ΔΩΡΑ ΚΑΚΟΥΡΑΤΟΥ

Δώρα Κακουράτου
Η Δώρα Κακουράτου γεννήθηκε ανήμερα των Χριστουγέννων στη Λεμεσό στις 25 Δεκεμβρίου 1944 και ήταν κύπρια ηθοποιός. Σε ηλικία 15 ετών άρχισε να παίζει στο Θίασο «Ηνωμένων καλλιτεχνών» μέχρι που έφυγε για σπουδές στην Αθήνα στη Δραματική Σχολή Εθνικού Ωδείου. Οι καθηγητές της στη σχολή την προόριζαν για δραματικά έργα και τραγωδίες. Απόφοιτος πλέον, επιστρέφει στην Κύπρο και συνεργάζεται με τον Ο.Θ.Α.Κ για τέσσερα χρόνια. Ξεχωρίζει αμέσως για το χιούμορ της, τον αυτοσαρκασμό αλλά πάνω απ΄ όλα για το ταλέντο της στην υποκριτική. Συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους, όπως Βλαδίμηρου Καυκαρίδη, Θίασος Γέλιου με το μεγάλο Νίκο Παντελίδη και τη Μουσική σκηνή. Με την ίδρυση του Θιάσου Παπαδημήτρη αρχίζει μαζί του μια συνεργασία μακράς διαρκείας με ένα εξαιρετικό επιτελείο που το αποτελούσαν τότε εκτός από τη Δώρα Κακουράτου, τα γνωστότερα ονόματα της εποχής, μέχρι που φτιάχνει το δικό της θίασο και αργότερα μαζί με τον Ηράκλη Γιωργαλλή ανεβάζουν αρκετές επιτυχείς επιθεωρήσεις. Η Δώρα Κακουράτου ίσως να ήταν η μόνη Κύπρια ηθοποιός που δεν έκανε ποτέ αίτηση στον ΘΟΚ και η πρώτη γυναίκα ηθοποιός που ηγούνταν θιάσου και από τους λίγους ηθοποιούς που σε πολύ νεαρή ηλικία, μόλις 24 ετών, είχε δικό της θίασο, και έκλεισαν άλλα 18 θέατρα, γιατί όποτε ανέβαζε παραστάσεις χρειαζόταν η επέμβαση της αστυνομίας για να κατευθύνει τις ορδές του κόσμου που κατέφθαναν απ' όλη την Κύπρο. Στην τηλεόραση την είδαμε σε αρκετές σειρές ανάμεσα τους «Κατωθκιόν της Μαδαρής», «Οι τρεις χάριτες», η υπέροχη Πεζούνα στις «Ιστορίες του Χωρκού», η διαχρονικότερη σειρά της Κυπριακής Τηλεόρασης, «Διπλάρες» σε σενάριο δικό της, η Σταυριανή στη σειρά «Την Πάτησα» και ακολουθεί η Μαλού από τη πιο πετυχημένη σειρά της κυπριακής τηλεόρασης. Το 2014, έπαιξε στην τηλεοπτική σειρά του ANT1 "Πρώτη Σταγόνα". Πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 2022.

Φιλμογραφία
Αγάπες και καημοί (1967)
Για ποιόν να βρέξει! (1976)
ΑΠΟ ΤΟ https://www.cycinema.live/

JANNICE MC CONNELL

Jannice McConnell
Φιλμογραφία
Ο ανώμαλος  (1975)
Ο πειρασμός μιας μικρής  (1975)
Το νησί του θανάτου (1976) [Λέσλι]
Ρωξάνη, η Οδύσσεια του σεξ (1976) [μητέρα της Έντι]
Καυτές διακοπές  (1976)
Στιγμές ερωτικού παροξυσμού (1976) [Άντζελα Δανδέλη]
Τα παιδιά του διαβόλου  (1976)

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΣΚΟΣ

Κώστας Λάσκος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944 και πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 2021.

Φιλμογραφία

Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976)
Δεκαεπτά σφαίρες για έναν άγγελο (1981)
Το κόκκινο τρένο (1982)
Ο Παπα-σούζας     (1983)
Ο Παπασούζας φαντομάς (1983)
Ο στόχος (1983)
Άλλος για τον Παράδεισο (1983)
Ρένα τα ρέστα σου! (1985)
Της παλαβής (1988)
Αυτή η νύχτα μένει (2000)
Αιώνιος φοιτητής (2001)
Delivery (2004)
Πικρό χιόνι (2010)
Πέμπτη και 12   (2014)
Τετάρτη 04:45   (2015)

ΚΩΣΤΑΣ ΣΦΗΚΑΣ

Κώστας Σφήκας
Ο Κώστας Σφήκας, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927. Εργάστηκε ως ταχυδρομικός υπάλληλος από τα εφηβικά του χρόνια. Το 1961 με τα "Εγκαίνια", μια μικρού μήκους ταινία, ξεκίνησε την περιπέτεια του αυτοδίδακτου κινηματογραφιστή. Το 1962 σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ "Αναμονή" και επτά χρόνια αργότερα μαζί με τον Σταύρο Τορνέ το μεσαίου μήκους ντοκιμαντέρ "Θηραϊκός όρθρος", που αγοράστηκε, αργότερα, από το ΜΟΜΑ της Νέας Υόρκης. Ταγμένος στον πειραματικό κινηματογράφο, ο Σφήκας γύρισε ταινίες μυθοπλασίας που προκάλεσαν συζητήσεις και τάραξαν τα νερά του μεταπολιτευτικού "Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου" ("Μοντέλο", 1974, "Μητροπόλεις", 1975, "Αλληγορία", 1986, "Το προφητικό πουλί των θλίψεων του Πάουλ Κλέε", 1995, "Προμηθεύς Εναντιοδρόμων", 1998, "Η γυναίκα της... και ο συλλέκτης - Αλληγορία ΙΙΙ", 2002, "Μεταμόρφωση", 2007). Μέχρι το τέλος, παρέμεινε μια σταθερή, μοναχική, εναλλακτική φωνή στα κινηματογραφικά τεκταινόμενα. Ανέλαβε, επίσης, τη σκηνοθεσία μιας σειράς εκπομπών για την κρατική τηλεόραση, οι οποίες συνθέτουν μια σπάνια ανθολογία εναλλακτικής-εικαστικής διαπραγμάτευσης των θεμάτων τους ("Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο", 1979, "Θρήνος για τον Γιάννη Χρήστου", 1980, "Ο εξπρεσιονισμός στον κινηματογράφο", 1982, "Η ποίησις του Ανδρέα Εμπειρίκου", 1982, "Το μοντάζ του Αϊζενστάιν", 1983, "Η αποκάλυψη του Ηγεμόνα", 1992, "Ο αινιγματικός κύριος Ιούλιος Βερν - Νεμο- Αλληγορία ΙΙΙ", 1993). Το 2004 το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργάνωσε αναδρομικό αφιέρωμα στο σύνολο του έργου του και τον τίμησε με τον "Χρυσό Αλέξανδρο", "για τον κρίσιμο και γόνιμο ρόλο του, στο βαθμό που, παρά τις αντιξοότητες, κατάφερε να αναπτύξει ένα σημαντικό έργο". Πάντα χαμηλού προφίλ, ο Κώστας Σφήκας υπήρξε, επίσης, δραστήριος μεταφραστής λογοτεχνίας -συγγραφέων, μεταξύ άλλων, όπως ο Δάντης και ο Μπαλζάκ. Για τη μετάφρασή του των "Χαμένων ονείρων" του Μπαλζάκ, βραβεύτηκε με το Α΄ κρατικό βραβείο μετάφρασης το 2001. Πέθανε στην Αθήνα στις 25 Μαΐου 2009, σε ηλικία 82 ετών.

Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)
Κιέριον (1968)

Μέρες του ΄36 (1972)[βοηθός εισαγγελέα]
Ιωάννης ο βίαιος (1973)[στο δικαστήριο]
Τα χρώματα της ίριδας (1975)[άντρας με ομπρέλα]
Η διαδικασία (1976)[Κινύρας]

Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας (1978)

Ανατολική περιφέρεια (1979)

Μελόδραμα (1980)

Ρεπό (1982)

Η γυναίκα που έβλεπε τα όνειρα (1989)

Σταγόνα στον ωκεανό (1995)

Μέρες οργής (1995)

Ο θρίαμβος του χρόνου (1996)

Μη μου άπτου (1996)[Σωτήρης]
ΑΠΟ ΤΟ http://www.biblionet.gr/

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΝΑΛΗΣ

Γιώργος Δηνάλης
Φιλμογραφία
Το ακρογιάλι του έρωτα   (1976)
Μάης (1976)
Γάμος στο περιθώριο (1989)
Όλα είναι δρόμος (1998)
Παρουσία Β' (2009) [νευρολόγος]

ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑ

Μαρία Κώνστα
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μητέρα της είναι η γνωστή ζωγράφος Φανή Κουκούρα-Φίλου. Η Μαρία είναι απόφοιτη της δραματικής σχολής Γρηγόρη Μασσαλά, έκανε χορό στην σχολή χορού Key Holden και σπούδασε το τραγούδι στη σχολή Κώστα Κλάβα. Πρωταγωνίστησε σε δεκαπέντε ελληνικές ταινίες, πέντε τηλεοπτικές σειρές και έχει στο ενεργητικό της πέντε προσωπικούς δίσκους και πολλές εμφανίσεις σε νυκτερινά κέντρα. Η Μαρία έχει ασχοληθεί επίσης, με τη συγγραφή σεναρίων, την ζωγραφική, χωρίς να παραμελεί την αγάπη της για τη μαγειρική. Σαν ηθοποιός συνεργάστηκε με σημαντικές εταιρείες παραγωγής όπως του Γ. Καραγιάννη, με σκηνοθέτες όπως τον Γ. Χαρτοματζίδη και Γ. Μυλωνά. Επίσης συμπρωταγωνίστησε με πολλούς ηθοποιούς όπως ο Κώστας Βουτσάς, ο Στάθης Ψάλτης, η Δέσποινα Στυλιανοπούλου, ο Νίκος Βερλέκης, ο Κώστας Ρηγόπουλος, ο Γιώργος Φούντας, ο Νίκος Απέργης, ο Γιάννης Μιχαλόπουλος και πολλούς άλλους. Παράλληλα ξεκίνησε επαγγελματικά το τραγούδι και τραγούδησε δίπλα σε μεγάλες μορφές του ελληνικού τραγουδιού, στην Αθήνα, στην Πάτρα, στην Θεσσαλονίκη, στο Λονδίνο και άλλες χώρες. Στην Αθήνα με την Ρίτα Σακελλαρίου, τον Στράτο Διονυσίου, την Βίκυ Μοσχολιού, τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Σταμάτη Κόκοτα, τον Θέμη Αδαμαντίδη, τον Ηλία Κλωναρίδη, τον Μιχάλη Μενιδιάτη και πολλούς άλλους. Το 1990 στην Θεσσαλονίκη με Πασχάλη Τερζή και Βασίλη Καρρά. Το 1991 στην Πάτρα με Γιώργο Μαζωνάκη και Στέλιο Ρόκκο.  Στο Λονδίνο τραγούδησε κατά διαστήματα από το 1984 έως το 2.000, με τον Κύπριο καλλιτέχνη Στέλιο Χιώτη, τον Χάρη Γαλανό και άλλους. Ανάμεσα στο κοινό της ξεχωρίζουν οι οικογένειες Β. Μαρινάκη και Λαιμού, ο Νίκος Σαμονάς ο Γιάννης Πατέρας, οι πρίγκιπες Παύλος και Νικόλαος, η πριγκίπισσα Ζαρίν Μπαχλεβί, ο Μάριος Φραγκούλης, ο Νάσος Θανόπουλος, ο Αλέξανδρος Παπαδημητρίου και πολλοί άλλοι επώνυμοι φίλοι.  Κατά την διάρκεια της πολύχρονης καριέρας της ασχολήθηκε με επιχειρήσεις. Στις αρχές του 1990 ξεκίνησε ένα ανθοπωλείο στην περιοχή της Ακρόπολης και από 2001 έως το 2011 δημιούργησε το Music Restaurant “Μαριορή”, όπου οι βραδιές έμοιαζαν με πάρτι μεταξύ φίλων.  Συμμετείχε σε δύο εκθέσεις ζωγραφικής, την δεκαετία του 1980 στην αίθουσα Παρνασσός μαζί με την μητέρα της Φανή Κουκούρα – Φίλου. Η Μαρία σήμερα τραγουδά στα “live” μουσικά βράδια στο Quiero lounge cafe bar, εμπρός στην πλατεία του ξενοδοχείου Κάραβελ, που ανήκει στον γιό της Κώστα.
Φιλμογραφία
Ερωτική τελετή   (1977)
Ερωτική υπερένταση (1977)
Οι φανταρίνες  (1979)
Πάμε για ...καφέ?! (1981)
Τα διαμάντια δεν λένε ψέματα   (1981)
Τώρα θέλω τώρα (1980)
Το παιδί του σωλήνα (1982)
Γύφτικη κομπανία (1983)
Ο άνθρωπος που το 'παιζε πολύ   (1983)
Ξυπόλητα... καμάκια (1985)
ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/MariaKonsta.gr

ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΕΡΗΣ

Χρήστος Νέρης

Φιλμογραφία

Οι νονοί της νύχτας (1976)

Ο κύκλος του εγκλήματος και της αμαρτίας (1977)  

Η ώρα του λύκου (1979)  

Ο αυτάκιας (1982) 

Ο Παπα-σούζας     (1983)

Ο Παπασούζας φαντομάς (1983)

Ο στόχος (1983)

Πες τα βρωμόστομε (1983)

Τα χρόνια της θύελλας    (1984)

Ένας πρωτάρης στο κολλέγιο! (1985) [παπάς]

JANE LYLE

Jane Lyle
Εμφανίστηκε και ως Jane Ryall.
Φιλμογραφία 
Τα παιδιά του διαβόλου   (1976)
The Devil's men    (1976)
Το σύμπλεγμα (1977)

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΟΥΣΟΥ

Κατερίνα Καρούσου
Εγγονή του Τζαβαλά Καρούσου.
Φιλμογραφία
Η φόνισσα   (1974)
Ταξίδι στην πρωτεύουσα  (1982)

AJITA WILSON

Ajita Wilson
Αμερικανίδα που γεννήθηκε το 1950 και πέθανε στις 26 Μαίου 1987.
Φιλμογραφία
Μαύρη Αφροδίτη (1977)
Τα μοντέλα της ηδονής  (1980)
Ερωτική έκσταση (1980)
Ερωτικό πάθος   (1981)
Η ερωμένη (1981)
Όργια στην Κέρκυρα (1983)
Ανώμαλα μοντέλα (1984)
Ηδονές στο Αιγαίο (1984)
Και το πρώτο πινέλο (1984)
Το μικρόφωνο της Αλίκης (1984)

ΤΑΤΙΑΝΑ ΠΑΠΑΜΟΣΧΟΥ

Τατιάνα Παπαμόσχου
Η Τατιάνα Παπαμόσχου (Αθήνα 1964 -) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου. Είναι περισσότερο γνωστή για τον ρόλο της ως Ιφιγένεια, στην ομώνυμη ταινία, του Μιχάλη Κακογιάννη, του 1977, ρόλος που της χάρισε βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το 1977. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ενώ παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα πιάνου στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών] Σε ηλικία μόλις 13 ετών έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη, Ιφιγένεια, ρόλος που της χάρισε και το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1977. Ενώ και η ταινία βραβεύθηκε με το βραβείο Α' Καλύτερης Ταινίας. Στα χρόνια που ακολούθησαν συμμετείχε σε μερικές ακόμα μεγάλου μήκους ταινίες: Γενέθλια πόλη, Γαλάζια εξορία και Τεστοστερόνη κ.ά. Επίσης, συμμετείχε και σε μικρού μήκους ταινίες, αλλά και σε τηλεταινίες.  Η ταινία Γενέθλια πόλη της χάρισε κι ένα κρατικό βραβείο Β' γυναικείου ρόλου.  Η ενασχόληση της με το θέατρο ξεκινά από το 1986, όπου συμμετείχε στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων, στην παράσταση Συμφορά από το πολύ μυαλό,[4] αργότερα στην παράσταση Εκάβη σε συνεργασία με το Προσκήνιο του Αλέξη Σολομού. Έχει συνεργαστεί και με το Θεσσαλικό Θέατρο, αρχής γενομένης από το 1991, συνεργασία που συνεχίστηκε για αρκετά χρόνια. Ενώ, από το 1992 έως το 1995 συνεργάστηκε και με το Εθνικό Θέατρο. Aπό το 2000 έως το 2008 είχε το δικό της θεατρικό εργαστήρι και συνεργαζόταν με το 2ο δημοτικό σχολείο Βούλας, σκηνοθετώντας κιόλας και τέσσερις παραστάσεις έως τώρα. Τέλος, από το 2009, είχε για έναν χρόνο εργαστήρι ενηλίκων στον Μικρό Χώρο Τέχνης στη Γλυφάδα. Περί το 1987, άρχισε να ασχολείται και με την τηλεόραση, συμμετέχοντας στη σειρά Μπουρίνι, της ΕΡΤ2.[5] Μεταξύ αρκετών τηλεοπτικών της συμμετοχών, συμμετείχε σε σειρές όπως Το σπίτι της θείας, Η παρέλαση, Οι Φρουροί της Αχαΐας, Ανατομία ενός εγκλήματος, Κρυφά μονοπάτια, Η αίθουσα του θρόνου, Γιούνγκερμαν κ.ά.
Φιλμογραφλια
Ιφιγένεια (1977)
Γλυκιά πατρίδα   (1986)
Το άρωμα του χρόνου 01997)
Τεστοστερόνη  (2004)
Dogs, cats and rats (2012)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΛΑΚΗΣ ΞΑΝΘΗΣ

Λάκης Ξάνθης
Γεννήθηκε το 1954 και πέθανε στις 8 Απριλίου  2014.  Μεσουράνησε τη δεκαετία του '80 συμμετέχοντας σε πολλές βιντεοταινίες. Εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές σειρές στη δημόσια και την ιδιωτική τηλεόραση. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο ηθοποιός είχε στραφεί αποκλειστικά στο παιδικό θέατρο, πρωταγωνιστώντας σε διάφορες παραστάσεις με πιο πρόσφατη εμφάνισή του στο παιδικό θέαμα "Η Χιονάτη και οι 7 νάνοι". Υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλεύτηκε στον Ευαγγελισμό, αλλά αργότερα υπέστη δεύτερο εγκεφαλικό επεισόδιο μέσα στο ΚΤΕΛ, ταξιδεύοντας για τα Τρίκαλα.
Φιλμογραφία
Ερωτική τελετή (1977)
Γυμνό φωτομοντέλο (1978)
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)
Μονά ... ζυγά δικά μου... (1979)
Νεφέλη (1980)
Ο κος Εξουσίας (1980)
Ο παρθενοκυνηγός (1980)
Κορόιδο Ρωμιέ!... (1981)
Και ο πρώτος ματάκιας (1982)
Τα σαϊνια (1982)
Καμικάζι τσαντάκιας (1982)
Ο αυτάκιας (1982)
Καταζητείται το πρόσωπο της ημέρας (1983)
Άλλος για τον Παράδεισο (1983)
Αχτύπητα... καμάκια!! (1983)
Παπαδίστικη κομπανία (1983)
Μήτσος... ο ρεζίλης (1983)
Ο Παπασούζας φαντομάς (1983)
Ο άνθρωπος που το 'παιζε πολύ (1983)
Μπορούμε και κάτω απ' τα θρανία (1984)
Μάντεψε τι κάνω... τα βράδια (1984)
Ταχύτητα και αγάπη (1984)
Εθνική παπάδων (1984)
Ο Δυναστείας (1985)
Ψηλός λιγνός και ψεύταρος (1985)
Ρόκυ Νο0 το νούμερο (1986)
Αγάπησα έναν Πόντιο (1986)
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα (1986) 
Επάγγελμα γυναίκα μια ζωή πατίνι (1986)
Λόρδαν ο βάρβαρος (1987)
Ο έτσι (2006
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 
https://www.espressonews.gr/
ΑΠΟ ΤΟ https://www.retrodb.gr/