Αντώνης Μαρκαντωνάτος
Φιλμογραφία
Κορόιδο γαμπρέ (1962)[πελάτης εστιατορίου]
Ο Δήμος απ΄τα Τρίκαλα (1962)[επιβάτης λεωφορείου]
Κάθαρμα (1963)
ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ (με κάποιο ρόλο στις ταινίες), ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ (με συμμετοχή στις ταινίες), ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΠΑΙΔΙΑ, ΚΥΠΡΙΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΞΕΝΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΑΘΛΗΤΕΣ, ΜΟΥΣΙΚΟΙ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ. ΤΟΥΣ ΚΟΜΠΑΡΣΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΗΞΕΡΕ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΕΒΑΣΑ ΕΓΩ! ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ!................. ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΑΘΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΤΑ ΔΙΟΡΘΩΣΟΥΜΕ . .
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''
Κάποιες σελίδες, αντιγράφουν τις αναρτήσεις μου χωρίς να αναφέρουν από που βρήκανε τα στοιχεία τους. Εγώ πάντα μα ΠΑΝΤΑ αναφέρω τις πηγές μου--εαν τυχόν το έχω πάρει από κάπου.ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ...
Αντώνης Μαρκαντωνάτος
Φιλμογραφία
Κορόιδο γαμπρέ (1962)[πελάτης εστιατορίου]
Ο Δήμος απ΄τα Τρίκαλα (1962)[επιβάτης λεωφορείου]
Κάθαρμα (1963)
Χρήστος Μπίρος
Ο Χρήστος Μπίρος ήταν Έλληνας ηθοποιός με πολύχρονη καριέρα, κυρίως στο θέατρο και την τηλεόραση, που έγινε ευρύτερα γνωστός από τις χαρακτηριστικές εμφανίσεις του σε διαφημιστικά σποτ. Ο Χρήστος Μπίρος γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1950 στην Εράτυρα Κοζάνης και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου. Από το 1977 έζησε στην Αθήνα και διακρίθηκε στο κλασικό και το νεότερο θέατρο, ερμηνεύοντας με την ίδια επιτυχία ρόλους δραματικούς, κωμικούς, αλλά και αρχαίου δράματος. Συνεργάστηκε με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Εθνικό Θέατρο σε ρόλους αρχαίου δράματος, το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου και με θιάσους που είχαν συγκροτήσει μεγάλα ονόματα της εγχώριας υποκριτικής (Μάνο Κατράκη, Νίκο Κούρκουλο, Σταύρο Παράβα, Μαίρη Χρονοπούλου, Θύμιο Καρακατσάνη, Γιάννη Βόγλη, Γιώργο Αρμένη, Ξένια Καλογεροπούλου, Τζένη Καρέζη, Κώστα Καζάκο, Βασίλη Διαμαντόπουλο κ.ά.). Υπήρξε στενός συνεργάτης του Μίνωα Βολανάκη και μαζί μετέτρεψαν, για πρώτη φορά, το καλοκαίρι του '81 τα νταμάρια του Βύρωνα, της Κοκκινιάς και της Πετρούπολης σε Θέατρα, εγκαινιάζοντας τις Γιορτές των Βράχων. Από το 1979 έπαιξε χαρακτηριστικούς ρόλους σε πολλές τηλεοπτικές σειρές («Ο Συμβολαιογράφος», «Μεθυσμένη Πολιτείας», «Οι Ιερόσυλοι», «Οικογένεια Ζαρντή», «Ο Ανδροκλής και τα λιοντάριά του», «Περί Ανέμων και Υδάτων, «Δέκα μικροί Μήτσοι», «Ζωή Πατίνι», «Λάκης ο Γλυκούλης» κ.α). Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες «Δι’ ασήμαντον αφορμήν» του Τάσου Ψαρρά (1974), «Πανικός στα σχολεία» του Ντίμη Δαδήρα (1982), «Ζητείται… δράκος» του Κώστα Μπακοδήμου (1983), «Βίος και Πολιτεία» του Νίκου Περάκη (1987), «Το γαμήλιο πάρτι» της Κριστίν Κρόκος (2008) και «Το Κακό: Στην Εποχή των Ηρώων» του Γιώργου Νούσια (2009), καθώς και σε λίγες βιντεοταινίες της δεκαετίας του 1980. Από το 1969 γύρισε πολλά διαφημιστικά σποτ για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Μερικά από αυτά αποτέλεσαν μεγάλες επιτυχίες (κλειδαριές Domus, εσώρουχα Ήλιος, παγωτά της ΕΒΓΑ, σοκολατάκια Τζοκόντα, Εθνικό Λαχείο, Πάριζα Υφαντής, «Τι κρατάει ο Ναπολέων» της Χαρτοποιίας Diana). Ο Χρήστος Μπίρος πέθανε στην Αθήνα στις 10 Απριλίου 2023, σε ηλικία 73 ετών. Ήταν παντρεμένος με την κτηνίατρο Ρέα Παταλίδου, με την οποία είχε αποκτήσει μία κόρη, την κτηνίατρο Κατερίνα Μπίρου.
Φιλμογραφία
Δι' ασήμαντον αφορμήν (1974)
Πανικός στα σχολεία (1982)
Ζητείται... δράκος (1983)
Βίος και Πολιτεία (1987)
Το γαμήλιο πάρτυ (2008)
Το Κακό: Στην Εποχή των Ηρώων (2009)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ www.naftemporiki.gr
ΑΠΟ ΤΟ https://www.sansimera.gr/
Σμάρω Γαϊτανίδου
Γεννήθηκε το 1940 στην Θεσσαλονίκη. Πέθανε στις 27 Ιουνίου 2023.
Φιλμογραφία
Κοντά σου γνώρισα την αγάπη (1969)
Τριλογία: Το λιβάδι που δακρύζει (2004)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.ntng.gr/
Φιλμογραφία
Ο θείος από τον Καναδά (1959)
Έρωτας με δόσεις (1959)
Τα ντερβισόπαιδα (1960)
Κομπάρσος
Ίσως ονομάζεται Αμίν Ιμπραήμ.
Φιλμογραφία
Έξω φτώχεια και καλή καρδιά (1964)[υποψήφιος ηθοποιός]
Καπετάν φάντης μπαστούνι (1968)[στο μνημόσυνο]
Για ποιον χτυπά η κουδούνα (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ένα ασύλληπτο κορόιδο (1968)[κυρ Αντωνάκης]
Μια ελληνίδα στο χαρέμι (1970)[φύλακας στο χαρέμι]
ΟΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙ.
Donald Pleasence
Άγγλος ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1919 και πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1995.
Φιλμογραφία
The Devil's men (πάτερ Roche) (1976)
Νίκος Δούκας
Φιλμογραφία
Η Λεωφόρος της Προδοσίας (1969)
Καλάβρυτα 1821 (1970)
Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976)
Φοβού τους Έλληνες (2000)
Η υπογραφή (2011)
Αλέκος Ζαχαράκος
Ηθοποιός και τραγουδιστής. Πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 2023.
Φιλμογραφία
Happy day (1977)
Χορεύτρια
Φιλμογραφία
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967)
Ένας ιππότης για την Βασούλα (1968)
Μιχάλης Μιχαλάς
Φιλμογραφία
Δολλάρια και όνειρα (1956)
Της νύχτας τα καμώματα (1957)
Τα Ντερβισόπαιδα (1960)
Οι δυο αλεπούδες (1963)
Ο Μιχάλης Κακογιάννης στις 11 Ιουνίου 1921 γιος της Αγγελικής και του Παναγιώτη Κακογιάννη, γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου. Σπούδασε νομική, δραματικές τέχνες και σκηνοθεσία στο Λονδίνο. Σχεδόν ολόκληρο το διάστημα που βρισκόταν στο Λονδίνο, εργάστηκε στην ελληνική υπηρεσία του BBC, στην αρχή ως μεταφραστής και εκφωνητής, και αργότερα, σε ηλικία μόλις 22 χρόνων, ανέλαβε τη διεύθυνση της "Κυπριακής Ώρας". Το 1947, ξεκίνησε την καριέρα του στο Θέατρο της Αγγλίας ως ηθοποιός, γρήγορα όμως τον κέρδισε η σκηνοθεσία και το 1953 ήρθε στην Ελλάδα. Το 1954, με την κινηματογραφική ταινία "Κυριακάτικο Ξύπνημα", ο Μιχάλης Κακογιάννης έκανε την αρχή της διεθνούς σκηνοθετικής του καριέρας. Η "Στέλλα", το "Κορίτσι με τα μαύρα", το "Τελευταίο ψέμα" η τριλογία του: "Ηλέκτρα", "Τρωάδες" και "Ιφιγένεια" και ο "Ζορμπάς" είναι μερικές μόνο από τις ταινίες του που διαγωνίστηκαν και προβλήθηκαν στα εγκυρότερα φεστιβάλ παγκοσμίως και απέσπασαν πολλά βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Στις ταινίες του συνεργάστηκε με μεγάλους Έλληνες ηθοποιούς, αλλά και με γνωστούς και καταξιωμένους ηθοποιούς της Αμερικής και της Ευρώπης. Πέρα από τη σκηνοθεσία στον κινηματογράφο, σε εγχώριες αλλά και διεθνείς συμπαραγωγές, ο Μιχάλης Κακογιάννης είχε επίσης σκηνοθετήσει πολλές θεατρικές παραστάσεις και παραστάσεις όπερας στην Ελλάδα, τις Η.Π.Α., τη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Είχε, επίσης, γράψει και έχουν εκδοθεί σενάρια και μεταφράσεις κινηματογραφικών και θεατρικών έργων, ενώ είχε γράψει και στίχους γνωστών ελληνικών τραγουδιών. Έργο του Μιχάλη Κακογιάννη είναι και ο νυχτερινός φωτισμός των μνημείων της Ακροπόλεως, τον οποίο εκείνος πρώτος οραματίσθηκε και για την επίτευξη του οποίου ίδρυσε το σύλλογο "Οι Φίλοι της Αθήνας", εξασφαλίζοντας τις υπηρεσίες του διάσημου Γάλλου φωτιστή Pierre Bideau και αναλαμβάνοντας τη χρηματοδότηση όλων των απαραίτητων μελετών. Το 2004, ο Μιχάλης Κακογιάννης συνέστησε το κοινωφελές ίδρυμα με την επωνυμία "Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης" με σκοπό τη μελέτη, υποστήριξη και διάδοση των τεχνών του θεάτρου και του κινηματογράφου, καθώς και την καταγραφή και διαφύλαξη των δημιουργημάτων των τεχνών αυτών, ενώ το φθινόπωρο του 2009 ξεκίνησε η λειτουργία του Πολιτιστικού Κέντρου του Ιδρύματος που βρίσκεται στην οδό Πειραιώς 206, στον Ταύρο. Για την προσφορά και το έργο του, ο Μιχάλης Κακογιάννης είχε τιμηθεί με πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα, την Κύπρο και το εξωτερικό. Είχε τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Χρυσού Φοίνικα (Ελλάδα), τον Ταξιάρχη των Γραμμάτων και Τεχνών (Γαλλία), τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Μακαρίου του Γ' (Κύπρος) και το Special Grand Prix of the Americas (Μόντρεαλ). Είχε βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στο έθνος, από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το συνολικό έργο του, για έργο ζωής στα Ιεροσόλυμα, για έργο ζωής από το American Hellenic Institute στην Ουάσιγκτον και στο Κάιρο. Είχε ανακηρυχθεί Επίτιμος Δημότης στη Λεμεσό, στο Montpellier (Γαλλία) και στο Ντάλας (Τέξας, Η.Π.Α.) και είχε αναγορευθεί Διδάκτωρ Τεχνών στο Columbia College (Σικάγο, Η.Π.Α.), Επίτιμος Διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου καθώς και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έφυγε από τη ζωή στις 25 Ιουλίου 2011, σε ηλικία 90 ετών.
Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)
Κυριακάτικο ξύπνημα (1954)[θαμώνας στο κέντρο του Λορεντζάτου]
Στέλλα (1955)[στο πλήθος στο Μοναστηράκι που ακολουθούν την Μερκούρη με το πιάνο και στο πλήθος που βλέπουν τον Φούντα να μαχαιρώνει την Μερκούρη]
Οι άσοι του γηπέδου (1956)[τραγουδέι μαζί με τους ποδοσφαιριστές]
Το τελευταίο ψέμα (1958)[καλεσμένος]
ΑΠΟ ΤΟ https://biblionet.gr/