ηθοποιών, διετέλεσε δε γενική γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Επίσης, διετέλεσε μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου. Το 1975 εξέδωσε το βιβλίο Mπουμπουλίνας 18 στις εκδόσεις Θεμέλιο, στο οποίο εξιστορεί την περιπέτειά της το 1967, στην οδό Μπουμπουλίνας όπου βρισκόταν κρατούμενη στη Γενική Ασφάλεια. Το βιβλίο αυτό επανεκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Θεμέλιο το 2005.
Φιλμογραφία
Ηλέκτρα (Ι) (1962) 
Θρίαμβος (1962)
Η ηλικία της θάλασσας   (1978)
Αντίστροφη μέτρηση (1984)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ http://www.mixanitouxronou.gr/
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Γ. ΜΗΝΑΙΔΗΣ

Γ. Μηναίδης
Φιλμογραφία
Ο μόδιστρος (1967)

ΚΟΥΛΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

Κούλα Αντωνοπούλου
Φιλμογραφία
Δουλειές με φούντες (1959)(εργαζόμενη στο ξενοδοχείο]