ΜΕΡΟΠΗ ΡΟΖΑΝ

Μερόπη Ροζάν

Η Μερόπη Ροζάν ήταν Ελληνίδα ηθοποιός σύζυγος του επίσης Έλληνα ηθοποιού Νικόλαου Ροζάν το γένος Πεταλά. Γεννήθηκε το 1895 στο Αϊβαλί στη Μικρά Ασία. Ανέβηκε στη σκηνή του θεάτρου από μαθήτρια ακομη του Γυμνασίου. Εμφανίσθηκε επίσημα ως ηθοποιός με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στα Παναθήναια του 1913.
Η Μερόπη Ροζάν ήταν η πρώτης ηθοποιός που επιδόθηκε σε μιμήσεις (μίμος). Μετά τον γάμο της με τον Ν. Ροζάν έπαιξε σε ρόλους δραματικούς όπως στη "Δράκαινα" του Μπόγρη, την Ευτοπία και Αγία Ελένη στη "Φαύστα" κ.λπ. Επίσης έπαιξε και σε υπέροχους κωμικούς ρόλους π.χ. "Τράβα το κορδόνι" (παλιά δημώδης έκφραση), "Παλιοκόριτσο" κ.ά.
Η Μερόπη Ροζάν ανήκε στο Βασιλικό και μετέπειτα Εθνικό Θέατρο, στο οποίο και προσλήφθηκε μετά την επανασύστασή του. Επίσης, εργάσθηκε και στο Άρμα Θέσπιδος. Κόρη του καλλιτεχνικού ζεύγους Ροζάν ήταν η επίσης ηθοποιός Ρένα Καλαμάρο, που αποσύρθηκε από τη θεατρική σκηνή όταν παντρεύτηκε. Πέθανε το 1977.
Φιλμογραφία
Γαλάζια κεριά (1930)
Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1932)
Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1956)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΜΑΡΙ ΚΑΡΑΒΙΑ

Μαρί Καραβία

Η Μαρία Καραβία, είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Γεννήθηκε στην Καβάλα, αποφοίτησε από τη Σχολή Θεάτρου του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 1974 στην Αθήνα. Εμφανίσθηκε κεντρικά θέατρα της Αθήνας, την τηλεόραση και έκανε παρουσιάσεις στην κρατική ραδιοφωνία με θεατρικές και άλλες εκπομπές. Τέλος του 1989, εγκαταστάθηκε στο Βούπερταλ της Γερμανίας και το 1990 ίδρυσε το Ελληνικό Θέατρο Βούπερταλ, ανεβάζοντας θεατρικές παραστάσεις σε δύο γλώσσες (Ελληνικά-Γερμανικά), όπως : „Γέρμα“ του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, „Οι κουραμπιέδες“ του Γιώργη Χασσάπογλου, „Ηλέκτρα“ του Σοφοκλή. : „Λυσιστράτη“ του Αριστοφάνη, „Μήδεια“ του Ευριπίδη, «Τραγουδώντας στο Αιγαίο» μουσική παράσταση, „Αντιγόνη“ του Σοφοκλή, « Η Άννα που περπατά στα σύννεφα..!» του Μάκη Αντωνόπουλου.
Επίσης τις δίγλωσσες-μουσικές παραστάσεις, αφιερωμένες σε έλληνες ποιητές:
«Αυτός, ο κόσμος ο μικρός ο μέγας!». Ποίηση Oδυσσέα Ελύτη,
«Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι». Ποίηση Γιάννη Ρίτσου.
«Στον πηγαιμό για την Ιθάκη». Ποίηση Κωνσταντίνου Καβάφη.
«Αγγελικό και μαύρο φως..!». Ποίηση Γιώργου Σεφέρη
« Παράθυρο στον κόσμο της Ποίησης και της Μουσικής».
Το 2001 ιδρύει και από τότε είναι πρόεδρος της Πολιτιστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας και Μ.Κ.Ο.ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ, με έδρα την Καβάλα. Το 2005 διηύθυνε αναπτυξιακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα στον Λίβανο, στο πλαίσιο της αναπτυξιακής συνεργασίας για τις αναπτυσσόμενες οικονομικά χώρες που προωθεί το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος. .
Το πρόγραμμα αφορούσε την επαγγελματική κατάρτιση μέσω της μουσικής παιδείας με τη συνεργασία καθηγητών του Μουσικού Τμήματος του Ιονίου Πανεπιστημίου, και απευθυνότανε σε φοιτητές και σπουδαστές του Μουσικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κασλίκ και του Κρατικού Ωδείου του Λιβάνου.
Υπήρξε Μέλος της Παγκόσμιας Επιτροπής του Δικτύου Πολιτισμού του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού.
Φιλμογραφία
Μέρα καθημερινή (1971)
Εθελοντής στον έρωτα (1971)
Ο Μανωλιός στην Ευρώπη (1971)
Της ζήλιας τα καμώματα (1971)
Αντάρτες των πόλεων (1972)
Ιπποκράτης και δημοκρατία (1972)
Εραστές του ονείρου (1974)
Ψυχή και σάρκα (Εσύ κι' εγώ) (1974)
Τζακ ο καβαλλάρης (1979)
Τροχονόμος... Βαρβάρα (1981)
Νοκ-άουτ στον έρωτα / Εγώ και το πουλί μου (1982)
Παντρεμένος με πεθερά / Πάτερ Γκομένιος (1982)
Τα σαΐνια (1982) [Μπάρμπαρα]
ΑΠΟ ΤΟ https://www.k-tipos.gr/

ΜΑΡΙΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ

Μαρία Παλαιολόγου

Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1946.
Φιλμογραφία
Οχυρό 27 (1948)
Κυνηγώντας τον έρωτα (1956)
Μπετόβεν και μπουζούκι (1965)[μαθήτρια Σταυρίδη]
 Δόκτωρ Ζι-Βέγγος (1968)
Ο μαχαραγιάς (1968)
Τρελλός παλαβός και Βέγγος (1968)
Μια βοσκοπούλα αγάπησα (1971)
Ο θείος μου ο Ιπποκράτης (1972)
Πως καταντήσαμε Σωτήρη (1972)
Αν ήμουν πλούσιος (1972)
Υποψήφιοι βουλευτές και βουλευτίνες (1980)
Τροχονόμος... Βαρβάρα (1981)
Όταν οι ρόδες χορεύουν (1984)
Άλλος για τον Παράδεισο (1984)
Τρελλός είμαι ό,τι θέλω κάνω!.. (1984)
Ψηλός λιγνός και ψεύταρος (1985)
Αναρχικές καλόγριες (1986)
Αδελφή μου.. αγάπη μου / Ο άσωτος (1987)
Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν (1987)
Έλα ν' αγαπηθούμε (1987)

ΚΙΚΗ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Κική Σπυροπούλου
Φιλμογραφία
Κατρακύλισμα... στο βούρκο (1962)
Χάιδω (1967)
Ελπίδες που ναυάγησαν (1968) [Σόφη]

ΕΛΕΝΗ ΔΑΚΟΡΩΝΙΑ

Ελένη Δακορώνια
Και ως Λένα Δακορώνια. Γεννήθηκε το 1944. Ηθοποιός που ''έδωσε τη φωνή της'', σε πολλούς ήρωες κινουμένων σχεδίων. Σύζυγος του Τάσου Μασμανίδη.
Φιλμογραφία
Αποστολή θανάτου (1968)
Αργυρώ η προδομένη τσελιγκοπούλα (1968)
Ο ναύτης του Αιγαίου (1968)[Λιάνα]
Ωραία Αιγιώτισσα (1968)
Βαριά κατάρα ο διχασμός (1968)
Το... θύμα (1969)[Σοφούλα]
Σάρκα με σάρκα (1970)
Τα ομορφόπαιδα!.. (1971)
Καυτά ψυχρά κι ανάποδα (1971)[Τούλα]
Βήματα της φωτιάς (1971)[Ελένη Μαρά]
Λυσιστράτη (1972)
Στον ίλιγγο της αμαρτίας (1972)
Ελευθερία ή θάνατος (1972)
Ερωτικές στιγμές (1972)[Νέλλη]
Ο αισιόδοξος (1973)
Γυμνοί στο χιόνι (1974)

ΝΙΚΟΣ ΦΛΟΚΑΣ

Νίκος Φλόκας (Νίκος Φραγκονικολόπουλος)

Πέθανε το 1968.
Φιλμογραφία
Η κυρά μας η μαμμή (1958)
Αστέρω (1959)
Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο (1959)
Μανταλένα (1960)
Στην πόρτα της κολάσεως (1960)
Η νύφη τό σκασε... (1962)
Φτωχός αλλά τίμιος (1965)
Τζένη Τζένη (1965)

ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μαρία Γιαννακοπούλου
Η Μαρία Γιαννακοπούλου ήταν ηθοποιός, παλιά καρατερίστα του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Γεννήθηκε το 1918 στην Αθήνα και πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο 1938 με το θίασο του Βασίλη Αργυρόπουλου στο έργο Όταν η σύζυγος κυβερνά. Σημαντικούς ρόλους είχε επίσης στον κινηματογράφο, στις ταινίες Ο μεθύστακας το 1950 στο ρόλο της μητέρας του Χορν και στην Μανταλένα στο ρόλο της γιαγιάς της Βουγιουκλάκη όπου εμφανίζεται για λίγο. Έπαιξε στο "Θέατρο Τέχνης" στη "Φαλακρή Τραγουδίστρια" του Ε. Ιονέσκο το 1961. Ήταν παντρεμένη με τον Πλοίαρχο Λουκά Χατζηαντωνίου. Πέθανε σε ηλικία μόλις 49 ετών από καρκίνο στις 23 Ιουνίου 1967.
Φιλμογραφία
Ο μεθύστακας (1949) [Ελένη Μπακά]
Μανταλένα (1960)

ΒΑΣΩ ΜΑΝΩΛΙΔΟΥ

Βάσω Μανωλίδου
Η Βάσω Μανωλίδου του Παναγιώτου (Αθήνα, 1910 - 11 Αυγούστου 2004) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1912 (ή 1917). Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στο Ελληνικό Ωδείο. Το 1932 εμφανίστηκε για πρώτη φορά με το Εθνικό Θέατρο στον «Έμπορο της Βενετίας» του Σαίξπηρ και συνέχισε στο ίδιο θέατρο (1932-1943), (1950-1951) και από το (1955 μέχρι το 1980). Το 1939 υποδύθηκε το ρόλο της Οφηλίας στην παράσταση του Άμλετ του Σαίξπηρ στην Αγγλία και στη συνέχεια επέστρεψε με ελληνικούς θιάσους στην Ελλάδα.
Ερμήνευσε τους βασικότερους ρόλους σε πλείστα θεατρικά έργα όπως κατά σειρά: "Θυσία του Αβραάμ", "Φυντανάκι", "Βασιλιάς Λήρ", "Ταπεινοί και καταφρονεμένοι", "Φάουστ", "Γλάρος", "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", "Πειρασμός", "Άμλετ", "Καίσαρ και Κλεοπάτρα", "Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα" κ.ά.
Συνεργάσθηκε επίσης ως συνθιασάρχης με τους Παππά, Δενδραμή, Βεάκη, Μαίρη Αρώνη και Δημήτρη Χορν. Επίσης στα θέατρα «Κοτοπούλη» και «Μουσούρη». Με τη Βάσω Μανωλίδου συνεργάστηκαν επίσης πολλοί σκηνοθέτες όπως ο Aλέξης Σολωμός, ο Tάκης Mουζενίδης, ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Αλέξης Μινωτής. Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες: Eξω φτώχεια του Δημ. Γαζιάδη (1932) και Tο σταυροδρόμι του πεπρωμένου του Tζ. Mπερνούτσιο (1954).
Πραγματοποίησε καλλιτεχνικές περιοδείες στην Κωνσταντινούπολη, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Ήταν ξαδέρφη της Mαίρης Aρώνη. Της απονεμήθηκε ο Xρυσός Σταυρός Eποποιίας και ο Tαξιάρχης του Tάγματος του Φοίνικος.
Η Βάσω Μανωλίδου μιλούσε επίσης γαλλικά και αγγλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Παλαιού Φαλήρου. Πέθανε στις 11 Αυγούστου του 2004 και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Η Βάσω Μανωλίδου θεωρούταν η τελευταία από τους μεγάλους του ελληνικού θεάτρου.
Φιλμογραφία
Έξω φτώχεια (1931)
Το σταυροδρόμι του πεπρωμένου (1954)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.ishow.gr/

ΚΩΣΤΑΣ ΠΟΜΟΝΗΣ

Κώστας Πομόνης(Πομώνης)
Ηθοποιός του μουσικού θεάτρου. Γεννήθηκε στη Ρωσία 1888 και πρωτοεμφανίστηκε στο ελληνικό θέατρο το 1921 και αφοσιώθηκε στην οπερέτα και την επιθεώρηση. Υπήρξε διοικητικός υπάλληλος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και στο Άρμα Θέσπιδος. Πέθανε το 1984.
Φιλμογραφία
Φίλησε με Μαρίτσα (1931)
Οι απάχηδες των Αθηνών (1930)
Παιδιά της Αθήνας (1947)
Μια ζωή ξαναρχίζει (1947)
Οι απάχηδες των Αθηνών (1950)
Ματωμένα Χριστούγεννα (1951) [γιατρός]
Τα τέσσερα σκαλοπάτια (1951)
Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται (1953)[στρατηγός]
Νυχτερινή περιπέτεια (1954)
Στέλλα (1955)[πατέρας του Αλέκου]
Ιστορία μιας κάλπικης λίρας (1955)
Δολλάρια και όνειρα (1956)
Ο ζηλιαρόγατος (1956)[Πίπης Πιπινόπουλος, σταφιδέμπορος]
Τζιπ περίπτερο κι αγάπη (1957)[Αθανασέας]

ΗΡΩ ΧΑΝΤΑ

Ηρώ Χαντά 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1911. Διακεκριμένη ηθοποιός και τραγουδίστρια του μουσικού θεάτρου (μέτζο-σοπράνο). Κόρη του ηθοποιού Σπ. Χαντά υπήρξε επί σειρά ετών δημοφιλέστατη πρωταγωνίστρια και θιασάρχης. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε ηλικία 13 ετών στην επιθεώρηση «Πρωτευουσιάνα» του Αιμ Δραγάτση (Θέατρο «Κεντρικόν») και τον επόμενο χρόνο έπαιξε με το Θίασο της Μ. Κοτοπούλη στο "Κουρέλι" του Νικοντέμι (1925). Με τον ίδιο θίασο εμφανίστηκε στον "Ριχάρδο Γ'" του Σαίξπηρ. Το 1928 μεταπήδησε στο μουσικό θέατρο και σημείωσε μεγάλη επιτυχία ως πρωταγωνίστρια σε οπερέτες και επιθεωρήσεις. Η πρώτη της εμφάνιση στην οπερέτα ήταν στο Θέατρο «Παπαϊωάννου» (με τον ίδιο τον Παπαϊωάννου) στη "Φρασκουΐτα" του Λέχαρ. Παρέμεινε 5 χρόνια στον ίδιο θίασο, παίζοντας οπερέτες Ελλήνων και ξένων μουσουργών («Κρυφό Ρομάντσο» και «Ξανθή, μελαχροινή» του [Λιτόχωρο, Δημοτική Χορωδία" Ιωάννης Σακελλαρίδης"Λιτόχωρο, Δημοτική Χορωδία"Ιωάννης Σακελλαρίδης"Θ. Σακελλαρίδη], «Γυναίκα με τα ούλα της» του Κράους, «Ησαΐα χόρευε» του Στ. Μάστορα, κ.λπ.). Το 1932 παίζει την μεγάλη επιτυχία του Χρ. Χαιρόπουλου "Γυναίκες... Γυναίκες...", που ήταν και προσωπική της επιτυχία. Με δικό της Θίασο και συμπρωταγωνιστή τον Π. Οικονόμου παίζει διάφορα μουσικά έργα στο «Κεντρικόν» (1934-36). Με τον ίδιο «παρτεναίρ» είχε προηγουμένως ερμηνεύσει τη Μίρκα στον «Βαρκάρη του Βόλγα» (των Σ. Ποταμιάνου-Α. Μαστρεκίνη). Το 1936, και για ένα χρόνο, διέκοψε τις εμφανίσεις της και σπούδασε οπερέτα στο "Τεάτερ αν ντερ Βιν" της Βιέννης. Μεταπολεμικά (1946) εμφανίστηκε ως συνθιασάρχις στο Θέατρο «Απόλλων» (με Κ. Στολίγκα, Λ. Σκορδούλη και καλλιτεχνικό δ/ντή τον Ν. Μηλιάδη) τραγουδώντας στις οπερέτες: «Ο χορός της τύχης», «Θέλω να τον δω» και «Σφάλματα κοριτσιών». Η τελευταία εμφάνισή της στην οπερέτα έγινε το 1949 στο Θέατρο «Γκλόρια» («Γλυκειά Νανά» του [Λιτόχωρο, Δημοτική Χορωδία" ΙωάννηςΣακελλαρίδης"Λιτόχωρο, Δημοτική Χορωδία"ΙωάννηςΣακελλαρίδης"Θ. Σακελλαρίδη]). Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας της έκάνε πολλές περιοδείες στο εξωτερικό (Αγγλία,Γαλλία, Αφρική) και έδωσε κατά διαστήματα αρκετές παραστάσεις για τον Ελληνισμό της Κων/πολης και της Αιγύπτου. Έδωσε επίσης πολλά ρεσιτάλ ελαφράς μουσικής στις ελλ. Παροικίες. Σε νεαρή ηλικία έγραψε διηγήματα (που δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες "Ακρόπολις", "Εμπρός",κ.λπ..). Αξιομνημόνευτο και το ότι υπέστη επανειλημμένες διώξεις για τα αριστερά της φρονήματα. Αποσύρθηκε του θεάτρου το 1954. Πέθανε στην Αθήνα στις 4 Ιανουαρίου 1995.
Φιλμογραφία
Διπλή θυσία (1945)
Στο κατώφλι της αμαρτίας (1961)

ΖΩΗ ΒΟΥΔΟΥΡΗ

Ζωή Βουδούρη
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 1917. Κόρη του Λέοντα (Τάκη) Βουδούρη. Πέθανε στις 4 Μαίου 2013.
Φιλμογραφία
Θύελλα στο φάρο (1950)
Όταν το μίσος κυβερνά (1959)[Τασία/καμαριέρα]
Ο μαγκούφης (1962)
Είναι σκληρός ο χωρισμός (1963)
Μάνα γιατί με γέννησες (1963)
Έτσι ήταν η ζωή μου (1963)
Ο διαιτητής (1963)
Κουράστηκα να σ' αποκτήσω (1963)
Έκλεψα τη γυναίκα μου (1964)[μητέρα Κυριακίδου] ΩΣ ΖΩΗ ΒΕΔΟΥΡΗ
Με λύγισε η φτώχεια (1964)
Ευχή και κατάρα (1964)
Φεύγω με πίκρα στα ξένα (1964)
Χωρίς γονείς κι αδέλφια (1964)
Η αστεφάνωτη (1964)
Διψασμένη για αγάπη (1965)
Μια γυναίκα χωρίς ντροπή (1965)
Το κορίτσι με τα βουρκωμένα μάτια (1966)
Πειραιάς ώρα 07.30 (1967)
Ανοιχτή επιστολή (1968)
Ψυχραιμία Ναπολέων (1968)
Η μοίρα μιας γυναίκας (1968)
Μια βοσκοπούλα αγάπησα (1971)
Τα χρόνια της οργής (1973)
Η αλήθεια είναι πικρή (1974)
Παραγγελιά (1980)
Οι απέναντι (1981)
Ο άγιος Πρεβέζης (1982)[θεία]
Το φράγμα (1982)
Ο ρεπόρτερ (1982)
Ταξίδι στην πρωτεύουσα (1982)
Καμικάζι τσαντάκιας (1982)
Ο ζιγκολό της Αθήνας (1982) [θεία]
Στη ζούγκλα της Αθήνας (1982)
Φυλακές ανηλίκων (1982)
Το ψώνιο (1983)
Χωρίς μάρτυρες (1983)
Σιδηρά κυρία (1983)
Εις μνήμην Χάρρυ Κλυνν (1984)
Όταν οι ρόδες χορεύουν (1984) [σύζυγος Αντώνη]
Μπορούμε και κάτω απ’ τα θρανία (1985)
Ο υπηρέτης (1985)
Τα παιδιά του Κρόνου (1985)
Πήρες πτυχίο; (1985)
Παγκόσμια κυβέρνηση (1985)
Τόπος (1985) [Μανιώ]
Made in Greece (1988)
Εξάρχεια ώρα 12 (1988)
Οι αδίστακτοι (1988) [γιαγιά]
Αθηναίοι (1990)
Βιοτεχνία ονείρων (1990) [7η πελάτισσα]
Η καρδιά του πατέρα (1990) [θεία]
Ζωή χαρισάμενη (1993)
Το φτερό της μύγας (1995)
Peppermint (1999) [Βενετία]
Safe sex (1999)[πεθερά]
Θηλυκή εταιρεία (1999) [μητέρα Λάμπρου]
Ένας & ένας (2000) [Βασιλική]
Εφήμερη πόλη (2000)
... κι αύριο μέρα είναι (2001) [Γιώτα]

Γύρω γύρω όλοι (2002)

Η πόλη των θαυμάτων (2004)

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΡΒΕΛΑΣ

Λεωνίδας Καρβέλας
Φιλμογραφία
Έκλεψα τη γυναίκα μου (1964)[Τάκης]
Ο καταφερτζής (1964) [μικρός]