ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΧΟΡΕΥΤΕΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ (ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΙΚΡΟ ΡΟΛΟ), ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΣΤΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 1975).
ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΟΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΙΜΟΘΕΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΙΝΕΦΙΛ .

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ. ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΤΟ ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ ΩΣ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ.

ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΑΘΗ. ΑΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ, ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΞΕΤΕ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΑΝΤΩΝΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ https://www.facebook.com/profile.php?id=100010539152921&fref=ts

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ''ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ''

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013

ΚΩΣΤΑΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

Κώστας Ρηγόπουλος
Ο Κώστας Ρηγόπουλος (του Φανουρίου) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και παράλληλα θιασάρχης και θεατρικός επιχειρηματίας.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου του 1930 και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1953).
Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή στο Θέατρο Κυβέλη στο έργο «Μια γυναίκα χωρίς σημασία» του Όσκαρ Ουάλιντ όπου εκεί γνώρισε την 18χρονη τότε Κάκια Αναλυτή την οποία πολύ σύντομα παντρεύτηκε. Απέκτησαν μία κόρη, τη Ζωή Ρηγοπούλου, η οποία είναι κι αυτή ηθοποιός.
Στη συνέχεια συνεργάσθηκε με πολλούς θιάσους όπως της Λαμπέτη, της Κατερίνας, του Κατράκη, του Χορν κ.ά.
Από το 1962 δημιούργησε δικό του θίασο με τη σύζυγό του, στο Θέατρο Διάνα ενώ ένα χρόνο αργότερα δημιουργούν το δικό τους Θέατρο Αναλυτή.
Τα έργα που ανέβασε κατά σειρά ήταν: «Μια πόρτα δρχ. …500» (των Β. Σκουφά και Β. Ανδρεόπουλου), «Η Βίλα των οργίων» (Γερασ. Σταύρου), «Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι» (Πάβελ Κόχοουτ), «Αν ο κόσμος μας έβλεπε μαζί» (Κλωντ Μπαλ), «Η Κυρία του Μαξίμ» (Ζωρζ Φεϋντώ), "Η Ζωντοχήρα" (του Ιμπροχώρη- Γ. Παπά) «Αγάπη μου Ουάουα» (του Φρανουά Καμπώ που υπήρξε και η μεγαλύτερη και μακροβιότερη θεατρική επιτυχία της εποχής, 1967-1972), «Το αυτί του Αλέξανδρου» (Κ. Μουρσελά), «Δάφνες πικροδάφνες», «Σούκι Γιάκι» (των Στόουν – Κούνεϋ, επίσης μεγάλη επιτυχία), «Παραμύθι χωρίς όνομα» (Καμπανέλη), «Βασιλικός» (Κ. Μάτεσι) κ.ά.
Αλλά και στην κινηματογραφική σκηνή η παρουσία του Κώστα Ρηγόπουλου δεν είναι μικρή. Με το έργο «Το προξενιό της Άννας» (Παντ. Βούλγαρη) κερδίζει το Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Επίσης συνεργάσθηκε και με την τηλεόραση σημειώνοντας επιτυχία στα σήριαλ «Αξιωματικός Υπηρεσίας», «Βίβα Κατερίνα», «Χαμογελάστε παρακαλώ» ενώ το 1988 παρουσίαζε και το τηλεπαιχνίδι «Εσείς τι λέτε».
Ο Κώστας Ρηγόπουλος, μόνιμος κάτοικος Παλαιού Φαλήρου, (Αθήνα), μιλούσε Αγγλικά και Γαλλικά.
Πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 2001 από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη μήνες πριν.
Φιλμογραφία
Ανθισμένη αμυγδαλιά (1959) [γιατρός]
Η σταχτοπούτα (1960) [παρουσιαστής καλλιστείων]
Μια του κλέφτη... (1960) [Ανδρέας]
Το ραντεβού της Κυριακής (1960)
Το Κορίτσι του Δρόμου (1960)
Σαράντα παλληκάρια (1961)
Τα Νιάτα θέλουν έρωτα (1961)
Η Ελληνίδα και ο έρωτας (1962) [Τέλης]
Αγάπη γραμμένη με αίμα (1962)
Πεζοδρόμιο (1962) [Μηνάς]
Λίγο πριν ξημερώσει (1963) [Παπαοικονόμου]
Ο κύριος πτέραρχος (1963) [Νότης Πλοκανάς]
Χωρίς ταυτότητα (1963) [Αβράμογλου]
Διαζύγιο α λα ελληνικά (1964) [Τρύφων Δαρίκας]
Έκλεψα τη γυναίκα μου (1964) [Κλέων]
Και οι... 14 ήταν υπέροχοι! (1965) [Νικόλαος Αντωνίου]
Καϋμοί στη φτωχογειτονιά (1965) [Ορφέας Πατσουλής]
Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου (1965) [Μικές Χρυσοπόδαρος]
Οι Κολασμένοι (1966)  [Φώτης]  
Ο κόσμος τρελάθηκε... (1967) [Ηρακλής Καραμασίστας]
Ζητώντας την τύχη στα ξένα (1967) [Κώστας]
Για μια τρύπια δραχμή (1968) [Παντελής]
24 ώρες ζωντοχήρα (1969) [Ιπποκράτης Αντώνογλου]
Ο εχθρός του λαού (1972) [Καραπάνος]
Ο μάγκας με το τρίκυκλο (1972) [Κώστας]
Το προξενιό της Άννας (1972) [Θόδωρος Μανωλόπουλος]
Ο φαντασμένος (1973) [Ξεφτέρης]
Αγάπη μου Ουά-Ουά (1974) [Πάνος Βενέτης]
Πονηρό θηλυκό... κατεργάρα γυναίκα! (1980) [Ανδρέας]
Ρένα... να η ευκαιρία (1980) [υπομοίραρχος Θεοφύλακτος Σκαρλάτος]
Γυναίκες δηλητήριο (1993) [Νικηφόρος Σεμπέκος]
Ο άνθρωπος που το`παιζε πολύ (1983)[Ροδόλφος Καράμπελας]
ΑΠΟ ΤΟ http://www.ishow.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια: