ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΤΖΙΤΖΗΣ

Σταμάτης Τζιτζής

Φιλμογραφία

Αγωνία μιας αγάπης (1963)

Καρδιές στην καταιγίδα (1963)

ΑΠΟ ΤΟ https://retrodb.gr/

 

ΑΝΝΑ ΨΑΛΤΑΚΗ

Άννα Ψαλτάκη

Χορεύτρια

Φιλμογραφία

Ο μαγκούφης (1959)

Παίξε μπουζούκι μου γλυκό (1965)

Μπουζάνκα αλά ελληνικά (1975)

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.retrodb.gr/

 

ΜΑΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μάριος Αγγελόπουλος

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου τον Αύγουστο του 1909. Υπήρξε ένας πολυτάλαντος καλλιτέχνης καθότι εκτός από ενδυματολόγος του θεάτρου και του κινηματογράφου, ήταν και ζωγράφος, σκιτσογράφος, σκηνογράφος, σκηνοθέτης, λογοτέχνης, αλλά και ποιητής. Παρακολούθησε μαθήματα στην Αθήνα με τον αρχιτέκτονα Μομίρ Κορούνοβιτς και με τους ζωγράφους Περικλή Βυζάντιο και Φώτη Κόντογλου. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του σε καλλιτεχνικό ατελιέ στο Λονδίνο και στο Παρίσι. Το 1929 πραγματοποίησε στην Κέρκυρα την πρώτη του ατομική έκθεση. Έκτοτε ακολούθησαν κι άλλες εκθέσεις εντός κι εκτός Ελλάδας. Η επαγγελματική του σταδιοδρομία ξεκίνησε στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας «Ελεύθερο Βήμα», όπου εργάστηκε ως σκιτσογράφος. Στη συνέχεια στράφηκε στο θέατρο σκηνοθετώντας πλήθος παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (1935-1985). To 1937 σκηνοθέτησε την παράσταση Άμλετ που ανέβηκε στο ιστορικό θέατρο Όλντ Βικ του Λονδίνου και κατόπιν ανέλαβε τη διεύθυνση των τεχνικών εργαστηρίων του Θεάτρου Ρεξ της Μαρίκας Κοτοπούλη. Από το 1952 έως το 1962 συνεργάστηκε με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Κώστα Μουσούρη σε πολλά έργα. Ως σκηνογράφος κι ενδυματολόγος εργάστηκε στα μεγαλύτερα θέατρα της Ελλάδας, αλλά και σε Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Τουρκία, Αίγυπτο, Κύπρο και Γιουγκοσλαβία. Οι σκηνογραφίες του μάλιστα υπολογίζονται σε 6.000 και οι ενδυματολογικές του εργασίες σε δεκαπλάσιες των σκηνογραφιών του(!). Επιπρόσθετα, συμμετείχε σε πολλές πανελλήνιες καλλιτεχνικές εκθέσεις σκηνογραφίας και ζωγραφικής, ενώ το 1963 έλαβε μέρος στην πρώτη παγκόσμια έκθεση σκηνογραφίας στη Νάπολη ως μοναδικός εκπρόσωπος της Ελλάδας, κατόπιν προσκλήσεως της ιταλικής κυβέρνησης. Για τη δράση και τη συμβολή του στην τέχνη τιμήθηκε επανειλημμένως (1954, 1966, 1983). Με την Εθνική Λυρική Σκηνή συνεργάστηκε ως σκηνογράφος κι ενδυματολόγος στις παραγωγές Αΐντα, Κάρμεν, Ριγολέττος, Μεφιστοφελής. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 22/11/1995 σε ηλικία 86 ετών

Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)

Νυχτοπερπατήματα (1964)

ΑΠΟ ΤΟ https://virtualmuseum.nationalopera.gr/

 

BABY JANE

Baby Jane

Φιλμογραφία

Λάουρα (1968)[Βιβίκα]

 

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΕΠΠΑ

Χριστίνα Πέππα

Φιλμογραφία

Δυο αγάπες δυο κόσμοι (1958)[κόρη της Μαυροπούλου]

 

ΓΙΑΝΝΑ ΤΣΑΡΕΛΗ

Γιάννα Τσαρέλη

Φιλμογραφία

Ακόμα μια φορά... πριν ξεψυχήσω (1970)[χορεύτρια]

 

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΛΥΣΣΑΝΔΡΑΤΟΥ

Δέσποινα Αλυσσανδράτου

Φιλμογραφία

Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963)[μαθήτρια]

ΜΑΡΙΕΤΑ ΡΙΑΛΔΗ

Μαριέτα Ριάλδη

Γεννήθηκε το 1941. Συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός, έγραψε έργα μεγάλης απήχησης (Ουστ, Καφέ Σαντάν, ΣΚ...). Φοίτησε στη Σχολή Σταυράκου και στη Δραματική Σχολή Ιωαννίδη και συνεργάστηκε στα πρώτα χρόνια των σπουδών της με τον Δημήτρη Κολλάτο στο Πειραματικό θέατρο Τσέπης. Σκηνοθέτησε και έπαιξε σε έργα όπως Άμλετ, στον ομώνυμο ρόλο, Ηλέκτρα, Ματωμένος γάμος, Βρυκόλακες, Έντα Γκάμπλερ, Χορός του θανάτου, Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε, Αντιγόνη του Ανούιγ κ.ά. Το 1963 ίδρυσε το "Πειραματικό Θέατρο", που αποτέλεσε την πρώτη επανάσταση στον χώρο του θεάτρου, ένα άνοιγμα για όλες τις νέες θεατρικές δυνάμεις. Έδωσε στέγη στο νεοελληνικό έργο, που ήτων παραγκωνισμένο. Ανέβασε Τερζάκη, Καμπανέλλη, Σκαρίμπα, Ζιώγα, Μουρσελά, Γκούφα, Μάτεσι και πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφεία. Στο "Πειραματικό Θέατρο" εφαρμόστηκαν οι πρώτες πειραματικές παραστάσεις με νέες φόρμες στον λόγο και στην εικαστική παρουσίαση. Πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 2013.

Φιλμογραφία

Η λίμνη των στεναγμών (1959)

ΑΠΟ ΤΟ https://www.retrodb.gr/

 

ΛΟΥΛΑ ΑΡΒΑΝΙΤΟΓΙΑΝΝΗ

Λούλα Αρβανιτογιάννη

Φιλμογραφία

Μια του κλέφτη (1960)

 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΕΛΕΝΔΑΣ

Αντώνης Δελένδας

Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη το 1906. Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και έπαιξε στη Συμφωνική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών υπό τον Μητρόπουλο (1925). Φωνητική σπούδασε με τους Διονύση Λαυράγκα, Κωστή Νικολάου, Νίνα Φωκά και Μαρίνα Καλφοπούλου (1924-1928). Το 1928 εντάχθηκε στο Ελληνικό Μελόδραμα και εμφανίστηκε ως Τουρίντου (Καβαλλερία ρουστικάνα). Το 1929 τραγούδησε την πρεμιέρα της όπερας Μαύρη Πεταλούδα του Διονυσίου Λαυράγκα. Την περίοδο 1929-1932 και συμμετείχε σε περιοδείες του Ελληνικού Μελοδράματος σε Ελλάδα και Κωνσταντινούπολη. Το 1937 τραγούδησε στο κινηματοθέατρο Παλλάς σε παραστάσεις υπό τον Τότη Καραλίβανο και την περίοδο 1937-1938 σε παραστάσεις θιάσου μελοδράματος που συνδιηύθυναν οι Στέφανος Βαλτετσιώτης, Λυσίμαχος Ανδρουτσόπουλος και Τότης Καραλίβανος. Τραγούδησε επίσης ορατόρια: Ο Χριστός στο Όρος των Ελαιών (1934) και Πάθη κατά Ματθαίον (1931). Το 1938 πήγε στη Γερμανία. Εμφανίστηκε στη Λαϊκή Όπερα του Βερολίνου, σε Κίελο, Λειψία και Αμβούργο. Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε την περίοδο 1941-1958. Ερμήνευσε ρόλους ευρύτατου ρεπερτορίου σε 21 όπερες και οπερέτες, σε 54 παραγωγές ή/και αναβιώσεις παραγωγών. Πολλές εξ αυτών ήσαν πρώτες παρουσιάσεις στην ΕΛΣ: Η χώρα του μειδιάματος, Ο βαρόνος ατσίγγανος, Η απαγωγή από το σεράι, Κάρμεν, Καβαλλερία ρουστικάνα, Τόσκα, Στον κάμπο, Φιντέλιο, Τζουντίττα, Ο πρωτομάστορας, Τα παραμύθια του Χόφμαν, Το σπίτι των τριών κοριτσιών, Ριγολέττος, Βασιλιάς Ανήλιαγος (Νεζερίτης), Τα ξωτικά νερά (Καλομοίρης), Σαμψών και Δαλιδά, Διδώ (Λαυράγκας), Ο ιπτάμενος Ολλανδός κ.ά. Διακρίθηκε ως Καβαραντόσσι (Τόσκα) και Χόφμαν (Τα παραμύθια του Χόφμαν). Πέθανε στην Αθήνα στις 24/11/1966.

Φιλμογραφία

Ο μάγος της Αθήνας (1931)

ΑΠΟ ΤΟ https://virtualmuseum.nationalopera.gr/

 

ΕΡΣΗ ΠΗΤΤΑ

Έρση Πήττα

Η Έρση Πήττα είναι διακεκριμένη χορογράφος, χορεύτρια και καθηγήτρια κινησιολογίας. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σπούδασε Xορογραφία και Ιστορία της Τέχνης στο Παρίσι και είναι απόφοιτος της Σορβόννης με μεταπτυχιακό στην Αισθητική. Συμμετείχε στο γυναικείο γαλλικό πρωτοποριακό χορευτικό κίνημα indépendanse, επιχορηγούμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Υπήρξε διευθύντρια ερευνητικού προγράμματος στο πολιτιστικό κέντρο Royanmont. Είναι ιδρυτικό μέλος πολλών καλλιτεχνικών ομάδων. Έχει παρουσιάσει χορογραφίες διεθνώς. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο και το ΚΘΒΕ. Η χορογραφία της σε μουσική Ιάννη Ξενάκη (Légende d'Eer) έλαβε προσωπικό έπαινο από τον ίδιο τον συνθέτη.

Φιλμογραφία

Ηλέκτρα (1962)

Τρωάδες (1971)

Περπλάνηση (1979)

Ρόζα (1982)

ΑΠΟ ΤΟ https://www.tch.gr/

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ

 

Γιώργος Αρβανίτης

Ο Γιώργος Αρβανίτης (Δίλοφο Φθιώτιδας, 22 Φεβρουαρίου 1941), είναι Έλληνας κινηματογραφιστής και μοντέρ. Υπήρξε, επίσης, ένας από τους μόνιμους συνεργάτες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου σε μεγάλες επιτυχίες του, όπως ''Ο μελισσοκόμος'', ''Το βλέμμα του Οδυσσέα'', ''Ο θίασος'' κ.λπ. Ενώ, μεταξύ άλλων διακρίσεων, έχει βραβευθεί 6 φορές από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την καλύτερη φωτογραφία. Στη διάρκεια της καριέρας του έχει συνεργαστεί με εξέχουσες προσωπικότητες του ελληνικού κινηματογράφου όπως ο Κώστας Γαβράς, ο Ντίνος Κατσουρίδης, ο Παντελής Βούλγαρης, ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Ζυλ Ντασέν κ.ά. Η φιλμογραφία του αποτελείται από παραπάνω από 100 ταινίες, ελληνικές και ξένες. Ο Αρβανίτης γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1941, ήτοι στην εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στο χωριό Δίλοφο της Φτιώτιδας. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, με τον πατέρα του να είναι αντάρτης και τη μητέρα του πολιτική κρατούμενη. Αυτόν και τα αδέλφια του, τα μεγάλωσαν, στη Νέα Πεντέλη, τα αδέλφια της μητέρας του. Ο Αρβανίτης, με την οικογένεια των θείων του δούλευε στην ταβέρνα και στο γαλακτοκομείο που κατείχαν. Αργότερα, έμαθε τη δουλειά του ηλεκτρολόγου από έναν μαγαζάτορα της γειτονιάς. Ο Αρβανίτης, όπως ο ίδιος παραδέχεται δεν σπούδασε ποτέ για τον κινηματογράφο. Παρόλα αυτά, ήθελε να τον μάθει και έτσι αποφάσισε να δουλέψει με την εταιρεία του Φιλοποίμενα Φίνου, τη Φίνος Φιλμ. Αν και ο ίδιος δε συμφωνούσε με την αισθητική της εταιρείας, θεωρούσε απαραίτητο βήμα στην καριέρα του ως διευθυντής φωτογραφίας, την παραμονή του εκεί. Στη Φίνος Φιλμ φωτογράφισε 26 ταινίες, μεταξύ άλλων: ''Οι θαλασσιές οι χάντρες'', ''Κάτι κουρασμένα παλικάρια'', ''Η ωραία του κουρέα'', ''Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά'', ''Η νεράιδα και το παλικάρι'' κ.ά. Τελευταία ταινία, παρόλα αυτά, έμελλε να είναι το ''Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας'', του 1976, που ήταν σε συμπαραγωγή Φίνος Φιλμ και Θανάση Βέγγου. Είχε αποχωρήσει 3 χρόνια πριν από την εταιρεία. Αφού αποχώρησε από τη Φίνος Φιλμ, ξεκίνησε μία μακρόχρονη συνεργασία με τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο. Με τον Αγγελόπουλο άρχισε να συνεργάζεται ήδη από το 1968 που έκανε την ταινία μικρού μήκους ''Εκπομπή''. Αργότερα, το 1970 συμμετείχε και στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία ''Αναπαράσταση''. Και συνέχισε τη συνεργασία σε όλες τις ταινίες του σκηνοθέτη, εκτός από δύο: ''Το λιβάδι που δακρύζει'' και το ''Η σκόνη του χρόνου''. Κατά συνέπεια, συμμετείχε σε πολλές βραβευμένες ταινίες του Αγγελόπουλου, όπως ''Ο μελισσοκόμος'', ''Το βλέμμα του Οδεσσέα'', ''Ο θίασος'', το ''Μια αιωνιότητα και μια μέρα''το οποίο βραβεύθηκε με Χρυσό Φοίνικα. Από το 1989 ο Αρβανίτης εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γαλλία. Εκεί συνέχισε να εργάζεται ως κινηματογραφιστής, κάνοντας 44 ταινίες και αποσπώντας 6 διεθνή βραβεία. Στη Γαλλία έχει κερδίσει ως κινηματογραφιστής θέση στη Γαλλική Ένωση Διευθυντών φωτογραφίας, στην Ακαδημία Κινηματογράφου, στη Γαλλική Ακαδημία Τέχνης και Τεχνικής του Κινηματογράφου και στην Ανώτερη Εθνική Σχολή Επαγγελμάτων Εικόνας και Ήχου. Αυτές τις δεκαετίες συμμετείχε σε εξίσου βραβευμένες ταινίες όπως το ''Νύφες'', του Παντελή Βούλγαρη.

Φιλμογραφία

Η γυνή να φοβήται τον άντρα (1965)[ο Στρατιώτης που περιμένει την Παγώνα]

Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966)[κρατάει πλακάτ στην αρχή]

Η αρχόντισσα κι ο αλήτης (1968)[πουλάει εφημερίδες]

Η κόμισσα της Κέρκυρας (1968)[στο ξενοδοχείο]

Η Αλίκη δικτάτωρ (1972)[φωτογράφος]

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Μάρω Μπουρδάκου (Maro Bourdakou) και https://anoihtipoli.gr/

Εκτός από το ''Η γυνή να φοβήται τον άντρα'', τις άλλες ταινίες τις πήρα από το ekastalia. Η παραπάνω σελίδα, έχει πάρει πολλά στοιχεία από μένα, αλλά σχεδόν πάντα το αναφέρει. Ε! πήρα μια φορά κι έγώ!

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ