ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΕΜΠΕΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ανδρέας Ζεμπεκόπουλος (Σεμπεκόπουλος)

Φιλμογραφία
Η Νάνσυ την... ψώνισε!  (1960)[παρέα Μαρούδα]
Νύχτες στο Μιραμάρε (1960)[ρεσεψιονίστ]
Το μυστικό του κόκκινου μανδύα (1960)
Η Αλίκη στο Ναυτικό (1961)[αξιωματικός]
Συντρίμμια της ζωής (1963)[Γκέλερ]

ΤΖΕΝΗ ΖΑΝΝΙΝΟΥ

Τζένη Ζανίνου - Σφουντούρη

(Ζαφειρία - Παπαδοπούλου)
Γεννήθηκε στην Αράχωβα το 1929 και έγινε μέλος του ΣΕΗ στις 18 Φεβρουαρίου 1955. Σύζυγος του Γιάννη Παπαδόπουλου - Ζανίνο και μητέρα της Σόφης Ζανίνου. Πέθανε στις 10  Νοεμβρίου 2024.
Φιλμογραφία
Τον βρήκαμε τον Παναή (1963)[υπηρέτρια]
Είναι σκληρός ο χωρισμός (1963) [νοσοκόμα]
Ο καταφερτζής (1964)
Σχολή για σωφερίνες (1964) [υπηρέτρια]

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΝΤΖΑΣ

Σπύρος Πάντζας
Κομπάρσος. Πατέρας του Γιώργου Πάντζα. Τον βρήκαμε σε 20 ταινίες.
Φιλμογραφία
Κάθε καημός και δάκρυ (1964)[εργαζόμενος στον Μορίδη]
Πόνεσα πολύ για σένα  (1964)[δικηγόρος]

Εγωισμός (1964)πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Πρέπει να ζήσεις αγάπη μου (1965)[στον αγώνα κατς]
Κορίτσια για φίλημα (1965)[στο δοκιμαστικό κάνει το μέλος δικαστηρίου]
Άγγελοι χωρίς φτερά (1965)[γιατρός]
Εξιλέωση (1965)[Κλέων]

Το μπλόκο (1965)[Γερμανός αξιωματικός]

Οι καταφρονεμένοι (1965)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Η δε γυνή να φοβήται τον άντρα (1965)[στην αρχή της ταινίας στο φανάρι, πελάτης ζαχαροπλαστείου, καλεσμένος στο γάμο και μάρτυρας στο δικαστήριο]
Γεύση από έρωτα (1966)[στη διάλεξη]
Χωρίσαμε ένα δειλινό (1966)[συγγενής Παπανίκα]
Σκλάβοι της μοίρας    (1966) [καλεσμένος στο σπίτι και μετά τη κηδεία]
Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966)[εργαζόμενος στου Κωνσταντάρα]
Ο αδελφός μου ο λόρδος (1966)[ιδιοκτήτης συνεργείου αυτοκινήτων]
Η βουλευτίνα (1966)[στην ομιλία Ξενίδη στις Κουκουβάουνες]
Διπλοπενιές (1966)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Κατάρα είναι ο χωρισμός (1967)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Κατάσκοποι στον Σαρωνικό (1968)  [ιερέας]
Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση  (1971)[γιατρός]

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΔΑΝΙΚΑΣ

Κυριάκος Δανίκας
Φιλμογραφία
Το ανθρωπάκι (1969)

Η ζωή μου στα χέρια σου (1970) [Θύμιος]
Η ζούγκλα των πόλεων  (1970)
Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971)
Η χαραυγή της νίκης (1971)
Η Ρένα είναι όφ-σάιντ  (1972)
Θανάση πάρε το όπλο σου (1972)
Ελευθερία ή θάνατος  (1972) [Λαμπέτης]
Οι Γενναίοι πεθαίνουν δύο φορές  (1973)
Ο τσαρλατάνος   (1973)
Βρώμικη παρθένα (1975)  
Το αγκίστρι (1976)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/kyriakos.danikas

BENTE BORSUM

Μπέντε Μπόρσουμ - Bente Borsum
Ηθοποιός από τη Νορβηγία. Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1934.
Φιλμογραφία
Σπίτι στους βράχους (1974)[Ελένη]

ΑΤΤΙΚ

Αττίκ (Κλέων Τριανταφύλλου)

Ο Κλέων Τριανταφύλλου υπήρξε ένας από τους κύριους εκφραστές του ρομαντικού ελληνικού τραγουδιού. Γεννήθηκε στην Αίγυπτο την 1η Απριλίου 1885. Η οικογένειά του ήταν ευκατάστατη, ανήκε στην αστική τάξη. Ο πατέρας του Δημήτριος Τριανταφύλλου, ήταν ένας πλούσιος βαμβακοπαραγωγός και έμπορος της Αιγύπτου με καταγωγή από το Βόλο. Η μητέρα του, η Εριθέλγη, ήταν Κυθήρια, κόρη του Κυθήριου ριζοσπάστη βουλευτή Δημήτριου Ραπτάκη και της Κλεοπάτρας Κορωναίου αδελφής του στρατηγού Πάνου Κορωναίου. Η Εριθέλγη είχε μεγάλη αγάπη για τα γράμματα, τις τέχνες και τη μουσική. Μιλούσε ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά, αραβικά και ιταλικά. Με το Δημήτριο Τριανταφύλλου απέκτησαν μαζί τέσσερα παιδιά, δύο αγόρια και δύο κορίτσια, τον Κίμωνα, τον Κλέωνα, την Κορίνα και τη Νόρα. Ο Δημήτριος Τριανταφύλλου πέθανε το 1893 στην Αίγυπτο. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1902, η οικογένεια Τριανταφύλλου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.  Ο Αττίκ από πολύ μικρός έκλεινε προς τη μουσική και διδασκόμενος μαθήματα πιάνου και φλάουτου άρχισε πολύ γρήγορα να ξεδιπλώνει το ταλέντο του. Μεγαλώνοντας, αφού τελείωσε τις νομικές σπουδές του στην Αθήνα, όπως και ο αδελφός του, πήγανε μαζί το 1907 στο Παρίσι. Εκεί επρόκειτο να σπουδάσουν πολιτικές επιστήμες, αφού προορίζονταν για μία λαμπρή διπλωματική σταδιοδρομία. Όμως αντί γι αυτό οι δύο νέοι ενεγράφησαν στο φημισμένο Conservatoire de Paris. Εκεί ο Κλέωνας γνώρισε τις πρώτες του επιτυχίες συνθέτοντας και ερμηνεύοντας μουσική μπροστά στο κοινό του Παρισιού. Στη συνέχεια ταξίδεψε σε αρκετές χώρες δίνοντας συναυλίες. Όσο ο Αττίκ προχωρούσε από επιτυχία σε επιτυχία, η οικογένειά του στην Αθήνα, άρχιζε να αντιμετωπίζει αρκετά οικονομικά προβλήματα. Επέστρεψε στην Αθήνα για να βρεθεί κοντά στους δικούς του, τη στιγμή μάλιστα που η αδελφή του Νόρα είχε μία σοβαρή ασθένεια. Στην Αθήνα ο Αττίκ γνώρισε μεγάλη επιτυχία και η «Μάνδρα», το κέντρο που ίδρυσε το καλοκαίρι του 1930 και στο οποίο τραγουδούσε και έπαιζε μουσική, ήταν πάντα κατάμεστο. Παντρεύτηκε τρεις φορές. Η πρώτη του γυναίκα η Μαρί – Ελέν (παντρεύτηκαν το 1909) πέθανε έξι μήνες μετά το θάνατο του μοναδικού παιδιού τους σε ηλικία περίπου ενός έτους, αφού δεν μπόρεσε να αντέξει την απώλεια αυτή. Αμέσως μετά ο Αττίκ συνδέθηκε και παντρεύτηκε με την Μαρίκα Φιλιππίδου, η οποία ήταν ηθοποιός, πολύ όμορφη γυναίκα. Αργότερα, το 1914 χώρισε τον Αττίκ για να παντρευτεί τον πατέρα της Μελίνας Μερκούρη, τον ίλαρχο Σταμάτη Μερκούρη. Μετά τη Φιλιππίδου ο Αττίκ παντρεύτηκε με τη Ρωσίδα Σούρα και έζησε μαζί της μέχρι και το θάνατό του. Ο Αττίκ είχε γράψει το εκπληκτικό τραγούδι «Είδα μάτια» για τη Μαρίκα Φιλιππίδου. Λίγο μετά τον χωρισμό τους, η πανέμορφη Μαρίκα επισκέφτηκε τη «Μάνδρα» συνοδευόμενη από το νέο σύζυγό της. Οι παρευρισκόμενοι αντιλαμβανόμενοι τον ερχομό της Φιλιππίδου στο κέντρο, για να πειράξουν τον Αττίκ, του ζήτησαν φωνάζοντας ρυθμικά να πει το βαλσάκι «Είδα μάτια». Εκείνος, αντικρίζοντας στις πρώτες θέσεις την πρώην γυναίκα του και μη μπορώντας να αντέξει την συναισθηματική πίεση αποσύρθηκε το καμαρίνι του. Μετά από μόλις δέκα λεπτά επέστρεψε στο πιάνο του και ερμήνευσε το τραγούδι – απάντηση που είχε συνθέσει και γράψει σε αυτά τα δέκα λεπτά. Το τραγούδι αυτό ήταν το «Ζητάτε να σας πω» το οποίο έγινε τεράστιο σουξέ και ακόμη και σήμερα το ακούμε στα περισσότερα ελληνικά ραδιόφωνα. Η Μαρίκα Φιλιππίδου ακούγοντας το τραγούδι, αποχώρησε με δάκρυα στα μάτια. Το δεινό μουσικό και συνθετικό ταλέντο του Αττίκ φάνηκε περίτρανα σε μία από τις πιο ευαίσθητες στιγμές της ζωής του και μάλιστα συγκίνησε όλο τον κόσμο που βρισκόταν μέσα στη «Μάντρα» εκείνο το βράδυ. Στις 28 Αυγούστου του 1944, ενώ η Ελλάδα βρισκόταν ακόμη υπό γερμανική κατοχή, ο Αττίκ περπατώντας στο δρόμο σκόνταψε πάνω σε ένα Γερμανό στρατιώτη. Αυτός εκνευρίστηκε τόσο πολύ που άρχισε να ξυλοκοπεί τον μικρόσωμο Αττίκ. Ο Αττίκ επέστρεψε αιμόφυρτος στο σπίτι του. Το τελευταίο διάστημα ο Αττίκ έπαιρνε ηρεμιστικά βερονάλ για να κοιμηθεί. Εκείνη τη νύχτα, μετά το συμβάν, η περήφανος Αττίκ δεν άντεξε, πήρε μεγαλύτερη ποσότητα ηρεμιστικού και δεν ξύπνησε ξανά. Μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια του Αττίκ είναι: η παπαρούνα, της μιας δραχμής τα γιασεμιά, είδα μάτια, ζητάτε να σας πω, μαραμένα τα γιούλια, τα καημένα τα νιάτα. Το τραγούδι «τρεχαντήρι» ο Αττίκ το εμπνεύστηκε στο Καψάλι το 1920, όπου παραθέριζε και διέμενε στον πίσω γιαλό, στο σπίτι Μαρή. Ο Αττίκ πρωταγωνίστησε στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα, η οποία γυρίστηκε το 1944, λίγο πριν πεθάνει. Ήταν μια σχεδόν αυτοβιογραφική ταινία για τον Αττίκ, η οποία διασώζεται μέχρι τις μέρες μας.
Φιλμογραφία
Χειροκροτήματα (1944)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.ekriti.gr/

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΩΝΗΣ

Δημήτρης Αρώνης

Ο Δημήτρης Αρώνης κατάγεται από τη Μακεδονία και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη μέχρι που τα επαγγελματικά τον έφεραν στην πρωτεύουσα. Από τότε ζει στην Αθήνα. Για τουλάχιστον δύο δεκαετίες ήταν στο διοικητικό συμβούλιο του σωματείου ηθοποιών. Έχει χρηματίσει αντιπρόεδρος στην Ομοσπονδία Θεάματος – Ακροάματος. Υπήρξε εξεταστής στις εισαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις των δραματικών σχολών. Ήταν  στο διοικητικό συμβούλιο στην ΠΑΕ Καλλιθέα για δύο τρία χρόνια. Ο Δημήτρης Αρώνης είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών που έχουν σπουδάσει και εργάζονται. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στη τηλεοπτική σειρά ''Καλημέρα ζωή'' ως ταξίαρχος Βασίλης Λεβένταγας.
Φιλμογραφία
Ο κατεργάρης (1971)
Ιπποκράτης και Δημοκρατία (1972)
Ο τσαρλατάνος   (1973)
Ψυχή και σάρκα (1974)
Γυμνοί στο χιόνι (1974)
Αιμιλία, η διεστραμμένη (1974)
Γυμνό κεντρί (1975)
Βρώμικες κυρίες (1975)
Ιφιγένεια (1977)
Ελευθέριος Βενιζέλος   (1980)
Το εργοστάσιο (1981)
Υπόγεια διαδρομή (1983)
Καραβάν Σαράι (1986)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.newsbeast.gr/

ΤΖΙΝΑ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Τζίνα Σπηλιωτοπούλου
Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1955. Πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία το 1978 με το τραγούδι «Εσύ», ωστόσο η καθιέρωση ήρθε το 1980, όταν στα είκοσι πέντε της κέρδισε το Α΄ βραβείο του 19ου Φεστιβάλ Θεσ/νίκης με το τραγούδι του Σπ. Ιωαννίδη «Της γιαγιάς τα παραμύθια». Ακολούθησαν αρκετοί δίσκοι:«Καλά Χριστούγεννα» (1980), «Τζ. Σπηλιωτοπούλου» (1981), «Να μ’ αγαπάς θέλω» (1982), «Όταν ακούς να τραγουδώ» (1984), «Κυκλοφορεί κίνδυνος» (1987), «Μια βραδιά στη ''Φαντασία'', Νο 2» (1988), «Να προσέχεις» (1989), «Όλα για το φουστάνι» (1989), «Η Αθήνα τη νύχτα» (1990, «live»), «Είσαι ο κρυφός μου έρωτας» (1990), «Όπου θέλεις πάμε» (1991), «Μη λες ονόματα» (1993), «Τα 48 δημοτικά και νησιώτικα σουξέ» (1994), «Κλεμμένα φιλιά» (1995), «20 μεγάλες επιτυχίες» (1997, CD κ.α.  Πρώτος της σύζυγος υπήρξε ο συνθέτης και τραγουδιστής Δώρος Γεωργιάδης. Δεύτερός της σύζυγος ήταν ο, επίσης τραγουδιστής, Γιάννης Κατέβας.
Φιλμογραφία
Δέσπω (1962)
Η έξοδος του Μεσολογγίου (1965)
Βαβυλωνία (1970)
Τρελά κορίτσια απίθανα αγόρια (1970)
Τρελλάδικο πολυτελείας (1989)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.kathimerini.gr/

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΝΑΔΗΣ

Γιάννης Κουνάδης
Φιλμογραφία
Με τη λάμψη στα μάτια (1966)
Οι εκδικηταί (1966)
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969)
Ο τελευταίος των κομιτατζήδων (1970)
Η δίκη των δικαστών (1974)
Μια παπαδιά στα μπουζούκια (1980)
Το ψώνιο (1983)
Το ψέμα πάει σύννεφο    (1984)
Μια παπαδιά στα μπουζούκια Νο2 (1985)

ΣΤΕΛΛΑ ΑΡΚΑΔΗ

Στέλλα Αρκάδη

Η Στέλλα Αρκάδη γεννήθηκε στις Βρύσες Αποκορώνου Χανίων Κρήτης το 1939. Σπούδασε θέατρο. Παρουσιάστηκε στα γράμματα σε ηλικία δεκαοχτώ ετών. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την απόδοση-διασκευή παιδικών λογοτεχνικών βιβλίων. Το 1990 εξέδωσε την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο "Χωρίς εισαγωγικά". Ακολούθησαν έκτοτε: "Δέκα νύχτες και δυόμισι παραμύθια" (διηγήματα), "Ευλογημένη βροχή" (ποίηση), "Τοπία και σώματα" (θέατρο), "Γράμματα στον Αλέξανδρο" (ποίηση), "Η νίκη της Σαμοθράκης" (ποίηση). Στο θέατρο έπαιξε, σκηνοθέτησε κι έγραψε: "Θάλαμος Νο 6", διασκευή της ομώνυμης νουβέλας του Α. Τσέχοφ, "Κι όμως μελόδραμα", "Τοπία και σώματα" και τη μετάφραση "Οι δανειστές" του Α. Στρίνμπεργκ. Είναι μέλος του Σωματείου Ηθοποιών, τακτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Ήταν σύντροφος του λογοτέχνη Αλέκου Μαργέλλου - Κωστάκη.
Φιλμογραφία
Βαρθολομαίος (1973)
Η αλήθεια είναι πικρή (1974)
ΑΠΟ ΤΟ https://www.greekbooks.gr/

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Γιώργος Ζωγράφος 

Φιλμογραφία
Ο μικρός δραπέτης (1968)
Η λιτανεία των ηρώων (1970)
Οι ξενιτεμένοι (1972)

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΡΩΣΗΣ

Γρηγόρης Βαρώσης

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1924. Πέθανε στις 12 Νοεμβρίου 2002 από τις αναθυμιάσεις της φωτιάς που υπέστη το διαμέρισμά του.
Φιλμογραφία
Ο Μαγκούφης (1959)
Τρεις κούκλες κι' εγώ! (1960)
Έξυπνοι και κορόιδα   (1962)
Έγκλημα στην Ομόνοια  (1962)
Ο τσαρλατάνος  (1973)
Η ΠΡΩΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ http://www.openarchives.gr/

ΡΕΝΑ ΜΠΟΥΡΛΟΥ

Ρένα Μπούρλου
Γεννήθηκε το 1920. Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών (1940) και τελείωσε τη δραματική σχολή με καθηγητές τον Δημήτρη Ροντήρη και τον Αιμίλιο Βεάκη ενώ παράλληλα έκανε μαθήματα άρπας. Το 1946 μαζί με το σύζυγο της, Γιώργο Μπούρλο, επίσης ηθοποιό, λογοτέχνη, ζωγράφο και στενό φίλο του Άγγελου Σικελιανού, πηγαίνουν στην Αίγυπτο και μετά στην Αμερική. Εκεί εργάστηκε στην τηλεόραση, στο θέατρο ως ηθοποιός και στην εφημερίδα "Ατλαντίς" ως δημοσιογράφος γράφοντας την κοσμική στήλη. Για 12 χρόνια διέδωσαν τις αρχαίες τραγωδίες και τις ραψωδίες του Όμηρου από το Κανάλι 13 της Νέας Υόρκης καθώς και από τα μεγαλύτερα θέατρα της Αμερικής. Μετά την επιστροφή τους στην Ελλάδα το 1959 βρέθηκε για τρεις συνεχόμενες σεζόν στο "Λαϊκό Θέατρο" του Μάνου Κατράκη. Το 1970 ψάχνοντας να εργαστεί, βρέθηκε τυχαία στη διαφήμιση του απορρυπαντικού Nobel ως θεία Όλγα. Το σλόγκαν "Η θεία Όλγα ξέρει" είχε τόσο μεγάλη επιτυχία που οι νοικοκυρές πήγαιναν στα μπακάλικα και ζητούσαν το απορρυπαντικό που πλένει η θεία Όλγα. Πέθανε το 1980.
Φιλμογραφία
Στην Κύπρο άρχισε η αγάπη μας (1960)[σύζυγος Άγγλου αξιωματικού (θύμα της γοητείας του Γιώργου Λουκά] 
Κασσιανή (1960)
Ερόικα (1960)
Ταξίδι του μέλιτος (1979)
ΑΠΟ ΤΟ http://cosmopoliti.com/

ΛΙΑ ΦΛΕΣΣΑ

Λία Φλέσσα
Φιλμογραφία
Επικίνδυνοι ερασταί (1972)
Ο κύκλος της αμαρτίας  (1973)
Στα δίχτυα της ανωμαλίας (1973)  [Μαίρη]
Το νησί της αμαρτίας (1973)  [Αλίκη Καλλέργη]
Βρώμικη παρθένα (1975)  [Παόλα]
Οι φανταρίνες (1979)

ΚΟΜΠΑΡΣΑ

Κομπάρσα
Την βρήκαμε σε 52 ταινίες.
Φιλμογραφία
Η ψεύτρα (1963)[στον αποκριάτικο χορό]ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ
Η αρχόντισσα της κουζίνας (1969)[στο διαγωνισμό]
Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969)[στο καζίνο]
Ησαΐα... μη χορεύεις (1969)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Ο αντάρτης του βάλτου (1969)[κάτοικος χωριού]
Στον ίλιγγο της ζωής (1969)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]

Ορατότης μηδέν (1969)[στη δεξίωση]
Τα κορόιδα, η βαλίτσα μου κι εγώ (1969)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Η Παριζιάνα (1969)[καλεσμένη στην επίδειξη]
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ (1970)[στη παράσταση]
Η ζωή μου στα χέρια σου (1970)[κάτοικος χωριού]
Ένα μπουζούκι αλλιώτικο από τ άλλλα (1970)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Η βαρώνη και ο Προκόπης (1970)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Η ζωή μου στα χέρια σου (1970)[μαζεμένο πλήθος]
Η θεία μου η χίπισσα (1970)[πελάτισσα ξενοδοχείου, πελάτισσα κέντρου διασκέδασης και επιβάτης αεροπλάνου]
Η λιτανεία των ηρώων (1970)[στο κέντρο διασκέδασης με τους Γερμανούς]

Υπολοχαγός Νατάσσα (1970)[στο θέατρο]
Η σκλάβα (1970)[κάτοικος χωριού]
Η τύχη μου τρελάθηκε... (1970)[καλεσμένη γάμου]
Μια Τρελή Τρελή Σαραντάρα (1970)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970)[κάτοικος χωριού]
Οι 3 ψεύτες (1970) [γιορτάζει την Αποκριά στο δρόμο]
Τ' αδέλφια ορκίστηκαν εκδίκηση (1970)[κάτοικος χωριού]
Φουκαράδες και λεφτάδες (1970) [πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]

Ορατότης μηδέν (1970)[στη δεξίωση]

Αγάπησα μια... πολυθρόνα (1971)[πενθούσα]
Διακοπές στο Βιετνάμ (1971)[με το πλήθος που περιγελούν τον Βέγγο]
Ζητείται Επειγόντως Γαμπρός (1971) [πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Θύμιος εναντίον Τσίτσου (1971)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Κάθε ναυάγιο και μια κόλαση (1971) [καλεσμένη γάμου]
Μάρα η τσιγγάνα (1971)[καλεσμένη]
Μια Ελληνίδα στο χαρέμι (1971)[περιμένει να της πουν τον ''καφέ'']
Μαντώ Μαυρογένους (1971)[κάτοικος Ναυπλίου]
Ο δρόμος των ηρώων (1971)[στη δεξίωση]
Ο τρελλοπενηντάρης (1971) [στο μπαρ του πλοίου]
Της ζήλειας τα καμώματα (1971)[στο αεροδρόμιο και πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Αγάπη μου παλιόγρια (1972)[πενθούσα και πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Απ' τ' αλώνια στα σαλόνια (1972)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Η προεδρίνα (1972)[πελάτισσα στο μαγαζί του Τσάκωνα]
Λυσιστράτη (1972) [Αθηναία]
Τι 30, τι 40, τι 50 (1972)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας (1972) [καλεσμένη]
Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα! (1972)[της αδειάζει το γκαρσόνι το νερό, πάνω της]
Ο εχθρός του λαού (1972)[στους κατοίκους που αποχαιρετούν τον Κούρκουλο]
Ο μάγκας με το τρίκυκλο (1972)[καλεσμένη]
Η Μαρία της σιωπής (1973) [κάτοικος χωριού]
Γυναικοκρατία (1973)[κάτοικος χωριού]
Τα χρόνια της οργής (1973)[στο μνημόσυνο]
Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς (1973)[καλεσμένη]
Όλοι θα ζήσουμε (1974)[πελάτισσα κέντρου διασκέδασης]
Τα χρώματα της ίριδας (1975)[με το πλήθος στη θάλασσα]
Πονηρό θηλυκό κατεργάρα γυναίκα (1980)[θαυμάστρια Βουγιουκλάκη]
Χούλιγκαν Κάτω τα χέρια από τα νιάτα (1983)[καλεσμένη]
ΟΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΣ ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΕΙ.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗΣ

Στέλιος Χαλκιαδάκης
Φιλμογραφία
Επικίνδυνοι ερασταί (1972)
Ισιδώρα (1975)
Αγώνας χωρίς τέλος (1978)
Η ώρα του λύκου (1979)
Ο φαλακρός μαθητής (1979)
Προσκλητήριο στη μάνα (1979)
Χίλια κυβικά τρέλλα (1983)

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ

Γρηγόρης Στεφανίδης
Φιλμογραφία
Δύσκολοι δρόμοι (1965)
Ένοχοι (1966)[στρατιώτης που πάει για εξομολόγηση]
The Day the Fish Came Out - Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά! (1967) [τουρίστας]
Ένας μάγκας στα σαλόνια (1969)[παρέα Σταθοπούλου]ΩΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Ο παραμυθάς (1969)
Βαβυλωνία (1970)
Οι γενναίοι του Βορρά (1970)
Ο Λαμπρούκος μπαλλαντέρ (1981)

ΝΙΚΟΣ ΔΕΝΔΡΑΜΗΣ

Νίκος Δενδραμής
Ο Νίκος Δενδραμής ήταν ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και γνωστός ζεν-πρεμιέ των δεκαετιών του '20 και του '30. Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1901 στην Πλάκα. Σπούδασε οικονομικά στη Γενεύη, όπως τον παρότρυνε ο μεγαλύτερος αδερφός του, αλλά τελικά ασχολήθηκε με το θέατρο, που το αγαπούσε από μικρός. Ο Δενδραμής σε ηλικία 17 ετών πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή μαζί με την Κυβέλη, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Ν. Δεσύλας. Με το πραγματικό του όνομα εμφανίστηκε στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη το 1922. Η συνεργασία τους διήρκεσε επτά χρόνια. Το 1929, ο Δενδραμής συγκρότησε δικό του θίασο (Θίασος Ελλήνων Καλλιτεχνών) με τον Περ. Γαβριηλίδη και τον Νίκο Παρασκευά. Από το 1932 έως το 1942 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο (τότε Βασιλικό Θέατρο), όπου πρωταγωνίστησε σε πολλά έργα του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου. Η περίοδος αυτή ήταν η λαμπρότερη της σταδιοδρομίας στο χώρο του ελληνικού θεάτρου. Ο Δενδραμής έπαιξε και με την Ελένη Παπαδάκη και με τη Βάσω Μανωλίδου, με την οποία αποτέλεσε ένα από τα γοητευτικότερα ζευγάρια του ελληνικού θεάτρου. Το 1943 συγκρότησε μαζί της και με τον Γ. Παππά θίασο, ο οποίος ενισχύθηκε αργότερα από την παρουσία του Αιμίλιου Βεάκη, του Ν. Παρασκευά και της Άννας Λώρη.Το 1945 εκλέχθηκε πρόεδρος του ΣΕΗ . Η δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη στα Δεκεμβριανά, η απόπειρα από έναν συνάδελφό του να του ανατινάξει το σπίτι και γενικότερα το εμφυλιακό κλίμα, που ήταν έντονο και στους κόλπους του θεάτρου φαίνεται πως τον οδήγησαν στην απόφαση να εγκαταλείψει το θέατρο σε ηλικία 44 ετών. Η απόφαση του αυτή,την οποία ποτέ δεν αιτιολόγησε δημοσίως αποτέλεσε ένα από τα πολυθρύλητα κουτσομπολιά στον καλλιτεχνικό χώρο της Αθήνας την περίοδο εκείνη. Σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Μπίλλυ Κωνσταντοπούλου. Πέθανε στις 22 Μαΐου του 1999.

Φιλμογραφία
Έρως και κύματα (1928)
Η γροθιά του σακάτη (1930)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ http://www.openarchives.gr/
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΓΑΛΗΝΗ ΚΑΣΟΥ

Γαλήνη Κάσου (Κάσσου)
Φιλμογραφία 
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1966)[μέλος συγκροτήματος]
Νύχτα γάμου (1967)[Πόπη]
Το ανθρωπάκι (1969)[στο τρέιλερ της ταινίας]
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/galini.kasou

ΕΦΗ ΛΑΙΟΥ

Έφη Λαϊου
Φιλμογραφία
Πληγωμένα νειάτα (1969)
Τα βήματα της φωτιάς (1971)
Ανήλικες αμαρτωλές (1971)[αστυνόμος]
Ερωτικό ξύπνημα (1975)

NATASA O' FREY

Natasa O'Frey

Φιλμογραφία
Το τρίπτυχο της αμαρτίας  (1972)
Οι κολασμένοι του σεξ (1974) [Νατάσα]
Οι νονοί της νύχτας (1976)[Τίνα]
Η σπηλιά της αμαρτίας   (1976)
Αθήνα-Νέα Υόρκη: Το μεγάλο κόλπο (1985) [Έλλη Δούκα]
Ο Γιάννης έγινε Τζώνης  (1986)  [Μάγδα]  

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΣΙΟΣ

Μιχάλης Μόσιος
Ο Μιχάλης Μόσιος (Θεσσαλονίκη 10 Μαρτίου 1947) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Δημιούργησε στο θέατρο τον χαρακτήρα του γύφτου "Ταμτάκου", χαρακτήρας που τον καθιέρωσε και στον κινηματογράφο μέσα από μια σειρά ταινιών. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1972 στον κινηματογράφο με το έργο ''Αν ήμουν πλούσιος''. Έπαιξε σε πάνω από πέντε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, είχε πρωταγωνιστήσει σε εννέα ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, ενώ δεκατρία άλλα έργα του είχαν κυκλοφορήσει σε βιντεοκασέτες, και είχε παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Ξεκίνησε τα πρώτα βήματα στο ελληνικό θέατρο στην Θεσσαλονίκη και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Την περίοδο 1969-1972 συμμετείχε σε παραστάσεις αρχαίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, όπως "Πλούτος" του Αριστοφάνη, "Αγαμέμνων" του Αισχύλου, "Βάτραχοι" του Αριστοφάνη, "Αντιγόνη" του Σοφοκλή, "Μάκβεθ" του Γουίλιαμ Σέξπιρ, "Φάουστ" του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, "Ένα Ονειρόδραμα" του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, "Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας" του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, "Ερωτόκριτος" του Βιτσέντζου Κορνάρου, "Ο Βασιλικός" του Αντωνίου Μάτεση, "Το Ζευγάρωμα" του Γρηγόριου Ξενόπουλου, "Οι Πίθηκοι" του Γρηγόρη Βαφιά και "Γεωργάκης Ολύμπιος - Εμμανουήλ Παππάς - Οι ρίζες" των Γιώργου Κιτσόπουλου και Θάνου Κωτσόπουλου.  Έπειτα κατέβηκε στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις. Το 1972 συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία "Αν Ήμουν Πλούσιος" σε σκηνοθεσία του Στέλιου Τατασόπουλου  και στην θεατρική παράσταση "Ριχάρδος Γ'" με τον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς. Την χειμερινή περίοδο 1972-1973 εμφανίστηκε στο Μοντέρνο Θέατρο και στην παράσταση "Τα Πατατάκια" του Άρνολντ Ουέσκερ, το 1973 στο Θέατρο Μινώα στην παράσταση "Θέλω Έρωτα Όχι Πόλεμο", την περίοδο 1973-1974 συμμετείχε στην περιοδεία της παράστασης "Ο Σεΐχης Της Καβάλας" με την Ρένα Βλαχοπούλου, συνεργασία που ευδοκίμησε τα επόμενα έτη της μεταδικτατορικής Ελλάδας, όταν επέστρεψε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς και συμμετείχε την περίοδο 1974-1975 στην παράσταση "Παπαδόπουλος και Σία" και το 1975 στο ίδιο θέατρο στην παράσταση "Η Χαρτοπαίχτρα".Ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό, Μαρία Κώνστα. Πέθανε στις 30 Ιουνίου 2026.
Φιλμογραφία
Αν ήμουν πλούσιος (1972)
Η μεγάλη απόφασις (1977)
Ένα γελαστό απόγευμα    (1979)
Ξεβράκωτος Ρωμιός (1980)
Έξοδος κινδύνου (1980)
Πολίτες δεύτερης κατηγορίας (1981)
Άγριες κότες (1981)
Το παιδί του σωλήνα (1982)
Γύφτικη κομπανία (1983)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΤΖΕΙΜΣ ΠΑΡΙΣ

Τζέιμς Πάρις

Ο Τζέιμς Πάρις (James Paris, πραγματικό όνομα: Δημήτρης Παρασχάκης, 1921 - 26 Μαΐου 1982) ήταν Έλληνας παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών. Γεννήθηκε το 1921 στο χωριό Βατούσσα της Μυτιλήνης, σπούδασε στην Γεωπονική Σχολή της Θεσσαλονίκης και στο Γεωργικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Βηρυτού στο Λίβανο. Το 1948 μετανάστευσε στην Αμερική, και στα πρώτα χρόνια παραμονής του στις ΗΠΑ σπούδασε στην Σχολή Κινηματογράφου της 20th Century Fox, πήρε την αμερικανική υπηκοότητα και έγινε διευθυντής του τμήματος της διαφήμισης της United Artists (1948-1952). Αφού συνεργάστηκε ως διευθυντής παραγωγής σε ταινίες της 20th Century Fox, στα τέλη της δεκαετίας του '50 επέστρεψε στην Ελλάδα, δίνοντας μια νέα πνοή στις κινηματογραφικές παραγωγές. Μέσα σε μια περίπου δεκαετία, υπήρξε παραγωγός σε 54 ελληνικές ταινίες, πολλές από τις οποίες διακρίθηκαν στα εισιτήρια, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (5 Βραβεία Καλύτερης Ταινίας). Η πρώτη του ταινία ήταν η Εταιρία θαυμάτων (1963) του Στέφανου Στρατηγού. Ο Τζέιμς Πάρις, ο παραγωγός χάρη στον οποίο η έννοια της «υπερπαραγωγής» έγινε γνωστή στον ελληνικό κινηματογραφικό χώρο, πέθανε το 1982 σε ηλικία 61 ετών.

Κινηματογραφικές παραγωγές
«Εταιρία θαυμάτων» το 1962
«Αντιγόνη» το 1961,
«Αδελφός Άννα» το 1963,
«Διωγμός» το 1964,
«Η μοίρα του αθώου» το 1965,
«Όχι κύριε Τζόνσον» το 1965,
«Ξεχασμένοι ήρωες» το 1966, για την προώθηση της παραγωγής επιστρατεύτηκε ένα τανκ που κινούνταν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης,
«Ο 13ος» το 1967,
«Έρωτες στη Λέσβο» το 1967,
«Σύνορα της προδοσίας» το 1968.
«Όχι» το 1969,
«Ο Άγιος Νεκτάριος, ο προστάτης των φτωχών» το 1969,
«Στη μάχη της Κρήτης» το 1970,
«Υπολοχαγός Νατάσσα» το 1970,
«Δώστε τα χέρια» το 1971,
«28η Οκτωβρίου ώρα 5:30» το 1971,
«Οι τελευταίοι του Ρούπελ» το 1971,
«Παπαφλέσσας» το 1971,
«Ολοκαύτωμα» το 1971,
«Δώστε τα χέρια το 1971»,
«Ο Ιπποκράτης και η δημοκρατία» το 1972,
«Οι Σουλιώτες το 1972», 
«Μπουμ ταραταζουμ» το 1972,
«Οι σατανάδες της νύχτας» το 1972, 
«Στα δίχτυα της αράχνης» το 1973,
«Κρουαζιέρα του τρόμου» το 1977,
«Αγώνας χωρίς τέλος» το 1978,
«Η ώρα του λύκου» το 1979.
Τηλεοπτικές παραγωγές
«Η πρώτη γραμμή» το 1972. 
«Στα δίχτυα της αράχνης» το 1972.
«Τα δίχτυα του τρόμου»,
«Η ώρα Του λύκου» το 1979,
«Η μάχη των πελαργών» το 1981.
Φιλμογραφία (ως ηθοποιός)
Το σφάλμα  (1974)  

Η αγάπη μας (1968)[γιατρός] 

Η κοροιδάρα (1967)[συγκρούεται δυο φορές με τον Ηλιόπουλο]

Ο ανακατωσούρας (1967)[στο φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης]
Έρωτες στη Λέσβο (1967)[τουρίστας]
Το πιο λαμπρό αστέρι  (1967)
Όχι κύριε Τζόνσον (1965)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
   

ΠΕΠΗ ΜΕΤΑΛΛΕΙΔΟΥ

Πέπη Μεταλλείδου (Μεταλλίδου)
Γεννήθηκε το 1938 και πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 2013.
Σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και έκανε το ντεμπούτο της στο σανίδι το 1959 στην «Ορέστεια» του Αισχύλου από το Εθνικό Θέατρο. Παρέμεινε στο αρχαίο ελληνικό δράμα, αρχικά ως μέλος του Χορού τραγωδιών. Αργότερα ερμήνευσε ρόλους σε παραστάσεις έργων των Σαίξπηρ, Μολιέρου, Λόρκα, Στρίντμπεργκ, Ψαθά. Συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με την Ελληνική Σκηνή Άννας Συνοδινού, τον θίασο Μαρίας Αλιφέρη και του Κώστα Βουτσά.  Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές «Ρωμανός Διογένης», «Η κραυγή των λύκων», «Αγάπη στο Αιγαίο». Την περίοδο 1967 – 69 βρέθηκε στην Αυστρία και στην Γερμανία. Εκεί ερμήνευσε, στην γερμανική γλώσσα, την Κασσάνδρα στην παράσταση της τραγωδίας «Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου και έλαβε μέρος στο ανέβασμα του έργου του Μπέρτολτ Μπρεχτ «Ευτυχές τέλος». Συμμετείχε ακόμη σε γερμανικές τηλεταινίες. Κατά την παραμονή της στην Γερμανία, η Πέπη Μεταλλίδου πραγματοποίησε μια έκθεση με θέμα «Λαϊκές φιγούρες απ’ όλο τον κόσμο» και παραστάσεις Καραγκιόζη μαζί με τον καραγκιοζοπαίκτη Μιχόπουλο.  Πριν από 30 περίπου χρόνια είχε βαφτίσει ένα αγοράκι, το οποίο είχε βρεθεί εγκαταλελειμένο, σε ηλικία 15 ημερών. Το αγοράκι ήταν τυφλό και υιοθετήθηκε από την οικογένεια του δικηγόρου Γαβριήλ Πέππα. Η Πέπυ Μεταλλίδου, έγινε νονά του δίνοντάς του το όνομα Αλέξανδρος.
Φιλμογραφία
Ο φαφλατάς (1971)
Θύρα 7 η μεγάλη στιγμή (1983)
Ζωή (1995)
Ο καλύτερός μου φίλος  (2001)
ΑΠΟ ΤΟ http://www.pontos-news.gr/

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΣ

Κυριάκος Κατριβάνος
Γεννήθηκε στην Αθήνα.
Φιλμογραφία
Ούλοι εμείς, εφέντη  (1998) [δεσπότης]
Τοπίο στην ομίχλη (1988)  
Ο κλοιός (1987) [Βασιλειάδης]  
Τα χρόνια της θύελλας  (1984) [Ναπολέων]  
Δάσκαλε τι δίδασκες; (1983)
Ζητείται δράκος (1983)
Χωρίς μάρτυρες (1983)  
Η ηλικία της θάλασσας  (1978) [αφηγητής (φωνή)]  
Η καγκελόπορτα (1978)  
Ο θίασος  (1975) [Πυλάδης]  
Δικτάτωρ καλεί... Θανάση(1973)  
Μέρες του `36  (1972)  
Ο κύριος σταθμάρχης (1972)  
Ένας ξένοιαστος παλαβιάρης  (1971)[αστυνόμος] 
Οι αμαρτωλοί  (1971)  
Χρυσαυγή  (1971)
Η κοινωνία μας αδίκησε (1967)

ΜΙΡΚΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Μίρκα Παπακωνσταντίνου

Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου είναι Ελληνίδα ηθοποιός, γεννημένη στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου 1947. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη (1969). Το πραγματικό της όνομα είναι Μαρία Παπακωνσταντίνου.
Από το 1986 έως το 1988 δίδαξε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη και από το 1997 έως σήμερα στη Δραματική Σχολή Ίασμος. Υπήρξε παντρεμένη με τον συμμαθητή της στη Δραματική Σχολή και συνάδελφό της, Δάνη Κατρανίδη κι από το 1996 είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Ρήγα Αξελό.
Φιλμογραφία
Ταξίδι στη Μυτιλήνη (2010) [γυναίκα στο πλοίο]  
Ρ20 (2004) [Ίρμα]  
Οξυγόνο  (2003) [γυναίκα στο πάρτι]  
Το κλάμα βγήκε απ`τον Παράδεισο  (2001) [Τζέλλα Δελαφράγκα]  Safe Sex (1999) [Τάνια]  
Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί  (1981) [Στέλλα]  
Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο  (1980) [Έλλη Ιωαννίδου]  
Με φόβο και πάθος  (1972)  
Ζωή χωρίς χαμόγελο  (1971)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΕΛΕΝΑ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ

Έλενα Αλεξοπούλου 
Η Έλενα Αλεξοπούλου γεννήθηκε το 1952 και ξεκίνησε τα πρώτα της βήματα από το χωριό Παλαιοκερασιά του Δήμου Στυλίδας και σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Αθήνα όπου εργάστηκε ως μανεκέν. Σε ηλικία 17 ετών έλαβε μέρος στα Καλλιστεία και εξελέγη Σταρ Ελλάς 1969, παμψηφεί, κάτι που σε ελάχιστες περιπτώσεις συμβαίνει. Στη συνέχεια σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη απ΄όπου αποφοίτησε το 1974 και έγινε ηθοποιός με σημαντικές επιτυχίες και διακρίσεις στο Θέατρο, τη τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Η Έλενα όπως λένε οι οικείοι της αν και είχε πολλές ευκαιρίες να έχει έναν πλούσιο γάμο, προτίμησε τον δρόμο της τέχνης παίζοντας σε αρκετές ταινίες και σειρές της ελληνικής τηλεόρασης σε δύσκολα χρόνια όμως για την τέχνη. Έπαιξε σε αρκετές βιντεοταινίες τη δεκαετία του ’80, ενώ τελευταία της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στη σειρά Λένη το 2003. Είχε παίξει επίσης στη θρυλική σειρά «Η κραυγή των Λύκων», κάνοντας την Άννα την καμαριέρα πλάι στη Μαρία Αλιφέρη, ενώ είχε περάσει στην αρχή της σταδιοδρομίας της και από την περίφημη «Η γειτονιά μας» του Κώστα Πρετέντερη. Η Μαρία Αλιφέρη την είχε καλέσει και στο δημοφιλές τηλεοπτικό παιχνίδι που παρουσίαζε στην ΕΡΤ «τα τετράγωνα των αστέρων».
Πέθανε σε ηλικία 63 ετών τη Πρωτομαγιά του 2015.
Φιλμογραφία
Ο τρελοπενηντάρης (1971)
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ http://stilida.com/

ΛΟΥΙΖΑ ΝΟΡ

Λουίζα Νορ
Γνωστή και ως Νορ Χανούμ.
Ηθοποιός Ρωμιά που γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 
1925. 'Εκανε καριέρα στην Τουρκική κινηματογραφία και 
αποτέλεσε ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα των 
τουρκικών περιοδικών την δεκαετία του '40 και '50.
Απασχόλησε τα ταμπλόϊντ της εποχής κυρίως λόγω από τα 
φλερτ που φερόταν να έχει.
Φιλμογραφία
Καυτά.. ψυχρά κι ανάποδα (1971) [Μαρία]

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΤΖΕΛΕΠΗΣ

Σταμάτης Τζελέπης (Σταμάτης Τσελέπης)

Γεννήθηκε στην Μαλεσίνα αλλά εδώ και πάρα πολλά χρόνια, μένει στο Χαιδάρι. Σπούδαζε σε σχολή ηλεκτρονικών αλλά τελείωσε το ''Θεατικό εργαστήρι'' του Δημήτρη Κωνσταντινίδη.  Έχει τρεις γιους.
Φιλμογραφία
Γράμμος (1971) [αντάρτης]
Το σφάλμα  (1974)  
1922 (1978)
Πάμε για... Καφέ;!  (1981)  [Πάτροκλος]  
Ο ζιγκολό της Αθήνας  (1982) [Θόδωρος]  
Τρελός και πάσης Ελλάδος  (1983)  [Αλέκος Κούκουρας]
Τα τούβλα  (1985) [Κώστας]
Ρόκυ Νο 0, το νούμερο!  (1986) [Μάικ Ράμπος]
Ράδιο-αρβύλα (1986) [ταγματάρχης]  
Οι Πόντιοι (1986) [ο πρόεδρος]  
Αγάπησα έναν Πόντιο  (1986) [Σταμάτης]
Πατρίς ληστεία οικογένεια (1987) [νεκροθάφτης]
Η φανέλα με το 9  (1988) [Σπύρος]
Οι αριθμημένοι  (1998)
Η σκόνη που πέφτει (2004) [μεσίτης]
Ρόδα τσάντα και κοπάνα  (2011) [επιθεωρητής]

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ https://www.facebook.com/mousikotheatroepitheorisi/