ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗΣ

Βασίλειος Φραγκιαδάκης
Φιλμογραφία
Η φλόγα της ελευθερίας (1952)
Από έξι μείναμε δυο (1953)
Το ξυπόλυτο τάγμα (1953) [Ανδρέας]
Ανοιχτή θάλασσα (1954)[Νικολός,σακάτης-πρώην δύτης]

ΚΑΙΤΗ ΛΥΔΟΥ

Καίτη Λυδού (Λήδου)Φιλμογραφία

Νταντά με το ζόρι (1959)
Ο καλός μας άγγελος (1961) [Πόπη]
Άγγελοι του πεζοδρομίου (1962)
Αμαρτίες γονέων (1963)

ΡΕΝΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ

Ρένα Στρατηγού
Η Ρένα (Ουρανία) Στρατηγού (Αθήνα, 1929 - Αθήνα, 16 Μαρτίου 2014) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Αδέρφια της ήταν ο Στέφανος Στρατηγός, η Αλέκα Στρατηγού και η Στέλλα Στρατηγού, ενώ είχε και ακόμη μία μικρότερη αδερφή, την Ίκλενα, η οποία πέθανε σε μικρή ηλικία. Άρχισε να εμφανίζεται με τον οικογενειακό θίασο του πατέρα της, Βασίλη Στρατηγού. Έγινε μέλος του Σ.Ε.Η. στις 10 Οκτωβρίου 1947 και το 1950 συμμετείχε στο θίασο του Θεάτρου "Βέμπο". Έπαιξε στην επιθεώρηση των Μίμη Τραϊφόρου-Γιώργου Γιαννακόπουλου "Βίρα τις άγκυρες", όπου μαζί με τις αδερφές της Αλέκα και Στέλλα, ερμήνευσε το γνωστό τραγούδι "Παλιοζωή, παλιόκοσμε και παλιοκοινωνία" σε νούμερο της παράστασης. Δεν παρέμεινε για μεγάλο διάστημα στο θέατρο. Τον Ιούλιο του 2013 και κατόπιν επίσκεψής της στο "Σπίτι Του Ηθοποιού", όπου φιλοξενείτο ο πρώην κουνιάδος της Ανδρέας Μπάρκουλης, έσπασε τον ώμο της και μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό. Ανάρρωσε σύντομα και επανήλθε στο σπίτι της, στο Περιστέρι, όπου ζούσε απομονωμένη. Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2014, και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο νεκροταφείο Ζωγράφου.
Φιλμογραφία
Ο μεθύστακας (1949) [Ντόλυ]
Ούτε γάτα ούτε ζημιά (1954) [Λολότα]
Χαρούμενο ξεκίνημα (1954) [Φρόσω]
Χαλιμά (1954)
Νύχτες της Αθήνας (1954)[Μίτση] 
Πιάσαμε την καλή (1955) [Ελένη Σουρταφέρτα]
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑΚΟΣ

Γιώργος Νάκος
Από τους αυθεντικότερους ερμηνευτές δημοτικών τραγουδιών και ηθοποιός του μουσικού Θεάτρου. Γεννήθηκε το 1908 στο Βουνέσι (σήμερα Μορφοβούνι Καρδίτσας) και έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια διότι ο πατέρας του Μιχάλης πέθανε το 1913. Η χήρα Νάκου με τα δυο παιδιά της, το Γιώργο και το Χρήστο, εγκαταστάθηκε στο πατρικό της, στα Φάρσαλα. Από μικρός αναγκάστηκε να δουλέψει, παραμελώντας το σχολείο. Δούλεψε ως καρροποιός μέχρι το 1926, οπότε πήγε στην Αθήνα και δούλεψε σε ταβέρνα ως βοηθός. Το 1927 παρουσιάστηκε στο Στρατό και υπηρέτησε ως προστάτης οικογενείας για οκτώ μήνες, ενώ μετά κατατάχθηκε στην Αστυνομία και συγκεκριμένα στην Αγορανομία Αθηνών. Παντρεύτηκε και απόκτησε δύο παιδιά, το Μιχάλη (1935) και τον Σόλωνα (1937) το παιδί σκοτώθηκε από ατύχημα στα χρόνια της Κατοχής. Τραγουδούσε ερασιτεχνικά στις ταβέρνες και σιγά – σιγά έγινε γνωστός. Σαν γλεντζές που ήταν έκανε ζωή άρχοντα - ρεμπέτη και όχι αστυνομικού, τραγουδώντας κρυφά από την υπηρεσία του. Το 1935 κυκλοφορεί από την Colubia το κλέφτικο «Μωριάς», αναγνωρίζεται η μεγάλη αξία του και καθιερώνεται. Από τα μαγαζιά της Αθήνας δέχεται πολλές προτάσεις και διαπρέπει ως τραγουδιστής δημοτικών και αμανέδων. Μεταξύ των άλλων εργάστηκε στην περίφημη ταβέρνα του Πίκινου όπου τραγουδούσε και ρεμπέτικα, χωρίς ωστόσο ποτέ να ηχογραφήσει. Συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς τραγουδιστές, όπως είναι η Ρόζα Εσκενάζυ, η Ρίτα Αμπατζή, ο Κώστας Ρούκουνας, η Μαρίκα Πολίτισσα, ο Στέλιος Κηρομύτης, ο Πρόδρομος Τσαουσάκης, ο Στ. Καζαντζίδης και άλλους μεγάλους της εποχής.H ζωή του Νάκου αλλάζει με αφορμή ένα τυχαίο περιστατικό, το 1937 οπότε παραιτείται από την Αστυνομία για να ασχοληθεί με το μουσικό θέατρο.  Σε μια ταβέρνα ο Νάκος  τελών σε κατάσταση ευθυμίας, μιμούνταν γνωστό μπεκρή της αθηναϊκής αγοράς. Εκεί έτυχε να τρώει ο γνωστός θιασάρχης Μακέδος, ο οποίος ευρισκόμενος σε αδιέξοδο (διότι είχε τσακωθεί με τον Ορέστη Μακρή που έπαιζε το ρόλο του μεθύστακα) πρότεινε στο Νάκο να αναλάβει το ρόλο. Έτσι, ο Νάκος βρέθηκε να κάνει στο θέατρο τον μπεκρή, ενώ παράλληλα τραγουδούσε δημοτικά και ρεμπέτικα τραγούδια, για πολλά χρόνια και με διάφορους θιάσους στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη στην οποία πέρασε αρκετό καιρό. Το 1941 μέσω της Πόλης περνά στη Συρία και από εκεί στην Αλεξάνδρεια, όπου κατατάσσεται στο ψυχαγωγικό τμήμα του Στρατού, όπου ήταν η  Σοφία Βέμπο, με την οποία συνεργάστηκε για πολλά χρόνια αργότερα. Ως ηθοποιός συναγωνίζεται με επιτυχία τον Μακρή στο ρόλο μπεκρή, αλλού κάνει το βλάχο, ενώ ως τραγουδιστής είναι μοναδικός.Από το 1951 μέχρι και το 1977 συνεργάστηκε με μεγάλους θιάσους και ηθοποιούς, όπως είναι η Μαρίκα Νέζερ, ο Φωτόπουλος, ο Αυλωνίτης, ο Λάσκος, η Ζωζώ Σαπουτζάκη, ο Α. Μπάρκουλης, ο Γ. Μιχαλόπουλος, κ.ά.. Το 1976 εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά «το παλιό το κατοστάρι» ενώ ένα χρόνο αργότερα (1977) με το θίασο του Κ. Βουτσά, οπότε και αποσύρθηκε οριστικά. Ταξίδεψε με θιάσους ταξίδεψε εντός και εκτός Ελλάδος, όπως Κωνσταντινούπολη, Καναδά, Αμερική, Κύπρο, κλπ. Κοινωνικός τύπος όντας, γνώρισε πολλούς ανθρώπους και όχι μόνο από τον στενό καλλιτεχνικό χώρο, όπως φαίνεται από φωτογραφίες με τον Ωνάση, ή την Γκρέτα Γκάρμπο (!) Το 1977 -8 συμμετέχει στην τηλεοπτική παραγωγή «το παλιό το κατοστάρι» όπου παίζει – τι άλλο; - το μεθυσμένο. Ο Νάκος είχε σπάνια φωνή, ωστόσο η μεταπήδηση στο Θέατρο, στέρησε το Δημοτικό τραγούδι από την απαράμιλλη ερμηνεία του. Η δισκογραφική του παραγωγή περιορίζεται σε κατά τι λιγότερο από 30 τραγούδια από αυτά δύο είναι σχετικά με το ρόλο του μπεκρή. Τα δημοτικά συμπεριλήφθηκαν σε ειδικές εκδόσεις (επιλογές) αυθεντικών ερμηνευτών και κυκλοφόρησαν σε Ελλάδα, Ευρώπη και Αμερική. Έζησε ως πραγματικός ρεμπέτης, χαρίζοντας απλόχερα το ταλέντο του και τη ζωή του. Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Ιανουαρίου 1981, ξεχασμένος από όλους. Η μόνη αναφορά στην προσωπικότητα και το έργο του έγινε σε ραδιοφωνική εκπομπή του Γ. Παπαδάκη όπου μίλησε ο ανιψιός του Δημήτρης Κατοίκος. Λίγα χρόνια μετά στο περιοδικό «Γνώση και  Γνώμη της Καρδίτσας» τομ. 5/1986, δημοσιεύτηκε εργασία του Κλεομένη Καλυβιώτη. Πρώτη φορά εκδήλωση για το Νάκο έγινε στη γενέτειρά του, το Μορφοβούνι Καρδίτσας, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του πραγματοποιήθηκε ειδική εκδήλωση τιμής και μνήμης για το Γιώργο Νάκο, την οποία οργάνωσε η Εταιρεία Σύγχρονης Πολιτιστικής Ανάπτυξης στις 6 Φεβρουαρίου 2008.

Φιλμογραφία
Οι παπατζήδες (1954)
Θανασάκης ο πολιτευόμενος (1954)
Ο αδελφός μου ο τροχονόμος (1963)
Ο κατήφορος μιας ορφανής (1963)
Κόσμος και κοσμάκης (1964)

Τα δίδυμα (1964)
Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης (1963)
Σε ποιον να πω τον πόνο μου (1964)
Αυτοί που μίλησαν με το θάνατο (1970)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.espamko.gr/

ΒΙΚΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Βίκυ Κωνσταντοπούλου

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.Στα μέσα της δεκαετίας του '60 επέλεξε να αφήσει οριστικά το Θέατρο και τον Κινηματογράφο. Πέθανε στις 24 Απριλίου 2007.
Φιλμογραφία
Γκόλφω (1955)

Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο (1955)
Θυσία της μάνας (1956)
Η κυρά μας η μαμμή (1958)
Νταντά με το ζόρι (1959)
Ο Ηλίας του 16ου (1959)
Οι δοσατζήδες (1959)
Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο (1959)

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Κώστας Παπακωνσταντίνου

Φιλμογραφία
Αντιγόνη(1961)Αλίμονο στους νέους (1961)[υπάλληλος ανθοπωλείου]

Μικρές Αφροδίτες  (1963) [Λύκας]
Η Κύπρος στις φλόγες (1964)
Ανήσυχα νιάτα  (1963)
Αλύγιστη στη ζωή (1964) [Αλέκος]
Έχω δικαίωμα να σ`αγαπώ  (1966) [Τέλλης]  
Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά (1967) [Μανωλιός]
Οικογένεια Χωραφά (1968)[Πιτ]
Φοβάται ο Γιάννης το Θεριό... (1969)  

ΛΟΥΚΑΣ ΜΥΛΩΝΑΣ

Λουκάς Μυλωνάς

Γεννήθηκε το 1902. Ηθοποιός και ονομαστός θιασάρχης περιοδευόντων θιάσων. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στην αυτοσχεδιαστική κωμωδία («νούτικη»). Στη διάρκεια της Κατοχής εγκαταστάθηκε με θίασό του στη Λάρισα και περιόδευε σε όλη τη Θεσσαλία. Το καλοκαίρι του 1961 περιόδευσε σε ελληνικές πόλεις, με ρεπερτόριο πρόζας και μουσικού θεάτρου. Το 1965 εμφανίστηκε με θίασό του στο Θέατρο «Ορφεύς» Πατρών, παίζοντας ηθογραφίες, οπερέτες και επιθεωρήσεις καθώς και δικές του κωμωδίες. Το 1967, στο ίδιο Θέατρο, ανέβασε πολλές οπερέτες και επιθεωρήσεις.
Φιλμογραφία

Η ιστορία της κάλπικης λίρας (1955)[δικηγόρος Διανέλλου]

Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες (1960)[στο καφενείο]

Ζητείται ψεύτης (1961)[στη συγκέντρωση των εφαπλωματοποιών]
Εμείς τα μπατιράκια (1963)[πελάτης κτηματομεσιτικού γραφείου]
Επιστροφή (1965)[ταβερνιάρης]
Ο Μελέτης στην Άμεση Δράση (1966)[ταβερνιάρης]
Ο παπατρέχας (1966)[υποψήφιος γαμπρός]
Ο μπαμπάς μου ο τέντι μπόις (1966)

Αχ και νά΄μουν άντρας (1966)[περαστικός]
Ένας κλέφτης με φιλότιμο (1968)[πατέρας Κακκαβά]
Δυο έξυπνα κορόιδα (1971)[υποψήφιος γαμπρός]

ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ www.retrodb.gr

ΚΩΣΤΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Κώστας Πολίτης
Φιλμογραφία
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ (1970)
Έμπαινε Μανωλιό (1970)
Η ταξιτζού (1970)
Ο νάνος και οι 7 χιονάτες (1970)
Στη μάχη της Κρήτης (1970)
Κάθε ναυάγιο και μια κόλαση (1971)
Αέρα αέρα αέρα (1972)
Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976) [[α]]
Η ηλικία της θάλασσας (1978)
Καθένας με την τρέλλα του... (1980)
Ο ποδόγυρος (1980)
Η γραβάτα (1991)
Ο χάρος βγήκε παγανιά (2003)

ΛΙΛΑ ΔΡΟΥΤΣΑ

Λίλα Δρούτσα

Eπίσης και ως Λιλή Δρούτσα
Η Λίλα Δρούτσα γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Έπαιξε θέατρο, κινηματογράφο, τηλεόραση. Για τρία χρόνια έμεινε στη Θεσσαλονίκη, όπου είχε τη διεύθυνση του ψυχαγωγικού προγράμματος ραδιοφωνικού σταθμού. Γράφει εδώ και πολλά χρόνια, κυρίως σενάρια για την τηλεόραση. Έχει συνεργαστεί με τα κανάλια ΝΕΤ, ΜΕGΑ, ΑΝΤ-1, ΑLPHΑ, SΤΑR. Έχει κυκλοφορήσει δυο παραμύθια της από τις εκδόσεις "Διάπλαση". Το "Δάφνη και Φαννή" είναι το πρώτο της μυθιστόρημα. Έχει μια δίδυμη αδελφή, την Εύη, που είναι στιχουργός. Έχει αδυναμία στην αδελφή της, στην ανιψιά της, στο Λονδίνο, στον Frank Sinatra και τρελαίνεται να ταξιδεύει. Είναι ανιψιά του Μανόλη και της Λούλας Αναγνωστάκη. Ήταν παντρεμένη με τον Γιώργο Κάππη.
Φιλμογραφία
Η αρχόντισσα της κουζίνας (1969)
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του (1969)
Ο άνθρωπος που γύρισε από τα πιάτα!.. (1969)
Ο απίθανος (1970)
Μαριχουάνα stop! (1971)
Μια παρθένα εκδικείται (1973)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.perizitito.gr/

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΟΓΛΟΥ

Γιάννης Κώστογλου
Γεννήθηκε 1937 στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Κυριαζή Χαρατσάρη στη Θεσσαλονίκη. 
Φιλμογραφία
Οι προικοθήρες (1964)
Ο άνθρωπος που γύρισε από τα πιάτα!.. (1969)
Υποβρύχιον: Παπανικολής (1971)
Ντανίλο τρέλες (1985)
Ένας ερωδιός για τη Γερμανία (1987)

ΒΑΣΩ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βάσω Νικολακοπούλου
Φιλμογραφία
Το ράλλυ του θανάτου (1968)
Για ένα ταγάρι δολάρια (1969)
Δραπέτες του Μπούλκες (1969)
Ο φακίρης Σταμάτης Κόκορας (1969)
Ο Αστραπόγιαννος (1970)
Υποβρύχιο Παπανικολής (1971)
Στα δίχτυα του τρόμου (1975)

ΝΕΛΛΗ ΜΑΡΣΕΛΛΟΥ

Νέλλη (Ειρήνη)Μαρσέλλου - Γλυκοφρύδη
Η Νέλλη (Ελένη) Μαρσέλλου - Γλυκοφρύδη (1907 - 16 Ιανουαρίου 1989) σπούδασε αρχικά στο Ωδείο Αθηνών και αργότερα στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου. Μάλιστα στο Ωδείο Αθηνών τιμήθηκε για την απόδοσή της με αργυρό μετάλλιο. Πρωτοεμφανίστηκε το 1925 και εξελίχθηκε σε αναγνωρισμένη καρατερίστα. Συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης του Σπ.Μελά, τον θίασο Νέων της Ελ.Χαλκούση, τον θίασο Μ.Παλαιολόγου, τον θίασο του Αιμ.Βεάκη και άλλους παίζοντας σε έργα κλασσικού ρεπερτορίου μέχρι το 1932, οπότε εντάχθηκε στο Εθνικό Θέατρο. Παρέμεινε εκεί για πολλά χρόνια παίζοντας σε πολλά και αξιόλογα έργα κλασσικού ρεπερτορίου, αρχαίας τραγωδίας και κωμωδίας, εκτός από ένα διάστημα το 1953 κατά το οποίο συνεργάστηκε με το θίασο Κυβέλης.
Φιλμογραφία
Το κορίτσι της ταβέρνας (1952)
Πρέπει να τα παντρέψουμε (1953)[θεία Βιργινία] 
Το φιντανάκι (1955) [Φρόσω]