Στέφανος Ληναίος
Ο Στέφανος Ληναίος (κατά κόσμον Διονύσιος Μυτιληναίος), του Γεωργίου, γεννήθηκε στη Μεσσήνη Μεσσηνίας τον Αύγουστο του 1928. Ήταν ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και θεατρικός επιχειρηματίας, με αρκετές εμφανίσεις και στο σινεμά. Είχε ασχοληθεί και με την Πολιτική. Κόρη του ήταν η Μαργαρίτα Μυτιληναίου, διευθύντρια σήμερα του Δευτέρου Προγράμματος.Το 1951 αποφοίτησε από τη Σχολή Θεάτρου Αθηνών και το 1969 από τη σχολή "R.A.D.A." του Λονδίνου. Κατά τη περίοδο 1954-1967 συνεργάσθηκε με περισσότερους από 20 θιάσους σε 100 περίπου θεατρικά έργα. Την ίδια δε περίοδο εμφανίστηκε επίσης σε 100 περίπου κινηματογραφικές ταινίες, ραδιοφωνικές εκπομπές και τελευταία στη τηλεόραση. Από το 1970 σκηνοθέτησε αλλά και πήρε μέρος σε περίπου 50 θεατρικά έργα καθώς και σε πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές.
Ο Στέφανος Ληναίος ήταν ο ιδρυτής του θιάσου "Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο" στο θέατρο Άλφα της Αθήνας. Έγραψε διηγήματα όπως "Μερικοί θάνατοι" και πολλές μελέτες μεταξύ των οποίων "Σύγχρονο θέατρο" και "TV μέσο Παιδείας" που λήφθηκε υπ΄ όψη στη καθιέρωση της "εκπαιδευτικής τηλεόρασης" της ΕΡΤ. Είχε διατελέσει γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Ηθοποιών (1966-1967) και ήταν σύμβουλος της Π.Ε.Ε.Θ. από το 1975 και του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου από το 1977. Επίσης τύγχανε μέλος του Σωματείου Βρετανών Ηθοποιών.
Ο Στέφανος Ληναίος, του οποίου σύζυγος ήταν η επίσης ηθοποιός Έλλη Φωτίου, ομιλούσε αγγλικά και είναι κάτοικος Αθηνών (Ιλίσια). Είχαν δυο παιδιά, μια κόρη την ραδιοφωνική παραγωγό Μαργαρίτα Μυτιληναίου κι έναν γιο, τον Αλέξη. Πέθανε στις 18 Απριλίου 2026.
Καζαντζάκης (2017)
Τα παιδιά της Χελιδόνας (1987)
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979) [αφηγητής]
Η κόμισσα της φάμπρικας (1969) [Χρήστος Δελημάνης]
Μιας πεντάρας νιάτα (1967) [Γιώργος Στρατάκης]
Ελευθέριος Βενιζέλος (1966) [αφηγητής]
Αγάπη και θύελλα (1961) [Τάσος]
Ενώ σφύριζε το τραίνο (1961) [Βασίλης Ντάνος]
Μάνα μου, τον αγάπησα (1961)
Βοήθεια... με παντρεύουνε! / Οικογένεια Παπαδόπουλου (1961) [Αλέξης Βρανάς]
Ποια είναι η Μαργαρίτα (1961) [Νίκος Πανταζής]
Το κλωτσοσκούφι (1960) [Λάκης Αγγελίδης]
Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959) [Ηρακλής]
Μπαρμπα Γιάννης ο κανατάς (1957) [Αλέξανδρος Χαρίσης]
Ραντεβού με τον έρωτα (1957) [Αλέκος]
Το οργανάκι του Αττίκ (1955) [Αρίστος]
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979) [αφηγητής]
Η κόμισσα της φάμπρικας (1969) [Χρήστος Δελημάνης]
Μιας πεντάρας νιάτα (1967) [Γιώργος Στρατάκης]
Ελευθέριος Βενιζέλος (1966) [αφηγητής]
Αγάπη και θύελλα (1961) [Τάσος]
Ενώ σφύριζε το τραίνο (1961) [Βασίλης Ντάνος]
Μάνα μου, τον αγάπησα (1961)
Βοήθεια... με παντρεύουνε! / Οικογένεια Παπαδόπουλου (1961) [Αλέξης Βρανάς]
Ποια είναι η Μαργαρίτα (1961) [Νίκος Πανταζής]
Το κλωτσοσκούφι (1960) [Λάκης Αγγελίδης]
Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959) [Ηρακλής]
Μπαρμπα Γιάννης ο κανατάς (1957) [Αλέξανδρος Χαρίσης]
Ραντεβού με τον έρωτα (1957) [Αλέκος]
Το οργανάκι του Αττίκ (1955) [Αρίστος]
8 σχόλια:
Υπάρχει σίγουρα λάθος στον αριθμό των κινηματογραφικών ταινιών! Καλό θα είναι να το διορθώσετε.
Εφυγε σήμερα
Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή η κόρη του, Μαργαρίτα Μυτιληναίου, με μια βαθιά προσωπική ανάρτηση, που λειτούργησε ως δημόσιος αποχαιρετισμός αλλά και συμπύκνωση μιας ολόκληρης ζωής.
«Καλό σου ταξίδι, πατέρα.Έφυγες πλήρης και πλήρης ημερών, χαμογελαστός και γεμάτος αγάπη. Μεγάλο πράγμα.Όλη σου τη ζωή πάλεψες για αυτό που θεωρούσες έντιμο, δίκαιο και Δημοκρατικό.
Αγώνες, αγωνίες, εξορίες, οικονομικές καταστροφές, πολιτικές απογοητεύσεις- όλα τα αντιμετώπισες. Όλα τα ξεπέρασες. Ο δρόμος που περπάτησες είχε πολλή μοναξιά αλλά και μεγάλες νίκες.
Θέατρο, ραδιόφωνο, κείμενα σε εφημερίδες, βιβλία, συνδικαλισμός. Σε όλα άφησες το ισχυρό σου αποτύπωμα.
Για καλό κατευόδιο σου χαρίζω τον ήλιο της Άνοιξης, την ευωδιά του λουλουδιού της νεραντζιάς, τη γεύση του παγωτού καϊμάκι και τη θέα του Μεσσηνιακού κόλπου που τόσο αγαπούσες. Α, και έναν ελληνικό καφέ σαν αυτόν που έπινες κάθε απόγευμα με την μαμά.
Αυτά, πατέρα. Καλό δρόμο…».
Γεννήθηκε στην Μεσσήνη. Ηταν ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και θεατρικός επιχειρηματίας, ενώ ασχολήθηκε και με την πολιτική, ως μέλος του ΠΑΣΟΚ και βουλευτής Α΄ Αθηνών το 1989 - 1990.
Αποφοίτησε από τη Σχολή Θεάτρου Αθηνών το 1951 και το 1969 από τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης (Royal Academy of Dramatic Art - RADA) του Λονδίνου. Την περίοδο 1954 - 1967 συνεργάστηκε με περισσότερους από 20 θιάσους σε 100 θεατρικά έργα, ενώ εμφανίστηκε σε 100 κινηματογραφικές ταινίες, ραδιοφωνικές εκπομπές και στην τηλεόραση. Από το 1970 σκηνοθέτησε και πήρε μέρος σε 50 θεατρικά έργα και σε πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές.
Συνεργάστηκε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στις παραστάσεις "Ωραία μου κυρία" το 1993/1994 στον ρόλο του Χένρυ Χίγκινς και στο πρώτο ανέβασμα της παράστασης "Μελωδία της ευτυχίας" τη σεζόν 1994/1995 στον ρόλο του Von Trapp.
Ήταν ο ιδρυτής του θιάσου Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο στο θέατρο Άλφα της Αθήνας. Έγραψε διηγήματα όπως «Μερικοί θάνατοι» και πολλές μελέτες μεταξύ των οποίων «Σύγχρονο θέατρο» και «TV μέσο Παιδείας», το οποίο λήφθηκε υπ' όψιν στην καθιέρωση της εκπαιδευτικής τηλεόρασης της ΕΡΤ.
Το διάστημα 1966-1967 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, οπότε παύθηκε από τη χούντα λόγω πολιτικών φρονημάτων και αυτοεξορίστηκε μαζί με την σύζυγό του στο Λονδίνο. Εκεί υπήρξε εκπρόσωπος του Π.Α.Μ. στην Ευρώπη και μέλος του αντιδικτατορικού αγώνα. Εργάστηκε στο ελληνικό παράρτημα του BBC και στις ελληνικές εκπομπές της Deutsche Welle για τους ραδιοσταθμούς της Κολωνίας, του Καναδά, του Μονάχου και της Κύπρου, από το 1967 μέχρι το 1970, ενώ παράλληλα διεύρυνε τις σπουδές στην υποκριτική και την σκηνοθεσία στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου (Royal Academy of Dramatic Art - RADA), όπου αποφοίτησε το 1969. Μαζί με Ελληνες και Αγγλους ηθοποιούς δημιούργησαν μια καλλιτεχνική ομάδα που παρουσίασε στα περισσότερα πανεπιστήμια της Αγγλίας ένα πρόγραμμα με πολιτικά και λογοτεχνικά κείμενα κατά της δικτατορίας.
Το 1970, επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δημιούργησε με τη Φωτίου, το θίασο Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο στο Θέατρο Άλφα της Αθήνας, όπου παρουσίασαν περισσότερα από 40 ελληνικά και ξένα θεατρικά έργα, τα οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος. Το ζεύγος Ληναίος-Φωτίου διεύθυνε το θέατρο μέχρι την αποχώρηση τους από την ενεργό δράση το 2020.
18-4-2016,σημερα εγινε γνωστο
Δεν είχα πολλούς δεσμούς αλλά σαν άντρας είχα γνωρίσει κάποιες γυναίκες.Εψαχνα να βρώ αυτό το πρόσωπο....Οταν την πρωτοείδα ήταν ακριβώς αυτό.Ενα ροδαλό,με μεγάλα μάτια,ένα φωτεινό και μια αλογοουρίτσα....και ένα κόκκινο πουλόβερ.
Εμεινα!Αλλά δεν μπορούσα να "παίξω" όπως ήθελα λόγω του ότι είμαστε μακρινοί συγγενείς.Εναν χρόνο έκανα υπομόνη.
Ερχόταν,την έβλεπα,της μίλαγα,της έκανα πρόβες...ήσυχα.
Κάποια στιγμή όμως φοβήθηκα ότι κάποιος θα μου την "φάει" και πήγα εντελώς αστικά στον πατέρα της και λέω..."Ζητάω το χέρι της κόρης σας".
Στέφανος Ληναίος και Έλλη Φωτίου
σορυ 18-4-2016
Δημοσίευση σχολίου