ΜΙΜΗΣ ΣΤΑΥΡΟΛΕΜΗΣ

Μίμης Σταυρολέμης
Ο Μίμης (Δημήτρης) Σταυρολέμης, γεννημένος το 1919, ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Δημήτρη Ροντήρη. Στο ξεκίνημά του από το 1945, εμφανίστηκε με τον θίασο "Ενωμένοι Καλλιτέχνες". Ακολούθως το 1948 συνεργάστηκε με τους θιάσους Παντ. Ζερβού - Παμφ. Σαντοριναίου και Αδ. Λεμού, αλλά στη συνέχεια εξορίστηκε λόγω φρονημάτων στη Μακρόνησο. Επανήλθε στη σκηνή το 1950, αρχικά με τον περιοδεύοντα θίασο Λέλας Σκορδίλη και τον "Θυμελικό Θίασο" Λίνου Καρζή όπου έπαιξε αρχαία τραγωδία. Από το 1951 μέχρι το 1954 εμφανίστηκε με τον θίασο της Κας Κατερίνας (Ανδρεάδη). Ακολούθησαν συνεργασίες με τους θιάσους Τζ. Καρούσου και με το "Ελληικό Λαϊκό Θέατρο του Μ. Κατράκη. Απομακρύνθηκε μετά από τη σκηνή για λόγους υγείας αλλά παρέμεινε με τον Μ. Κατράκη ως οικονομικός διευθυντής.  Συνεργάστηκε έπειτα με το Πειραϊκό θέτρο του Δημ. Ροντήρη και εμφανίστηκε επίσης με τον θίασο Ν. Χατζίσκου, αλλά το 1959 εγκατέλειψε οριστικά τις εμφανίσεις λόγω της υγείας του. Αργότερα ανέπτυξε αξιόλογη θεατρική επιχειρηματική δραστηριότητα, ίδρυσε το "Θέατρο Μαριονεττών" και δική του θεατρική επιχείρηση και ήταν μέλος της "Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρου Θεάτρου". Ήταν αυτός που δημιούργησε τα θέατρα "Μπροντγουαίη" και "Σουπερστάρ" στην Αγ. Μελετίου.
Φιλμογραφία
Οι κολασμένοι   (Α' έκδοση 1953)   [Στέλιος Διακάρης]
Η ζαβολιάρα (Τα θολά νερά)  (1959)  [Μηνάς]   

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΡΟΥ

Κώστας Λάμπρου
Φιλμογραφία
Το Κορίτσι με τα Παραμύθια  (1957) [πατέρας του Άγγελου]

ΕΡΣΗ ΒΑΣΙΛΙΚΙΩΤΗ

Έρση Βασιλικιώτη
Γεννήθηκε το 1949 και σπούδασε στην Αθήνα στη Φιλοσοφική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών στη  Σχολή Θεάτρου Κωστή Μιχαηλίδη και  Μεταφραστικό τμήμα Γαλλικού Ινστιτούτου. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του θιάσου ΜΑΣΚΕΣ και του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ. Έχει συνεργαστεί με πολλά ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΘΕΑΤΡΑ με το ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ, με την ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ. Έχει επίσης πολλές συνεργασίες στην κρατική τηλεόραση και το ραδιόφωνο, σε παραγωγές θεατρικών έργων και εκπομπών λόγου. Μεταφράσεις της έχουν παιχτεί σε πολλά θέατρα στην Ελλάδα και στην Κύπρο και έχουν εκδοθεί από διάφορους εκδοτικούς οίκους. Έχει διατελέσει αναπληρώτρια καθηγήτρια ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ–ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ στο ΤΜΗΜΑ ΘΕΑΤΡΟΥ της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Είναι μέλος της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ. Έχει σκηνοθετήσει έργα των: Δημητρίου Βυζάντιου, Μολιέρου, Σλαβομίρ Μρόζεκ, Κώστα Μουρσελά, Ιάκωβου Καμπανέλλη, Γιώργου Σκούρτη, Μήτσου Ευθυμιάδη, Μπάμπη Τσικληρόπουλου, Γιώργη Χριστοφιλάκη, Ιάκωβου Καμπανέλλη, Μ. Χουρμούζη, Ναζίμ Χικμέτ, Ηλία Καπετανάκη Αριστοφάνη (αρχαίο θέατρο Επιδαύρου), Γκολντόνι, Τ. Ουίλιαμς. Ου. Σαρόγιαν, Μολιέρου, Κώστα Μουρσελά, Δημήτρη Ψαθά, Λόρκα, Λούλας Αναγνωστάκη, Λ. Πιραντέλο, Δ.Κεχαϊδη-Ε. Χαβιαρά Α. Γκέρνυ, Τ. Ρουζέβιτς , Ν. Μπακόλα, Ξ. Καλογεροπούλου- Θ. Μοσχόπουλου, Κόννορ Μακφέρσον, Σέρτζι Μπελμπέλ, Ματέι Βισνιέκ, Σάκη Σερέφα.  Με το ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ που ιδρύθηκε το 1991, έχει παρουσιάσει έργα των: Τ. Ρουζέβιτς, Ρ.Β. Φασμπιντερ, Μισέλ Βιναβέρ, Μπ. Στράους, Χ. Μύλλερ, Γκολντόνι, και στιγμιότυπα των : Βέργου, Βογιατζόγλου, Κεχαίδη, Κοροβέση, Μουρσελά, Παπαχρήστου, Σκούρτη, Χρυσούλη, Σ. Βαλούκου, Κ. Γκάτζιου, Π. Κοκκίδη, Π. Μέντη, Λ. Μερίκα, Π. Πασχαλίδη, Σ. Σκούρτη, Β. Σωτηροπούλου, Μ. Τσίτα, Λ. Χρηστίδη, Χ. Χριστοφή. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ της έχουν παιχτεί στο Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο, στο Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο, στο Θέατρο Τέχνης Κάρολου Κουν, το Θέατρο Των Καιρών, την Πειραματική Σκηνή Της Τέχνης, το Θ.Ο.Κ. , τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, Σερρών, Καλαμάτας, Κομοτηνής, Ρούμελης και από τον θίασο Μάσκες. 
Φιλμογραφία
Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές (1970)    [ Φοιτήτρια στην ταβέρνα] 
Η ζωή ενάμιση χιλιάρικο (1995)    [Αστυνόμος]
ΑΠΟ ΤΟ http://www.ntng.gr/

ΜΑΙΡΗ ΕΓΙΠΙΔΟΥ

Μαίρη Εγιπίδου
Η Μαίρη Εγιπίδου γεννήθηκε το 1930 στο Μαρούσι και σπούδασε στη "Σχολή Θεάτρου" του Σ. Καραντινού. Πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με τον Αλέξη Δαμιανό και στη συνέχεια είχε πολύσια συνεργασία με θιάσους όπως Κ. Παππά-Ελ. Χατζηαργύρη, Μίμη Φωτόπουλου, Δήμου Σταρένιου, Κας Κατερίνας, Ντίνου Ηλιόπουλου, Νίκου Σταυρίδη, "Πειραϊκό Θέατρο" Δημ Ροντήρη και "Ελεύθερο Θέατρο" Μ. Κατράκη. Το 1960 διέκοψε τις εμφανίσεις της στη σκηνή για να προσληφθεί ως εκφωνήτρια στο ραδιοσταθμό "Ενόπλων", μετέπειτα ΥΕΝΕΔ, απ' όπου όμως απολύθηκε το 1962 λόγω πολιτικών φρονημάτων. Ξεκίνησε το 1963 συνεργασία με τον μουσικοσυνθέτη Μίμη Πλέσσα στην εκπομπή "Τριάντα δευτερόλεπτα" που μεταδιδόταν από το Δεύτερο πρόγραμμα του ΕΙΡ, εκπομπή που από το 1969 έγινε τηλεοπτική στο τότε ΕΙΡΤ. Αλλά και από εκεί απολύθηκε το 1971 ως ανεπιθύμητη από το καθεστώς.

Φιλμογραφία
Ρωμέικη καρδιά (1953)[Στάσα]
Άντρα θέλω με πυγμή (1959) [Μίνα]
Ζάλογγο, το κάστρο της λευτεριάς  (1959) [Ζαφείρω]
Λάθος στον έρωτα (1961)     [Σύζυγος του Μίχαλου] 
Για σένα την αγάπη μου (1961)   [ιδιαιτέρα του Άγη]

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

Διονύσης Παλληκαρόπουλος 
Γεννήθηκε το 1903 και πέθανε στις 11 Αυγούστου 1991.   Ήταν ηθοποιός του ελαφρού μουσικού κυρίως θεάτρου και είχε αξιόλογες επιδόσεις ως τενόρος. Διακρίθηκε ως κωμικός, αρχικά στο είδος του αυτοσχεδιασμού γνωστού ως "νούτικη κωμωδία" και στη συνέχεια ως τυπίστας. Ήταμ παντρεμένος με την πρωταγωνίστρια του Μουσικού Θεάτρου, Σούλα Καραγεώργη.
Φιλμογραφία
Πιάσαμε την καλή (1955) [Προκόπης, ξάδελφος Θύμιου] 
Η θυσία της μάνας (1956) [ μεσίτης γραφείου εργασίας]
Θεέ μου, δως μου το φως μου (1963) [Κυρ-Ανέστης, ταβερνιάρης]
Παιδί μου δεν αμάρτησα (1964)

ΧΑΡΗΣ ΤΡΥΦΩΝΑΣ

Χάρης Τρύφωνας
Φιλμογραφία
Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969)[υπεύθυνος καζίνο]
Όταν η πόλις πεθαίνει (1969)[στην αρχή τότε που λιποθυμά η Χρονοπούλου]

Το ανθρωπάκι (1969)[στο γλέντι για το έργο]
ΘΒ Επιχείρηση Γης μαδιάμ (1969)[στους εξεταστές πρακτόρων και στην αρχή στην καφετέρια που γίνεται η έκρηξη]
Οι γενναίοι του Βορρά (1970)
Η Βαρώνη και ο Προκόπης (1970) [Τζιμ] (ως Χάρης Τρύφων)
Ηδονή και εκδίκηση (1970) [Μάρκος]
Η σάρκα προστάζει (1971)
Ο κύκλος της ανωμαλίας (1971) [Γιώργος Πετρίδης]
Πουλημένες παρθένες (1972)
Κολασμένα καθάρματα   (1972)[Αριστείδης]
Η Αλίκη της σύγχρονης γενιάς (1973)
Οι γυναίκες που ζητούσαν τον έρωτα (1975) [Φαίδωνας]
Κολασμένα νιάτα (1975)
Μαύρη Αφροδίτη  (1977) [Steve]
Ερωτική υπερένταση (1977)[Μπαρμπαρόσα]
Γυμνό φωτομοντέλο  (1978) [Βέρνερ]
Η Μαύρη Εμμανουέλα  (1980) [Mario]  

ΞΕΝΟΦΩΝ ΦΙΛΕΡΗΣ

Ξενοφών (Φώντας) Φιλέρης
O Ξενοφώντας Φιλέρης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 1929. Δούλεψε στον ελληνικό κινηματογράφο μέχρι το 1970, ως μακιγιέρ, παραγωγός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 έκανε την εμφάνισή του στην ελληνική δισκογραφία σαν στιχουργός. Στη διάρκεια της δημιουργικής του πορείας συνεργάστηκε με σπουδαίους Έλληνες δημιουργούς: Κώστας Χατζής, Γιώργος Ζαμπέτας, Γιώργος Κριμιζάκης, Δημήτρης Μηλιος, Βασίλης Δημητρίου, Γιάννης Καραμπεσίνης, Διονύσης Τσακνής κ.α. Στην μεγάλη πορεία του έγραψε σημαντικότατα τραγούδια που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το ελληνικό κοινό. Τραγούδια που τον καθιστούν αλησμόνητο και σημαντικότατο ταυτόχρονα: «Χάσαμε», «Πάρε ένα κοχύλι από το Αιγαίο», «Μια χαμένη Κυριακή», «Μου ‘χες τάξει Άννα», «Ζητείται φίλος», «Το γυφτάκι»  (μουσική: Κώστας Χατζής), «Στο Λευκό Πύργο», «Ρωμιός αγάπησε Ρωμιά», «Νύχτα ονειρομάνα». «Το θέμα είναι να τη βρω» (μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας) κ.α. Ο Ξενοφώντας Φιλέρης ήταν μέλος της Α.Ε.Π.Ι. (Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας) από 1η Μαΐου 1970. Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μάρθα Βούρτση από το 1970.  Πέθανε στις 20 Ιανουαρίου 2014.
Φιλμογραφία
Ο Γιάννης τά΄κανε θάλασσα (1964)
Ο λαγοπόδαρος (1964)
Οι προικοθήρες (1964)
Τώρα που φεύγω από τη ζωή (1966)
Θέλω να ζήσω στον ήλιο (1966) [Πέτρος]
Τα δολάρια της Ασπασίας (1967)
Αυτή που δεν λύγισε (1968)
Συννεφιασμένοι ορίζοντες (1968)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.aepi.gr/

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΔΙΒΟΛΗ

 






















































Αναστασία (Τασία) Διβόλη
Κομπάρσα. Την βρήκαμε σε 102 ταινίες. 
Η φιλμογραφία δεν είναι από κάποιο site.
Ο φίλος μου ο Λευτεράκης (1963)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του (1964)[γειτόνισσα]
Νυχτοπερπατήματα (1964)[εργαζόμενη ξενοδοχείου]ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ
Το νησί της Αφροδίτης (1965)[πενθούσα]
Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966)[εργάτρια]Της συνέβη ένα μικροατύχημα όταν σε μια σκηνή της απεργίας κι ενώ επικρατούσε σύγχυση κι ''έπεφτε ξύλο'', σκόνταψε κι έπεσε κάτω χτυπώντας ελαφρά το πόδι της.
Το κορίτσι με τα βουρκωμένα μάτια (1966)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]

Ένα καράβι Παπαδόπουλοι (1966)[κάτοικος χωριού]

Κούνια που σε κούναγε (1966)[λουόμενη/''καμάκι'' στον Μηλιάδη]
Κατηγορώ την κοινωνία (1966)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Δοσατζού:Επιχείρηση γαμπρός (1966)[Αμπατζίδου, πελάτισσα Βασιλειάδου]
Πυρετός στην άσφαλτο (1967)[μέσα στο πλήθος]
Αντίο για πάντα (1967)[γειτόνισσα]
Δάκρυα οργής (1967)[καθαρίστρια]
Από λαχτάρα σε λαχτάρα (1967)[για τα καλλιστεία]
Κονσέρτο για πολυβόλα (1967) [σκουπίζει τον δρόμο, νοσοκόμα στον σταθμό των τρένων και στους πανηγυρισμούς στο τέλος]
Ο πουλημένος άνθρωπος (1967)[εργαζόμενη στο εργοστάσιο]
Το πιο λαμπρό αστέρι (1967)[στην αγορά]
Ραντεβού με μια άγνωστη (1968)[δικαστικός]
Η θυρωρίνα (1968)[κάτοικος πολυκατοικίας]
Ο τυχεράκιας (1968)[κάτοικος χωριού]
Το κορίτσι του λούνα παρκ (1968)[θεατής στο μουσικό θέατρο]
Το πιο λαμπρό μπουζούκι (1968)[κάτοικος χωριού]
Η καρδιά ενός αλήτη (1968)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Η επιστροφή της Μήδειας (1968)[κάτοικος χωριού]
Ο τρελός τά΄χει 400 (1968)[τρελή]
Πολύ αργά για δάκρυα (1968)[εργαζόμενη και πελάτισσα στο ίδιο κέντρο διασκέδασης]
Αποστολή θανάτου (1968)[παπαδιά]
Τα δυο πόδια σ΄ένα παπούτσι (1968)[στο σταθμό των τρένων]

Η λυγερή (1968)
Πήρε ο άνεμος τα όνειρά μου (1968)[νοσοκόμα]
Ψυχραιμία Ναπολέων (1968)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Το ράλυ του θανάτου (1968)[κ.Ασημάκη]
Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Όταν η πόλις πεθαίνει (1969)[θαυμάστρια]
Η δίκη ενός αθώου (1969)[στο δικαστήριο και νοσοκόμα]
Ο πρόσφυγας (1969)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Το λεβεντόπαιδο (1969)[γειτόνισσα]
Το ανθρωπάκι (1969)[παρούσα στον καυγά Μεταξάς και Καραγιάννη και θαυμάστρια]
Ένας άντρας με συνείδηση (1969)[πελάτισσα ταβέρνας και στον εφημεριδοπώλη]
Ένας μάγκας στα σαλόνια (1969)[κάτοικος χωριού και ακροατήριο δικαστηρίου]
Δραπέτες του Μπούλκες (1969)[κάτοικος χωριού]
Ας με κρίνουν οι ένοχοι (1969)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969)[στο σταθμό των τρένων που την περνάνε για δασκάλα]
Ο κακός, ο ψυχρός κι ο ανάποδος (1969)[θεατής στο θέατρο]
Η θυσία μιας μάνας (1969)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Πανικός (1969)[έξω από το φαρμακείο]
Τα δυο πόδια σ΄ένα παπούτσι (1969)[στο σιδηροδρομικό σταθμό]
Εν ονόματι του νόμου (1970)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Ένα αστείο κορίτσι (1970)[θεατής στο τσίρκο]
Ορατότης μηδέν (1970)[πενθούσα]
Βαβυλωνία (1970)κάτοικος πόλης]
Ενας Βέγγος για όλες τις δουλειές (1970)[θεατής στον κινηματογράφο]
Η ζούγκλα των πόλεων (1970)[μέσα στο αγανακτισμένο πλήθος]
Ο Θανάσης η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα (1970)[στη γιορτή με τη μπάντα]
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο (1970)[νοσοκόμα στο Μέτωπο, μητέρα στρατιώτη και παίρνει κόλλυβα στο τέλος]
Κρίμα το μπόι σου (1970)[στο παιδικό θέατρο]
Η σκλάβα (1970)[κάτοικος χωριού]
Η ζωή μου στα χέρια σου (1970)[στο γλέντι του γάμου]
Ώρες αγάπης ώρες πολέμου (1970)[στους πανηγυρισμούς]
Ο τελευταίος των κομιτατζήδων (1970)[κάτοικος χωριού]
Οι γενναίοι του Βορρά (1970)[στο γάμο]
Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970)[κάτοικος χωριού]
Ο φαφλατάς (1971)[ένορκος]
Εγωιστές (1971)[κάτοικος χωριού]
Ένας ξένοιαστος παλαβιάρης (1971)[επιβάτης πλοίου και στο επισκεπτήριο στη φυλακή]
Μια ελληνίδα στο χαρέμι (1971)[έξω από το σπίτι της Βλαχοπούλου]
Η αρχόντισσα του κάμπου (1971)[κάτοικος χωριού]
Οι αμαρτωλοί (1971)[κυρά Θοδώρα/ μητέρα Νομικού]
Αδέλφια μου αλήτες πουλιά (1971)[τσιγγάνα]
Μαντώ Μαυρογένους (1971)[στο γλέντι]
Η κόρη του ήλιου (1971)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Τι έκανες στο πόλεμο Θανάση (1971)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Ο κύριος σταθμάρχης (1972)[στο θέατρο]
Απ΄τα αλώνια στα σαλόνια (1972)[χωρικός]
Αντάρτες των πόλεων (1972)[στο γερμανικό σταθμό]
Λυσιστράτη (1972)[Αθηναία]

Ερωτική συμφωνία (1972)[κάτοικος χωριού]
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972)[θεατής στο θέατρο και ακροατήριο δικαστηρίου]
Μια μάνα κατηγορείται (1972)[καθαρίστρια]
Η προεδρίνα (1972)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Η αμαρτία της ομορφιάς (1972)[συγγενής διασωθέντα]
Η γυναικοκρατία(1973)[κυρά Γιώργαινα]
Η Μαρία της σιωπής (1973)[στην εκκλησία και ακροατήριο δικαστηρίου]

Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές (1973)
Ιωάννης ο βίαιος (1973)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Τα χρόνια της οργής (1973)[στο μνημόσυνο/''ανάθεμα τον πόλεμο'']
Ο βάλτος (1973)[στην ουρά στην οικοδομική εταιρεία]
Ο Αστερισμός της Παρθένου (1973)[γειτόνισσα]
Ο τσαρλατάνος (1973)[στο σταθμό των λεωφορείων]
Ο φαντασμένος (1973)[κάτοικος χωριού]
Ένας νομοταγής πολίτης (1974)[στη στάση του λεωφορείου]
Οι εραστές του ονείρου (1974)[περαστική]
Σεξομανία (1974)
Οι βάσεις και η Βασούλα (1975)[κλαίει για τον Περγιάλη]
Ένα τανκ στο κρεββάτι μου (1975)[στο νοσοκομείο]
Οι βάσεις και η Βασούλα (1975)[στο επισκεπτήριο της φυλακής]
Τα χρώματα της ίριδας (1975)[με το πλήθος στη θάλασσα]
Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976)[στο θέατρο]
Γυναίκες στα όπλα (1979)[κάτοικος χωριού]
Ο φαλακρός μαθητής (1979)[μιλά με τον ποδηλάτη που του παίρνει το ποδήλατο ο Βέγγος]
Αγόρια στην πορνεία (1985)[γιαγιά]
Οι Πόντιοι (1985)[στο ταξί με Βουτσά]
Σειρές που έχει παίξει
Who payw the Ferryman (1977) BBC2
Ορκιστείτε παρακαλώ (1982) ΥΕΝΕΔ (ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΡΙΜΑΝΗΣ

Άγγελος Γριμάνης
Ο Άγγελος Γριμάνης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1906. Ο ίδιος δήλωνε ότι είχε καταγωγή από την Κέρκυρα. Υπήρξε για πολλά χρόνια η σημαντικότερη προσωπικότητα του χορού στην Ελλάδα τόσο ως χορευτής όσο και ως χορογράφος. Αφού τελείωσε το εξατάξιο γυμνάσιο μετέβη το 1923 στη Γερμανία και γράφτηκε στην αρχιτεκτονική σχολή. Γρήγορα όμως εν αγνοία της οικογενείας του εγκατέλειψε τις σπουδές του και γράφτηκε στη Σχολή χορού της Μαίρη Βίκμαν. Ακόμη σπούδασε στις Σχολές Zimmermann, Growsky (Βερολίνο) και Nijinska (Παρίσι). Το ντεμπούτο του ως χορευτής το έκανε με την οπερέτα "Τσάρεβιτς" (Βερολίνο 1927) κερδίζοντας αμέσως το κοινό. Από το 1927 - 1929 συνεχίζει να δημιουργεί στην Όπερα της Στουτγάρδης ως πρώτος χορευτής ("Κοπέλλια" (1928), "Εξπρεσιονιστική σουίτα", κ.α.). Το 1929 προσλαμβάνεται στην όπερα της Κολωνίας και μέχρι το 1930 δημιουργεί και πάλι ως πρώτος χορευτής στα έργα : "Τρίκοχο καπέλο", "Πουλτσινέλα", "Πετρούσκα" (1930), "Ιεροτελεστία της `Ανοίξης", "Δον Ζουάν" κ.α. Τα έτη 1930-31 συνεχίζει ως πρώτος χορευτής και χορογράφος του Κέμνιτς. Κάνει τις χορογραφίες στα έργα: "Robinsonnade", "Parade", "Bικτωρία και Ουσσάρος", "Αΐντα", "Μάγος έρωτας" και χορεύει με τους Άντον Ντόλιν και Λα Γιάνα στα "Παραμύθια Χόφμαν" σε σκηνοθεσία Μαξ Ράιντχαρτ, (Βερολίνο 1931-32). Πρώτος χορευτής στα "Ρωσικά μπαλέτα" το 1932 στα έργα : "Πριγκίπισσα κύκνος", "Παραλλαγές", "Πρίγκιψ Ιγκόρ", "Comediens jaloux" κ.ο.κ. περιοδεύει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης δίνοντας ρεσιτάλ χορού, αποσπώντας υπέροχες κριτικές. Η φήμη του όμως έχει φτάσει και στον Ελλαδικό χώρο και το 1933 ο Φώτος Πολίτης τον μετακαλεί για να χορογραφήσει και να χορέψει στον "Αρχοντοχωριάτη" του Μολιέρου. Πείθεται, γιατί έτσι θα αποδείξει την καλλιτεχνική αξία του και στην πατρίδα του και παράλληλα θα σωθεί από την γκρίνια της αυστηρών αρχών οικογενείας του (ο πατέρας του ήταν εφέτης) που από την αρχή ήταν αντίθετη στις σπουδές του στον χορό. Από τότε (1933-1937) γίνεται μόνιμος χορευτής και χορογράφος του Εθνικού Θεάτρου ("Πέερ Γκυντ", "Κύκλωψ", "Δωδέκατη νύχτα", "Δον Κιχώτης", "Ηλέκτρα", "Κατά φαντασίαν ασθενής" κ.α.). Πριν τον πόλεμο και κατά την διάρκεια της Κατοχής μετέχει ως χορευτής και χορογράφος σε επιθεωρησιακούς θιάσους, ενώ παράλληλα συνεργάζεται με την ΕΛΣ. Επιλέγει αξιόλογους χορευτές και συγκροτεί μπαλέτα, που εμφανίζει σε επιθεωρήσεις (1939-40, 1947 και 1951-53). Μετά την απελευθέρωση, γίνεται μόνιμο στέλεχος της ΕΛΣ. Χορογράφησε πολλές όπερες, οπερέτες και βραδιές μπαλέτου. Μερικά από αυτά από 1941-59 είναι : "Πραματευτής", "Αετός", "Θάνατος Αντρειωμένης", "Πρωτομάστορας", "Εύθυμη χήρα", "Αδριανή Λεκουβρέρ", "Κάρμεν", "Ο Βαφτιστικός", "Νύχτες της Βενετίας", "Μανόν", "Χώρα του Μειδιάματος", "Αΐντα", "Τροβατόρε" κ.λπ.. Ως χορογράφος: "Χριστίνα" (1961). "Κάρμεν", "Δύναμη Πεπρωμένου", "Τανχώϋζερ" (1962). "Τροβατόρε", "Μανόν" και "Ριγκολέτο" (1963). "Ορλώφ" και "Ο μαγικός καθρέφτης" (1964). "Αντρέα Σενιέ", "Τσάρος και ξυλουργός" και "Αΐντα" (1965). "Μεφιστόφελε" (1966). κ.λπ. Επιστρέφοντας στην Ευρώπη το 1957 χορογραφεί 3 μπαλέτα στο Raimund Theater της Βιέννης. Συνεργάζεται επίσης με το Ελληνικό Χορόδραμα (1951-59) : "6 λαϊκές ζωγραφιές" σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι, "Τσιγγάνος". Παρά τη φήμη του και την τεράστια καλλιτεχνική του αξία δεν διστάζει να πειραματίζεται και να συνεργάζεται με νέους ταλαντούχους καλλιτέχνες, όπως ο ηθοποιός και χορευτής Άγγελος Γραμμένος. Έτσι το 1975 κάνει τις χορογραφίες στο καφέ θέατρο "Καλημέρα ζωή" στην Πλάκα. Συμμετείχε επίσης ως ηθοποιός και έχει χορογραφήσει τις ταινίες "Δούκισσα της Πλακεντίας", "Χαρούμενοι αλήτες", "Δράκος" (του Κούνδουρου). Τιμήθηκε με δίπλωμα του Διεθνούς Χορευτικού Φεστιβάλ των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου (1936). Συνέχισε να χορεύει, να χορογραφεί και να ασκείται στο χορό μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε στην Αθήνα το 1979.

Φιλμογραφία
Δούκισσα της Πλακεντίας (1956)
Χαρούμενοι αλήτες (1958) [Γριμάνης]
Το ατελιέ της μαντάμ Ρόζας - Άγγελοι πεζοδρομίου (1962)
Ζητείται τίμιος (1963)
Βυζαντινή ραψωδία  (1968)
Στον ίλιγγο της αμαρτίας (1972)
Τζακ ο καβαλάρης (1979)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ http://virtualmuseum.nationalopera.gr/
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΝΑΝΑ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Νανά (Αθηνά) Χατζηβασιλείου
Γεννήθηκε μεταξύ 1938-40.
Φιλμογραφία 
Τα παλιόπαιδα  (1963) [Γιάννα]  
Το τεμπελόσκυλο (1963)[εργαζόμενη Αυλωνίτη]
Τα δίδυμα    (1964)  [υπάλληλος γραφείου] 
Η σωφερίνα (1964)[παίζει χαρτιά]

Ο θαλασσόλυκος (1964)[φίλη Καλαντζοπούλου]
Μια γυναίκα κατηγορείται (1966)  [Μάρω]
Ένας κλέφτης...με φιλότιμο (1968)

ΚΩΣΤΑΣ ΦΛΩΡΟΣ

Κώστας Φλώρος
Φιλμογραφία
Ο ταξιτζής (1962)   [Τροχονόμος στην πλάζ Βούλας]
 Οι προικοθήρες (1964)  [Γερμανός τουρίστας]
Τα δίδυμα (1964)  [Από τους 3 αδελφούς της Λούλης]
Οι κολασμένοι (1964)
Ορφανή στους πέντε δρόμους (1964)
Τα δίδυμα (1964)

ΚΙΚΗ ΡΕΠΠΑ

Κική Ρέππα
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931.
Σπουδές: Δραματική Σχολή «Εθνικού Θεάτρου». Αποφοίτησε το 1952. Πρώτη εμφάνιση: 1952, με το θίασο Κώστα Μουσούρη, στο έργο «Ο αρχισιδηρουργός» του Ζ. Ονέ, σε διασκευή Ιάκ. Καμπα­νέλλη (ρόλος: Σουξάνα). θίασοι: θίασος Κ. Μουσούρη (1952-53): Τζ. Τζήρομ «Η Φάννυ τα κατά­φερε», Γρ. Ξενόπουλου «Ο Ποπολάρος» (Κιάρα) - Θέατρο «Σαμαρτζή» (καλοκαίρι 1953): Δημ. Ψαθά «Μικροί Φαρισαίοι» (Κόρη) - θίασος Κ. Μουσούρη (1953-55): Φρ. Σίλλερ «Λουίζα Μύλλερ» (Ακόλουθος), Ντε Φλερ -Ντε Κρουασσέ «Ρομάντζο», Π. Ζεραλντύ" - Ρ. Σπίτσερ «Αν ήθελα ν' αρέσω», Α. Μπονάτσι «Η ώρα της φαντασίας», Ζ. Ανούιγ «Πρόσκληση στον Πύργο» (Ντιάνα) - «Εθνικό Θέατρο» (από το 1956, επί μία εικοσαετία): Αριστοφάνη «Εκκλησιάζουσες», «Λυσιστράτη», «Θεσμοφοριάζουσες», "Όρνιθες", Λ. Αντρέγιεφ «Ανθή», Μολιέρου «Ο φιλάργυρος» (Κόρη), Κωστή Παλαμά «Η Τρισεύγενη» (Ποθούλα), Ζ. Ζιρωντοϋ «Τέσσα», Γ. Χορτάτζη «Ερωφίλη», Λ. Τολστόι «Το κράτος του ζόφους (Ανιούτκα), Α. Στρίντμπεργκ «Το όνειρο» και «Πατέρας» (Βέρθα), Λ. Ντε Βέγκα «Το σκυλί του περιβολάρη», Α. Μορέτο «Ντόνα Ντιάνα», Α. Ντε Μυσσέ «Λορεντζάτσιο», Φ. Γκ. Λόρκα «Δόνα Ροζίτα» (Πρώτη Αγιόλα), «Η θαυμαστή μπαλωματού» και «Γέρμα» (Τρελή), Σαίξπηρ «Τρικυμία» (Ίρις) και πολλά άλλα - Συνεργάστηκε και με τους θιάσους: «Προσκήνιο» Αλέξη Σολομού: Β. Μαγιακόφσκι «Το λουτρό» (Σύζυγος) - θίασος Α. Εσκενάζυ (περιοδεία): Λ. Γκερς «Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες» (Κυρία Μπαίηκερ). 
Κινηματογράφος: «Το δίλημμα μιας ορφανής», «Ασσοι του γηπέδου» (1956), «Το τρελοκόριτσο» κ.ά. 
Ραδιόφωνο: Έλαβε μέρος σε πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές (θεατρι­κές, λογοτεχνικές κ.λπ.). 
Άλλες δραστηριότητες: Υπήρξε μέλος του Σ.Ε.Η., με ημερομηνία εγ­γραφής 31-8-1956. Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Κέ­ντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου επί σειρά ετών και Έφορος Δη­μοσίων Σχέσεων. Δίδαξε Υποκριτική στη Δραματική Σχολή Δημ. Κωνσταντινίδη. Καθηγήτρια Υποκριτικής, από το 1987, στη Δραματική Σχολή Μαί­ρης Βογιατζή - Τράγκα. Πέθανε τον Ιανουάριο του 2006.
Φιλμογραφία
Παλικαράκια της παντρειάς  (1963)  
Το τρελοκόριτσο  (1958)  
Κυριακάτικοι Ήρωες / Οι άσοι του γηπέδου  (1956) [Αννούλα]
Ο Γολγοθάς μιας ορφανής (1954)[Λουίζα Μερσίνα, αδελφή Νίκου]
ΑΠΟ ΤΟ http://www.tragadramaschool.gr/