ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ

Γιάννης Καρυπίδης 
Φιλμογραφία
Καρδιά μου πάψε να πονάς (1965)
Κάποια μάννα αναστενάζει...  (1966)
Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί  (1967)

ΒΙΛΜΑ ΤΣΑΚΙΡΗ

Βίλμα Τσακίρη
Γεννήθηκε την 1 Ιανουαρίου 1949 στις Σέρρες. Το πραγματικό της όνομα είναι Βηθλεέμ Τσακίρη.Την πρώτη τάξη του δημοτικού την τελείωσε στα Κοκκινόγεια και συνέχισε στο 9ο δημοτικό σχολείο Σερρών και στο Λύκειο Θηλέων Σερρών. Το όνειρο του θεάτρου την έφερε μετά το τέλος του σχολείου στην δραματική σχολή του “Kυριαζή Χαρατσάρη” στην Θεσσαλονίκη απ όπου αποφοίτησε το 1970. Έχει συνεργαστεί με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος για τέσσερα έτη, αμέσως μετά τις σπουδές στη σχολή Χαρατσάρη. Στην Αθήνα, όταν κατέβηκε, συνεργάστηκε με αρκετούς ηθοποιούς. Έχει λάβει μέρος σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες ( «Είκοσι γυναίκες κι εγώ» κ.ά. ) και τηλεοπτικές σειρές ( «Η τράπεζα», «Ένας μήνας και κάτι», «Η πολυκατοικία» κ.ά.) Σύζυγός της υπήρξε ο επίσης ηθοποιός Γιάννης Ευαγγελίδης. Η κόρη τους, Καλλιόπη Ευαγγελίδη, είναι επίσης ηθοποιός. Τον Ιούλιο του 2012, η ηθοποιός βάπτισε την μικρότερη εγγονή της, Βίλμα από το Βηθλέεμ, το όνομα της.
Φιλμογραφία
Evergreen (2012)
Το Γαμήλιο Party (2008) [Μυρτώ]  
Υπέρ Επείγον (1989) [Μάρθα]  
Μειδιάστε παρακαλώ (1988)
Ο Κοντός και οι Μνηστήρες  (1988) [Φρόσω]  
Της Παλαβής (1988) [Τασία]  
Ράδιο-Αρβύλα (1986) [Θοδώρα]  
Τα Πρόσωπα του Θεού (1985) [Βαγγελιώ]  
Και Κλάααμα στα Σχολεία!...  (1984) [Θεοδώρα ]
Νειάτα στη Λάσπη  (1984) [Κλαίρη Δεληγιάννη]  
Γρανίτα από Μελάνι  (1983) [Θοδώρα]  
Στα Σαγόνια της Εφορίας (1983) [Μερόπη Χρυσοπούλου]  
Ξυπόλητα... Καμάκια  (1982) [Ευγενία]  
Ο Τελευταίος... Αντρας  (1981) [ταξιτζού]
Γυναίκες στα όπλα (1979) [Καραποστόλου]
Η βαλίτσα του παπά (1978) [νύφη] 
20 Γυναίκες κι Εγώ! (1973)  
Ορατότης μηδέν (1970)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΠΙΤΣΑ ΚΑΠΙΤΣΙΝΕΑ

Πίτσα (Καλλιόπη) Καπιτσινέα-Μπινιάρη
Γεννήθηκε το 1931 (αναφέρεται και το 1927). Σύζυγός της ήταν ο ηθοποιός Γκίκας Μπινιάρης. Από το 1949 εως το 1982, έλαβε μέρος σε 80 παραστάσεις του Εθνικού θεάτρου. Πέθανε στις 20 Οκτωβρίου του 2018.
Φιλμογραφία
Ηλέκτρα (ΙΙ) (1962

Το λάθος    (1965)

ΚΩΣΤΑΣ ΛΥΠΟΥΔΗΣ

Κώστας Λυπούδης
Φιλμογραφία
Δέσπω   (1962)
Πρώτη ακολουθία (1981)

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΟΥΡΠΗΣ

Θεόδωρος (Ντορής) Σούρπης

Χορευτής

Φιλμογραφία

Η κόμησσα της Κέρκυρας (1972)

Το κοροϊδάκι της πριγκηπέσσας (1972)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ
https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΜΑΡΚΙΔΗΣ

Κώστας Παπαμαρκίδης
Ο Κώστας Παπαμαρκίδης  ήταν Κύπριος ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόραση και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε το 1928 στο Σουδάν. Οι γονείς του ήταν Κύπριοι. Επέστρεψαν οικογενειακώς στην Κύπρο όταν ο Κώστας Παπαμαρκίδης ήταν πέντε ετών. Σε ηλικία 23 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο με τον Μορφωτικό Σύλλογο «Αναγέννηση» Παλουριώτισσας στο έργο «Σιωπηλή γυναίκα». Το 1955 αποσύρεται από το θέατρο επειδή αρραβωνιάστηκε και έπρεπε να δουλέψει για να συντηρήσει την οικογένεια του. Ωστόσο, το 1957 επέστρεψε τυχαία στο θέατρο το 1957, στο έργο «Ηνωμένους Καλλιτέχνες», όπου αντικατάστησε σε μια παράσταση ένα ηθοποιό ο οποίος δεν εμφανίστηκε. Την επόμενη μέρα έδωσε δύο παραστάσεις στη Λεμεσό που ήταν τόσο επιτυχημένες ώστε η εφημερίδα «Απογευματινός τύπος» έγραψε για τον ηθοποιό, ότι «γεννήθηκε ένα πηγαίο ταλέντο». Ο ηθοποιός ενσάρκωσε ρόλους οι οποίοι αγαπήθηκαν από το κοινό. Χαρακτηριστικός είναι ο ρόλος του ως «Νεκατώστρα» στις «Ιστορίες του χωρκού». Πέθανε στις 26 Ιουνίου 2014 σε ηλικία 86 ετών.
Φιλμογραφία
Δολοφονήστε τον Μακάριο (1975)
Για ποιόν να βρέξει! (1976)
Το παναύριν (1990)
Η Γιαλλουρού (2000)
Ο τελευταίος γυρισμός (2008)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΛΑΚΗΣ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗΣ

Λάκης Βουγιουκλάκης
Φιλμογραφία
Όταν η μοίρα προστάζει (1964)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΡΟΜΑΡΑΣ

Γιώργος Τρομάρας
Ο Γιώργος Λ. Τρομάρας ήταν Έλληνας παλαιστής, δύο φορές πρωταθλητής Ελλάδας στην ελευθέρα πάλη και Ευρώπης στην επαγγελματική πάλη, ενώ παράλληλα ήταν και μασίστας. Στο παρελθόν είχε συμμετάσχει σε διάφορες ελληνικές ταινίες. Γεννήθηκε το 1947 σε ένα μικρό χωριό με θέα την Λίμνη Τριχωνίδα, την Αγία Σοφία. Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του στην πάλη και τη μυική δύναμη. Είχε χαρακτηριστεί ως ο σύγχρονος Ηρακλής, καθώς εκτός από πρωτοπαλαιστής κατάφερε και πράγματα ανθρωπίνως ακατόρθωτα. Μερικά εξ'αυτών είναι το λύγισμα χοντρών σιδερικών, σπάσιμο χοντρών αλυσίδων, σήκωμα αυτοκινήτων, άνοιγμα ελατηρίων άνω των 400 κιλών με τα δόντια, ακόμα και τράβηγμα αμαξοστοιχιών. Τα παιδικά του χρόνια όπως έχει πει και ο ίδιος ήταν δύσκολα, η αγάπη του όμως για το άθλημα τον ανέδειξε γρήγορα ως τον νέο Έλληνα Ηρακλή. Ο Γιώργος Τρομάρας ήταν ο συνεχιστής των λαϊκών ηρώων Κουταλιανού και Σαμψών, ενώ ήταν ο τελευταίος λαϊκός ήρωας.Είχε εκφράσει το παράπονο του πάνω σε αυτό, λέγοντας «θέλω να δω έστω και δέκα νέους με κλίση πάνω στην πάλη και στις μυικές ικανότητες, ώστε να βρεθούν συνεχιστές», όπως επίσης ότι «εάν σταματήσω εγώ αυτό που κάνω, θα σβήσει εξ' ολοκλήρου». Παράλληλα είχε εκφράσει το παράπονο του σχετικά με την αδιαφορία που έδειχνε η πολιτεία απέναντι στο συγκεκριμένο άθλημα, στην άθληση γενικά, αλλά και στον ίδιο. Παρόλο που η πολιτεία δεν του παρείχε ούτε ιατρική περίθαλψη, δε σταμάτησε να κάνει αυτό που έχει τόσο πολύ αγάπησε και που έκανε τον κόσμο να αγαπήσει τον ίδιο. Ήταν παντρεμένος και είχε ένα γιο τον Κώστα, ο οποίος ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα του στο άθλημα. Ο Γιώργος Τρομάρας είχε παρουσιάσει χιλιάδες προγράμματα επίδειξης μυικής δύναμης στην Ελλάδα και σε πάνω απο 35 κράτη. Εξάλλου όπως είχε και ο ίδιος δηλώσει δεν είναι ο άνθρωπος των λόγων, αλλά των έργων. Είχε παρουσιάσει προγράμματα σε μαθητές δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου σε όλη την Ελλάδα, πάντα με περισσότερο το ηθικό δίδαγμα. Έπανηλειμένα όταν παρουσιαζόταν ενώπιον νέων παιδιών, τόνιζε πάντα το «μακριά από τσιγάρα και βλαβερές ουσίες και προπαντός από τη μάστιγα του αιώνος, τα ναρκωτικά». Σε κάθε του πρόγραμμα και συνέντευξη δεν παρέλειπε να μιλά για την πίστη του, για την θρησκεία, την οικογένεια. Όπως έχει πει «η πίστη είναι το Α και το Ω». Πέθανε στις 24 Ιανουαρίου 2022.
Φιλμογραφία
Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976)
1922 (1978) [παλαιστής]
Παγίδα στην Ελλάδα (1982)
Παπασούζας φαντομάς (1983) (Γιώργος Τρομάρας)
Τα καθάρματα (1984) (Μαύρος πάνθηρας)
Άλλες τον προτιμούν γουλί (1986)
Η επιστροφή των καθαρμάτων (2003)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ http://papatza.com/
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ

Θεόδωρος Ιασωνίδης
Φιλμογραφία
Όταν σημάνουν οι καμπάνες (1965)
Πικρή ζωή (1965)

ΕΥΑ ΜΠΡΙΚΑ

Εύα Μπρίκα

Φιλμογραφία
Μαγική πόλις (1954)
Χαλιμά   (1954)

ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΠΕΠΠΑΣ

Σοφοκλής Πέππας
Ηθοποιός με κύρος και ιδιαιτέρως χαρακτηριστική φωνή. Αν και είχε συμμετάσχει σε κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, υπήρξε, κατεξοχήν, θεατρικός ηθοποιός, με σημαντική παρουσία σε έργα ρεπερτορίου. Συνεργάστηκε με σχήματα και σημαντικούς σκηνοθέτες, ενώ έπαιξε ρόλους, τόσο του σύγχρονου δραματολογίου, όσο και του αρχαίου δράματος. Ο Σοφοκλής Πέππας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 11 Οκτωβρίου 1948 και τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 1970. Δύο χρόνια αργότερα πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ στο Παράξενο Τάμα. Συνεργάστηκε με το Ανοιχτό Θέατρο του Γιώργου Μιχαηλίδη σε διαφορετικές στιγμές της καριέρας του, από το 1973-74 (Κυριακάτικος περίπατος, Κομέντια, Μπουλουκτσήδες), το 1977-78 (Τρικυμία), έως το τέλος, όταν ερμήνευσε τον Θείο Βάνια στο ομώνυμο έργο του Τσέχωφ, που έμελλε να είναι και ο τελευταίος του μεγάλος ρόλος. Υπήρξε στενός συνεργάτης της Μπέττυς Αρβανίτη και της Θεατρικής Εταιρείας Πράξη, όπου πρωταγωνίστησε σε σπουδαίες παραστάσεις: Ο Φερνάντο Κραπ μου έγραψε ένα γράμμα (1992-93), Φτερά στρουθοκαμήλου (1994), Η κυρία από τη θάλασσα (1994-95), Ο χρόνος και το δωμάτιο (1995-96), Παλιοί καιροί, Γερτρούδη, Το παιχνίδι των ρόλων (1996-99), Πριν την αναχώρηση, Μια πιθανή συνάντηση (1999-2001). Οι συνεργασίες του με τη Σκηνή και τη Νέα Σκηνή του Λευτέρη Βογιατζή έγινε σε παραγωγές που άφησαν εποχή: Οι Αγρίκοι (1983), Θείος Βάνιας (1989-90). Έπαιξε στο Εθνικό Θέατρο (Πέρσες, Αντιγόνη, Εντα Γκάμπλερ), ενώ συνεργάστηκε και με άλλους πρωταγωνιστές και θιάσους (Κώστα Καρρά, Γιάννη Φέρτη, Ξένια Καλογεροπούλου κ.ά.). Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε στο Call Collect του Στέλιου Παυλίδη (1973), και ύστερα στα Υπόγεια διαδρομή, Η σκόνη που πέφτει (που του χάρισε το Βραβείο Α' Αντρικού ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Καΐρου το 2004) κ.ά. Συμμετείχε σε τηλεοπτικές σειρές (Λούνα Παρκ, Λωξάντρα, Άφρικα, Μετράω στιγμές, Δέκατο τρίτο κιβώτιο, Ο θησαυρός της Αγγελίνας, Η αίθουσα του θρόνου κ.ά.). Σκηνοθέτησε το Κεκλεισμένων των θυρών του Ζαν Πολ Σαρτρ (2002), ενώ είχε δανείσει τη φωνή του στον Μπαμπαστρούμφ της δημοφιλούς παιδικής σειράς Στρουμφάκια. Για την ερμηνεία του ως Θείος Βάνιας τιμήθηκε το 2008 με το βραβείο Αιμίλιος Βεάκης. Ο Σοφοκλής Πέππας πέθανε, σε ηλικία 63 ετών, στις 25 Μαρτίου του 2012.
Φιλμογραφία
Τι ώρα είναι; (1973)
Ένα γελαστό απόγευμα   (1979)
Το τραγούδι της επιστροφής (1983)
Υπόγεια διαδρομή (1983)
Μια απλή ιστορία (1984)
Τεριρέμ    (1987)
Ο Τζώνυς Κελν κυρία μου (1991)
Έναστρος θόλος (1993)
Η σκόνη που πέφτει (2004)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.sansimera.gr/

ΤΖΟΥΛΙΑ ΛΑΠΑΚΗ

Τζούλια Λαπάκη
Φιλμογραφία
Η αρχόντισσα κι ο αλήτης (1968)