ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΟΥΤΗΣ

Στέλιος Γούτης
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη την 1 Μαρτίου 1944. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη.
Φιλμογραφία
Δι' ασήμαντον αφορμήν (1974)
Το εργοστάσιο (1981)
Καραβάν Σαράι  (1986)
Δοξόμπους (1987)
Ούλοι εμείς εφέντη (1998)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://m.facebook.com/stelios.goutis

ΕΡΣΗ ΜΑΛΙΚΕΝΖΟΥ

Έρση (Περσεφόνη) Μαλικένζου

Γεννήθηκε το 1940 στην Θεσσαλονίκη και είναι παντρεμένη με τον σκηνοθέτη ερωτικών ταινιών, Ηλία Μυλωνάκο. Σπούδασε στη δραματική σχολή του ΠΙΕΠ Θεσσαλονίκης.
Φιλμογραφία
Η εκδίκηση του καβαλλάρη (1962)[ως Έρση Μαλικέντζου]

Το τυχερό παντελόνι (1963)
Και οι 14 ήταν υπέροχοι (1965)
Ηδονή και εκδίκηση (1970)
Η σάρκα προστάζει (1971)
Στο δρόμο του θεού (1982)
Τα σημάδια της νύχτας  (1990)
Ο αδελφός μου κι εγώ (1998)
Τέσσερα (2000)
Οι ακροβάτες του κήπου (2001)
Πολίτικη κουζίνα (2003)
Όμηρος (2005)
Αγρύπνια (2005)
Το όνειρο του Ίκαρου (2005)
Απόστολος και μόνος  (2006) 
Ricordi mi (2009)

ΝΤΙΝΑ ΚΩΝΣΤΑ

Ντίνα Κώνστα (Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου)
Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1938 στη Σάμο. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Πέθανε στις 3 Ιουλίου 2022.
Φιλμογραφία
Βλέπε: Λουκιανός (1970)
Η ηλικία της θάλασσας (1978)
Ιστορίες μιας κερήθρας (1981)
Αναμέτρηση (1982)
Το στίγμα (1982)
Επικίνδυνο παιχνίδι (1982)
Τα χρόνια της θύελλας (1984)
Προστάτης οικογενείας (1997)  [Αργυρώ Κοντού]
Ο καλύτερός μου φίλος (2001)[φωνή στο τηλέφωνο]
El Greco (2007)
ΦΩΤΟΦΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ http://www.in2life.gr/

ΔΩΡΑ ΚΑΒΟΥΡΑ

Δώρα Κάβουρα
Ηθοποιός και χορεύτρια.
Φιλμογραφία
Αλλού τα κακαρίσματα   (1960)[κάνει ποδήλατο με την Τριάντη]
Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες(1960)[εργαζόμενη ξενοδοχείου]
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/

ΤΟΝΥ ΑΝΤΟΝΥ

Τόνυ Άντονυ

Ο Τόνυ Άντονυ (πραγματικό όνομα Αντώνης Κόνιαρης, Αθήνα, 30 Ιανουαρίου 1948 – 13 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας ηθοποιός και μίμος. Πριν γίνει ηθοποιός ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και αγωνίσθηκε σαν τερματοφύλακας στην ποδοσφαιρική ομάδα της περιοχής του Αιγάλεω ''Αθλητική Ένωση Ιεράπολης''. Εμφανίσθηκε σε πολλά θεατρικά έργα και επιθεωρήσεις, τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικά έργα, μεταξύ των οποίων και πολλές βιντεοταινίες. Ακόμη, έχει πραγματοποιήσει ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορα κέντρα διασκέδασης σαν καλλιτέχνης της stand-up Comedy. Σημαντικός ήταν ο ρόλος του στην πρωτότυπη θεατρική παράσταση ''Σεσουάρ για δολοφόνους''. Τα τελευταία χρόνια υπέφερε από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ο Τόνυ Άντονυ απεβίωσε στις 13 Δεκεμβρίου 2014, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Ο θάνατός του έγινε γνωστός το πρωί της επόμενης ημέρας.

Φιλμογραφία
Οι φτωχοδιάβολοι (1964) [Κωστής]
Εις μνήμιν Χάρρυ Κλυνν... και Κλάμα (1984)
Ο Ιππότης της Λακούβας  (1985)  [πράκτορας]  
Ο δυναστείας (1986) [Κωστής]
Αγάπησα έναν Πόντιο (1986) [Γιαννίκας]
Η Μαντόνα απ' τα Πετράλωνα (1986)  [Γιάγκος]
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα (1986)
Επάγγελμα Γυναίκα: Μια ζωή πατίνι (1986) [Άρης]  
Made in Greece (1987) [Ντένης]
Ερωτικές παραλλαγές (1989)  [Αγησίλαος]
Η Μαντόνα απ' τη Δραπετσώνα (1990)
Πόντιοι: New Generation (2011) [Αντώνης Παναΐδης]
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
 

ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ

Κομπάρσος
Τεχνικός κινηματογράφου. Αντί για κομπάρσους σε κάποιες ταινίες, οι σκηνοθέτες χρησιμοποιούσαν τον παραπάνω, ο οποίος σημειωτέον ήταν πολύ καλός ως ηθοποιός. Τον βρήκαμε σε 23 ταινίες.
Φιλμογραφία
Κόσμος και κοσμάκης (1964)[εργαζόμενος του Σταυρίδη]

Ο ουρανοκάτεβατος (1965)[αστυνομικός]

Και οι 14 ήταν υπέροχοι (1965)[Ιταλός παρουσιαστής ειδήσεων με τικ]

Πράκτορες 005 εναντίον χρυσοπόδαρου (1965)[καλεσμένος στους γάμους]
5.000 ψέμματα (1966)[στην αρχή με τους άλλους τεχνικούς της ταινίας

Το πρόσωπο της ημέρας (1966)[στο μπαρ της παραλίας]

Ο κόσμος τρελάθηκε (1967)[σερβιτόρος]

Πράκτωρ Κίτσος καλεί Γαστούνη (1967) [γκαρσόνι]

Κάτι κουρασμένα παλικάρια (1967)[στο αεροδρόμιο]
Τα δυο πόδια σ΄ένα παπούτσι (1967)[στο σταθμό των τρένων]
Αγάπη για πάντα (1969)[βιβλιοπώλης]

Τα δυο πόδια σ΄ένα παπούτσι (1969)[περαστικός]
Ο γόης (1969) [περαστικός στο κήπο]
Ξύπνα Βασίλη (1969)[στο πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ και στον εκδοτικό οίκο]
Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά (1969)[Ιταλός γιατρός]

Ένα αστείο κορίτσι (1970)
Εν ονόματι του νόμου (1970)[νοσοκόμος]
Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971)[μέλος δικαστηρίου]
Ένας ξένοιαστος παλαβιάρης (1971)[επιβάτης στο αεροδρόμιο]
Σ΄αγαπώ (1971)[θυρωρός]
Κατάχρησις εξουσίας (1971)
Με φόβο και πάθος (1972)

Γκαρσονιέρα για δέκα (1981)[στο αεροδρόμιο]
ΟΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΣ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΜΠΕΤΑΣ

Γιώργος Ζαμπέτας
Ο Γιώργος Ζαμπέτας (25 Ιανουαρίου 1925 - 10 Μαρτίου 1992) ήταν Έλληνας συνθέτης, τραγουδιστής και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Ο Γιώργος Ζαμπέτας γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1925 στο Μεταξουργείο αλλά είχε καταγωγή από την Κύθνο. Γονείς του ήταν ο Μιχάλης Ζαμπέτας, που ήταν κουρέας και η Μαρίκα Μωραΐτη, ανηψιά γνωστού βαρύτονου της εποχής. Από πολύ μικρή ηλικία ο Γιώργος Ζαμπέτας έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη μουσική, αφού παράλληλα με την απασχόλησή του στο κουρείο του πατέρα του ως βοηθός, «σκάρωνε» κρυφά στο μπουζούκι τις πρώτες του μελωδίες. Οτιδήποτε στη φύση παρήγε ήχο, τον συνάρπαζε και τον βοηθούσε στις συνθέσεις του, σύμφωνα με όσα ο ίδιος εκμυστηρεύτηκε στη βιογραφία του, λίγο πριν το θάνατό του. Το 1932, σε ηλικία μόλις 7 ετών κερδίζει το πρώτο του βραβείο, ως μαθητής της α’ δημοτικού, παίζοντας το πρώτο του τραγούδι σε σχολικό διαγωνισμό. Παρά τις αντιδράσεις, ο μικρός Γιώργος συνέχισε με απόλυτη προσήλωση να υπηρετεί τη μεγάλη του αγάπη, ενώ η γνωριμία του στα 1938 με το μεγάλο Βασίλη Τσιτσάνη έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής του προσωπικότητας. Το 1940 η οικογένεια Ζαμπέτα μετακόμισε στο Αιγάλεω και από τη στιγμή εκείνη ο Ζαμπέτας απόκτησε ένα άρρηκτο δεσμό με την πόλη, της οποίας εμπνεύστηκε και χάρισε το προσωνύμιο «Σίτι», κατά τη διάρκεια μια περιοδείας του στη Βρετανία. Στα 1942 και κάτω από συνθήκες ανέχειας λόγω της Κατοχής, ο Ζαμπέτας δημιουργεί το πρώτο του συγκρότημα, με το οποίο τραγουδούσαν καντάδες στα κορίτσια. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50 ο Ζαμπέτας γράφει τα πρώτα του γνήσια ρεμπέτικα τραγούδια με γνωστούς ερμηνευτές όπως οι Πρόδρομος Τσαουσάκης («Σαν σήμερα, σαν σήμερα...»), Στέλιος Καζαντζίδης («Βαθειά στη θάλασσα θα πέσω»), Μανώλης Καναρίδης («Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα»), Πόλυ Πάνου («Να πας να πεις στη μάνα μου») κ.ά. Έκδηλο ήταν από τότε το ταλέντο και το εκπληκτικό του παίξιμο, ωστόσο ακόμη δεν είχε κατασταλάξει στο πασίγνωστο ιδιαίτερο στυλ, που τον καθιέρωσε σαν ένα μοναδικό «σώου-μαν» στο χώρο. Την επόμενη δεκαετία, τα τραγούδια του γνωρίζουν τεράστια επιτυχία καθώς πραγματοποιεί εμφανίσεις στα σπουδαιότερα λαϊκά κέντρα διασκέδασης, ενώ ταξιδεύει στο εξωτερικό (Ευρώπη και Αμερική) και παράλληλα συμμετέχει σε περισσότερες από 100 ταινίες του ακμάζοντα εκείνο τον καιρό Ελληνικού Κινηματογράφου . Δημιουργίες του όπως «Τα δειλινά», «Τα ξημερώματα», «Δεν έχει δρόμο να διαβώ» κ.ά. παραμείναν αξεπέραστες και τον κατατάσσουν στις υψηλότερες βαθμίδες του μουσικού στερεώματος, σύμφωνα και με τη δήλωση του Λευτέρη Παπαδόπουλου: «Ο Ζαμπέτας ως συνθέτης χωράει μέσα στην πρώτη δεκάδα των μεγάλων μορφών του ρεμπέτικου και λαϊκού μας τραγουδιού. Ως μπουζουκτσής ήταν ο καλύτερος, από την άποψη του προσωπικού ήχου, αλλά σαν σώου-μαν ήταν μοναδικός. Ένας καλλιτέχνης που αν είχε γεννηθεί στην Αμερική θα πρωταγωνιστούσε, πιθανότατα, στην παγκόσμια σκηνή!». Χαρακτηριστική του ήθους του μεγάλου δημιουργού ήταν και η δήλωση του Δημήτρη Μητροπάνου, ο οποίος τον θεωρούσε δεύτερο πατέρα του: «ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα». Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70, όταν τα ήθη αρχίζουν να αλλάζουν, ο Ζαμπέτας κάνει στροφή στη σάτιρα υπό μορφή σώου, με τις γνωστές του επιτυχίες «Ο Θανάσης», «Ο πενηντάρης», «Μάλιστα κύριε» κλπ. να δημιουργούν και πάλι αίσθηση στο κοινό. Τα χρόνια του ’80 αρχίζει η παρακμή του είδους αυτού, με τον Ζαμπέτα να αντιμετωπίζει προβλήματα στις συνεργασίες του αφού η εποχή δεν αναγνωρίζει πια τις αξίες του παρελθόντος. Ωστόσο, από το 1990 και μετά, οι δισκογραφικές εταιρείες και τα Μ.Μ.Ε. «ανακαλύπτουν» τα τραγούδια του, τα οποία κυριαρχούν ξανά, γνωρίζοντας νέα άνθηση, στις προτιμήσεις των ακροατών. Δυστυχώς, ο ίδιος δεν βρίσκεται μόνο στη δύση της καριέρας, αλλά και της ζωής του. Στις αρχές του 1992, δεν ένοιωθε καλά, η κατάστασή του επιδεινώθηκε, πονούσαν τα κόκκαλά του. Μπήκε στο νοσοκομείο με τη διάγνωση του καρκίνου στα οστά σε προχωρημένη κατάσταση. Άφησε την τελευταία του πνοή από καρκίνο, στο νοσοκομείο «Σωτηρία», στις 10 Μαρτίου του 1992. Ήταν 67 ετών. Ο Δήμο

ς Αιγάλεω, τίμησε δις εν ζωή το μεγάλο συνθέτη, σε εκδηλώσεις που διοργάνωσε τον Απρίλιο του 1988 και το Σεπτέμβριο του 1990, ενώ και μια πλατεία της πόλης, πλησίον του σπιτιού του, φέρει το όνομά του. Από σύμπτωση, απεβίωσε την ίδια ημερομηνία (10 Μαρτίου) και ο γιος του, Μιχάλης Ζαμπέτας, το 2008.
Φιλμογραφία (ως ηθοποιός]
Η σωφερίνα (1964) [Μήτσος]
Ο γίγας της Κυψέλης (1969) [Γιώργος Ζαμπέτας]
Ο Μανωλιός ξαναχτυπά (1971) [Γιώργος Ζαμπέτας]
Γεύση από... Ελλάδα! (1980) [Γιώργος Ζαμπέτας]
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΟΛΓΑ ΚΑΡΛΑΤΟΥ (OLGA KARLATOS)

Όλγα Καρλάτου 
Η Όλγα Καρλάτου γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 20 Απριλίου, το 1947. Η οικογένειά της μπορούσε να της εξασφαλίσει τα προς το ζην αλλά και τη μόρφωσή της.Έτσι, τελείωσε, με υποτροφία, το Εθνικό Θέατρο και, αφού βρέθηκε στην Ευρώπη, επέστρεψε στην Ελλάδα με τον Νίκο Παπατάκη, τον σύζυγό της. Η άνοδος της Χούντας στην εξουσία, τη βρήκε κατά την επιστροφή της στην Ελλάδα. Έτσι, αυτή και ο σύζυγός της, έφυγαν για το Παρίσι. Για τις επόμενες, περίπου, δύο δεκαετίες θα ταξιδεύει στη Ρώμη, στην Αθήνα και στο Παρίσι, για τα γυρίσματα ταινιών. Συμμετείχε σε παραπάνω από 40 κινηματογραφικές παραγωγές. Στην Ελλάδα θα συμμετάσχει σε μόνο 4 ταινίες: τους «Βοσκούς», τους «Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας» (1978) του Νίκου Παναγιωτόπουλου, την «Έξοδο Κινδύνου» (1980) του Νίκου Φώσκολου, και, τέλος, την ίδια χρονιά γύρισε τον «Ελευθέριο Βενιζέλο» με τον Παντελή Βούλγαρη. Στο εξωτερικό συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες όπως ο σέρτζιο Λεόνε, Λούτσιο Φούλτσι κ.ά., ενώ το 1983, έπαιξε στο πλευρό του Γκρέγκορυ Πεκ, στην ταινία «The Scarlet and the Black».Είναι περισσότερο γνωστή για τις ταινίες τρόμου, που γύρισε στην Ιταλία. Μεγαλύτερες κινηματογραφικές τις εμφανίσεις, θεωρούνται οι εξής ταινίες: ''Zombi 2'', ''Murder Rock'',''Purple Rain'', ''My Friends'' και το ''Κάποτε στην Αμερική''. Η Καρλάτου παντρεύτηκε τον Άρθουρ Ράνκιν Τζ, αφού πήρε διαζύγιο από τον πρώτο της άντρα. Το 2003, αποφάσισαν να ζήσουν στις Μπαχάμες. Εκεί η Καρλάτου ασχολήθηκε ξανά με τη μόρφωση: καθώς πήρε με άριστα το «Bachelor of Arts Degree in International Studies» στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, το 2003 και, στη συνέχεια, το 2004 μάστερ στην «Ανθρωπιστική και Κοινωνική Σκέψη. Έπειτα, έγινε δεκτή στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, στη Νομική Σχολή. Κατόπιν, μετά την αποφοίτησή της το 2007, επέστρεψε στις Βερμούδες, όπου ξεκίνησε να δουλεύει ως βοηθός, σε δικηγορικό γραφείο.
Φιλμογραφία
Οι βοσκοί (1967)
Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας (1978)
Έξοδος κινδύνου (1980)
Ελευθέριος Βενιζέλος (1980)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΕΜΜΥ ΡΙΖΟΥ

Έμμυ Ρίζου
Φιλμογραφία
Ο Μελέτης στην Άμεσο Δράση (1966)[υπηρέτρια]
Μιράντα αγάπη μου (1966)
Θυσια (1966)
Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966)[στο αεροδρόμιο]
Ο μπαμπάς μου ο τέντυμπους (1966)[γυναίκα Τζιφού που έχει τικ]
Το μυστικό μιάς μητέρας (1966)
Δοσατζού: Επιχείρηση γαμπρός (1966)

Καλώς ήρθε το δολάριο (1966)[εργαζόμενη στη Τρούμπα]
Ο παπατρέχας (1966)[έχει δώσει το αυτοκίνητό της για πλύσιμο στον Βέγγο]
Εκείνος κι εκείνη (1967)[στην ομιλία Ανδρονίδη]
Από τα Ιεροσόλυμα με αγάπη (1967)
Η κοινωνία μας αδίκησε (196)
Η καρδιά ενός αλήτη (1968)
Γαμπρός απ΄το Λονδίνο (1967)[υπάλληλος μαζί με Βουτσά]
Ο μόδιστρος (1967)[στο τέλος στην πλαζ]
Η καρδιά ενός αλήτη (1968)[υπηρέτρια]
Σεξομανία (1974)

ΣΤΕΛΛΑ ΚΟΥΜΟΥΛΟΥ

Στέλλα Κούμουλου

Φιλμογραφία 
Ο παραμυθάς (1969)
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του (1969) [Κυριακή]

KATHERINE KATH

Katherine Kath- Κατρίν Κατ
Γαλλίδα πρίμα μπαλαρίνα. Γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1920 και πέθανε στις 17 Νοεμβρίου 2012.
Φιλμογραφία
Aliki my love (1963)[Άννα]

ΡΙΑ ΤΣΑΝΤΗ

Ρία Τσαντή
Σουμπρέτα του Μουσικού Θεάτρου. Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1945. Σπούδασε στη Σχολή Μουσικού Θεάτρου Μενέλαου Θεοφανιδη και αποφοίτησε το 1968 .Έπαιξε με τους Ορέστη Μακρη, Ρένα Ντορ, Αλέκο Λειβαδίτη, Κώστα Χατζηχρήστο κ.α. και συμμετείχε  στα μεγάλα θέατρα στην Αθήνα σε δεκάδες επιθεωρήσεις.
Φιλμογραφία
Αιχμάλωτοι του πεπρωμένου (1966)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/