ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1977).
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ Νίκος Εμμανουήλ Αντωνού
ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΤΟ facebook.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

ΜΑΙΡΗ ΜΟΝΤ


Μαίρη Μοντ -Σπάθη (Mαρία Μουστάκα)
Γνωστή τραγουδίστρια της περιόδου '55-'65 που υπήρξε σύζυγος ενός σπουδαίου Θεσσαλονικιού συνθέτη ελαφρού τραγουδιού και μαέστρου, του Αλέκου Σπάθη (1914 - 1970).Το 1955 είναι η χρονιά που ο Σπάθης γνώρισε τη Μαρία Μουστάκα, η οποία ξεκινάει στο πλευρό του την τραγουδιστική της καριέρα ως Μαίρη Μοντ. Τους πάντρεψε η Ρένα Βλαχοπούλου την ίδια χρονιά και το 1956 απόκτησαν μια κόρη, την Αγγελική-Μελωδία (νονός του κοριτσιού ο Γιώργος Οικονομίδης που έχει γράψει τους στίχους στα περισσότερα τραγούδια του Αλέκου Σπάθη) και μετακόμισαν στην Αθήνα Έτσι ξεκίνησε η περίοδος της μεγάλης τους ακμής Τραγούδησε σχεδόν όλα τραγούδια του συζύγου της που γνώρισαν τεράστια επιτυχία, αλλά και άλλων συνθετών ενώ παράλληλα εξελίχθηκε σε μεγάλη τραγουδίστρια ραδιοφώνου. Το 1962 ο Σπάθης υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να παραλύσει η δεξιά πλευρά του σώματός του. Συμπαραστάτες στο πρόβλημα ήταν η Ρένα Βλαχοπούλου που τους παραχώρησε το διαμέρισμά της για να μένουν για αρκετά χρόνια και ο Γιώργος Οικονομίδης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Δημήτρης Χορν, ο Μανώλης Χιώτης, η Μαίρη Λίντα, η Μάριον Σίβα και το Τρίο Κιτάρα που οργάνωσε κάποιες παραστάσεις στην Αμερική και πρόσφερε τα έσοδά τους στον Σπάθη. Στις 10 Ιανουαρίου 1970, ο Αλέκος Σπάθης πέθανε. Από τότε όπως ήταν φυσικό η Μαίρη Μοντ δεν μπόρεσε να συνέλθει παρά τις προσπάθειες της Ρένας Βλαχοπούλου που της έδινε κάποια ρολάκια σε ταινίες της και στα επόμενα χρόνια αφοσιώθηκε στην ανατροφή της κόρης της Αγγελικής. Η καριέρα της τελείωσε τότε. Η Μαίρη Μοντ στάθηκε άτυχη γιατί η ασθένεια του συνθέτη ανέκοψε την καλλιτεχνική της πορεία. Πέθανε στις 20 Μαίου 2010 και κηδεύτηκε ξεχασμένη στου Παπάγου.
Φιλμογραφία
Η θεία μου η χίπισσα (1970)
Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971)
Μια Ελληνίδα στο χαρέμι (1971)
Οι αμαρτωλοί (1971)
ΑΠΟ ΤΟ http://vlahopoulou.blogspot.com/

ΑΝΝΑ ΠΑΙΤΑΤΖΗ

Άννα Παϊτατζή
Η Άννα Παϊτατζή (1923 - 2 Ιουλίου 2009) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Χαρακτηριστικότερος ίσως ήταν ο ρόλος της ως Ουρανία στην τηλεοπτική σειρά του Δαλιανίδη Λούνα Παρκ, από το 1974 ως το 1981.
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και η οκταμελής οικογένειά της ήρθε στην Ελλάδα όταν η ίδια ήταν πολύ μικρή. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών και αποφοίτησε το 1946. Την ίδια χρονιά αποφοίτησε και από τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο στο πλευρό της Μελίνας Μερκούρη. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1950 και μία από τις πρώτες της ταινίες ήταν Η λύκαινα, το 1951. Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968), Ο τσακιτζής (1960), Έξω οι κλέφτες (1961), Για ποιον χτυπά η κουδούνα (1968), Ο γίγας της Κυψέλης (1968), Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970), Ο διαιτητής (1963), Ο θείος της Βιολέτας (1957), Ο τετραπέρατος (1966), Ρ20 (2004) και σε άλλες. Από το γάμο της με το δικηγόρο Ηλία Ανδρίτσο (πέθανε το 2006) απέκτησε δύο παιδιά, το Φοίβο και την Ευτυχία.
Το 1972 ενσάρκωσε το ρόλο της Μαντάμ Σουσούς στην πρώτη τηλεοπτική σειρά που βασίστηκε στο σενάριο του Δημήτρη Ψαθά και το 1976 στη σειρά Η Θέμις έχει νεύρα . Την ίδια περίπου περίοδο επιλέχθηκε από τον Δαλιανίδη για το ρόλο της Ουρανίας, συζύγου του κυρ Γιώργη στην μακρόβια τηλεοπτική σειρά Λούνα Παρκ. Το 1981, όταν γυρίστηκε η σειρά Τα Ανάποδα, που ήταν και η συνέχεια του Λούνα Παρκ, η Παϊτατζή έπαιξε ξανά το ρόλο της Ουρανίας, ωστόσο η νέα διοίκηση της ΕΡΤ αποφάσισε εκείνη την εποχή να μην προβάλλει το σίριαλ. Από τις τελευταίες της τηλεοπτικές εμφανίσεις ήταν στις σειρές Οι δύο ορφανές (1991), Το σόι μας (1992) , Επτά θανάσιμες πεθερές και σε ρόλο γκεστ σταρ στο ριμέικ της σειράς Εκείνες κι εγώ με τον Γιάννη Μπέζο.
Πέθανε στις 2 Ιουλίου του 2009, σε ηλικία 86 ετών.
Φιλμογραφία
Θύελλα στο φάρο (1950)
Η λύκαινα (1951)
Έχει θείο το κορίτσι / Ο θείος της Βιολέττας (1957) [Κατερίνα Σακούλα]
Γαμήλιες περιπέτειες (1959) [Δήμητρα Μπισμπίκη]
Τσακιτζης (1960)
Έξω οι κλέφτες (1961) [Περσεφόνη Αδάμαντα]
Κορόιδο γαμπρέ (1962) [Νίνα]
Η μεγάλη θυσία (1962)
Ποτέ δε σε ξέχασα (1962) [Νάντια]
7 μέρες ψέματα (1963) [Τζούλια]
Ένας ντελικανής (1963)
Ο διαιτητης (1963)
Ιστορία μιας ζωής (1965) [Αμαλία Παπαδοπούλου]
Όταν σημάνουν οι καμπάνες (1965)
Κλαίω και σ' αναζητώ (1965)
Ο τετραπέρατος (1966) [Μάργκαρετ]
Η αρτίστα (1966) [η μητέρα της Γιάννας]
Για ποιον χτυπά η... κουδούνα (1968) [Κάτια]
Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968) [Γεωργία Παπαδοπούλου-Λιόντου]
Ο Μικές παντρεύεται (1968) [Συναξαρίδου]
Οι άντρες δεν λυγίζουν ποτέ (1968)
Πληγωμένα νιάτα (1969)
Ο γίγας της Κυψέλης (1969) [η μητέρα της Κλάρα] 
Ο γόης (1969) [Χριστίνα Μπελίρη]
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο (1970) [Καίτη Αναστασοπούλου] 
Η ζούγκλα των πόλεων (1970) [Χριστίνα Σινιάσκου]
Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970) [Τζένη Χάνου]
Αστερισμός της παρθένου (1973) [Μάρθα Μπαμπαρδούλη]
Γυναίκες στα όπλα (1979) [διοικητής στρατοπέδου]
Θα σε κλέψω μ`ακούς; (1982) κυρία Καριάδη]
Ρ20 - R20 (2004)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΝΟΤΑ ΠΑΡΟΥΣΗ

Νότα Παρούση
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη. Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών από το 2006.  Από το 1993 έως το 1997 έλαβε μέρος σε 8 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.
Φιλμογραφία
Το παιδί της πιάτσας (1961)[φίλη του Μίμη]
Η κυρία του κυρίου (1962) [Λίτσα]
Τα δίδυμα (1964) [Λούλη]
Η γέφυρα της ευτυχίας (1964)
Περιφρόνα με γλυκιά μου (1965)
Ο αχαΐρευτος (1970)
Ο μοναχογιός μου ο αγαθιάρης (1972)
Ο παρθενοκυνηγός (1980) [Ορσαλία Ιωακείμ]
Ο Κος ΕΞΟΥΣΙΑΣ (1980)
Τροχονόμος... Βαρβάρα (1981) [Παγώνα]
Σερίφης ο 'μηχανοφάγος' (1983)
Ο άνθρωπος που το`παιζε πολύ (1983)
Καταζητείται το πρόσωπο της ημέρας (1983)
Οι Πόντιοι (1986)
Ο τελευταίος τίμιος Ρωμηός (1989) [Φρόσω]
Τρελάδικο πολυτελείας (1990)

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ

Βελισσάριος Κοντογιάννης
Φιλμογραφία
Η προίκα της Αννούλας (1917)
Χειροκροτήματα (1944)
Η ωραία των Αθηνών (1954)
Χαρούμενο ξεκίνημα (1954)
Το αμαξάκι (1957)
Η λίμνη των πόθων (1958)[Κίτσος]
Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959)
[Χαράλαμπος Παρτσαλόπουλος''ο μπάρμπας στο κάδρο'';;;;;;;;;;;]
Το ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο (1959)
Όταν το μίσος Κυβερνά (1959)[γιατρός]
Λύγκος ο λεβέντης (1959)
Έγκλημα στα παρασκήνια (1960)
Στη Κύπρο άρχισε η αγάπη μας (1960)[δημόσιος κατήγορος στη δίκη των Ελληνοκύπριων πατριωτών] 
Το κλωτσοσκούφι (1960)
Τρεις κούκλες κι εγώ! (1960)
Οι άσσοι της τράκας (1962)
Ο ατσίδας (1962) [Μαυροφρύδης]
Λενιώ η βοσκοπούλα (1963)
Οι ασυνείδητοι (1966)

ΤΑΣΟΣ ΚΟΝΤΑΞΗΣ


Τάσος Κονταξής
Γεννήθηκε το 1907. Ηθοποιός και θιασάρχης. Γεννήθηκε στα Βουρλά Μικράς Ασίας και σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου. Δεύτερη σύζυγος υπήρξε η ηθοποιός Αγλαΐα Κονταξή. Ασχολήθηκε με το θίασο Παιδική Θεατρική Πρωτοπορία ως δάσκαλος και σκηνοθέτης. Πέθανε το 1992.
Φιλμογραφία
Τα μαναβάκια (1957)
Ματωμένα στέφανα (1961)
Για ποιον χτυπά η... κουδούνα (1968)
Γοργόνες και μάγκες (1968)
Θέλω πίσω το παιδί μου (1969)[μέλος δικαστηρίου]
Όταν η πόλις πεθαίνει (1969)
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο (1970)[συλλαμβάνεται στο μπλόκο]
Ερωτικές στιγμές (1972)

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΕΛΑΒΙΝΙΑΣ

Σταμάτης Δελαβίνιας (Δελαβίνας)
Γεννήθηκε το 1908 και πέθανε το 1984. 
Φιλμογραφία
Οι κατεργάρηδες (1963)
Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης (1963)[χωρικός]
Τρίτη και 13 (1963)[πελάτης κέντρου διασκέδασης
Το μεγάλο μυστικό (1963)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Μια εβδομάδα στον Παράδεισο (1964)[καφετζής]
Το μεγάλο μυστικό (1963)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Λόλα (1964)[δεσμοφύλακας]
Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του (1964)[γείτονας και πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο γυρισμός της μάνας (1964)[εργάτης]
Οι κληρονόμοι (1964)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Γάμος αλά ελληνικά (1964)[στο θέατρο]
Υπάρχει και φιλότιμο (1965)[στην αρχή μέσα στο κτίριο]
Γάμος αλά...ελληνικά (1965)[στο θέατρο]
Αφήστε με να ζήσω (1965)[καλεσμένος]
Υπάρχει και φιλότιμο (1965)[στην αρχή του φιλμ, έξω από το υπουργείο αλλά μετά από λίγο και μέσα]
Η ζωή μου ανήκει σε σένα (1965)[γιατρός]
Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965)[παίζει χαρτιά]
Με ιδρώτα και δάκρυα (1965)[υπάλληλος εργοστασίου]
Το μυστικό μιας μητέρας (1966)[πατέρας Μίνας]
Τα δολάρια της Ασπασίας (1967)[ο ''έβγαλα δόντια'']
Το ΠΡΟ-ΠΟ και τα μπουζούκια (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Για ποιον χτυπά η... κουδούνα (1968)
Η γενιά των ηρώων (1969)[κάτοικος χωριού]
Το κρυφό σπίτι της Αγγέλας (1972)
Το ξενοδοχείο των διεφθαρμένων (1972)
Έρωτας και προδοσία (1972)[στρατιωτικός]
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972)[στη κηδεία]
Ένα τανκ στο κρεβάτι μου (1975)
Οι βάσεις και η Βασούλα (1975)[καθηγητής]
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΛΑΟΥΔΗΣ

Λευτέρης Λαούδης
Φιλμογραφία

Αδούλωτοι σκλάβοι (1946)
Από έξι μείναμε δύο (1953)
Δέσπω (1962)
Για την αγάπη του παιδιού μου (1963)
Μας ενώνει ο πόνος (1964)
Η μοίρα μας χτύπησε σκληρά (1966)

ΣΠΥΡΟΣ ΦΩΚΑΣ

Φωκάς Σπύρος (Ανδρουτσόπουλος Σπύρος)
Ο Σπύρος Φωκάς, ένας μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου του θεάτρου και της τηλεόρασης, γεννήθηκε στην Πάτρα στις 17-08-1937 με καταγωγή από την Κέρκυρα από την πλευρά της μητέρας του. Ο κινηματογραφικός φακός φώτισε για πρώτη τον πρωταγωνιστή με την ξεχωριστή ομορφιά και γοητεία το 1959 στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Ματωμένο ηλιοβασίλεμα». Η ταινία προβλήθηκε τότε στο φεστιβάλ Καννών και ήταν η αφετηρία για τη διεθνή αναγνώριση του Σπύρου Φωκά. Ο μεγάλος πρωταγωνιστής τελείωσε τη σχολή του Κωστή Μηχαηλίδη είχε όμως ήδη κάνει την πρώτη του ταινία...άρχοντα του ιταλικού κινηματογράφου. Και τό γεγονός ότι στην ταινία παίζουν πρώτους ρόλους δύο Έλληνες, η νέα και η παλιά γενιά πλάι - πλάι, γιος και μάνα, Φωκάς και Παξινού, μας γεμίζει δικαιολογημένη υπερηφάνεια”.
Με αφετηρία την Ιταλία πλέον συμμετέχει σε διεθνείς συμπαραγωγές που έγιναν εκεί, όπως το “Όταν θέλει η γυναίκα” του Βιντσέντε Μινέλι με τη Λάιζα Μινέλι και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν ή στην τρίτη συνέχεια τη σειράς με κεντρικό ήρωα τον Σάφτ με τίτλο “Ο Σάφτ χτυπά στην Αφρική”.Στη συνέχεια κάνει το μεγάλο βήμα προς το Χόλυγουντ, συμμετέχοντας πλέον σε αμιγώς αμερικάνικες Βρισκόμαστε ακόμη στο 1959 και ο Σπύρος παραγωγές. Φωκάς συμμετέχει στην ταινία του Φράνκο Ρόσι “Ο θάνατος ενός φίλου”. Με αυτήν Λίγες από τις ταινίες στις οποίες την ταινία γίνεται γνωστός στα στούντιο πρωταγωνίστησε ο Φωκάς στην Αμερική της Τσινετσιτά για να συμμετάσχει το είναι οι Ολοκαύτωμα 2000, Το πετράδι 1960 στην περίφημη ταινία του Λουκίνο του Νείλου, Το μαύρο τούνελ, Βισκόντι «Ο Ρόκκο και τ’ αδέλφια του» Ράμπο ΙΙΙ. Πρόκειται για αμερικάνικες έχοντας δίπλα του τον Αλαίν Ντελόν και παραγωγές με διεθνή απήχηση που την αξέχαστη Κατίνα Παξινού. Μάλιστα μαρτυρούν την επιτυχία του Φωκά και για την ταινία “Ο θάνατος ενός φίλου” επί αμερικανικού εδάφους.Παράλληλα κέρδισε βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ συνεχίζει να γυρίζει πληθώρα ιταλικών του Λοκάρντο. Η Ρωζίτα Σώκου που την αλλά και ελληνικών πλέον παραγωγών. εποχή εκείνη ζούσε στη Ρώμη αναφέρει σε άρθρο της σχετικά με τις δυσκολίες Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 γυρίζει των νεόφερτων στα κινηματογραφικά στην Ελλάδα την ταινία «Ο φόβος» στούντιο της Τσινετσιτά τον τρόπο με του Μανουσάκη. Μαζί του παίζουν τον οποίο ξεχώρισε ο Σπύρος Φωκάς: κορυφαίοι πρωταγωνιστές του θεάτρου και του κινηματογράφου όπως η Έλλη “Η τύχη, όμως, του Σπύρου είναι Φωτίου, ο Ανέστης Βλάχος, η αξέχαστη διαβολική πραγματικά, ή μήπως και το Έλενα Ναθαναήλ. Με σκηνοθέτη το τολέντο του όπως φάνηκε στο «Θάνατος Γιάννη Δαλιανίδη γυρίζει τον «εγωισμό» ενός φίλου» συντριπτικά έβοήθησε σ’ αυτήν; Τό γεγονός είναι πώς τον θέλησε ό Βισκόντι γιά τήν ταινία του: «Ό Ρόκο και τ’ αδέλφια του». Είναι η ιστορία μιας οικογενείας από το Νότο που πάει στο Βορρά νά βρει δουλειά, γιατί ο ένας γιος κατάφερε να επιζήσει εκεί.
Ο Σπύρος παίζει το Βιντσέντζο, αδελφό του Ρόκο, και η μάνα του έργου είναι η Κα-τίνα Παξινού. Βέβαια, καλύτερες σκηνές στο φίλμ έχουν οι προστατευόμενοι του Βισκόντι — ο Σαλβατόρι, ο Ντελόν. Μα υπάρχουν πρωταγωνισταί που δέχονται να παίξουν τους κομπάρσους, αρκεί να λάβουν μέρος σε μια ταινία του αναγνωρισμένου έχοντας δίπλα του τη Ζωή Λάσκαρη και τη Τζένη Ρουσέα. Η ταινία «Στεφανία» με συμπρωταγωνίστρια και πάλι τη Ζωή Λάσκαρη θεωρείται από τις καλύτερες του ελληνικού κινηματογράφου. Με την Έλενα Ναθαναήλ γυρίζει το «Δραπέτη», μια υπέροχη ταινία στην οποία συμπρωταγωνιστεί ο μεγάλος του ελληνικού θεάτρου Μάνος Κατράκης. Μαζί με την Έλενα Ναθαναήλ πάλι και το Θόδωρο Ρουμπάνη γυρίζει την ταινία «Ντάμα σπαθί». Οι νεότεροι θυμούνται το Σπύρο Φωκά από τη συμμετοχή του στην τηλεόπτική σειρά του Στράτου Μαρκίδη “Τη Αγάπης Μαχαιριά”, έχοντας ως “αντίπαλό” του στην κρητική βεντέτα τον επίσης μεγάλο Γιάννη Βόγλη. Αξίζει να αναφρθεί ότι παράλληλα με όλες τις ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστούσε σε Ελλάδα, Ιταλία και Αμερική, ο Φωκάς έγινε ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός και σε θεατρικές σκηνές του εξωτερικού. Θεωρείται άλλωστε ακόμη και σήμερα κινηματογραφικός και θεατρικός ηθοποιός. Σε συνέντευξή του έχει δηλώσει ότι τον λυπεί το γεγονός ότι οι μεγάλες μέρες του ελληνικού κινηματογράφου έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Πιστεύει πως για την ανάκαμψη ή έστω τη βελτίωση της ποιότητας των τηλεοπτικών σειρών χρειάζονται χρήματα, τα οποία ωστόσο δεν υπάρχουν την Ελλάδα που αντιμετωπίζει τον κινηματογράφο ως οικοτεχνία. Ο Σπύρος Φωκάς δεν πέτυχε σε καμία περίπτωση λόγω της τύχης του. Ρίσκαρε αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα στο εξωτερικό, βρέθηκε όμως έτσι στο επίκεντρο των οντισιόν και των ευκαιριών τι οποίες αδραξε και αξιοποίησε στο έπακρο. Έγινε έτσι ένας ακόμα Έλληνας που μπορεί να δηλώσει με πάσα ειλικρίνεια ότι έκανε διεθνή καριέρα.

Φιλμογραφία
Ματωμένο ηλιοβασίλεμα (1959) [Γιάννος]
Διακοπές στην Κολλοπετινίτσα (1959) [Αλέκος]
Λύγκος ο λεβέντης (1959)
Ο Ρόκο και τ` αδέλφια του (1960) 
Η απολύτρωσις (1961) [Ηλίας]
Εγωισμός (1964) [Κώστας]
Η Στεφανία (1966) [Γιώργος Δαπόντες]
Έρωτας στην καυτή άμμο (1966)
Ντάμα σπαθί (1966) [Αλέξανδρος]
Ο φόβος (1966) [μηχανικός]
Ψωμί για έναν δραπέτη (1967)
Ο δραπέτης (1967) [Στέφος Πέργαμος]
Εκείνοι που ξέρουν ν' αγαπούν (1968) [Πέτρος]
Μπροστά στην αγχόνη (1968) [Τίμος]
Η ζωή ενός ανθρώπου (1968) [Χρήστος Σγουρός]
Σόνια (1980) [Τόνιο]
Τα διαμάντια δε λεν ψέμματα (1980) [Πέτρος Γεωργίου]
Τρεις και ο κούκος / Σουβλίστε τους (1981) [Ιάσων Γιαννουδάκης] 
Επικίνδυνο παιχνίδι - η αναμέτρηση (1982) [Πέτρος Παρίσης]
Η παρεξήγηση (1983) [Νίκος]
Το διαμάντι του Νείλου (1985) [Omar]
Ράμπο 3 (1988) [Masoud]
Εραστές χωρίς όρια (1990) [George]
Το πεθαμένο λικέρ (1992)
Ο δραπέτης του φεγγαριού (1994)
Σαπουνόπετρα (1995)
Μπίζνες στα Βαλκάνια (1996)
Ύψωμα 33 (1999) [Guest Star]
Βίτσια γυναικών (2000) [Μάριος Βενιέρης]
Αλέξανδρος και Αϊσέ (2002) [ο πατέρας της Αϊσέ]
Στη σκιά του Λέμυ Κώσιον (2002) [Ρωμαίος]
Μην περνάς, ανάβει κόκκινο (2003)
Πάρ' τα όλα (2003)
Ο χάρος βγήκε παγανιά (2003)
A Simple Love Story (2007) [Νίκος Παπαγεωργίου]
Η διαθήκη του ιερέα Ιωάννη Μελιέ (2009)
Εικόνα σου είμαι (2009)

ΓΚΕΛΥ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μαυροπούλου Γκέλυ
Η Γκέλυ Μαυροπούλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1932 στη Θεσσαλονίκη. Γονείς της ήταν οι επίσης ηθοποιοί Άγγελος Μαυρόπουλος ( 1901 - 1979 ) και Μαρίκα Κρεβατά ( 1911 - 1994 ). Σπούδασε στη Γαλλική Ακαδημία Αθηνών και στη Δραματική Σχολή " Θεάτρου Τέχνης " του Καρόλου Κουν.  Καθηγητές της στη σχολή, ήταν ο Κάρολος Κουν, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος, ο Μίνως Βολανάκης και άλλοι πολλοί. Από τη σχολή αποφοίτησε το 1955 και την ίδια χρονιά, έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση στο θέατρο «Ρεξ - Κοτοπούλη» - όπου την καλλιτεχνική διεύθυνση είχε ο Δημήτρης Μυράτ, με το έργο «Επτά χρόνια φαγούρα» του Άξελροντ. Στη μεγάλη οθόνη ντεμπουτάρισε το 1953 με την ταινία «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» και ακολούθησαν πολλές ακόμη, κυρίως όμως, δραματικές. Αξιόλογη ήταν και η εμφάνισή της στη τηλεόραση ( «Άγνωστος πόλεμος», «Εν τούτω νίκα» κ.α ).  Υπήρξε μεταφράστρια και συμμετέχουσα στο Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Ε.Η ( έγινε μέλος του στις 7 - 6 - 1956 ). Το 1989, ήταν υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Τιμήθηκε από το θεατρικό Φεστιβάλ Ιθάκης ( 1977 ) για την ερμηνεία της στο έργο «Χιροσίμα, αγάπη μου».  Σύζυγός της στα μέσα της δεκαετίας του '50, υπήρξε ο επίσης ηθοποιός Στέφανος Στρατηγός ( 1923 - 2006 ).
Φιλμογραφία
Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται (1953) [Μυρτώ]
Η ωραία των Αθηνών (1954) [Τώνια]
Κόκκινα τριαντάφυλλα (1955) [Αυγή Μολφέτα]
Το φιντανάκι (1955) [Τούλα]
Κυλισμένοι στο Βούρκο (1955) [Τζενη]
Φτώχεια Ερως και Κομπίνα (1956)
Έχει θείο το κορίτσι / Ο θείος της Βιολέττας (1957) [Βιολέττα Γιούπη]
Η θεία από το Σικάγο (1957) [Ελένη Μπάρδα-Ζέριγκα]
Ο Φανούρης και το σόι του (1957) [Κατίνα Σκαρβέτσου]
Της τύχης τα γραμμένα (1957) [Ελένη]
Δύο αγάπες δύο κόσμοι (1958) [Καίτη ...-Μαρή]
Μηδέν πέντε (1958)
Έγκλημα στο Κολωνάκι (1959) [Μυρτώ Καψή]
Το παραστράτημα μιας αθώας (1959) [Φανή]
Ο Αλή Πασάς και η κυρά Φροσύνη (1959) [κυρά Φροσύνη]
Οι 900 της Μαρίνας (1960) [Μαρίνα Δαλέγκου]
Για την αγάπη μιας ορφανής (1960)[Μαίρη Γαιτάνου]
Τσακιτζής (1960) 
Μυρτιά (1961) [Μυρτιά Τσακάλου]
Ο Γολγοθάς μιας αθώας (1961) [Μαρίνα]
Στο κατώφλι της αμαρτίας (1961)
Εταιρία θαυμάτων (1962) [Μίνα]
Η κυρία του κυρίου (1962) [Εύα Καλούδη]
Αγνή κι ατιμασμένη (1962)
Έγκλημα στην Ομόνοια (1962)
Ο δρόμος με τα κόκκινα φώτα (1963) [Χριστίνα]
Απαγωγή (1964)
Κάθε λιμάνι και καημός (1964) [Σοφία Ραζή]
Κατατρεγμένοι της μοίρας (1964)
Δεν μπορούν να μας χωρίσουν (1965) [Σοφία]
Η πικραγαπημένη (1965)
Η ζωή μου ανήκει σε σένα (1965) [Μαρίνα Χολέβα]
Ευτυχώς... τρελάθηκα! (1966) [Ηρώ Λεκάκη]
Κατηγορώ την κοινωνία (1966) [Μάρθα Αντωνίου]
Ο ανακατωσούρας (1967) [Λίλα Καρατουλπάνη]
Από τα Ιεροσόλυμα με αγάπη (1967) [Μάρθα]
Η λεωφόρος της προδοσίας (1969) [Άννα Βέργου]
20 γυναίκες κι εγώ (1973)
Οι γενναίοι πεθαίνουν δύο φορές (1973) [Δήμητρα Αυγέρη]
Ταξίδι του μέλιτος (1979) [Ερατώ]
17 σφαίρες για έναν άγγελο (1980) [Ελένη Κωνσταντοπούλου] 
Έξοδος κινδύνου (1980) [Κάτια Θεοχάρη]
ΑΠΟ ΤΟ http://www.ishow.gr/

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ

Γιώργος Βλαχόπουλος (Μυλωνάς)
Γεννήθηκε το 1910 στη Βαλύρα Μεσσηνίας και ακολουθεί το δύσκολο δρόμο της έβδομης τέχνης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Τελειώνει τη σχολή Εθνικού Θεάτρου και εμφανίζεται στους επαρχιακούς θιάσους . Τον κερδίζει το Κ.Θ.Β.Ε. και με το θίασο Καρούσου συμμετέχει στα έργα; Το παιχνίδι της τρέλας και της φρονιμάδας, Δούκας της Παροναξίας, Απαγωγή της Σμαράγδας. Παίζει στους θιάσους Κοτοπούλη, Θέατρο Μετροπόλιταν, θίασο Κατερίνας Φωτοπούλου, Βέμπο, Εθνικό Κήπο. Στο Ε.Λ.Θ. παρέμεινε για πολλά χρόνια ερμηνεύοντας τους ρόλους στα έργα:
Αγαπητικός της Βοσκοπούλας (Γκόλφας), ο Χριστός Ξανασταυρώνεται (Γιαννακός), Καραϊσκάκης, Ηλίθιος, Έβδομος Ουρανός, Είναι Βαθιές οι Ρίζες, Οδύσσεια, Το Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού, και ο Πραματευτής. Στο θίασο Αναλυτή-Ρηγοπούλου παίζει στο έργο ; Είμαστε Όλοι Συνυπεύθυνοι και στο θίασο Φωτόπουλου παίζει στο έργο: Δον Καμιλλο. Στο Κ.Θ.Β.Ε. παίζει στα έργα: Το παιχνίδι της τρέλλας και της φρονιμάδας, Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν.
Στον κινηματογράφο έπαιξε στα έργα: Οι Γερμανοί Ξανάρχονται, Γρουσούζης, Σωφεράκι, Γκολ στον Έρωτα, Ρωμαίικη Καρδιά, ένας βλάκας και μισός, Η χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα. Είχε συπρωταγωνιστέςτους Αυλωνίτη, Μακρή,Βέμπο,Κατράκη, Χατσίσκο Παπαγιαννόπουλο και άλλους
Το 1983 ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Θεοχάρης Μαναβής, τον τίμησε για την πολύτιμη προσφορά του στο θέατρο και τον κινηματογράφο, στο Μακεδονία-Παλλάς. Ήταν θείος του μητροπολίτου Μονεμβασιάς και Σπάρτης Ευσταθίου και πρώτος εξάδελφος του Αθανασίου Μυλωνά, που ήταν πρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού Βαλύρας. Πέθανε το 1999. 
Φιλμογραφία
Οι Γερμανοί ξανάρχονται... (1948)[τρόφιμος νευρολογικής κλινικής (Μέγας Ναπολέων)]
Χαμένοι άγγελοι (1948)
Ο μεθύστακας (1950)
Ο Μίκης και ο Φίκης / Προπαντός ψυχραιμία (1951)
Ο γρουσούζης (1952)
Το κορίτσι της ταβέρνας (1952)
Η αγνή του λιμανιού (1952)
Άγγελος με χειροπέδες (1952)[''Βούδας''-συγκρατούμενος Πέτρου]
Το σοφεράκι (1953) [Γρηγόρης]
Μεγάλοι δρόμοι (1953)[Παυσανίας, φίλος και συγκάτοικος αρχικά του Νίκου]
Ρωμέικη καρδιά (1953)[Νίκος Βάτρακας]
Οι ουρανοί είναι Δικοί μας (1953)
Γκολ στον έρωτα (1954) [Θύμιος Τσανάκας]
Ιστορία μιας κάλπικης λίρας (1955)
Ο ζηλιαρόγατος (1956)
Γραφείο συνοικεσίων (1956) [Τοτός]
Το παιδί του δρόμου (1957)
Κατά λάθος μπαμπάς (1957)
Το κορίτσι της φτωχογειτονιάς (1957) [Μανώλης]
Το γυμνό μοντέλο (1960)
Το κλωτσοσκούφι (1960) 
Συνοικία το «όνειρο» (1961)
Αντιγόνη (1961) [πρεσβύτερος]
Θρίαμβος (1962)
Είναι σκληρός ο χωρισμός (1963)
Ένας βλάκας... με πατέντα! (1963)
Για την αγάπη του παιδιού μου (1963)
Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης (1963)
Ο ανήφορος (1964)
Η μοίρα μας χτύπησε σκληρά (1966)Τα αδέλφια μου (1966)
Θα κάνω πέτρα την καρδιά μου (1968) [Νικόλας Ματαράγκας]
ΑΠΟ ΤΟ http://lyrasi.blogspot.gr/

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

ΒΑΝΑ (ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ) ΛΕΚΑΡΑΚΟΥ

Βάνα Λεκαράκου
Απόφοιτη της σχολής του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 1964.  Εμφανίζεται επίσης και ως Ιφιγένεια Λεκαράκου. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 2015.
Φιλμογραφία 
Ως Βάνα
Ο μόδιστρος (1967)
Ο χαζομπαμπάς (1967)[θυρωρός]
Ένας ιππότης με... τσαρούχια (1968)
Αλτ!...και σας έφαγα - εδώ Προκόπης (1969)
Αριστοτέλης ο επιπόλαιος (1970)
Ο αρχιψεύταρος (1971)[Ελπινίκη]
Ως Ιφιγένεια
Κραυγή (1964)
Ο καταφερτζής (1964)
Διψασμένη για αγάπη (1965)[νοσοκόμα]

ΣΟΝΙΑ ΔΗΜΟΥ

Δήμου (Οικονομίδου) Σόνια
Γεννήθηκε στην Κων/πολη το 1917, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του ΚΩΘ και ξεκίνησε από το ΚΘΒΕ. Κατόπιν προσχώρησε στο μουσικό θέατρο και επί 5ετία ήταν πρωταγωνίστρια στον περιοδεύοντα θίασο του Ν. Πλατή. Στη συνέχεια μετέσχε σε πολλούς θιάσους γνωστών πρωταγωνιστών. Το 1963-64 έπαιξε στη Θεσ/νίκη με τον θίασο Λ. Σκορδούλη στις οπερέτες του Θ. Σακελλαρίδη «Χριστίνα» και «Κόρη της αμαρτίας» (τη Μάρθα). Έπαιξε και σε ταινίες: «Αγάπησα μιαν άγνωστη», «Κατηγορώ τους δυνατούς» (1970), κ.λπ
Φιλμογραφία
Ο άνθρωπος που γύρισε από τον πόνο (1966)
Σκλάβοι της μοίρας (1966)
Χωρίσαμε ένα δειλινό (1966)
Έχω δικαίωμα να σ`αγαπώ (1966)
Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί (1967)
Νυμφίος ανύμφευτος (1967)
Από τα Ιεροσόλυμα με αγάπη (1967)
Ο χαζομπαμπάς (1967) [θεία Μαριγούλα]
Ένας ιππότης με... τσαρούχια (1968)
Στη ζωή μαζί σου πόνεσα (1968)
Ξεριζωμένη γενιά (1968)
Ο τσαχπίνης (1968)
Ορκίζομαι, είμαι αθώα (1968) 
Τα ψίχουλα του κόσμου (1968)
Ο Κίτσος και τα αδέλφια του (1968)
Η σφραγίδα του Θεού (1969)
Φτωχογειτονιά αγάπη μου (1969)Δ
Δάφνις και Χλόη (1969)
Ένα μπουζούκι αλλοιώτικο από τ' άλλα (1970)
Αγάπησα μιαν άγνωστη (1970)
Κατηγορώ τους δυνατούς (1970)
Σε ικετεύω αγάπη μου (1970)
Βήματα της φωτιάς (1971)
Αιμιλία η διεστραμμένη (1974)

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΜΠΑΝΗΣ


Σπύρος Καμπάνης
Ηθοποιός και στιχουργός. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ελληνικού Ωδείου. Απέκτησε άδεια άσκησης επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο. Διέκοψε νωρίς τη σταδιοδρομία του και δημιούργησε την μπουάτ ''Απανεμιά'' στην Πλάκα, όπου συμμετείχε και ο ίδιος με απαγγελίες ποιημάτων. 
Στράφηκε στο χώρο του τραγουδιού όπου ανέπτυξε δραστηριότητα ως στιχουργός επί σειρά ετών. Συνεργάστηκε κυρίως με τον συνθέτη και τραγουδιστή Κώστα Χατζή. Στίχους του μελοποίησε και η Μαίρη Δαλάκου. Το στιχουργικό του έργο κυκλοφόρησε και σε δίσκους. 
Από το 1959 έως το 1961 έλαβε μέρος σε 8 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.
Φιλμογραφία
Κυνηγώντας τον έρωτα (1956)
Το μυστικό του κόκκινου μανδύα (1960)
Το κορίτσι του Λόχου (1962)
Πονεμένη μητέρα (1962)
Τα παλιόπαιδα  (1963)
Όταν η μοίρα προστάζει (1964) [Αλέκος]
Το κορίτσι της Κυριακής (1964)
Η Εύα δεν... αμάρτησε (1965)
Τσακισμένη από την ορφάνια (1965)
Πικρή ζωή (1965)
Φτωχός αλλά τίμιος (1965)
Η αρτίστα (1966)
Η γόησσα (1967)
Σαπίλα και αριστοκρατία (1967)
Ο αλύγιστος (1968)
Ξεριζωμένη γενηά (1968)

ΤΟΥΛΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


Τούλα
 Δημητρίου 
Γνωστή σύγχρονη ηθοποιός και τραγουδίστρια του ελαφρού θεάτρου.
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1928, όπου σπούδασε τραγούδι, πιάνο, μαντολίνο. Τραγουδούσε σε παιδική χορωδία και στη συνέχεια ήταν στη Χορωδία του "Ορφέως"Πατρών. `Ηρθε στην Αθήνα και ασχολήθηκε τυχαία με το θεατρικό τραγούδι (με δάσκαλο τον Ι. Μεταξά).
Έκανε περιοδείες με μικροθιάσους, παίζοντας οπερέτες και μουσικές κωμωδίες και το 1951 προσλήφθηκε στον Θίασο Παρασκευά Οικονόμου.
Το ίδιο καλοκαίρι ήταν πρωταγωνίστρια στον Θίασο Μίμη Κοκκίνη. Πήρε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος από την Επιτροπή "Εξαιρετικών Ταλέντων". Στον Θίασο Α/φών Καλουτά δημιούργησε με τον Απόλλωνα Γαβριηλίδη ονομαστό "ντουέτο".
Έκτοτε συνεργάστηκαν με πολλούς Θιάσους (Κ. Νικολαΐδου, Κ. Χατζηχρήστου, κ.λπ.) και σε κοσμικά κέντρα στην Αθήνα και τις επαρχίες. Επίσης, ηχογράφησαν στο Ραδιόφωνο και έπαιξαν σε κινηματογραφικές ταινίες. Μετά τον θάνατο του Γαβριηλίδη (1966) συνέχισε μόνη τις εμφανίσεις. Πέθανε τον Ιούλιο του 2016.

Φιλμογραφία
Δουλειές με φούντες (1959)
Μαλάμω (1960)
Ησαΐα χόρευε (1966) 
Ο τσαχπίνης (1968)
Θου-Βου φαλακρός πράκτωρ (επιχείρησις: Γης μαδιάμ) (1969)
Μπλουτζήν και πέτσινα Μπουφάν (1982)
Νιάτα στη λάσπη (1984) [Τούλα Λαζαρίδου]

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΛΑΧΟΣ

Δημήτρης Βλάχος
Ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και στιχουργός.
Φιλμογραφία
Ο Μελέτης στην Άμεσο Δράση (1966)
Ο χαζομπαμπάς (1967) [ Βαγγέλης]
Ο μεθύστακας του λιμανιού (1967)
Σήκω χόρεψε συρτάκι (1967)
Ο πεθερόπληκτος (1968)
Παρακαλώ, γυναίκες μην κλαίτε...(1992)[Θεοφάνης]

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΛΑΤΑΚΗΣ

Βασίλης Πλατάκης
Βασίλης Πλατάκης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1945 και ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 18 ετών σπούδασε στην ιατρική σχολή Αθηνών για τρία χρόνια αλλά την εγκατέλειψε για να ακολουθήσει τη δραματική τέχνη . Τελειώνοντας τη δραματική σχολή φοίτησε στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έπαιξε σαν ηθοποιός στα κεντρικότερα θέατρα της Αθήνας και με τους μεγαλύτερους ηθοποιούς όπως την Έλλη Λαμπετη, το Μάνο Κατράκη, το Γιάννη Γκιωνάκη, τον Μίμη Φωτόπουλο,τον Δημητρη Παπαμιχαηλ,την Αλικη Βουγιουκλακη κ.α. Υπηρέτησε όλα τα είδη της θεατρικής τέχνης από αρχαίο δράμα, κωμωδία, επιθεώρηση και δράμα. Σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα, παιδικές παραστάσεις, παραστάσεις για μεγάλους και από το 1977 ασχολείται και με τις θεατρικές παραγωγές. Ανέβασε γύρω στα εξηντα θεατρικά έργα με δική του παραγωγή στα κεντρικότερα θέατρα της Αθήνας και με τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές του θεάτρου. Ο Βασίλης Πλατάκης είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης ελεύθερου θεάτρου [ ΠΕΕΘ] και συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιό εδώ και δεκατέσσερα χρόνια ως γενικός γραμματέας Από το 1992 ήταν στενός συνεργάτης της Αλίκης Βουγιουκλάκη μέχρι που έφυγε από τη ζωή Από το 1993 διευθύνει το θέατρο Μπρόντγουεϊ Τα τελευταία 5 χρόνια ασχολήθηκε ενεργά με τη σκηνοθεσία [Αν ο Χριστός ήτανε μαύρος, Ολε Ολε Ελλαδα Κουρελε, Δυο γάμοι και μια μοιχεία, Κυρια Νταπφαιρ, Χαμός στην Εντατική, Ωχ τα νεφρά μου, Χορεύοντας με το χρήμα, κ.α). Επίσης ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό φωτισμών σε πολλά θεατρικά έργα ενώ έχει γράψει μια ποιητική συλλογή τις Αδέξιες Πινελιές. Γνωρίζει 4 γλώσσες Αγγλικά-Γαλλικά-Ιταλικά και Αραβικά. Έχει γράψει 10 θεατρικά έργα για παιδιά και έχει μεταφράσει πολλά θεατρικά έργα. Έχει λάβει μέρος σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές όπως στο Θέατρο Δευτέρας, Από την Κωμωδία στο Δράμα, Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα, Μεθοριακός σταθμός, Ορκιστείτε παρακαλώ, Απέναντι όχθη, κ.α., και σε κινηματογραφικές ταινίες όπως οι Γενναίοι του Βορρά, ο Αχόρταγος, κ.α. όπου ξεχωρίζει η ερμηνεία του στην Τελευταία άνοιξη του Τάκη Κανελλόπουλου. Υπήρξε σύζυγος της Γωγώς Ατζολετάκη.
Φιλμογραφία
Κοντσέρτο για πολυβόλα (1967)
Ο αχόρταγος (1967) [υπάλληλος]
Θου-Βου φαλακρός πράκτωρ (επιχείρησις: Γης μαδιάμ) (1969) [σερβιτόρος]
Η αρχόντισσα της κουζίνας (1969)
Οι γενναίοι του Βορρά (1970) [Γιακουμής]
Ο παιχνιδιάρης (1970)
Ο ανθρωπάκος (1972)
Η τελευταία άνοιξη (1972)
Θα σε κλέψω μ`ακούς; (1982)
Αγάπη μου Ουά Ουά (1974)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.broadway.gr/ 

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

ΧΑΡΙΣ ΛΟΥΚΕΑ

Χάρις Λουκέα
Ηθοποιός του θεάτρου και ειδικά της επιθεώρησης. Γεννήθηκε το 1937 (ή το 1936) και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στις 12/01/1978 στο 60ο χλμ της επαρχιακής οδού Φαρσάλων - Μικροθηβών όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε (με προορισμό τη Χαλκίδα για να δώσει παράσταση με το θίασό της), βγήκε από την πορεία του και προσέκρουσε σε στύλο του Ο.Τ.Ε. Στο τροχαίο τραυματίστηκαν οι ηθοποιοί Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Κωνσταντίνος Μιχαλάκος (οδηγός), Πόπη Λάζου και Μίνα Πολίτη-Αντουλάκη.
Φιλμογραφία
Γκόλφω (1955)
Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955) (II)
Γλέντι - λεφτά κι αγάπη (1955)
Θυσία της μάνας (1956)
4 νύφες 1 γαμπρός (1958) [Κατίνα] 
Η κυρά μας η μαμμή (1958)
Αν ήξερες παιδί μου (1960)
Ο άρχοντας του κάμπου (1961)
Δέσπω (1962) [Δέσπω]
Για την αγάπη του παιδιού μου (1963) [Βάσω]
Η βαλίτσα με ο πτώμα (1963)[Καίτη Παναγοπούλου]
Μας ενώνει ο πόνος (1964) [Τζούλια]
Και οι... 14 ήταν υπέροχοι! (1965)
Η φωνή μιας αθώας (1965)
Μιράντα αγάπη μου (1966)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΒΒΑΙΔΗΣ

Γιάννης Σαββαΐδης
Φιλμογραφία
Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966)
Δημήτρη μου Δημήτρη μου (1967)
Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967)
Υπολοχαγός Νατάσσα (1970)
Η κόρη του ήλιου (1971)
Οι αμαρτωλοί (1971)
Αιχμάλωτοι του μίσους (1972)
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972)
Η Ρένα είναι «οφ-σάιντ» (1972)
Η δίκη των δικαστών (1974)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/profile.php?id=100023969772392

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

ΜΑΡΙΑ ΦΩΚΑ

Μαρία Φωκά
Η Μαρία Φωκά (1 Οκτωβρίου 1917 - 15 Ιουνίου 2001) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Αργοστόλι με γονείς τους Νικόλαο Θ. Φωκά (πλοίαρχος) και Καικιλία Κουντούρη. Ήταν ηθοποιός και αγωνίστρια της Αριστεράς που διακρίθηκε σε ρόλους ενσάρκωσης ισχυρών χαρακτήρων. Στη δεκαετία του 1950 απείχε από το σανίδι, σχεδόν για 8 χρόνια, εξαιτίας της καταδίκης της ως κατασκόπου, επειδή εκείνη την εποχή οι κομμουνιστές θεωρούνταν πράκτορες της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν Πρόεδρος του ΣΕΗ (1977). Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Λυκούργο Καλλέργη. Υπήρξε μία από τις διασημότερες γιαγιάδες της ελληνικής τηλεόρασης, χαρακτηριστικοί ήταν οι ρόλοι της στις σειρές «Εκμέκ παγωτό» και «Ντόλτσε βίτα». Η τελευταία της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στη σειρά «Οι θειοσεβούμενοι» το 2000. Πέθανε στο Λονδίνο στις 15 Ιουνίου του 2001, ύστερα από μακροχρόνια καρδιακά προβλήματα και κηδεύτηκε στο Πόρτσμουθ.
Φιλμογραφία
Ο κόκκινος βράχος (1949) [Δις Φλογατόρου]
Ταξίδι με τον έρωτα (1959)
Βοήθεια... με παντρεύουνε! / Οικογένεια Παπαδόπουλου (1961) [Λουκία]
Τα 201 καναρίνια (1964) [Βικτωρία Μαράκη]
Παιδί μου, δεν αμάρτησα (1964)
Το κορίτσι του πόνου (1964) [Ευριδίκη]
Με ιδρώτα και δάκρυα (1965)
Οι καταφρονεμένοι (1965)
Ξαναγύρισε κοντά μου (1965)[κ. Λαζανίδη, μητέρα Λιάνας]
Ο άνθρωπος που γύρισε από τον πόνο (1966) [Μαρία]
Εμείς οι αμαρτωλοί (1966)
Γοργόνες και μάγκες (1968) [αρχόντισσα]
Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968) [Κλειώ]
Θύελλα στο σπίτι των ανέμων (1968)[μητέρα Νόρας Μαρσέλλου]
Ξεριζωμένη γενιά (1968) [μάνα Λουκά]
Ο Μικές παντρεύεται (1968) [Παρδάλογλου]
Ας με κρίνουν οι γυναίκες (1968)
Για την τιμή και για τον έρωτα (1969)
Γυμνοί στο δρόμο (1969) [(μητέρα Άννας)]
Ένας άνδρας με συνείδηση (1969) [Τσακανά]
Η κόμισσα της φάμπρικας (1969) [Ουρανία Στράντζου]
Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα (1969) [μάνα]
Ο μικρός δραπέτης (1969)
Το φθινόπωρο μιας καρδιάς (1969) [Μαρια]
Φτωχογειτονιά αγάπη μου (1969) [Ελένη]
Για την τιμή και τον έρωτα (1969)
Γυμνοί στο δρόμο (1969) [μητέρα της Άννας]
Αγάπησα μια... πολυθρόνα (1971) [θεία Βαγγελίτσα]
Ο αήττητος (1971) [Γεωργία]
Αγάπη μου παλιόγρια (1972) [Αριστέα]
Καυτή εκδίκηση (1972)
Θανάσης ο πιο γρήγορος τρελός / Δικτάτωρ καλεί Θανάση (1973) [Πηνελόπη Δεληθανάση]
Τα λιονταράκια (1974)
Ανατολική περιφέρεια (1979) [Αντιγόνη]
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΑΙΑΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ


Αίας Τριάντης
Ηθοποιός και σκηνογράφος. Γεννήθηκε στο Τρίκαστρο Πρεβέζης το 1933 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη. Το 1964 δημιούργησε στούντιο ζωγραφικής ύστερα από σχετικές σπουδές στο πλάι του αδελφού του γλύπτη Στέλιου Τριάντη. Λειτούργησε έως το 1973, οπότε ο Αίας μετανάστευσε στο Λος Άντζελες, όπου παρέμεινε έως το 1981. Σπούδασε επαγγελματική διαχείριση και ασφαλιστικά σε τοπικό πανεπιστήμιο και παράλληλα ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και εργάστηκε σε ιδιωτική θεατρική σχολή. Ανέπτυξε σκηνοθετική δραστηριότητα για την οποία τιμήθηκε δύο φορές. Επέστρεψε στην Ελλάδα και άσκησε το επάγγελμα του εκπαιδευτή ασφαλιστών. Από το 1954 έως το 1960 έλαβε μέρος σε 17 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου. Ήταν σύζυγος της επίσης ηθοποιού Ντίνας Τριάντη. Πέθανε το 2005.
Φιλμογραφία
Το αμαξάκι (1957)
Ανθισμένη αμυγδαλιά (1959)
Λύγκος ο λεβέντης (1959)
Ήρθες αργά (1961)
Ο νόθος (1964)
Παραλάβατε διορισμόν (1996)
Για μια γυναίκα κι ένα αυτοκίνητο (2001)TV ANT1 2001

ΛΕΥΚΗ ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ

Λευκή Παπαζαφειροπούλου
Ονομαστή θεατρίνα στέλεχος του ελαφρού μουσικού θεάτρου, η Λευκή Χρήστου Παπαζαφειροπούλου (1910-1989) όπως και η αδελφή της Νίνα Χρ. Παπαζαφειροπούλου (1911-1992). Εμφανίστηκε 12ετής στο θέατρο πρόζας (μέλος του ΣΕΗ από το 1924) και το 1929 μεταπήδησε στην οπερέτα («Η κοκότα με τους μενεξέδες», σε μουσική Γιάννη Κυπαρίσση). Το 1955 επανέκαμψε στην πρόζα. Εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο («Ο αχαίρευτος», «Ξενοδοχείο των διεφθαρμένων», κ.λπ.)
Φιλμογραφία
Εκείνες που δεν πρέπει ν`αγαπούν (1951)
Οι παπατζήδες (1954) [Λουλού]
Ένας ήρως με παντούφλες (1958)[κυρία της επιτροπής για τη παραλαβή του ξίφους του στρατηγού]
Κέφι γλέντι και φιγούρα (1958)[καλεσμένη]
Η κυρά μας η μαμμή (1958)
Μια του κλέφτη (1958)[στο Αθήνα Παρκ]
Μια ζωή την έχουμε (1958)[στον ιππόδρομο και στη δεξίωση]
Το κορίτσι της αμαρτίας (1958)
Λαός και Κολωνάκι (1959)
Για την αγάπη μιας ορφανής (1960)[μητέρα Αννούλας]
Αγαπούλα μου (1960)[γειτόνισσα, λέει στο Γιώργο για την εγκυμοσύνη της γυναίκας του-στο τέλος της ταινίας]
Το δράμα μιας αμαρτωλής (1961)
Η απολύτρωσις (1961)
Καραγκούνα (1961)
Έξυπνοι και κορόιδα (1962)
Ο αχαΐρευτος (1970)
Το ξενοδοχείο των διεφθαρμένων (1972)
Χάρρυ Κλυνν αλαλούμ (1982)

ΛΙΛΗ ΜΑΡΙΝΟΥ

Λιλή Μαρίνου
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Το πραγματικό της όνομα είναι Δέσποινα Καβαρλίγκου-Cooke. Είναι παντρεμένη και ζει μόνιμα στις ΗΠΑ πάνω από 55 χρόνια.
Φιλμογραφία

Αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955)
Καταδικασμένη κι απ' το παιδί της (1955)
Η καφετζού (1956) [Κατίνα]

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

ΝΙΚΟΣ ΞΕΠΑΠΑΔΑΚΟΣ


Νίκος Ξεπαπαδάκος
Ο Νίκος Ξεπαπαδάκος ξεκίνησε από ράφτης, συνέχισε σαν ηθοποιός και εξελίχθηκε τελικά σε έναν από τους καλύτερους μακιγιέρ του κινηματογράφου στον τόπο μας. Συνεργάστηκε με τη Finos Film για 22 ολόκληρα χρόνια, επιμελώντας το μακιγιάζ σε 68 ταινίες της, και μένοντας ως το τέλος του Φίνου.
Γεννήθηκε στη Μάνη (Πύργος Διρού της Λακωνίας) το 1925και ήρθε στην Αθήνα στα 16 του χρόνια για να γίνει ράφτης. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, έτυχε να αντικαταστήσει έναν νεαρό ηθοποιό σε μια ερασιτεχνική παράσταση. Έτσι, παθιάστηκε με τον κόσμο του θεάματος και αποφάσισε να ενταχθεί σε αυτόν. Αργότερα, επί γερμανικής κατοχής, ο Δημήτρης Μπαστιάς έκανε δύο θιάσους και ζητούσε νέους για ακρόαση. Από τα 65 άτομα που παρουσιάστηκαν, πέρασαν 15, ανάμεσα τους και ο Ξεπαπαδάκος.Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μπαστιά. Ήταν ιδρυτής του Σωματείου Ηθοποιών Κινηματογράφου και πρόεδρός του κατά τα έτη 1947-1956. Το 1945 άρχισε να συμμετέχει και σε ταινίες ως ηθοποιός, σε μερικές από τις οποίες ήταν και πρωταγωνιστής. Σε μια ταινία του σκηνοθέτη Στέλιου Τατασσόπουλου «Μαύρη γη», που γυριζόταν στη Νάξο, ο μακιγιέρ Γιώργος Σταυρακάκης δεν μπόρεσε να μεταβεί στο νησί, και ο σκηνοθέτης ζήτησε από τον Ξεπαπαδάκο να κάνει το μακιγιάζ των ηθοποιών. Από τότε, ασχολήθηκε επαγγελματικά με το μακιγιάζ. Το 1952, ο Φιλοποίμην Φίνος χρειάστηκε 2ο συνεργείο μακιγιάζ, επειδή δεν επαρκούσε ο Σταύρος Κελεσίδης. Έτσι, τον φώναξε για το μακιγιάζ μιας ταινίας στην οποία συνεργαζόταν ο Φίνος, και ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα, του πρότεινε το 1955 να δουλέψει μόνιμα στη Φίνος Φιλμ. Στα 22 χρόνια που συνεργάστηκε με τον Φίνο (68 ταινίες), ανέλαβε το μακιγιάζ για όλες σχεδόν τις ταινίες του Γιάννη Δαλιανίδη αλλά και για πολλές ακόμα, όπως «Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο» του Βασίλη Γεωργιάδη που ήταν και μια από τις μεγαλύτερες επαγγελματικές προκλήσεις του. Ο Νίκος Ξεπαπαδάκος κατάφερε να εφευρίσκει διάφορα δημιουργικά τεχνάσματα, όχι μόνο για την καλύτερη παρουσίαση των ηθοποιών, αλλά και για την μεταμόρφωσή τους με ουλές, τραύματα και άλλες τεχνικές για τις ανάγκες συγκεκριμένων ρόλων.
Φιλμογραφία
Μεγάλη αγάπη (1947)
Από έξι μείναμε δυο (1953)
Μητέρα στο βούρκο (1953)
Αγιούπα (1957)
Θυσία της μάνας (1956)
Μια ζωή την έχουμε (1958)
Έγκλημα στο Κολωνάκι (1959)
ΑΠΟ ΤΟ http://finosfilm.com/

ΤΑΣΟΥΛΑ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗ

Τασούλα Καλογιάννη
Ηθοποιός και χορεύτρια.
Φιλμογραφία
Αδέκαροι ερωτευμένοι (1958)[καλεσμένη]
Έγκλημα στο Κολωνάκι (1959) [υπηρέτρια Καρνέζη]
Ο ταξιτζής (1962)
Μερικοί το προτιμούν κρύο... (1962)
Ο Θύμιος στη χώρα του γέλιου (1963)
Η ψεύτρα (1963)
Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963)[συμμαθήτρια Βουγιουκλάκης]
Κάτι να καίει (1963) [χορεύτρια]
Έξω φτώχεια και καλή καρδιά (1964)[φοιτήτρια που χορεύει με τον Ντούζο]
Κορίτσια για φίλημα (1965)
Ραντεβού στον αέρα (1965)

ΝΑΝΑ ΓΚΑΤΣΗ

Νανά Γκάτση
(Κατσιώτου Αθηνά) (1920-1991). Σουμπρέτα, η οποία διακρίθηκε ως «νουμερίστα» σε επιθεωρήσεις και «βαριετέ». Το καλοκαίρι του 1944 εμφανίστηκε με επιτυχία στο νούμερο «Γιούπι-γιάγια» της επιθεώρησης «Μπλε και άσπρο» (με τον Κ. Στολίγκα και την Κίττυ Άλμα). Συνεργάστηκε με σημαντικούς αθηναϊκούς επιθεωρησιακούς θιάσους (Σαμαρτζή, Μπουρνέλλη, Βέμπο) και συχνά περιόδευσε σε ελλ. πόλεις. Το 1961 μετέσχε στον Θίασο Τ. Μηλιάδη-Καλής Καλό, που έδινε παραστάσεις στα αθηναϊκά προάστια. Στο διάστημα 1964-67 συνεργάστηκε περιστασιακά με το «Λαϊκό Μουσικό Θέατρο» του Αντ. Λογοθέτη (Θέατρο «Ορφεύς» Περιστερίου και Κολωνός). 
Φιλμογραφία
Το κορίτσι της αμαρτίας (1958)
Μια ζωή την έχουμε (1958)
Έγκλημα στο Κολωνάκι (1959)
Δράκουλας και Σία (1959) 
Ερόικα (1960) 
Κορίτσια της Αθήνας (1961)
Πεζοδρόμιο (1962)[τροτέζα] 
Λενιώ η βοσκοπούλα (1963) 
Μια γυναίκα φεύγει (1971) 
Ένα κορίτσι που τα θέλει όλα (1972)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ

Άγγελος Γιαννούλης
Γεννήθηκε το 1910. Από το 1945 έως το 1983 έλαβε μέρος σε 125 παραστάσεις του Εθνικού θεάτρου.
Φιλμογραφία
Ρεπό (1982)
Ιφιγένεια (1977) [υπηρέτης]
Οι ξενιτεμένοι (1972)[Γεράσιμος]
Κατατρεγμένοι της μοίρας (1964)
Ταξίδι (1962)
Η λίμνη των πόθων (1958)

ΡΕΝΑ ΓΑΛΑΝΗ - ΕΥΘΥΜΙΟΥ

Ρένα Γαλάνη - Ευθυμίου
(Γαληνάκη Ειρήνη)
Γεννήθηκε το 1925. Ηθοποιός που ερμήνευε πάντα πολύ μικρούς ρόλους κυρίως σε ταινίες μελό, έλαβε μέρος σχεδόν σε όλες τις ταινίες του Νίκου Ξανθόπουλου και μάλιστα, κάποιες από αυτές σκηνοθέτησε ενώ έγραψε και το σενάριό τους. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ελληνικού Ωδείου. Μέλος του Σ.Ε.Η. από το 1959.  Έλαβε μέρος συνολικά σε 78 ταινίες.
Φιλμογραφία
Η Κρήτη στις φλόγες (1947)
Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη (1949)
Απαγωγή στην Κρήτη (1951)
Η φλόγα της ελευθερίας (1952) [Αργυρώ]
Οι απάχηδες των Αθηνών (1953)
Όσο υπάρχουν γυναίκες (1959)[θεία Φρόσω, αδελφή του Παναγή]
Έγκλημα στο Κολωνάκι (1959) 
Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ (1959)
Το ραντεβού της Κυριακής (1960)
Μετά την αμαρτία (1960)
Σαράντα παλληκάρια (1961)
Δεν γνώρισα μητέρα (1962)
Κατρακύλισμα στο βούρκο (1962)
Φτωχοί κομπιναδόροι (1962)
Τα Χριστούγεννα του αλήτη (1962)
Η παγίδα (1962)
Αγάπησα και πόνεσα (1963)
Πληγωμένες καρδιές (1963)
Το γέλιο βγήκε απ' τον Παράδεισο (1963) [Άννα]
Ψευτοθόδωρος (1963)
Αγάπησα και πόνεσα (1963)
Αδικημένη (1964) 
Είμαι μια δυστυχισμένη (1964)
Το κορίτσι του πόνου (1964)
Καρδιά μου πάψε να πονάς (1965)
Με πόνο και με δάκρυα (1965)
Διψασμένη γι` αγάπη (1965)
Λολίτες της Αθήνας (1965)
Περιφρόνα με γλυκειά μου (1965)
Ο άνθρωπος που γύρισε από τον πόνο (1966)
Σκλάβοι της μοίρας (1966)
Ούτε μιλάει, ούτε λαλάει (1966)
Έχω δικαίωμα να σ`αγαπώ (1966)
Το κορίτσι με τα βουρκωμένα μάτια (1966)
Εμείς οι αμαρτωλοί (1966)
Ο κατατρεγμένος (1966)
Δακρυσμένα μάτια (1967)
Άδικη κατάρα (1967)
Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί (1967)
Η καρδιά ενός αλήτη (1968)
Τα ψίχουλα του κόσμου (1968)
Ταπεινός και καταφρονεμένος (1968)
Ας με κρίνουν οι γυναίκες (1968)
Ζήσε για την αγάπη μας (1968) 
Τα ξένα χέρια είναι πικρά (1968)
Για την τιμή και για τον έρωτα (1969)
Η μεγάλη Ανάσταση (1969)
Ένας άνδρας με συνείδηση (1969) [ηγουμένη]
Η κραυγή μιας αθώας (1969)
Το φθινόπωρο μιας καρδιάς (1969)
Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου (1969)
Φτωχογειτονιά αγάπη μου (1969)
Αδούλωτη ράτσα (1969)
Γιακουμής μια ρωμέικη καρδιά (1970)
Εσένα μόνο αγαπώ (1970)
Καλάβρυτα 1821 (1970)
Ακόμα μια φορά... πριν ξεψυχήσω (1970)
Τρελά κορίτσια απίθανα αγόρια (1970)
Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη (1971)
Ζωή χωρίς χαμόγελο (1971) 
Ο αήττητος (1971)
Η ηλιογέννητη (1971)
Η αρχόντισσα του κάμπου (1971)
Αννιώ η τσελιγγοπούλα της κατάρας (1971)
Υπέροχες νύφες, κορόιδα γαμπροί (1972)
Πιο τρελοί και απ` τους τρελούς (1972)
Φλογισμένη σάρκα (1976)
Ο αφορεσμένος (1982)
Τα παιδιά μας, οι άγγελοι (1985)

ΑΡΗΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ

Άρης Βλαχόπουλος
Ο Άρης Βλαχόπουλος (Κωνσταντινούπολη 1905-Αθήνα, 23 Νοεμβρίου 1983) ήταν ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του από το Θέατρο Κοτοπούλη (1923-45). Εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο ερμηνεύοντας ρόλους σε έργα όπως Αχαρνής, Το μυστικό της κοντέσσας Βαλέραινας, "Ερρίκος Δ' ", "Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι" και έλαβε μέρος σε 97 παραστάσεις του.
Φιλμογραφία

Το Λαγιαρνί / Το τραγούδι της φλογέρας (1930)
Μαντάμ Σουσού (1948)
Δυο κόσμοι (1949)
Αντίο ζωή (1959)
Το ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο (1959)
Φτώχεια και αριστοκρατία / Στουρνάρα 288 (1959)
Πιο τρελοί και απ` τους τρελούς (1972)
Αντίο ζωή (1960)
Η γυμνή ταξιαρχία (1965)
Θέλω πίσω το παιδί μου (1969)[πρόεδρος δικαστηρίου]
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΟΓΛΟΥ

Κώστας Χατζόγλου
Παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Ανθή Γούναρη. Γιος του είναι το μέλος του συγκροτήματος ''Ημισκούμπρια'', Μυθριδάτης.
Φιλμογραφία
Η κοροιδάρα (1967) (Θανάσης)
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ (1970)
Υπολοχαγός Νατάσσα (1970)
Ο παιχνιδιάρης (1970)
Ο φαφλατάς (1971)

Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη (1972) [Βάσος]
Υβ! Υβ! (1972)
Η προεδρίνα (1972)
Ερωτιάρης του γλυκού νερού (1972)
Όργια σε τιμή ευκαιρίας (1973)
Το αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς (1973) [ντέτεκτιβ]
Η δίκη των δικαστών (1974)

Καθένας με την τρέλλα του... (1980)
Γεύση από Ελλάδα (1980)