ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ .
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''
Κάποιες σελίδες, αντιγράφουν τις αναρτήσεις μου χωρίς να αναφέρουν από που βρήκανε τα στοιχεία τους. Εγώ πάντα μα ΠΑΝΤΑ αναφέρω τις πηγές μου--εαν τυχόν το έχω πάρει από κάπου.
ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ...

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

ΝΕΛΛΗ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ

Αγγελιδου Νέλλη
Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1923. Το πραγματικό της όνομα είναι Ακεστορίδου. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν από όπου και αποφοίτησε το 1955. Τους πρώτους ρόλους της τους έπαιξε στο «Θέατρο Τέχνης» με έργα ρεπερτορίου από την παγκόσμια και ελληνική δραματουργία. Στο Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1959 στον "Ιουλιανό τον Παραβάτη" του Νίκου Καζαντζάκη και μέχρι την τελευταία της εμφάνιση ερμήνευσε σημαντικούς ρόλους.
Αξιομνημόνευτη ήταν η τελευταία της εμφάνιση στο Εθνικό Θέατρο, το 2001, στις "Φάλαινες του Αυγούστου" του Ντέιβιντ Μπέρυ μαζί με την Αντιγόνη Βαλάκου και τη Βέρα Ζαβιτσιάνου.
Κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας σταδιοδρομίας της έλαβε μέρος στα Φεστιβάλ Επιδαύρου και Αθηνών αλλά και σε διεθνή φεστιβάλ του εξωτερικού. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στις ταινίες: "Παράνομοι", "Ο θάνατος θα ξανάρθει", "Ψωμί για έναν δραπέτη", "Ανατολική περιφέρεια", "Ήλιος του θανάτου", "Εκατόν είκοσι ντεσιμπέλ".
Στην τηλεόραση έπαιξε στις σειρές "Αστροφεγγιά", "Τα τρελά πουλιά", "Νυχτερινές καμπάνες" και "Η λυγερή". Έλαβε επίσης μέρος σε πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές. Έχει τιμηθεί με το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη», και το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Αλεξάνδρειας για την ερμηνεία της στην ταινία «ο Ήλιος του θανάτου».
Το 1988 τιμήθηκε από την Ελληνική ραδιοφωνία για την προσφορά της στον πολιτισμό. Από τις τελευταίες θεατρικές εμφανίσεις της ήταν ο μονόλογος του Αντώνη Δωριάδη «Η αναχώρηση, ή καρκίνος του λάρυγγος" το 2003.
Από το 1959 έως το 2001 έλαβε μέρος σε 23 παραστάσεις του Εθνικού θεάτρου. Πέθανε στις 6 Οκτωβρίου 2014.
Φιλμογραφία
Οι παράνομοι (1958)
Ο θάνατος θα ξανάρθει (1961) [Έλενα]
Ψωμί για έναν δραπέτη (1967)
Ραντεβού με μια άγνωστη (1968)
Ο ήλιος του θανάτου (1978) [Ρουσάκη]
Ανατολική περιφέρεια (1979)
Ομίχλη κάτω απ`τον ήλιο (1980) [Αμαλία]
120 ντεσιμπέλ (1987) [Ευγενία]
ΑΠΟ ΤΟ http://www.enikos.gr/

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΟΥΒΑΝΕΛΗΣ

Γιώργος Γιουβανέλης
Φιλμογραφία

Πόνεσα πολύ για σένα (1964)
Τα δάκρυα μου είναι καυτά (1964)
Δύσκολοι δρόμοι (1965) [μικρός]
5.000 ψέμματα (1966) [Δημητράκης]
Αιχμάλωτοι του πεπρωμένου (1966)
Το σπίτι των ανέμων (1966) [μικρός Ιορδανίδης]
Πυρετός στην άσφαλτο (1967)
Του χωρισμού το τραίνο (1967)
Το χρήμα ήταν βρώμικο  (1967)
Η κοινωνία μας αδίκησε (1967)
Γυμνοί στο δρόμο (1969)
Ένας άνδρας με συνείδηση (1969) ["σπουργίτης"]
Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου (1969) [μικρός]
Φοβάται ο Γιάννης το θεριό... (1969) 
Το φθινόπωρο μιας καρδιάς (1969)
Φίλησέ με πριν Φύγεις για πάντα (1969)
Φτωχογειτονιά αγάπη μου (1969) [Παντελής]
Η μεγάλη Ανάσταση (1969)
Εσένα μόνο αγαπώ (1970) [Κωνσταντής]

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΛΑΒΕΤΑΣ




Δημήτρης Μαλαβέτας
Ο Δημήτρης Μαλαβέτας (Αθήνα, 13 Ιανουαρίου 1939 - 1 Απριλίου 1988), ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Πατέρας του ήταν ο δημοσιογράφος Θωμάς Μαλαβέτας, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους κομουνιστές στη διάρκεια του Εμφυλίου τον Δεκέμβριο του 1944, και μητέρα του η Μαρία Τζαμαρέλου, η οποία διετέλεσε γραμματεύς του Εθνικού Θεάτρου. Ο Μαλαβέτας φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών και κατόπιν στη σχολή του Βασιλικού Βρετανικού Θεάτρου. Εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο αρκετά χρόνια, γυρίζοντας παράλληλα όλο τον κόσμο. Αφού αποχώρησε από το Εθνικό Θέατρο, εργάστηκε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, σε διαφόρους θιάσους.
Σκηνοθέτησε ανάμεσα σε άλλα, τα έργα «Υπέρλαμπρο Αστέρι», «Νεκρικοί Διάλογοι του Λουκιανού», «Ορφέας και Ευρυδίκη». Ήταν πρωταγωνιστής στη «Μικρή Καλύβα», με το θίασο της Άννας Φόνσου και στη «Γλυκειά Ίρμα» με την Έλλη Λαμπέτη. Αργότερα σκηνοθέτησε τη «Γλυκειά Ίρμα» με πρωταγωνιστές, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Κώστα Καρρά και τη Μαριάννα Τόλη. Έπαιξε στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού, στις παραστάσεις «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» και «Αντιγόνη», καθώς και στις «Βάκχες» στην Επίδαυρο. Το τελευταίο έργο στο οποίο συμμετείχε ως ηθοποιός ήταν το «Λίγο πιο νωρίς - λίγο πιο αργά» στο Θέατρο Αλίκη. Βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Παγκράτι και μετά αποδείχτηκε ότι αυτοκτόνησε.Κηδεύτηκε με παρουσία πολύ κόσμου στο νεκροταφείο του Βύρωνα. Τακτικά απήγγειλε ποιήματα στον «Τιπουκείτο». Ηχογράφησε ποιήματα του Κωστή Παλαμά και του Κωσταντίνου Καβάφη. 
Είχε τιμηθεί με το βραβείο της Λαίδης Φλόρα Ρόμπσον. 
Φιλμογραφία
Ο βάλτος (1973) [Βασίλης]
Όταν οι γυναίκες αγαπούν (1967)

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΤΟΛΗΣ ΠΟΛΑΤΟΣ

Τόλης Πολάτος
Γεννήθηκε το 1945 και πέθανε στις 8 Αυγούστου 2002.
Φιλμογραφία
Ο τρομοκράτης (1975)
Τα παιδιά της πιάτσας (1979)
Πονηρό θηλυκό... κατεργάρα γυναίκα! (1980) [Τόλης]
Ρένα... να η ευκαιρία (1980) [Λευτέρης Αποστόλου]
Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ (1981) [Μήτσος]
Ο καιρός των Ελλήνων (1981)
Η μανούλα το μανούλι και ο παίδαρος (1982) [Παναγιώτης]
Η δημοκρατία του νέφους (1983)
Στα σαγόνια της εφορίας (1983) 
Σιδηρά κυρία (1983)
Τι έχουν να δουν τα μάτια μου (1984)
Ο κυνηγός της χαμένης φαλάκρας (1985) [Παυσανίας Αρκουδέας]
Ο Βαμβακούλος και η γκολάρα του (1987) [Γκόρντον]

ΝΙΚΟΣ ΓΑΛΑΝΟΣ


Γαλανός Νίκος
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 1945 (πραγματικό όνομα, Νίκος Σουπιωνάς). Σπούδασε δραματική τέχνη στη Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο, με το Θίασο Καρέζη και αμέσως μετά στο Θίασο Βουγιουκλάκη, όπου έπαιξε στα έργα: "Βασίλισσα Αμαλία", "Ωραία μου κυρία", "Θεατρίνα", "Κόκαλα και ρόπαλα", "Πειρασμός" και "Καμπαρέ". Αργότερα συνεργάστηκε με το Θίασο Μουσούρη στα έργα, "Καλοκαίρι και καταχνιά", "Διαβολεμένη γυναίκα" και σε μονόπρακτα της Μητροπούλου. Ακολούθησε η συνεργασία του για δύο χρόνια με το Εθνικό Θέατρο (Θεσ/νίκη, Κρήτη, Αγρίνιο) και μετά επέστρεψε στο ελεύθερο θέατρο. Παράλληλα με τη θεατρική του καριέρα ξεκίνησε και η κινηματογραφική. Ο σκηνοθέτης Νίκος Φώσκολος, τον επέλεξε το 1968 για την ταινία του, Λεωφόρος του μίσους, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Μετά την πρώτη αυτή εμφάνιση, γύρισε με τη Φίνος Φιλμ, περίπου 25 ταινίες. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε με τη σειρά, "Το ταξίδι" και ακολούθησαν οι "Ιστορίες αγάπης", "Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα", "Ανατολικός άνεμος", "Δίκαιοι", "Το τραστ", "Η μάχη των πελαργών", "Ιερόσυλοι" κ.ά. Δίδαξε στη Δραματική Σχολή Τριβιζά.
Μερικοί χαρακτηριστικοί ρόλοι: Λεωφόρος του Μίσους, Εν Ονόματι του Νόμου, Ένα Αστείο Κορίτσι, Ορατότης Μηδέν, Σ' Αγαπώ, Η αμαρτία της Ομορφιάς, Η Ρένα είναι Οφ-Σάϊντ. Έχει υπάρξει 2 φορές παντρεμένος, την πρώτη όταν ήταν 18 χρονών και τη δεύτερη όταν ήταν 35. Δυστυχώς, όμως, και οι δύο γάμοι του δεν κράτησαν παρά λίγους μήνες.
Η πρώτη σύζυγος του δεν ήταν κάποια επώνυμη κυρία από τη σόουμπιζ, ενώ η δεύτερη ήταν συνάδελφος του, η γνωστή ηθοποιός Κατερίνα Μαραγκού. Πέθανε στις 19 Μαίου 2025.
Φιλμογραφία
Κραυγή (1964)
Η λεωφόρος του μίσους (1968) [Πέλος Γεωργίου]
Ο ουρανοκατέβατος (1965)[χορεύει σε εξοχικό κέντρο]
Ορατότης μηδέν (1969) [Κωστής Κρεούζης]
Πανικός (1969) [Δημήτρης]
Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα (1969) [Αλέκος Παπαθεοδώρου]
Εν ονόματι του νόμου (1970) [Ρούσσος Ευελπίδης]
Ένα αστείο κορίτσι (1970) [Αλέκος Βενιέρης]
Ο Αστραπόγιαννος (1970) [Γιάγκος Βελούσης]
Η κόρη του ήλιου (1971) [Παντελής Καρατζάς]
Σ' αγαπώ (1971) [Χρήστος]
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972) [Πέτρος]
Η αμαρτία της ομορφιάς (1972) [Αλέκος Βλαστός]
Η Ρένα είναι «οφ-σάιντ» (1972) [Χούλιο Μπάλμας]
Ερωτισμός (1974) [Βύρων]
Η βαλίτσα του παπά (1978) [Νίκος Μαυρίδης]
Τελευταία πτήση (1978) [Τέλης Έξαρχος]
Απίθανοι αλλοιώτικοι κι ωραίοι .... (1981) [Ιάσων]
Το κόκκινο τρένο (1982) [Μέμος]
Τελευταίος διάλογος (1982) [Βασίλης]

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

ΑΙΜΙΛΙΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗ

Υψηλάντη Αιμιλία
Η Αιμιλία Υψηλάντη γεννήθηκε το 1942 στον Πύργο Ηλείας. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών, ενώ παράλληλα φοιτούσε στη δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.
Η πρώτη της εμφάνιση στη σκηνή έγινε το 1968 στο έργο του Γιαλαμά–Πρετεντέρη «Ο Λεωνίδας δεν Τρώει Λουλούδια». Από τότε ερμήνευσε με επιτυχία πολλούς ρόλους σε έργα κλασσικού και σύγχρονου ρεπερτορίου όπως «Δωδέκατη Νύχτα», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα», «ΜΗΔΕΙΑ»κ.ά..
Στο σινεμά ξεκίνησε το 1969 με την ταινία «Ποιος Θανάσης». Μέχρι σήμερα έχει λάβει μέρος ως πρωταγωνίστρια σε 19 ταινίες, μεταξύ των οποίων δύο τεράστιες επιτυχίες «Οι Γενναίοι του Βορρά (1970)» και «ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο (1980)». Άλλες ταινίες στις οποίες έχει λάβει μέρος είναι οι «Ένας άφραγκος Ωνάσης(1969)», «Εγώ ρεζίλεψα τον Χιτλερ(1970)», «Ο ακτύπητος κτυπήθηκε(1970)», «υποβρύχιο Παπανικολής(1971)», «Οι Εγωιστές(1971)», «Καταναλωτική κοινωνία(1971)», «Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα(1972)»κ.α..Έχει μακρά πορεία στην πολιτική και τον συνδικαλισμό. Εκλέγεται Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων το 1978, βουλευτής με το ΚΚΕ το 1981. Ήταν πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών για 11 χρόνια και αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ηθοποιών. Ίδρυσε την «Αργώ», μια καλλιτεχνική εταιρεία, με την οποία συμμετείχε σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις στην Ελλάδα. Aντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος-Ακροάματος.  
Φιλμογραφία
Ποιος Θανάσης!! (1968) [Μάργκαρετ Κοράκη]
Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969) [Χριστίνα Τράκα]
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του (1969)
Η ωραία του κουρέα (1969) [Ευγενία Ψαλίδα]
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ (1970) [Άννα]
Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές (1970) [Ανθούλα]
Ο ακτύπητος κτυπήθηκε (1970) [Τζούλια Παπαμάρκου]
Ο Θανάσης η Ιουλιέττα και τα λουκάνικα (1970) [Ελένη Παναγάκου]
Οι γενναίοι του Βορρά (1970) [Δέσποινα Δεβετζή] 
Υποβρύχιον: Παπανικολής (1971) [Ιατρίδου]
Η αρχόντισσα του κάμπου (1971)
Η ηλιογέννητη (1971)
Οι εγωισταί (1971)
Καταναλωτική κοινωνία (1971)
Η τελευταία Άνοιξη (1972)
Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα! (1972) [Χριστίνα]
Γυμνοί στο χιόνι (1974) [λαογράφος]
Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980) [Βάσω]
Ο φονιάς (1983)
Άρτεμις (1995)
... κι αύριο μέρα είναι (2001) [γυναίκα στην καφετέρια]
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ http://www.karagiannis-karatzopoulos.com/

ΝΙΚΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ


Νίκος Αλεξίου 
Γεννήθηκε 1936 στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου  από όπου αποφοίτησε το 1964.  
Φιλμογραφία
Το βλακόμουτρο (1965)
Τσακισμένη απ`την ορφάνια (1965)
Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965) [φίλος Αλέκου]
Λολίτες της Αθήνας (1965)
Στοργή (1965)
Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας (1966)
Ήρωες (1966)
Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά (1967) [βοσκός]
Ματωμένη γη (1967)
Ο σατράπης (1967)
Καταραμένη ώρα / Τραγούδησέ μου μανούλα... (1968) [Γιώργος]
Ο πιο καλός ο μαθητής (1968) [Σταμάτης Αλιφραγκής]
Ωραία Αιγιώτισσα (1968) [Δημήτρης]
Ψυχραιμία Ναπολέων (1968)
Αποστολή θανάτου (1968)
Ο σατράπης (1968) [Τζακ Βαρβαρέσος]
Παρθένες στους βάλτους (1969)
Στον δάσκαλό μας ... με αγάπη (1969) [Γιάννης Λιάπης]
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ (1970)

ΝΩΝΤΑΣ ΚΑΣΤΑΝΑΣ

Νώντας  (Νόντας) Καστανάς
Φιλμογραφία

Το νησί των γενναίων (1959)
Τρία κορίτσια από την Αμέρικα (1964) [Γιώργος Πετρίδης]
Ου κλέψεις (1965)
Ο παρθένος (1966)
Το μυστικό μιας μητέρας (1966)
Κολωνάκι διαγωγή μηδέν (1967)
Σ`έχω πάντα στην καρδιά μου (1967) [Νικ]


ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ

Γιώργος Τζώρτζης
Ο Γιώργος Τζώρτζης γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1938 στην Αθήνα και σπούδασε στη θεατρική σχολή του Χρ. Βαχλιώτη. Στο θέατρο ξεκίνησε το 1961 με το έργο Άννα Κλάιμπερ (θίασος Έλσας Βεργή). Στη συνέχεια συνεργάστηκε με πολλούς αθηναικούς θιάσους και από το 1974 εμφανίστηκε αρκετές φορές ως συν-θιασάρχης με την τότε σύζυγό του Τόνια Καζιάνη με την οποία απέκτησε μια κόρη. Στο σινεμά ξεκίνησε το 1960 ερμηνεύοντας έναν μικρό ρόλο στην ταινία Ποτέ Την Κυριακή , ενώ τον 1ο σημαντικό ρόλο ερμήνευσε στην ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη Η 7η Ημέρα Της Δημιουργίας (1966). Μέχρι σήμερα έχει λάβει μέρος σε 20 ταινίες και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές. Ο Άγνωστος Πόλεμος , Μια Ζωή Για Την Έλσα κ.α. Η 1η σύζυγός του ήταν η ηθοποιός και τραγουδίστρια Βέτα Προέδρου (1967). Πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 2019.
Φιλμογραφία
Ποτέ την Κυριακή (1960)[θεατής της ''Μήδειας'' στην Επίδαυρο]
Συνοικία το «όνειρο» (1961)
Τα δίχτυα της ντροπής (1965) [Στέφανος]
Εγκατάλειψη (1965)
Η 7η ημέρα της δημιουργίας (1966) [Αλέκος Σταθάκης]
Γεύση από έρωτα (1966) [Πάνος Στεργίου]
Η ώρα της οργής (1968) [Μάρκος Χαλκιάς]
Το κανόνι και τ` αηδόνι (1968) [Γρηγόρης Αυξεντίου]
Θυμήσου, αγάπη μου... (1969) [Μάρκος]
Όμορφες μέρες (1970) [Στέφανος Δημητρίου]
Στη μάχη της Κρήτης (1970) [Άντονι Φλέτσερ]
Ενας Γερμανός στα Καλάβρυτα (1970)
Εσχάτη προδοσία (1971) [Θανάσης]
Οι μαυρόλυκοι του βουνού και του κάμπου (1971)
Ελευθερία ή θάνατος (1972)
Τα χρόνια της οργής (1973)
Ο βάλτος (1973) [Δημήτρης Καρράς]
Παύλος Μελάς (1974)
Ο αδέξιος εραστής (1985) [Βασίλης]
Το χρέος του μπάτσου (1989) [αστυνομικός]
Και δειλός και τολμηρός (1989) [αστυνόμος]
Ψυχή Βαθιά (2009) [ασυρματιστής]

ΘΑΝΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ

Θάνος Γραμμένος
Γεννήθηκε 1927 στο Αγρίνιο και σπούδασε στις δραματικές σχολές Σωκράτη Καραντινού και Εθνικού Θεάτρου. Συνιδρυτής του συνεταιρικού θιάσου του Σ.Ε.Η. Άρμα Θεάτρου. Εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στον κινηματογράφο και το 1968 σκηνοθέτησε περιστασιακά στο θέατρο. Δημοσιογράφησε στο λογοτεχνικό περιοδικό Eπιθεώρηση Τέχνης, όπου έγραψε κριτική θεάτρου και κινηματογράφου. Το 1974 ίδρυσε την εκδοτική εταιρεία Θυμάρι. Πέθανε στις 14 Μαρτίου 2019. 
Φιλμογραφία
45m² (2010)
Ταξίδι στη Μυτιλήνη (2010)
Το πέρασμα (2006)
Ο τελευταίος Ταμπάκος (2001)
Το καναρινί ποδήλατο (1999) [Σιούτης]
Μιρουπάφσιμ (1997)
Βαλκανιζατέρ (1996)
Προς την ελευθερία (1996)
Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995)
Παράθυρο στη δύση (1994) [μπαρμπα-Κόλας (Νικόλας)]
Ο δραπέτης (1991)
Ο Τζώνυς Κελν κυρία μου (1991)
Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης (1991)
Ο Παράδεισος ανοίγει με αντικλείδι (1987)
Τα παιδιά της Χελιδόνας (1987)
Ανταύγειες πάθους (1987)
Παράξενη συνάντηση (1986) [Γεράσιμος]
Εν πλω (1985) [Μαρίνος]
Πέτρινα χρόνια (1985)[πολιτικός κρατούμενος]
Προσοχή, κίνδυνος! (1983)
Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί (1981)
Μεγαλεξανδρος (1980)
Η καγκελόπορτα (1978)
Υπόθεση Πολκ (1978)
Οι κυνηγοί (1977)
Ο θίασος (1975)
Ψυχή και σάρκα (1974)
Μοντέλο (1974)
Τα χρώματα της ίριδος (1974)
Με φόβο και πάθος (1972)
Μέρες του `36 (1972) [αδελφός του κατάδικου]
Αγάπησα μια... πολυθρόνα (1971)
Αναπαράσταση (1970) [Γιώργης]
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο (1970) 
Υπολοχαγός Νατάσσα (1970)
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969)
Η νεράιδα και το παληκάρι (1969)
Το... θύμα (1969)
Ο παλληκαράς (1961)
Είμαι αθώος (1960)
Μαρία Πενταγιώτισσα (1957)

ΜΑΡΙ ΠΑΝΤΑΖΗ

Μαρί (Μαρία) Πανταζή (Ψαίλα)
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944. Σπούδασε στη Δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη.Ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Στέφανο Στρατηγό με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο τον οποίο ονομάσανε κι΄αυτόν Στέφανο.
Φιλμογραφία
Αμόκ (1963)
Ίλιγγος (1963)
Νυχτοπερπατήματα (1964)
Τρία κορίτσια από την Αμέρικα (1964) [Έλεν Στούρου]
Το βλακόμουτρο (1965)
Το τελευταίο δάκρυ (1965)
Παίξε μπουζούκι μου γλυκό (1965) [Μήτση]
Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος (1966)
Κατηγορώ την κοινωνία (1966) [Αλίκη]
Η κόρη της Πενταγιώτισσας (1967)
Συντρίμια τα όνειρά μας (1967) [Σάσα]
Η καρδιά ενός αλήτη (1968)
Τόσα όνειρα στους δρόμους (1968)
Ο ναύτης του Αιγαίου (1968) [Σόφη]
Θα κάνω πέτρα την καρδιά μου (1968) [Μπέτυ]
Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου (1969)
Η μεγάλη Ανάσταση (1969)
Η δίκη ενός αθώου (1969)
Ζαβολιές (1969) [Μαριγώ]
Ζητούνται γαμπροί με προίκα (1970)
Ο προδότης πρέπει να πεθάνει (1970)
7 χρόνια γάμου (1972)
Αναζήτησις... (1972)
Επτά χρόνια γάμου (1972)[Μάρα]


ΘΟΔΩΡΟΣ ΜΕΓΑΡΙΤΗΣ

Θεόδωρος Μεγαρίτης
Γεννήθηκε το 1946. Πρωταθλητής στο Καράτε (10 Νταν) και παλαιστής του κατς. Εμφανίστηκε σε 3 ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, ενσαρκώνοντας φυσικά ρόλους ''μπράβου''. Πέθανε την 1η Αυγούστου 2021.
Φιλμογραφία

Αυτό το κάτι άλλο! (1963)
Το πρόσωπο της ημέρας (1965)
Ο γίγας της Κυψέλης (1969)