ΤΑΚΗΣ ΒΑΡΛΑΜΟΣ

Τάκης Βαρλάμος

Γεννήθηκε το 1930 και πέθανε στις 31 Μαίου 2011.
Χορευτής και χορογράφος με πληθωρικό έργο τις δεκαετίες του '50 και '60, ζευγάρι στη σκηνή και στη ζωή με τη χορεύτρια Μαρία ντε Πετρίλιο (είχαν χωρίσει πριν από κάποια χρόνια), 
Είχαν κόρη την ηθοποιό Μαργαρίτα Βαρλάμου.
ο Τάκης Βαρλάμος πέθανε σε ηλικία 81 χρόνων στη Βοστόνη των ΗΠΑ, όπου ζούσε εδώ και καιρό.
Ξεκίνησε από τη Λυρική Σκηνή το '47 («Μάρθα») κι έκανε σπουδές σε Μιλάνο και Βαρκελώνη. Στη Γένοβα χορογράφησε «Κάρμεν», «Ναμπούκο», «Γάμους του Φίγκαρο». Περιόδευσε σε Ευρώπη, Αμερική με την παρτενέρ-σύζυγό του Μαρία ντε Πετρίλιο. Εκτός από επιθεωρήσεις («Μπετόβεν και μπουζούκι», «Ομόνοια πλατς-πλουτς», κ.ά.) χορογράφησε - χόρεψε (ενίοτε έπαιξε και ως ηθοποιός) σε ταινίες όπως «Το κλωτσοσκούφι» του Σακελλάριου, «Να ζει κανείς ή να μη ζει» του Ορέστη Λάσκου κ.ά
Φιλμογραφία
Άντρας είμαι και... το κέφι μου θα κάνω! (1960) [Αλέκος Δαράτος]
Τυφλός άγγελος (1960)
Το κλωτσοσκούφι (1960)
Ηδονή και πάθος (1960)
Το αγρίμι (1960)[Ανδρέας]
Χορογραφία
Τυφλός άγγελος (1960)
Ήρθες αργά (1961)
Η Αθήνα τη νύχτα (1962)
Ο μπαμπάς μου κι εγώ (1963)
Έτσι ήταν η ζωή μου (1963)
Μάνα γιατί με γέννησες (1963)
Να ζει κανείς ή να μη ζει; (1966)
Καρδιές που ξέρουν ν’ αγαπούν (1967)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.enet.gr/

ΚΑΙΤΗ ΜΠΕΛΙΝΤΑ

Μπελίντα Καίτη
(Αικατερίνη Πολιτοπούλου)   
Δημοφιλής μεταπολεμική τραγουδίστρια του ελαφρολαϊκού τραγουδιού και της επιθεώρησης καθώς και ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Άργος στις 1 Μαρτίου 1923 και μεγάλωσε στην Καλλιθέα. Σπούδασε στο Ωδείο Καλλιθέας και εργάστηκε σε χοροδιδασκαλείο. Υπήρξε σύζυγος του Γιάννη Βέλλα (παντρεύτηκαν στην Κατοχή). Κατόπιν καθιερώθηκε στον ελαφρό μουσικό Χώρο από τον θεατρικό επιχειρηματία Βασίλη Μπουρνέλλη.  Πρωτοδισκογράφησε ως «δεύτερη φωνή» στον Τ. Μαρούδα. Πρώτη σκηνική εμφάνιση: “Σκάνδαλα γυναικών” (“Ακροπόλ”, 1950. Τότε ερμήνευσε «Το τραγούδι που σού έγραψα» του Μ. Σουγιούλ ως αντικαταστάτρια της Κούλας Νικολαϊδου). Το 1951 ήταν η «πρώτη διδάξασα» το περίφημο «αρχοντορεμπέτικο» τραγούδι του Ιωσήφ Ριτσιάρδη «Ταμπακιέρα». Από τότε τραγούδησε και έπαιξε κύριους ρόλους σε διάφορα επιθεωρησιακά θεάματα. Συγκρότησε θίασο με τους Ν. Σταυρίδη και Μαρ. Νέζερ (1958). Προηγουμένως, τραγουδούσε στο «πάλκο» του Τσιτσάνη, δίπλα στη Δούκισσα και τη Σεβάς Χανούμ. Στο “Ακροπόλ” (1959): “30 κότες κι’ ένας κόκορας”. Στο “Πάρκ” (1960): “Φέρρυ μπώτ”. Στο “Καλουτά” (1961): “Της φυλακής τα σίδερα”. Στο “Ακροπόλ” (1963-65): “Κόκκινα τριαντάφυλλα”, “Γυναίκες και λουλούδια”, “Είκοσι θέατρα μαζί”, “Η δημοκρατία χορεύει”. Στο “Μπουρνέλλη” (1966): “Σήκω χόρεψε συρτάκι”. Στο “`Αλφα” (1966): “Επιχείρησις…Ασπίδα”, κ.λπ. Πρωταγωνίστησε και σε ταινίες: “Φυντανάκι”, “Η φτώχεια θέλει καλοπέραση”, “Τζίτζικας και μέρμηγκας”, κ.λπ. Το 1962 πήρε το Α΄ βραβείο του 1ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης* με το τραγούδι «Αλυσίδες» του Κ. Γιαννίδη. Το 1965 μετέτρεψε σε κοσμικό Κέντρο στο Φάληρο ένα παροπλισμένο πλοίο, όμως η επιχείρηση δεν ευωδόθηκε. Το 1967 πήρε το Β΄ βραβείο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης  με το τραγούδι του Λυκούργου Μαρκέα «Κτύπα καρδιά μου». Την άνοιξη του 1968 έκανε 2μηνη περιοδεία στον Καναδά. Εμφανίστηκε και σε ονομαστά κοσμικά Κέντρα» (στο «Πλακιώτικο Σαλόνι» το 1959 με μαέστρο τον Γ. Κατσαρό, στη «Νεράιδα» με μαέστρο τον Κ. Κλάββα, κ.λπ.). Η καλλιτεχνική της σταδιοδρομία έκλεισε το 1969 στη «Νεράιδα». Παρ’ όλα αυτά το 1976 εμφανίστηκε για λίγο (ως «ρετρό») στο «Δελφινάριο» καθώς και στο χειμερινό «Νοτούρνο». Πέθανε από την επάρατη (21.9.1978). Αναφέρεται ότι στην κηδεία της εκατοντάδες απαρηγόρητοι θαυμαστές τραγουδούσαν το τραγούδι του Μ. Θεοφανίδη  “Κόσμος πάει κι έρχεται”, που υπήρξε μεγάλη επιτυχία της. Στους «αναβιωμένους» LP δίσκους της: «Μπελίντα» (1969, 1976) και «Μπελίντα» (1979). Ακούγεται επίσης στους δίσκους: «Μεγάλες επιτυχίες» (1969), «Περασμένα και όχι ξεχασμένα» (1984), «Μουσικό πορτραίτο» (1988) καθώς και στα LP-CD “Καλησπέρα κε `Εντισον, Νο 4″ και “Νο 6″ (1990). 
Φιλμογραφία
Το φιντανάκι (1955) [Εύα]
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση (1958)
Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας (1958) [Κλαίρη]
Ήρθες αργά (1961)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/
ΑΠΟ ΤΟ https://argolikivivliothiki.gr/

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

Δημήτρης Παπαϊωάννου
Φιλμογραφία
Νταντά με το ζόρι (1959)
Το τεμπελόσκυλο (1963)
Ο ανήφορος (1964)
Το δόλωμα (1964)
Ο Θανάσης η Ιουλιέττα και τα λουκάνικα (1970)

ΜΠΕΜΠΑ ΜΩΡΑΙΤΟΠΟΥΛΟΥ

Μπέμπα (Μπέμπυ - Γλυκερία) Μωραϊτοπούλου
Γεννήθηκε το 1925.  Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου αρίστευσε. Μετανάστευσε στην Αφρική (1967-1978). Μέλος του Σ.Ε.Η από το 1945.
Φιλμογραφία
Ένα βότσαλο στη λίμνη (1952)
Σάντα Τσικίτα (1953)
Όνειρα κοριτσιών (1953)
Δολάρια και όνειρα (1956)
Η Νάνσυ την... ψώνισε! (1960)[Ασπασία Κομπορόζου-μητέρα Βασίλη]
Λαφίνα (1962)
Τα παλιόπαιδα (1963)
Βάνα (1965)

ΜΑΓΙΑ ΜΕΛΑΓΙΑ

Μάγια Μελάγια 
Θρυλική ερμηνεύτρια του ελαφρολαϊκού τραγουδιού τα χρόνια του ‘50 και του ‘60 (αλλιώς και αρχοντορεμπέτικου), με επιτυχημένες εμφανίσεις στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Δεν ξεχώρισε μόνο για την κοντράλτο φωνή της, αλλά και για τη σκηνική παρουσία και το μπρίο της. Θεωρήθηκε ένα από τα σύμβολα του σεξ στη μεταπολεμική Ελλάδα. Η Μελπομένη Τσιριγώτη, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 1928 στην Πλάκα και μεγάλωσε στο Παγκράτι. Πρωτοβγήκε στο τραγούδι στα 16 της, όταν την άκουσε μία γειτόνισσα να τραγουδά στην αυλή του σπιτιού της κι έπεισε τη μητέρα της να τη στείλει στο βαριετέ «Όασις» του Ζαππείου, που ειδικευόταν στην ανακάλυψη νέων ταλέντων. Μετά από ακρόαση προσελήφθη στο κέντρο με μαέστρο τον Μιχάλη Σουγιούλ κι εμφανιζόταν με το όνομα Μάνια Τσιριγώτη. Ο σκηνοθέτης Ορέστης Λάσκος ήταν αυτός που της άλλαξε το όνομα σε Μάγια Μελάγια, με το οποίο έγινε γνωστή. Η πρώτη της επιτυχία ήταν το ταγκό «Πώς με μεθάς», σύνθεση του Θεόδωρου Παπαδόπουλου (1947). Τη δεκαετία του ‘50 η καριέρα της απογειώθηκε, με τραγούδια, όπως τα «Θέλω να τα σπάσω», «Αδύνατον να κοιμηθώ», «Είναι αργά», «Άλα της». Παράλληλα, εμφανίστηκε σε θεατρικές επιθεωρήσεις και σε κινηματογραφικές ταινίες («Τσαρούχι, πιστόλι, παπιγιόν», «Τρεις ντετέκτιβς», «Ραντεβού με τον έρωτα», « Η φτώχεια θέλει καλοπέραση»). Τέτοια ήταν η δημοτικότητά της, ώστε, όταν κάποτε η Κατίνα Παξινού θέλησε να προσεγγίσει με αυτοκίνητο το Θέατρο της Επιδαύρου όπου θα έδινε παράσταση, ο τροχονόμος τη σταμάτησε και όταν αυτή του ανέφερε το όνομά της, εισέπραξε την απάντηση: «Δεν μ' ενδιαφέρει κυρία μου, δεν περνάς ούτε η Μάγια Μελάγια νά ’σαι»! Μετά τον χωρισμό της το 1965 με τον συνθέτη Γιώργο Μουζάκη, του οποίου υπήρξε η μούσα για πολλά χρόνια, έφυγε στην Αμερική, όπου ξεκίνησε νέα καριέρα κι έγινε εξαιρετικά δημοφιλής στην ομογένεια. Εκεί γνώρισε και παντρεύτηκε τον Παναγιώτη Γουλάκο, αλλά μετά το θάνατό του το 1978 επέστρεψε στην Ελλάδα. Ζούσε σ’ ένα διαμέρισμα στην Αγίου Μελετίου και  δούλευε κυρίως σε μαγαζιά της επαρχίας. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο την ανάγκασε να μην ξανατραγουδήσει. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ήταν πολύ δύσκολα, καθώς αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Κι έγιναν ακόμη δυσκολότερα, όταν το 2009 έχασε την καρδιακή της φίλη Σπεράντζα Βρανά και το 2011 τη μοναδική της αδερφή, Στέλλα. Η Μάγια Μελάγια πέθανε στις 27 Δεκεμβρίου 2014, σε ηλικία 86 ετών.
Φιλμογραφία
Η άγνωστος (1956)
3 τρελοί ντετέκτιβς (1957)
Κατά λάθος... μπαμπάς (1957)
Ραντεβού με τον έρωτα (1957)
Τσαρούχι πιστόλι παπιγιόν (1957) [Λόλα]
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση (1958)

Καπετάνιος για κλάματα (1961)
Δίψα για ζωή (1964) [φίλη Σταύρου]
Ένας ζόρικος Δεκανέας (1964) [Λέλα Μαράκη]
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ  https://www.facebook.com/profile.php?id=100023969772392
ΑΠΟ ΤΟ https://www.sansimera.gr/

ΖΩΗ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ

Ζωίτσα Κουρούκλη
Γεννήθηκε το 1937.
Ξεκίνησε σαν παιδί θαύμα παίζοντας και τραγουδώντας στο θέατρο, μέχρι που την ανακάλυψε ο Μίμης Πλέσσας στα 11 της χρόνια. Την εποχή που τα άλλα παιδιά τραγουδούσαν παιδικά τραγούδια, εκείνη μιμούνταν τις μεγάλες κυρίες της Jazz μουσικής.
Έκανε τον πρώτο της δίσκο με το Μίμη Πλέσσα που είναι και ο πρώτος δίσκος που ηχογράφησε και ο ίδιος.
Πήγε στη Δραματική Σχολή του Μιχαηλίδη και πήρε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως εξαιρετικό ταλέντο.
Παράλληλα, ασχολήθηκε με το χορό και το πιάνο και έμαθε τέσσερις ξένες γλώσσες.
Παρά το μικρό της ηλικίας της, έγινε από τις πρώτες τραγουδίστριες της Ελληνικής Ραδιοφωνίας με την Ορχήστρα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και της δόθηκε η ευκαιρία να τραγουδήσει τα τραγούδια όλων των τότε γνωστών συνθετών, ενώ παράλληλα, να συμμετάσχει σε πολλές Ελληνικές ταινίες ως τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Είχε το προνόμιο να τραγουδά τα πρώτα τραγούδια πολλών συνθετών ( Στ. Κουγιουμτζή, Γ. Χατζηνάσιου, Κ. Κλάβα και πολλών άλλων.)
Τη δεύτερη χρονιά του Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης της εμπιστεύτηκε ο Μίμης Πλέσσας το ¨Εδώ τελειώνει ο ουρανός¨ και βραβεύτηκαν.
Στην Πολωνία πήρε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό με ένα τραγούδι του Κώστα Καπνίση και έγινε η πρώτη Ελληνίδα που πήγε στην Πολωνία και έλαβε μέρος σ’ αυτόν το Διαγωνισμό.
Στο φεστιβάλ της Βαρκελώνης βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο με ένα τραγούδι του Ανδρέα Οικονόμου.
Κυκλοφόρησαν δίσκοι της στην Ισπανία που έτυχαν μεγάλης επιτυχίας και αποδοχής.
Εμφανίστηκε στα Φεστιβάλ της Βραζιλίας και του Τόκιο, ενώ παράλληλα βρισκόταν σε εξέλιξη η καριέρα της στην Ελλάδα με ξένα τραγούδια της εποχής.
Μετά από μια μεγάλη απουσία, επέστρεψε στο ραδιόφωνο ως ραδιοφωνική παραγωγός και στο τραγούδι πάλι με το Μίμη Πλέσσα και συμμετείχε στις συναυλίες του σ’ όλη την Ελλάδα.
Το 2006, στο δίσκο του Μίμη Πλέσσα με το Jazz Quartet και τον τίτλο «Jazz … the way we like it» τραγούδησε τρία πολύ γνωστά jazz standards και έλαβε εκπληκτικές κριτικές για την ερμηνεία της, από σύσσωμο τον Ελληνικό Τύπο. Πέθανε στη 1 Μαίου 2018.
Φιλμογραφία
Ο μισογύνης (1958)
Άντρας είμαι και... το κέφι μου θα κάνω! (1960) [Καίτη]
Ο Θύμιος τά΄χει 400 (1960)
Αμαρτωλά νιάτα (1960)
Να ζει κανείς ή να μη ζει; (1966)
Πειραιάς ώρα 07.30 (1967)
Εκείνοι που ξέρουν ν’ αγαπούν (1968)
Αδυναμίες (1969)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.youtube.com/watch?v=OH47lJNNAnA
ΑΠΟ ΤΟ http://liveartway.com/

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΗΛΑΣ

Διονύσης Μήλας

Γεννήθηκε το 1923 και πέθανε το 1957. Ηθοποιός και σεναριογράφος.
Φιλμογραφία
Ζαϊρα (1952) 
Όνειρα κοριτσιών (1953) 
Πρέπει να τα παντρέψουμε (1953) [Μίλτος]
Κόκκινα τριαντάφυλλα (1955) [Αλέκος Μολφέτας]
Τσιγγάνικο αίμα (1956)   

ΒΙΒΗ ΜΑΡΚΟΥΤΣΑ

Βιβή Μαρκούτσα

Φιλμογραφία
Ο ανακατωσούρας (1967)
Αθηναίοι (1990)

ΚΛΕΑΡΧΟΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗΣ

Κλέαρχος Καραγιώργης (Καραγεωργιάδης)
Ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε το 1922.  Το όνομά του ήταν Καραγεωργιάδης. Αναγράφεται και ως Κλέων. Γεννήθηκε στη Σμύρνη και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Δημήτρη Ροντήρη.
Φιλμογραφία
Γαμήλιες περιπέτειες (1959)[μαιευτήρας]
Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963)
Η σωφερίνα (1964)
Επιτάφιος για εχθρούς και φίλους (1965)
Τρούμπα '67 (1967)
Εσχάτη προδοσία (1971)
Με φόβον και πάθος (1972)

ΗΛΙΑΣ ΚΟΥΡΙΣΤΗΣ

Ηλίας Κουρίστης

Γεννήθηκε το 1908. Πέθανε τον Αύγουστο του 1967.
Φιλμογραφία
Ορκίστηκα εκδίκηση (1952)
Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963)[στο πλοίο στη Κωνσταντινούπολη]
Η ψεύτρα (1963)[στο συμβούλιο με τον Παπαγιαννόπουλο]
Η σωφερίνα (1964)[γραμματέας δικαστηρίου]
Αχ! Αυτή η γυναίκα μου (1967)

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Κώστας Παπαγεωργίου
Γεννήθηκε το 1902. Είχε μακρόχρονη θητεία στο θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη. Συλλέγοντας θεατρικά ντοκουμέντα, σχημάτισε πολύτιμο αρχείο για το ελληνικό θέατρο.
Φιλμογραφία
Δεσποινίς δικηγόρος (1933)
Το τραγούδι του χωρισμού (1939)
Μια ζωή ξαναρχίζει (1947)
Δυο κόσμοι (1949)
Μπροστά στο Θεό (1953)
Καταδικασμένη κι απ’ το παιδί της (1955)
Το νησί των γενναίων (1959)
Όταν το μίσος κυβερνά (1959)[πρόεδρος δικαστηρίου]
Κασσιανή (1960)
Το ματωμένο πέπλο (1960)
Έξω οι κλέφτες (1961)
Ο λουστράκος (1962)
Το μεγάλο μυστικό (1963)
Μια εβδομάδα στον παράδεισο (1964)

ΦΩΦΩ ΛΟΥΚΑ

Φωφώ Λουκά
Γεννήθηκε το 1908 στο Αδρανύτιο Μικράς Ασίας. 
Μέλος του Σ.Ε.Η. από το 1925. Περιόδευε συχνά στο εξωτερικό με δικό της θίασο ή ως πρωταγωνίστρια άλλων θιάσων. Πέθανε το 1989.
Φιλμογραφία
Παπούτσι από τον τόπο σου (1946)
Ο άχρηστος της κοινωνίας (1956)
Λύγκος ο λεβέντης (1959)
Τα ντερβισόπαιδα (1960)
Προξενήτρα πράκτωρ 017 (1966)
Ο πρίγκηπας της αγοράς (1972)
Το πιο γρήγορο μπουζούκι (1973)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/