ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1977).
ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΙΜΟΘΕΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΙΝΕΦΙΛ .

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ.

ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΑΘΗ. ΑΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ, ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΞΕΤΕ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΑΝΤΩΝΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/profile.php?id=100010539152921&fref=ts

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ανδρέας Ευαγγελίου
 Ο Ανδρέας Ευαγγελίου , Πάτρα 1907 - Αθήνα 1977, ήταν Έλληνας δραματικός ηθοποιός . Έπαιξε κυρίως στο θέατρο σε παραστάσεις γκραν γκινιόλ, έργα φρίκης και τρόμου, αλλά και στον Ελληνικό κινηματογράφο. Θεωρείται μοναδικός, μαίτρ, ερμηνευτής αυτού του είδους θεάτρου , του γκραν γκινιόλ, που πέρασε από την Ελλάδα. Έπαιξε σε πολλές πόλεις ανά την Ελλάδα, στην Αίγυπτο, Κύπρο, Τουρκία και στη Γαλλία. Γεννήθηκε στην Πάτρα και είχε άλλα τρία αδέλφια. Έκανε τρεις γάμους και πρώτη του γυναίκα ήταν η Ιταλίδα καλλιτέχνης Έλενα Κανόνι. Δεύτερη γυναίκα του ήταν η ηθοποιός θεατρικός συγγραφέας και τραγουδίστρια Τούλα Ευαγγελίου με την οποία έπαιξαν μαζί σε πολλές παραστάσεις κι απέκτησαν μια κόρη την Βάνα επίσης ηθοποιό. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του Τούλας το 1952 έκανε και τρίτο γάμο, τα τελευταία χρόνια της ζωής τα πέρασε σε οίκο ευγηρίας στην Αθήνα. Ξεκίνησε το θέατρο αυτοδίδακτος και ήταν στην εποχή του ο μοναδικός Πατρινός ηθοποιός που είχε την ηθοποιία για αποκλειστικό επάγγελμα του. Αργότερα έκανε θεατρικές σπουδές στο Παρίσι και ειδικεύτηκε σε ρόλους γκραν γκινιόλ , στο Παρίσι έπαιζε ο Γάλλος Λεμάν όπου ήταν πρωτοπόρος σε αυτό είδος θεάτρου και τα θέατρα της πόλης ήταν ταυτόχρονα και σχολές αυτού του είδους παραστάσεων. Έπαιξε στο θέατρο για πολλά χρόνια αρχικά αποκλειστικά ξένα μεταφρασμένα έργα λόγω απουσίας ελληνικού δραματολογίου. Την πρώτη του παράσταση την έδωσε σαν ερασιτέχνης ηθοποιός το 1925 με το έργο "Ο φύλακας του φάρου", το 1927 στο θέατρο Απόλλων ανέβασε το θεατρικό έργο "κριτήριο" του Π. Δημητρακόπουλου κάνοντας τον υπόδικο. Το 1927 έπαιξε στο "Δίλλημα" του Αβδελόπουλου όπου έκανε τον ρόλο του "Νίκου". Το 1928 δίνει την πρώτη του παράσταση σαν επαγγελματίας ηθοποιός στο ίδιο θέατρο στο θεατρικό έργο "κριτήριο" του Π. Δημητρακόπουλου και μερικές μέρες μετά παίζει στο έργο "Το δίλλημα" του Αβδελά. Το 1929 έγιναν στην Πάτρα εκδηλώσεις , θεατρική παράσταση κυρίως , αφιερωμένες στον Ευαγγελίου με σκοπό τα έσοδα από τις εισπράξεις να του δοθούν για να τελείωσει τις σπουδές του. Το 1931 ανεβάζη στην Πάτρα το πρώτο γκραν γκινιόλ-ρομάντζο με τίτλο "Αμάντα" του Σ. Καρμέλη. Το 1933 και 1934 ανεβάζη στην Πάτρα τα έργα "η εκδίκηση" και ο "ο νυχτοφύλακας του φάρου". Την περίοδο 1935-1937 μετέχει σε θίασο που ανεβάζη στην Θεσσαλονίκη το έργο "Οιδίπους τύραννος" . Το 1943 βρίσκεται στην Αθήνα όπου σαν πρωταγωνιστής θιάσου δίνει παρατσάσεις γκραν γκινιόλ στο θέατρο Μακέδου. Μετά την λήξη του Β' παγκοσμίου πολέμου κάνει περιοδείες και δίνει παραστάσεις στην Λευκωσία Κωνσταντινούπολη Αθήνα και Αλεξάνδρεια, την δεκαετία του 1950 έδωσε πολλές παραστάσεις στην Πάτρα και Αθήνα όπου ήταν και οι τελευταίες του. Το 1961, 1962, και 1963, έδωσε παραστάσεις με μονόπρακτα, σκετς, γκραν γκινιόλ στο "Νέο Θέατρο" στην Αθήνα. Στον ελληνικό κινηματογράφο έπαιξε σε τρεις ταινίες θρίλερ με πρώτη του ταινία το "Κάιν και Άβελ" το 1930 σε σκηνοθεσία Σ. Διρμίκη[8], θεωρήται η πρώτη Πατρινή ταινία και γυρίστηκε εξ'ολοκλήρου στην Πάτρα και η πρώτη της προβολή έγινε στο Ιντεάλ στις 8 Δεκεμβρίου 1930 . Δεύτερη ταινία του τα "Χειροκροτήματα" το 1944 σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιώργου Τζαβέλλα και τρίτη το 1963 "Η βαλίτσα με το πτώμα" σε σκηνοθεσία Γιώργου Λόη και σενάριο Κουρτεσόπουλου. Σύμφωνα
με άρθρο της εφημερίδας Νεολόγος των Πατρών το 1928 ήταν να πάρει μέρος σε πρωταγωνιστικό ρόλο στα γυρίσματα της κινηματογραφικής ταινίας των αδελφών Γαζιάδη "Το λιμάνι των δακρύων" στον ρόλο του Ορέστη, τελικά για άγνωστο λόγω δεν έπαιξε. 
Φιλμογραφία
Κάιν και Άβελ  (1931)     (βωβή, μαζί με Κίμωνα Σπαθόπουλο)
Χειροκροτήματα (1944)                    [ Καθηγητής ωδικής]
Η βαλίτσα με το πτώμα" (1963)      [Το πλούσιο αφεντικό του Βασ. Κατσούλη και ο σύσμορφος ανθρωποειδές δολοφόνος που κρατούσε φυλακισμένο ο Βαλέρης]
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Έτσι όπως τον βλέπω, στην ταινία "χειροκροτήματα" δεν πρέπει να ταν ο καθηγητής της ωδικής, αλλά ο θαμώνας της ταβέρνας που συζητάει με τον Αττίκ προς το τέλος της ταινίας. Βέβαια δεν είμαι και σίγουρος.