ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΗΣ

Νίκος Καζής

Ο Νίκος Καζής (1927 - 1 Οκτωβρίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου.
Έκανε το ντεμπούτο του το 1948 με τον θίασο Μιράντας Μυράτ - Λάμπρου Κωνσταντάρα στο έργο του Ασημάκη Γιαλαμά «Σβήσε το φως», στο θέατρο «Μακεδονικό» της Θεσσαλονίκης (τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΣΕΗ). Έπαιξε πολλούς και ποικίλους ρόλους σε κωμωδίες, δράματα και αρχαίες τραγωδίες. Συνεργάστηκε με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Βασίλη Λογοθετίδη, Νίκο Χατζίσκο, Αντιγόνη Βαλάκου, Κώστα Χατζηχρήστο κ.ά. Με το Εθνικό Θέατρο συνεργάστηκε τα διαστήματα (1954-1957, 1960-1964, 1966-1975) σε βασικούς ρόλους όπως: Πολυνείκης στις Φοίνισσες, Ίων στο ομώνυμο έργο, Ορέστης στην Ηλέκτρα (Ευριπίδη), Αχιλλέας στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Ετεοκλής στους Επτά επί Θήβας, λόρδος Γκόρινγκ στο «Ενας ιδανικός σύζυγος», λόρδος Ντάρλιγκτον στη «Βεντάλια της λαίδης Ουίντερμιρ» κ.ά. 
Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες «Οι ουρανοί είναι δικοί μας», «Γκόλφω», «Στουρνάρα 288», «Αντιγόνη», «Οσο υπάρχουν γυναίκες» κ.ά. Τη δεκαετία του '60 συμμετείχε σε αρκετά θεατρικά έργα στο ραδιόφωνο. Μια σχετικά άγνωστη δραστηριότητά του ήταν αυτή του τραγουδιστή (σε ηλικία 15-17 χρόνων εμφανιζόταν τα χρόνια της Κατοχής σε βαριετέ όπως «Όασις», «Αλκαζάρ», «Σίνε-Νιους»). Ήταν αυτός που έβγαλε στο θέατρο τον Βασίλη Μαλούχο.
Φιλμογραφία
Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος (1966)
Ο άχρηστος της κοινωνίας (1965)
Συγχώρεσέ με αγάπη μου (1964)
Ο Μιχαλιός του 14ου συντάγματος (1962) [Λοχαγός Τάσος]
Αντιγόνη (1961) [Αίμων]
Φτώχεια και αριστοκρατία / Στουρνάρα 288 (1959) [Μίμης Παπαφρονιμόπουλος]
Όσο υπάρχουν γυναίκες (1959)[Μίμης]
Σαρακατσάνισσα (1959)[Δρόσος Μαρκώνης]
Κερένια κούκλα (1958) [Νίκος]
Μανούλα, θέλω να ζήσεις (1957)[αδελφός Τζένης]
Ο θείος της Βιολέτας (1957) [Φλώρος Κόρακας] 
Έχει θείο το κορίτσι (1957) [Φλώρος]
Δολάρια και όνειρα (1956)
Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο (1956)
Ο ζηλιαρόγατος (1956) [Πίπης]
Γκόλφω (1955) [Τάσος]
Η άγνωστος )1954)

Οι ουρανοί είναι δικοί μας (1953)[Δημοσθένης Κανέλλος, ο τύπος με το αυτοκίνητο που η Βαλάκου τον αποκαλεί ''καραμούζα'']

Σάντα Τσικίτα (1953) [Ανδρέας Δελακοβίας]
Ορκίστηκα εκδίκηση (1952)[Παντελής Βατράς]
Λυπηθείτε το παιδί μου (1950)
Χαμένοι Άγγελοι (1948) [Ανδρέας]
Παιδιά της Αθήνας (1947)[Νώντας, φίλος Αλέκου]
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ