ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΥΝΤΖΟΥ

Μαρία Σκούντζου
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και Σχέδιο στη σχολή Δοξιάδη. Ως αριστούχος προσελήφθη στο Εθνικό Θέατρο, όπου πρωταγωνίστησε στις τραγωδίες: 'Πέρσες', 'Αντιγόνη', 'Οιδίπους επί Κολωνώ', 'Φοίνισσες', 'Βάκχες', 'Ηλέκτρα', 'Τρωάδες', 'Ίων', 'Ηρακλείδες', 'Ιππόλυτος'. Με παραστάσεις αρχαίου δράματος εμφανίστηκε και στο εξωτερικό: Η.Π.Α., πρώην Σοβιετική Ένωση, Άπω Ανατολή, Κίνα κα σε αρκετές πόλεις της Ευρώπης. Στο παγκόσμιο ρεπερτόριο πρωταγωνίστησε σε έργα Σαίξπηρ, Ίψεν, Τσέχωφ, Ντοστογιέφσκυ, Γκόρκυ, Στριντμπεργκ, Λόρκα, Μπ. Σω, Σηνγκ, Άλμπυ, Ντε Φίλιππο, Θερβάντες κ.α. Σε έργα νεοελλήνων Τερζάκη, Καζαντζάκη, Πρεβελάκη, Μουρδελά, Μητρόπουλου Κωτσόπουλου κ.α. Εκτός Εθνικού Θεάτρου συνεργάστηκε με το Αμφιθέατρο του Σ. Ευαγγελάτου στη 'Μαρία Στιούαρτ' (Ελισάβετ), με το Θέατρο Κ. Κουν στην 'Ιφιγένεια εν Αυλίδι' (Κλυταιμνήστρα) και με το Κ.Θ.Β.Ε στο 'Ήταν Όλοι τους Παιδιά μου'. Τιμήθηκε με το έπαθλο Μαρίκας Κοτοπούλη. Δίδαξε επί σειρά ετών στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Από το 1994 έως το 1996 έλαβε μέρος σε 65 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.
Φιλμογραφία
Ο Ψαρόγιαννος  (1966)
Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί (1981)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.ntng.gr/

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΡΑΣ

Γιάννης Καρράς 
Χορευτής.
Φιλμογραφία
Κορίτσια για φίλημα (1965)
Μια τρελή τρελή οικογένεια (1965)
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967)
Μια κυρία στα μπουζούκια     (1968)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟhttps://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΟΥΜΠΡΗΣ

Γιάννης Τσουμπρής
Γεννήθηκε το 1949. Ξεκίνησε τις εμφανίσεις του στο θέατρο το 1969. Έλαβε μέρος στο ''38ο αστυνομικό τμήμα''(1972) και στο ''Βαριετέ'' (1973). Είχε δική του εκπομπή στο κανάλι 29 την ''Παιδική γωνιά'' από το 1989 έως το 1992. Πέθανε στις 9 Ιουλίου 2024.
Φιλμογραφία  
Γενναίοι του Βορρά (1970)
Γράμμος (1971)
Ένα κορίτσι που τα θέλει όλα (1972)[μπάρμαν]
Αγώνας χωρίς τέλος (1978)
Ελευθέριος Βενιζέλος 1910-1927 (1980) [αξιωματικός]
Η φανέλα με το "9" (1988)

ΑΠΟΛΛΩΝ ΑΡΑΧΙΩΤΗΣ

Απόλλων Αραχιώτης
Φιλμογραφία
Ο μαχαραγιάς (1968)
Η γενιά των ηρώων (1969)
Ένας Κίτσος στα μπουζούκια (1970)

WILFRID HYDE - WHITE

Γουίλφριντ Χάιντ - Ουάιτ    -   Wilfrid Hyde-White 
Άγγλος ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 12 Μαίου 1903 και πέθανε στις 12 Μαίου 1991.
Φιλμογραφία
Aliki My Love (1963)(Richard Caraway) 

ΤΖΙΜΗΣ ΜΑΚΟΥΛΗΣ

Τζίμης Μακούλης
Ο Τζίμης Μακούλης (Jimmy Makulis)  ήταν Έλληνας τροβαδούρος, από τους χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους της ελαφράς μουσικής της δεκαετίας του ’50.  Ο Τζίμης Μακούλης επάξια ονομάστηκε “πρεσβευτής της Ελλάδας” στο εξωτερικό, αφού ήταν από τους λιγοστούς Έλληνες τραγουδιστές που κατάφερε να ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα και να κατακτήσει όλο τον κόσμο. Είχε πουλήσει εκατομμύρια δίσκους σε Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία και ακόμη και σήμερα αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο της παγκόσμιας μουσικής ιστορίας. Γεννήθηκε στην Αθήνα (αλλού αναφέρεται το Κέιπ Τάουν)στις 12 Απριλίου 1935, όπου κι έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Εκεί οι δάσκαλοί του τον πρωτοανακάλυψαν και τον παρότρυναν να ασχοληθεί επαγγελματικά με το τραγούδι. Διέθετε μια ζεστή βελούδινη φωνή, από τα πολύ νεανικά του χρόνια. Μια φωνή που διατήρησε το χρώμα και την υπέροχη χροιά της μέχρι το τέλος. Ξεκίνησε την πορεία του στο μουσικό θέατρο το 1948. Τότε ήταν που είχε δημιουργήσει την χορωδία των πέντε αδελφών Μακούλη. Στα πρώτα του βήματα εκείνοι που τον πρωτοανακάλυψαν και τον βοήθησαν ήταν ο Ορέστης Λάσκος στο “Αλκαζάρ” και ο Ρουμάνος μαέστρος Γιώργος Κορολόγος. Ο δεύτερος τον σύστησε στην δισκογραφική εταιρεία ODEON-PARLOPHON του Μίνωα Μάτσα και του Μπεβενίστα (πατέρα του Ζακ Ιακωβίδη).Ο Μακούλης εκτός από την υπέροχη φωνή του, διέθετε και μια άψογη αρρενωπή εμφάνιση, που αμέσως κατέκτησε όλο το γυναικείο πληθυσμό της χώρας. Κάθε του εμφάνιση αποτελούσε γεγονός και κάθε του δίσκος μια μεγάλη εμπορική επιτυχία. Αναμφισβήτητα από τις αρχές της δεκαετίας του ’50, ήταν ο “αδιαφιλονίκητος σταρ” της εγχώριας μουσικής βιομηχανίας. Από το 1948 μέχρι και το 1954 ηχογράφησε περισσότερους από 30 δίσκους γραμμοφώνου 78 στροφών και ερμήνευσε τραγούδια από τους σημαντικότερους δημιουργούς της εποχής: Ζακ Ιακωβίδη, Γιώργο Κολολόγο, Κώστα Καπνίση, Γιώργο Μουζάκη, Κώστα Πρέντα, Γιώργο Μυρογιάννη, Σταύρο Ρουχωτά, Μενέλαο Θεοφανίδη, Νινή Ζαχά, αλλά και άλλες δικές του συνθέσεις. Κλασικά έχουν μείνει τα τραγούδια που πρωτοτραγούδησε: “Βίρα τις άγκυρες”, “Μισιρλού”, “Ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά”, “Θέλω ρούμπα να χορεύω”,”Φαντασία”, “Αμαξά τράβα μπρος”, “Ένα φιλάκι είναι λίγο”, “Τζεζεμπέλ”, “Τι καλά” και άλλα.Το 1954 ο Τζίμης Μακούλης θέλοντας ν’ ανοίξει τα φτερά του για μια διεθνή καριέρα αποφασίζει να ταξιδέψει στη Γερμανία, αφού είχε ήδη προτάσεις. Αφού έμαθε άπταιστα τη γλώσσα, ξεκίνησε να ηχογραφεί δίσκους, να εμφανίζεται σε τηλεοπτικά σώου, να δίνει κονσέρτα και να γυρίζει ταινίες. Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα είχε κατακτήσει όλη τη Γερμανία. Κατάφερε να γίνει το πιο μεγάλο όνομα στη χώρα αυτή, από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 και μετά. Ακόμη και σήμερα οι Γερμανοί τον θεωρούν πολύ σημαντικό κεφάλαιο της μουσικής τους ιστορίας. Η φήμη του ξεπέρασε τα σύνορα της Ελλάδας καθώς ξένοι καλλιτέχνες αναγνώρισαν τις ικανότητες και το ταλέντο του με αποτέλεσμα να κάνει μεγάλες επιτυχίες και τα τραγούδια του να γίνουν ευρέως γνωστά. Έζησε πολλά χρόνια στο εξωτερικό και συνεργάστηκε με τα πιο μεγάλα ονόματα της εποχής. Το 1961 μάλιστα εκπροσώπησε την Αυστρία στη Γιουροβίζιον. Κι όμως ο Τζίμης Μακούλης ένιωθε πάνω απ΄όλα Έλληνας κι ας κατάφερε να κάνει καριέρα και στο Χόλιγουντ. Έδωσε κονσέρτα με την Έλα Φιτζέραλντ και τον Ντιουκ Έλιγκτον. Συνεργάστηκε με τους Λούις Άρμστρογκ, Σταν Κέντον, Πολ Άνκα, Δαλιδά και Κατερίνα Βαλέντε. Ο τραγουδιστής έκανε τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα στο μουσικό θέατρο το 1948 τραγουδώντας έργα Ελλήνων συνθετών όπως ο Θεοφανίδης και ο Ιακωβίδης. Τότε ήταν που γνώρισε τις πρώτες του επιτυχίες και άρχισε να αποτελεί εκπρόσωπο του ελαφρού τραγουδιού. Ο Τζίμης Μακούλης είχε παίξει στο παρελθόν το ρόλο του συνθέτη αλλά και του στιχουργού. Έχασε τη ζωή

του στις 28 Οκτωβρίου του 2007. 
Φιλμογραφία
Τρεις δραπέτες του φρενοκομείου (1954)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/
ΑΠΟ ΤΟ http://www.tralala.gr/

ΝΑΝΤΙΑ ΦΟΝΤΑΝΑ

Νάντια Φοντάνα (Κορνηλία Μακρίδου)
Κορυφαία χορεύτρια. Η Νάντια Μακρίδου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 1944. Ο πατέρας της κατάγεται από το Κάιρο της Αιγύπτου και η μητέρα της από την Κωνσταντινούπολη. Σε νηπιακή ηλικία άρχισε σπουδές στον χορό. Στα δεκατέσσερα, ο Γιάννης Φλερύ και η Λίντα Άλμα ανακάλυψαν το ταλέντο της και της πρότειναν την πρώτη της δουλειά, στο «Μετροπόλιταν». Συνεργάστηκε με εξαίρετους χορογράφους, όπως ο Μανώλης Καστρινός και ο Τάκης Βαρλάμος. Το 1965 συναντήθηκε on stage με τον Φώτη Μεταξόπουλο, στο κέντρο «Παλιά Αθήνα» όπου εμφανίζονταν -μεταξύ άλλων- οι Γιώργος Μουζάκης και Γιάννης Βογιατζής. Λέγεται ότι υπήρξε η 14η στη σειρά παρτενέρ που δοκίμασε ο Μεταξόπουλος μέχρι να κατασταλάξει σε εκείνην, να τη «βαφτίσει» Φοντάνα και το 1970 να την παντρευτεί. Από εκείνη τη χρονιά μέχρι το 1980 που χώρισαν, το θρυλικό ντουέτο Μεταξόπουλος - Φοντάνα θα εμφανιστεί στις πιο μεγάλες σκηνές και πίστες της Αθήνας, γράφοντας τη δική του λαμπρή ιστορία. Ενας ακόμη σημαντικός άνδρας της ζωής της ήταν ο πρώην βουλευτής Γιώργος Λιάνης, τον οποίο η ίδια αποκαλούσε «ψυχούλα». Στο σινεμά και τα νυχτερινά κέντρα συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του καλλιτεχνικού χώρου, όπως η Μαρινέλλα, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Γιώργος Καραμπεσίνης, η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο Σωτήρης Μουστάκας. 
Φιλμογραφία

Έγκλημα στην Ομόνοια (1962)

Ο ταξιτζής (1962)

Οργή (1962)

Η ψεύτρα (1963)

Ο Θύμιος στη χώρα του γέλιου (1963)

Δημήτρη μου, Δημήτρη μου (1967)
Η παιχνιδιάρα (1967)
Το πιο λαμπρό αστέρι (1967)
Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα (1968)
Ο τσαχπίνης (1968)
Εκείνοι που ξέρουν ν' αγαπούν  (1968)
Θου-Βου φαλακρός πράκτωρ - Επιχείρησις: Γης μαδιάμ   (1969)
Ο θαυματοποιός (1969)
Το αφεντικό μου ήταν κορόιδο   (1969)
Η θεία μου η χίπισσα (1970)
Οι τρεις ψεύτες   (1970)
Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήση (1970)
Φλογισμένη σάρκα (1971)
Η κόμησσα της Κέρκυρας (1972)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/
ΑΠΟ ΤΟ http://www.espressonews.gr/

ΚΥΒΕΛΗ ΜΥΡΑΤ

Κυβέλη Μυράτ - Μαρίνου

Πολύπλευρος άνθρωπος και δυναμική προσωπικότητα, υπήρξε ηθοποιός και αργότερα καθηγήτρια υποκριτικής, κινησιολογίας και χορού, αλλά και συγγραφέας θεατρικών έργων. Γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα. Κόρη της ηθοποιού Ρίτας Μυράτ και εγγονή (από τον πατέρα της) της μεγάλης πρωταγωνίστριας Κυβέλης και του Μήτσου Μυράτ. Είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο τον ηθοποιό Ιορδάνη Μαρίνο. Πρωτοεμφανίστηκε το 1945 στους «Μποέμ» στον θίασο Μουσούρη. Με τον ίδιο θίασο έπαιξε στο «Ερωτικό γαϊτανάκι» και στο «Μπαρ Ελδοράδο». Το καλοκαίρι του 1946 εργάστηκε στο θέατρο «Περοκέ» και αμέσως μετά στο «Ρεξ» με διευθυντή τον θείο της, Δημήτρη Μυράτ. Το 1947 συμμετείχε στην Εταιρεία Ελληνικού Θεάτρου και έλαβε μέρος στον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» στο θέατρο Μακέδου. Την περίοδο 1947-48 η Κυβέλη Μυράτ - Μαρίνου εμφανίστηκε με δικό της θίασο στο Θέατρο Πειραϊκού Συνδέσμου στον Πειραιά και το 1948 βρέθηκε στο Εθνικό Θέατρο όπου και παρέμεινε μέχρι το 1950, καθώς μεσολάβησε μια συνεργασία με τον θίασο Βάσως Μανωλίδου - Γ. Παππά, για να επιστρέψει στο Εθνικό μέχρι το 1953. Συμμετείχε σε διαφόρους θιάσους. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον σύζυγό της Ιορδάνη Μαρίνο στην ίδρυση των θιάσων «Αρμα Διονύσου» και «Ορφικός θίασος». Στο μεταξύ, ίδρυσε το 1959 το Παιδικό Θέατρο Κυβέλης Μυράτ και στέγασε τον θίασό της, μέχρι το 1961, στα θέατρα Ιντεάλ, Πάρκου και Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς. Το 1961 ερμήνευσε αξιόλογους ρόλους στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Από το 1963 μέχρι το 1965 περιόδευε με τον θίασο Λαϊκή Σκηνή Ιορδάνη Μαρίνου - Κυβέλης Μυράτ. Ενδιάμεσα, το 1964, παρουσίασε με δικό της περιφερειακό θίασο τα «Ερωτικά μαθήματα». Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να εμφανίζεται με τη «Λαϊκή Σκηνή» στην Αθήνα, στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη. Με τον Κατράκη έπαιξε το 1966 στον «Καπετάν Μιχάλη» του Καζαντζάκη... Το 1973 ακολούθησε την περιοδεία του θιάσου «Αρμα Διονύσου» στη Νότια Αφρική και το 1976, ίδρυσε μαζί με τον σύζυγό της τη μη κερδοσκοπική εταιρεία «Κέντρο Θεάτρου και Τεχνών - Η μνήμη». Πέθανε στις 19 Μαίου 2010.
Φιλμογραφία
Δάφνης και Χλόη: Οι μικροί ερασταί (1969)
Η αρχόντισσα του λιμανιού (1969)
Ο Νταβέλης (1969)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.kathimerini.gr/

ΣΟΥΛΗΣ ΛΙΑΠΑΣ

Σούλης Λιάπας
Χορευτής.
Φιλμογραφία
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967)
Μια κυρία στα μπουζούκια (1968)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/

ΣΤΕΛΛΑ ΓΕΡΜΕΝΗ

Στέλλα Γερμενή
Από το 1973 ως το 1974 έλαβε μέρος σε 6 παραστάσεις του Εθνικού θεάτρου.
Φιλμογραφία
Η Στεφανία (1966)
Του χωρισμού το τραίνο (1967)
Ναι μεν, αλλά...   (1972)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΑΚΗΣ

Γιάννης Φακής
Ο Γιάννης Φακής γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1944 στα Αποίκια της Άνδρου και σε νεαρή ηλικία έγινε δεκτός από τις δραματικές σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης υπό τον Κάρολο Κουν το 1969, έλαβε ρόλους σε θεατρικές, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων η παράσταση «Ευριπίδου Τρωάδες» (1977) του Γιάννη Τσαρούχη, η «Γαλήνη» (1976) των Ηλία Βενέζη και Κώστα Λυχναρά, το «1922» (1978) του Νίκου Κούνδουρου, το «Άλμα Λίμπρε» (2001) του Νίκου Κουτελιδάκη, οι «Νύφες» (2004) του Παντελή Βούλγαρη και «Η Άλλη Θάλασσα» (2012, μη ολοκληρωμένη) του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, η οποία αποτέλεσε και την τελευταία του ερμηνεία. «Εσύ είσαι κωμικός» του είχε πει κάποτε ο Κάρολος Κουν, μετά από πολύμηνη μελέτη των ερμηνειών του, οι οποίες κάλυπταν όλο το φάσμα της παγκόσμιας δραματουργίας. 
Ο Γιάννης Φακής έζησε και εργάστηκε στην Άνδρο, στην Σαντορίνη και για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αθήνα, ενώ κατά την περίοδο της δικτατορίας διέμεινε στη Ρώμη.Όσοι γνώριζαν τον Γιάννη Φακή θυμούνται τις αναφορές του: στο βιβλίο «Αντιγνώση, τα Δεκανίκια του Καπιταλισμού» της Λιλής Ζωγράφου, στην Έλλη Λαμπέτη και στον Γιάννη Τσαρούχη, με τους οποίους είχε συνεργαστεί εκτενώς, στον γιο του και την σύντροφό του, καθώς και στην σύζυγό του, Ντέπη Φελουκατζή, εικαστικό, την οποία είχε χάσει σχετικά πρόσφατα. Πέθανε στις 14 Ιουνίου 2017.
Φιλμογραφία
Ιπποκράτης και Δημοκρατία (1972)
1922 (1978)
Ο Κώτσος και οι εξωγήινοι (1980)
Η παρεξήγηση (1983)
Νύφες (2004)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.tlife.gr/

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ

Βαγγέλης Παύλου

Φιλμογραφία
Γοργόνες και μάγκες (1968)

Η αρχόντισσα κι ο αλήτης (1968)
Γυμνοί στο δρόμο (1969)
Το ανθρωπάκι (1969) [Παντελής]
Μια ελληνίδα στο χαρέμι (1971)